Τώρα αρχίζει το ροκ. 16/01/11Μέγα λάθος το πανό στο γήπεδο του ΟΦΗ:Οι σημερινοί Γιαννιώτες ΔΕΝ είναι μουσουλμάνοι-Αλβανοί και δεν πρέπει να γράφονται τέτοια πράγματα,έστω κι αν ο κόσμος του ΟΦΗ είναι "φορτωμένος" με όλα αυτά που έχει ακούσει απ΄τους συγκεκριμένους τύπους εδώ και μια δεκαετία.Και δε μιλάμε μόνο από τους απλούς οπαδούς του ΠΑΣ αλλά κι από τα θεσμικά όργανα της περιοχής,όπως ο περιφερειάρχης Ηπείρου.
Τέλος πάντων το επίπεδο τους μπορεί να 'ναι χαμηλό αλλά αυτό δεν τους κάνει ...Τουρκαλβανούς.
Για να'μαστε ακριβείς:φυλετικά (ένα μέρος τους) είναι απόγονοι Βλάχων,μιας λατινόφωνης/ρουμανόφωνης φυλής που κατοικούσε στην ορεινή Βορειοδυτική και κεντρική Ελλάδα,αλλά όχι Αλβανοί.Στην ευρύτερη περιοχή φυσικά ζούσαν (κι ίσως ζουν ακόμη) Τσάμηδες,οι οποίοι όμως μιλούσαν μια ελληνοαλβανική διάλεκτο,δεν ήταν όλοι τους εξισλαμισμένοι κι ούτε φυσικά "Σκιπητάρηδες"όπως κακώς σήμερα τους παρουσιάζει η Αλβανική πλευρά (κι όχι μόνο).Όπως και να χει,μπορεί εμάς των Κρητικών όλα τα κλαρίνα να μας φαίνονται τα ίδια,όμως δεν είναι.
Όπως και να χουν τα πράγματα θα πρέπει πια να δοθεί ένα τέλος σ'αυτή την ιστορία.
Πρέπει εμείς στο Ηράκλειο να καταλάβουμε ότι για τους οπαδούς του ΠΑΣ η κόντρα ήταν ζήτημα ύπαρξης.Όπως εμείς μια ζωή σε κάθε μας παιγνίδι βρίζουμε τον γαύρο και το βάζελο έτσι κι αυτοί το 2001 απέκτησαν έναν εχθρό.Γι αυτούς ο ΟΦΗ ήταν η μεγάλη ομάδα που τους νίκησε,έτσι το βλεπαν και γι αυτό είχαν το μίσος.Εμείς δεν έχουμε κανένα συμφέρον να ασχολούμαστε μαζί τους.Όπως οι γαυροβάζελοι δεν ασχολούνται ποτέ με μας,εκτός από τα μεταξύ μας παιγνίδια,έτσι να κάνουμε κι εμείς με τους Πασολέδες.Όταν γίνει το ματς στο Γεντί Κουλέ τότε να ασχοληθούμε μαζί τους,στα άλλα παιγνίδια όμως όχι,αυτοί μπορούν να μας βλέπουν ως εχθρούς γιατί είναι από κάτω,ως ομάδα,ως λαός,ως πόλη,ως περιοχή,εμείς όμως όχι.Δε συγκρινόμαστε μαζί τους πουθενά.Απέχουμε έτη φωτός. Η όλη κόντρα κάνει μάγκες εκείνους και μειώνει εμάς,αφού δημιουργείται η εντύπωση στους ουδέτερους,ότι ΟΦΗ και ΠΑΣ είναι σωματεία του ίδιου επιπέδου.Άρα ούτε πανό,ούτε συνθήματα από δω και πέρα.Απλά όταν κατέβουν να ζήσουν τη φιλοξενία μιας πραγματικής έδρας,γιατί μια ζωή στη Β και στη Γ εθνική,έχουν συνηθίσει να κάνουν τους μάγκες στα χωριά και στις κωμοπόλεις που παίζουν.
Εν κατακλείδι:
Εμείς οι Κρητικοί κάναμε τεράστια προσπάθεια για να δημιουργηθεί το νεοΕλληνικό Κράτος/έθνος και να χει φυσικά μια ελληνική ταυτότητα κι όχι να 'ναι απλά ένα ακόμα βαλκανικό κρατίδιο.
Με το αίμα των παππούδων μας και με τον δικό μας πολιτισμό-αφού ο μετά μεσαιωνικός πολιτισμός της Ελλάδας είναι ουσιαστικά Κρητικός ή εν πάση περιπτώσει είναι κατά ένα πολύ μεγάλο μέρος του-υπάρχει μέχρι τις μέρες μας η έννοια Ελλάδα.
Θα 'ταν κρίμα να είμαστε εμείς που θα δημιουργήσουμε προβλήματα στον Ελληνισμό σήμερα,εν έτη 2011,και μάλιστα για λόγους τόσο φτηνούς όπως η μπάλα.
Ας το σκεφτούμε καλύτερα
Ιστορική σημείωση:
Η πόλη των Ιωαννίνων ήταν μέχρι την απελευθέρωση γεμάτη μουσουλμάνους,οι οποίοι έφυγαν με την ανταλλαγή των πληθυσμών.Το ίδιο έγινε και με τους ομόθρησκούς τους της Κρήτης,της Μακεδονίας και του μεγαλύτερου μέρους του σημερινού ελλαδικού χώρου.Συνεπώς το να μιλάνε οι Γιαννιώτες για "Τουρκοκρητικούς" είναι το λιγότερο γελοίο.
Ετοιμολογία του επιθέτου "παγουράς":
Τι μας βοηθάει να καταλάβουμε ότι κάποιος είναι Γιαννιώτης; Ένα κλασικό παγουροκέφαλο, δηλαδή πλατύ κρανίο, φαρδύ μέτωπο και πρόσωπο τριγωνικό σαν ανάποδο Δ; Σύμφωνα με τους Χούλσε και Σράιντερ και τον ανθρωπολόγο Άρη Πουλιανό, οι απομονωμένοι ορεινοί πληθυσμοί παρουσιάζουν έντονη βραχυκεφαλία (υπερβραχυκεφαλοποίηση), που δίνει στο πρόσωπο τα παραπάνω χαρακτηριστικά που θυμίζουν παγούρι. Παρ’ όλα αυτά, Παγουράδες αποκαλούνται μόνο οι Γιαννιώτες και όχι και οι υπόλοιποι Ηπειρώτες. Άλλωστε, κυρίως οι Γιαννιώτες είναι αυτοί που αποκαλούν τους γείτονές τους κατοίκους της Άρτας «Νεραντζόκωλους», ενώ οι Πρεβεζάνοι αποκαλούνται «Σαρδελάδες». Επίσης, η εν λόγω προσωνυμία χρησιμοποιείται και για την ποδοσφαιρική ομάδα των Ιωαννίνων, τον Π.Α.Σ. Γιάννινα.
Σύμφωνα με άλλη εκδοχή, την προσωνυμία έδωσαν οι επισκέπτες της πόλης επειδή οι Γιαννιώτες είχαν στη ζώνη τους δεμένο το παγούρι τους ή επειδή κατέβαιναν στη λίμνη Παμβώτιδα για να πάρουν νερό με τα παγούρια τους.
Ο Άγγελος Τερζάκης αναφέρει ότι στο Αλβανικό Μέτωπο του ’40 κάποιοι, στην προσπάθειά τους να αποφύγουν τον πόλεμο, γέμιζαν με νερό ένα παλιό μεταλλικό παγούρι του στρατού, το βάζανε στη γάμπα τους και...πυροβολούσαν. Έτσι, δημιουργούσαν ένα πολύ ελαφρύ τραύμα που τους έστελνε αναγκαστικά στο Στρατιωτικό Νοσοκομείο στον Κουραμπά. Οι γιατροί του Νοσοκομείου, που κατάλαβαν το κόλπο, λέγανε μεταξύ τους «άιντε κι άλλος με παγούρι ήρθε, άιντε κι άλλος με παγούρι ήρθε» κι έτσι σιγά σιγά τους βαφτίσανε με το παρατσούκλι «παγουράδες».
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "CretaLibre" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
