[www.debtocracy.gr]
Αντιμνημονιακό μεν,αλλά με σοβαρή δομή κι επιχειρήματα το συγκεκριμένο ντοκιμαντέρ.
Καταρχάς κάνει μια σωστή αναδρομή στο πώς έφτασαν οι δυτικές κοινωνίες στην υπερχρέωση και στην κατάρρευση του μεταπολεμικού κοινωνικού κράτους.Χωρίζει την μεταπολεμική ιστορία σε δύο περιόδους,πριν και μετά την επικράτηση του νεοφιλελευθερισμού με Θάτσερ και Ρέηγκαν τη δεκαετία του '70.Κάτι που είχε σαν αποτέλεσμα την δημιουργία θεσμών που βοήθησαν στη γιγάντωση της πλουτοκρατίας και την σταδιακή πτώση του βιοτικού επιπέδου των λαϊκών στρωμάτων σ'όλο τον δυτικό Κόσμο.
Στη συνέχεια μας εξηγεί την έννοια του "απεχθούς χρέους" [en.wikipedia.org] και προσπαθεί να αποδείξει ότι και το δικό μας ανήκει στη συγκεκριμένη κατηγορία. Η ένσταση μας είναι στο κατά πόσο μπορούμε να αποδείξουμε ότι η Ελλάδα ανήκει στην κατηγορία των χωρών που χρεώθηκαν με αυτό τον "απεχθή" τρόπο.Γιατί εμείς ως χώρα δεν είμαστε Ιράκ,ούτε Εκουαδόρ,ούτε και Κούβα των Ισπανών Κονκισταδόρες του 19ου αιώνα ώστε να επικαλεστούμε το ότι ο λαός μας ήταν αμέτοχος και άμοιρος ευθυνών για τον υπερδανεισμό της χώρας του.Είτε αρέσει είτε όχι οι εκπρόσωποί μας ήταν Έλληνες και δημοκρατικά εκλεγμένοι απ΄τους πολίτες.Επίσης δεν είναι εύκολα αποδείξιμο και το ότι οι δανειστές μας γνώριζαν την πραγματική κατάσταση της οικονομίας μας και συνέχιζαν να μας δανείζουν,αφού επισήμως η Ελλάδα παρουσίαζε ψεύτικα στοιχεία για την οικονομία της στο εξωτερικό.Τέλος ούτε και η τρίτη προϋπόθεση ισχύει,δηλαδή το ότι τα χρήματα που δανειζόμασταν κατέληγαν όλα στους κυβερνώντες (αυτές είναι οι τρεις προϋποθέσεις για να βγει απεχθές ένα χρέος).Γιατί η πικρή αλήθεια είναι ότι με τα δανεικά ανέβηκε το βιωτικό επίπεδο του λαού μας τις τελευταίες δεκαετίες.Φτιάχτηκαν πανεπιστήμια και ΤΕΙ ακόμη και στο τελευταίο χωριό,νοσοκομεία,δρόμοι,μετρό,προαστιακοί,ξαναχτίστηκε η Ελλάδα απ'την αρχή με καινούργια σπίτια παντού (πχ το Ηράκλειο δεν έχει καμία σχέση με την πόλη που ήταν πριν από μια δεκαετία),ο μέσος Έλληνας ζούσε καλά και διασκέδαζε (εκτός κι αν νομίζετε ότι στα μπαρ και στα μπουζούκια σύχναζαν μόνο οι τριακόσιοι της Βουλής).Για όλες τις "κακές",σκληρές και κακοπληρωμένες εργασίες είχαμε αποκλειστικά ΞΕΝΟΥΣ και γενικά κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί εύκολα ότι ο λαός στέναζε κάτω από τον σκληρό ζυγό κάποιου καθεστώτος.
Τώρα βέβαια αν κάποιοι προσπαθώντας να βρουν δικαιολογίες για τα χάλια μας και να μας παρουσιάσουν ως θύμα (για άλλη μια φορά) μήπως και την βγάλουμε τζαμπατζίδικα,μας συγκρίνουν με τις χώρες της Μέσης Ανατολής και της Λατινικής Αμερικής τότε πάμε πάσο.... Η πρόταση τους πάντως καταλήγει στο "δεν πληρώνω",κλείνω τα σύνορα και γίνομαι Αλβανία του Χότζα.Θα είναι καλύτερα τότε;Ποιος ξέρει,θα φανεί στο μέλλον.Έτσι κι αλλιώς απ'ότι φαίνεται ένα σημαντικό μέρος των Ελλήνων έχει αποφασίσει ότι η χώρα μας πρέπει να πάει προς τα κει....
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "CretaLibre" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
