Όλοι θυμόμαστε το Πασοκ των 80ς και κυρίως των 70ς που είχε αναγάγει σε "εικόνες" τους μεγάλους του 3ου δρόμου: τον Τίτο και τον Gaddafi.Κι αν ο πρώτος κράτησε την εξουσία στη Γιουγκοσλαβία μέχρι το θάνατο του,το 1980,κυρίως λόγω των 30 δις δολλαρίων που είχε πάρει βοήθεια από της ΗΠΑ-Ναι το Γιουγκοσλαβικό σοσιαλιστικό θαύμα είχε στηριχτεί σε καπιταλιστικά δολλάρια-ο καλός μας ο Μουαμάρ δεν μπόρεσε να την κρατήσει ισόβια,αφού τα πετροδόλλαρα που είχε την τύχη να διαχειριστεί μάλλον δεν πρέπει να πήγαν στην κοινωνία και στις ανάγκες του λαού για καλύτερη ζωή αλλά στην τσέπη τη δική του και της οικογένειας του.Για να αποδειχτεί ακόμη μια φορά περίτρανα ότι κανένα σύστημα δεν νοιάζεται για το λαό και μόνο η δημοκρατία ( η "αστική" που λεν κι οι επικριτές της) μπορεί να δημιουργήσει διάχυση του πλούτου προς τη βάση της ανθρωποπυραμίδας.Με κάποιες προυποθέσεις φυσικά,αλλά τουλάχιστον μέχρι σήμερα είναι το μόνο σύστημα που το χει καταφέρει.Αυτή είναι η αλήθεια έστω κι αν δεν αρέσει σ'όλους αυτούς που μια ζωή μας παρουσίαζαν τον κάθε δικτάτορα ως μέγα επαναστάτη και λαοπρόβλητο ηγέτη.Μέχρι να φτάσει να γίνει της...Λιβύης (η' της Ρουμανίας παλιότερα) και να γκρεμιστεί το είδωλο. Ας θαυμάσουμε λοιπoν όλοι μας το πως αντιδρούν τα καθεστώτα και πως είναι το να ζεις σε αστυνομοκρατούμενη χώρα και σε πραγματική δικτατορία.Γιατί στην Ελλαδα απ' τον πολύ τον Τσίπρα στο τέλος θα καταλήξουμε με ....άνοια.
[en.wikipedia.org]
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "CretaLibre" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
