
Δεν είναι περίεργο που συνήθως οι οδηγικές ιστορίες που λέγονται στις παρέες συνήθως περιλαμβάνουν κάποιο δυστύχημα που διέλυσε εντυπωσιακά κάποιο αυτοκίνητο ή περιπτώσεις μεθυσμένης οδήγησης που "τη γλύτωσε στο τσακ από τους μπάτσους"; Εμένα τουλάχιστον μου φαίνεται χαζό να καμαρώνεις επειδή μετά τη στούκα με το δέντρο προσγειώθηκε ένα από τα πιστόνια στα πόδια σου, αφού από 5η κατέβασες 1η...
Όπως κι αν έχει, πρέπει να παραδεχτώ ότι μερικές τέτοιες ιστορίες είναι απολαυστικές. Την τελευταία που μου διηγήθηκαν λοιπόν αποφάσισα πως αξίζει τον κόπο να τη γράψω -ίσως γράψω κι άλλες. Να πως πάει η ιστορία λοιπόν, 100% διασκευή αυτών που άκουσα, όπως μου τα διηγήθηκε ο Μανώλης (συνοδηγός στο συμβάν), όπως τα θυμόταν αμέσως 16 χρόνια μετά. Το όλο σκηνικό διαδραματίζεται στο Ηράκλειο της Κρήτης, κατακαλόκαιρο.
Οδηγούσε ο Μηνάς λοιπόν και, ως συνήθως, δεν πολυπρόσεχε στο δρόμο, αφού το καινούριο του ψηφιακό στερεοφωνικό τραβούσε όλη του την προσοχή. Ήταν σούρουπο και όπως είπε αργότερα "βασιζόταν στα φώτα των άλλων που θα έβλεπε με την περιφερειακή του όραση". Ο Μανώλης που καθόταν δίπλα του, έχοντας συνηθίσει την οδήγηση του Μηνά, είχε όλη του την προσοχή στο δρόμο - κάποιος έπρεπε να το κάνει μου είπε ψιθυριστά κι εμπιστευτικά.
Ξαφνικά, ένα φορτηγό μπροστά τους πλακώνεται στα φρένα και κοκαλώνει, στη μέση της "λεωφόρου" Κνωσσού! Ο Μανώλης βάζει τις φωνές, πιάνεται από την πόρτα κι ετοιμάζεται να δαγκώσει τον προφυλακτήρα του φορτηγού. Ο Μηνάς τρομάζει από τις φωνές, πλακώνεται στα φρένα και, κοιτώντας το Μανώλη για να καταλάβει τι του συμβαίνει, ακινητοποιεί το αυτοκίνητο 3 χιλιοστά περίπου από το φορτηγό, χωρίς να έχει καταλάβει τι ακριβώς έχει συμβεί.
Ο Μανώλης ηρεμεί, ο Μηνάς συνειδητοποιεί τι άθλο κατάφεραν τα φρένα του και την ώρα ακριβώς που πάει να βρίσει το Μανώλη για τις φωνές που του χάλασαν το κάρμα, ένα δυνατό χτύπημα τους ταρακουνάει. Κάποιος είχε πέσει με φόρα πίσω τους.
Δευτερόλεπτα μετά κατεβαίνουν να δουν τι έχει συμβεί. Κατ' αρχάς κοιτάνε τα αυτοκίνητα. Το καινούριο Colt που επέβαιναν, δεν έχει πάθει και πολλά, πέρα από ένα βαθουλωματάκι στον πίσω προφυλακτήρα. Το φορτηγό είναι ακόμα σταματημένο μπροστά τους άθικτο (το πως δεν έπεσαν πάνω του με το χτύπημα, ενώ είχαν 3 χιλιοστά απόσταση δεν έχει διευκρινιστεί ακόμα). Ένα μικρό Micra πίσω τους όμως έχει σπασμένο προφυλακτήρα, στραβωμένο καπό και δύο κατάχλομες κοπέλες μέσα.
Ο Μηνάς πλησιάζει τις κοπέλες:
- Χτυπήσατε;
- (με εντελώς χαμένο ύφος) Ε; Όχι.. να.. εμείς..
- (για να σιγουρευτεί) Δεν πάθατε τίποτα, όλα καλά λοιπόν.
- Να... ερχόμασταν από τη βάφτιση του Παπαδάκη, του Γιώργου... και είμαι η νονά.... και... το γλέντι μόλις τελείωσε κι είπαμε να πάμε για ένα ποτάκι στο "Yacht"... και η Μαρία είπε να έρθει κι αυτή γιατί έχει καιρό να πάμε στο Yaught...
και συνεχίζει ένα μονόλογο σε μορφή παραληρήματος για όλη την ιστορία της ημέρας και για το πως έφτασε εκεί και πως βρήκε την παλιά της φίλη την Μαρία! Ο Μηνάς, αφού άκουσε προσεκτικά τα λόγια της (και γνωρίζοντας ότι το αυτοκίνητό του δεν έχει πάθει τίποτα), δεν έχασε την ευκαιρία:
- Δεδομένης της κατάστασης, των περιστάσεων και των συμβάντων, νομίζω ότι πρέπει να πάμε μαζί για εκείνο το ποτάκι στο Yacht. Πάμε με το δικό μου ή το δικό σου;
Η τύπισσα τα έχασε. Ο Μανώλης είχε καραφλιάσει με την ψυχραιμία του Μηνά. Η Μαρία κοίταζε ερωτηματικά τους δύο φίλους. Η οδηγός, που λεγόταν Ιωάννα, πάρκαρε λίγο πιο κάτω, κατέβηκε, μπήκε στο αυτοκίνητο του Μηνά και λίγες ώρες μετά έπιναν το 3ο ποτό στο Yaught, χαχανίζοντας και χορεύοντας. Ο Μηνάς έμεινε με την Ιωάννα για 2 εβδομάδες, μέχρι που μια Σουηδέζα αποδείχθηκε πιο όμορφη από αυτή. Ο Μανώλης έμεινε πιστός στη σχέση του και δεν γνωρίζουμε τι έκανε στις γυναικείες τουαλέτες του κλαμπ με την Μαρία.

Σημείωση: τα ονόματα έχουν αλλάξει για αποφυγή παρεξηγήσεων
Περισσότερα... »





© Svelon 2009










Το "Γυμνό" από μακριά. Που είδαν τη γύμνια δεν καταλαβαίνω..
Το πανέμορφο Abarth Punto από την κατηγορία S2000 που θα αντικαταστήσει τα WRC.
Ο κόσμος ήταν πραγματικά κοντά (καλά όχι σε επίπεδα Group B)
Το Fabia ήταν εντυπωσιακότατο με τα φαρδιά φτερά του
Η Ford παραδοσιακά πάει πολύ καλα στο Ακρόπολις. Φέτος δεν ήταν εξαίρεση.
Ένα C4 βαμμένο σαν μέλισσα.
Ο κόσμος παρακολουθούσε μέσα από τα χωράφια κι απολάμβανε την αυθεντική Ελληνική σκόνη.
Και ναι, είχε σκόνη (αυτό είναι άλλωστε η πεμπτουσία του Ακρόπολις)





