skip to content
Heraklion Blogs » Πάρε-Δώσε | |||
|
Τα καλύτερα blogs του νομού Ηρακλείου με μια ματιά |
Pass Free Internet με Extra! *ΝΕΟΣ* αριθμός: 899 300 300 300 Username: pass Password: free Δωρεάν Μουσική, SMS, WebVoice κ.α. | ||
20634 άρθρα από 48 πηγές
Aa - Zz
(13816)
Chefcook
(33)
Cine Gear
(2067)
Crete
(3757)
Feed Watcher
(14)
Gourmet Food Lovers
(173)
House radio
(80)
Iasios
(11)
Iasios pages
(4)
Βusy Βee
(3134)
Ιraklio web radio 2
(3545)
Tech and News 4 all
(585)
The Zocalo
(32)
Venceremos
(23)
Xarianara and JChrist's Playground
(297)
Αα - Ωω
(6818)
Ίχνος
(3108)
Ας μιλήσουμε...
(19)
Αγωνιστική Παρέμβαση Εκπαιδευτικών Ν. Ηρακλείου
(54)
Ανέκδοτα Βίντεο Διαγωνισμοί
(646)
Αναμνήσεις μελλοντικών ονείρων
(73)
Ανεξάρτητη Μαθητική Δράση
(77)
Ζαχαροπλάστης
(13)
Η Κρήτη μου
(49)
Ηράκλειο Κρήτης
(15)
Ηράκλειο κατάλογος επιχειρήσεων
(19)
Ιστολόγιο Μιχάλη Καραδημητρίου
(119)
Λογιστικά Χαιρέτης Νίκος
(4)
Λογο - τεχνία
(131)
Μπαμπάδες εν δράσει!
(6)
Ο Βασιλιάς της μοναξιάς
(414)
Π.Α.Σ.Π. Μαθηματικών Παν/μίου Κρήτης
(17)
Περί ανέμων και υδάτων
(46)
Περι "Φυσικής" ορμώμενος
(16)
Πετοσφαίριση - Volley
(156)
Συνήγορος
(9)
Ταξιδεύοντας…
(40)
Το Καφρενείο των Φιλάθλων
(17)
Το Καφενεδάκι
(152)
Το ιστολόγιο του Γιώργου Μανουσάκη
(118)
Το λιμανάκι
(36)
Φωτογράφοι και φωτογραφίες
(753)
Φώτα; Μοτέρ; Πάμε!
(5)
Φάρμα Κρήτης
(5)
Φιλολογικά και όχι μόνο!
(31)
Χάνομαι γιατί ρεμβάζω
(20)
Στις πράξεις απάτης των πρώτων χριστιανών πατέρων, η κοινοκτημοσύνη αποτέλεσε το κύριο πρόσχημα της υφαρπαγής των περιουσιών των αφελών πιστών. Για τον σκοπό αυτό δε, άλλοτε χρησιμοποιήθηκαν δόλιοι τρόποι κι άλλοτε η βία και η τρομοκρατία. Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι και του αποστόλου Πέτρου και της υπόλοιπης «παρέας» των μαθητών, οι οποίοι μόλις έστησαν την οργάνωσή τους, φρόντισαν να βάλουν χέρι στις περιουσίες των οπαδών τους. Δεν τα λέμε εμείς, αλλά η «Καινή Διαθήκη».
Ανατρέχοντας κανείς στις «Πράξεις των Αποστόλων» (δ΄ 32-37) διαβάζει ότι το πλήθος των πιστευσάντων είχε μία καρδιά και μία ψυχή, και κανείς τους δεν ισχυριζόταν πλέον ότι είχε δικά του υπάρχοντα, αλλά έλεγαν ότι «άπαντα κοινά». Και ενώ αυτό φαίνεται ως κοινοκτημοσύνη, στο επόμενο εδάφιο (δ΄ 34) αποκαλύπτεται ότι με το πρόσχημα της «αδελφοσύνης» (όπως κάνουν και πολλές βλαβερές σέχτες σήμερα) οι Απόστολοι είχαν στήσει μία επικερδή επιχείρηση εις βάρος των οπαδών τους. Πως; Μεταφράζει ο Τρεμπέλας: «Διότι όσοι ήσαν ιδιοκτήται χωραφιών ή σπιτιών, τα επώλουν και έφερον την εις χρήματα αξίαν των πωλουμένων κτημάτων και έθετον αυτήν κατά γης κοντά εις τα πόδια των Αποστόλων».
Λες και ήταν οι «θεόπνευστοι» Απόστολοι τίποτα σατράπες που τους κατέβαλαν οι δουλοπάροικοί τους, γονατιστοί, δίπλα στα «θεία» πόδια τους το αντίτιμο των ξεπουλημένων περιουσιών τους. Και ύστερα μάς φταίνε οι διάφοροι περιφερόμενοι τσαρλατάνοι, γκουρού, μέντιουμ και χαρτορίχτρες που τρώνε τις περιουσίες τού κοσμάκη… Βλέπετε, αν οι απατεώνες βρίσκονται εκτός Εκκλησίας ή υπηρετούν άλλη θρησκεία από τη χριστιανική είναι κατακριτέοι. Όταν όμως τα ίδια γίνονται από τους «θεόπνευστους», τότε το έγκλημα και η οικονομική απάτη καθαγιάζονται. Στις «Πράξεις» μάλιστα αναφέρεται επωνύμως και ένα τέτοιο θύμα, ο Ιωσής, Ιουδαίος από την Κύπρο, ο οποίος «είχε στην κυριότητά του ένα αγρόν. Και αφού τον επώλησεν, έφερε το χρήμα, που εισέπραξε, και το έθεσεν εμπρός εις τα πόδια των Αποστόλων» («Αι Πράξεις», δ΄37).
Δεν ήταν όμως όλοι οι νεοφώτιστοι Ναζωραίοι κορόιδα. Ο Ανανίας και η γυναίκα του Σαπφείρα ήταν δύο από αυτούς που πείστηκαν ή πιέστηκαν (ένα γιώτα αλλάζει θέση μεταξύ των δύο λέξεων) να πουλήσουν το χωράφι τους. Όπως αναφέρεται στις «Πράξεις» (ε΄ 1-11) ο Ανανίας αποφάσισε να μην παραδώσει όλα το αντίτιμο της πώλησης μπροστά στα πόδια των Αποστόλων, αλλά ένα μέρος και το άλλο να το κρατήσει για λογαριασμό του. Δικό του δεν ήταν στην τελική; Έτσι, «και αφού έφερε το υπόλοιπο ποσό από τα χρήματα, το έθεσε κατά γης εμπρός εις τα πόδια των Αποστόλων, προσποιούμενος ότι αυτό ήταν ολόκληρο το αντίτιμο του αγρού» («Πράξεις», ε΄ 2). Ο Πέτρος όμως μόλις αντιλήφθηκε ότι δεν εισέπραττε όσα έπρεπε, επιτέθηκε κατά του δυστυχούς ανθρωπάκου με φράσεις τρομερές, όπως: «Ανανία, γιατί άφησες τον Σατανά να γεμίσει την καρδιά σου; Λες ψέματα στο Άγιο Πνεύμα κατακρατώντας ένα ποσό από την πώληση του χωραφιού σου!» («Πράξεις», ε΄ 3). Και ακόμα του επεσήμανε ότι δεν λέει ψέματα σε ανθρώπους, αλλά στον ίδιο τον Θεό! Με αυτά και τα άλλα, ο Ανανίας «μυστηριωδώς» απεβίωσε επί τόπου, εκεί μπροστά στα πόδια των Αποστόλων, δίπλα στα χρήματα που είχε ακουμπήσει!
Αλλά η ανάκριση των, στην κυριολεξία, «θεόπνευστων» δραχμοφονιάδων δεν σταμάτησε εκεί. Τρεις ώρες μετά εμφανίζεται ενώπιον της σύναξης των Αποστόλων η γυναίκα του νεκρού, η οποία αγνοούσε τον «κεραυνοβόλο» θάνατο του ανδρός της. Ο «φιλεύσπλαχνος» Πέτρος αντί να παρηγορήσει τη χήρα, ή έστω να τη συλλυπηθεί, αρχίζει αμέσως, χωρίς να της αποκαλύψει το χαμό του άνδρα της, να την ανακρίνει και εκείνη με τη σειρά της:
«“Ειπέ μου, εάν αντί τόσου ποσού χρημάτων επωλήσατε τον αγρόν”. Αυτή δε είπε: “Ναι, τόσον ποσόν εισεπράξαμεν”. Ο δε Πέτρος είπε τότε προς αυτήν: “Διατί έγινε συμφωνία μεταξύ σου και του ανδρός σου να προβήτε εις πράξιν, η οποία ισοδυναμεί με το να δοκιμάσετε το Πνεύμα του Κυρίου, εάν πράγματι γνωρίζη τα πάντα και δεν θα εξαπατηθεί με το ψεύδος σας; Ιδού τα πόδια εκείνων, που έθαψαν τον άνδρα σου, ακούονται κοντά εις την πόρταν, καθ’ όσον επιστρέφουν ούτοι ευθύς τώρα και θα μεταφέρουν και σε έξω της πόλεως δια να σε θάψουν”. Έπεσε δε και αυτή αμέσως και κατά την ιδίαν στιγμήν κοντά εις τα πόδια του Πέτρου και εξεψύχησεν. Όταν δε εμβήκαν οι νέοι, που επανήλθον από την ταφήν του Ανανίου, εύρον αυτήν νεκράν και αφού την μετέφεραν έξω από την πόλιν, την έθαψαν πλησίον του συζύγου της. [...] Και εκυρίευσε μεγάλος φόβος όλην την Εκκλησίαν και όλους όσοι ήκουον ταύτα».
Και έτσι, με μεθόδους που θυμίζουν μαφία, τιμωρήθηκε με θάνατο το ζευγάρι επειδή δεν θέλησε να καταθέσει όλη του την περιουσία παρά πόδας των αποστόλων! Και ο μεγάλος φόβος που κυρίευσε την πρώτη χριστιανική Εκκλησία, στάθηκε αρκετός για να μη διανοηθεί άλλο πρόβατο να κρύψει ούτε μία δραχμή από τους δραχμοφονιάδες!
Ωστόσο, παραμένει ένα ερώτημα. Ποιος δολοφόνησε το ζευγάρι; Μήπως ο «πανάγαθος» Θεός; Αυτό μοιάζει εξωφρενικό. Τότε ποιος;
Ο φιλόσοφος Πορφύριος κατηγορεί ευθέως τον Πέτρο ως φονιά:
«Ετούτος ο Πέτρος και σ’ άλλες περιπτώσεις έχει διαπράξει εγκλήματα. Έναν άνδρα που τον έλεγαν Ανανία και τη γυναίκα του, ονόματι Σάπφειρα, επειδή δεν του κατέβαλαν ολόκληρο το χρηματικό ποσό από την πώληση του χωραφιού τους και ξεχώρισαν ένα μέρος για τις ανάγκες τους, τους θανάτωσε, ενώ δεν είχαν βλάψει κανένα. Αν δεν θέλησαν να χαρίσουν ολόκληρη την περιουσία τους, που είναι το έγκλημά τους; Κι αν νόμιζε ότι έκαναν αδίκημα, θα έπρεπε να θυμηθεί τις εντολές του Ιησού που του δίδαξε να υπομείνει μέχρι και τετρακόσια ενενήντα αδικήματα, και να συγχωρέσει εκείνο το ένα –αν βέβαια υπήρχε αμάρτημα στην πράξη τους εκείνη».
Έχοντας λοιπόν την αποστολική Εκκλησία ως πρότυπο, το χριστιανικό ιερατείο διατήρησε τις ίδιες άνομες μεθόδους πλουτισμού, απαράλλακτες για ολόκληρους αιώνες έως και σήμερα.
Πηγή: hellasforever.gr
Σχετικά θέματα:
">[http%3A%2F%2Fwww.pare-dose.net%2F%3Fp%3D3317">] 
Ο όρος «αρχίδι» προέρχεται από την λέξη «όρχις». Μέσω παραφθοράς του υποκοριστικού τού όρχι, που είναι «ορχίδιον», προέκυψε το «αρχίδιον» για να καταλήξει εκλαϊκευμένα στο κοινό μας «αρχίδι», το οποίο θεωρείται λέξη της ελληνικής αργκό γλώσσας.
Άλλες λέξεις για τους όρχεις, εκτός από τα αρχίδια, είναι οι «δίδυμοι» (αρχ.), οι «παραστάται» (βυζ.), τα «μήδεα» (βυζ.), τα «αμελέτητα», τα «μπαλάκια», τα «καρύδια», τα «ούμπαλα», η «οικογένεια», το «μαλακό υπογάστριο», τα «κάκαλα», τα «παπάρια», στα καλιαρντά τα «πελέ» κ.ά.
Ακολουθεί η χρήση της λέξης αρχίδι και τα παράγωγά της, από την πλούσια ελληνική γλώσσα, το οποίο, πέρα από το βάρος, που το ίδιο ως όργανο του γεννητικού συστήματος έχει, απέκτησε επί πλέον βαρύτητα, τόσο μεταφορικά όσο και κυριολεκτικά…
Αυτός είναι αρχίδι: Χαρακτηρισμός για άνθρωπο ύπουλο και κακό.
Στ’ αρχίδια μου: Η κλασικότερη έκφραση αδιαφορίας.
Σε γράφω στ’ αρχίδια μου: Επίσης έκφραση αδιαφορίας για τον γραφόμενο αλλά και για τους ίδιους τους αδένες αφού υπονοεί πως πάνω τους γράφεται κάτι ασήμαντο.
Σταρχιδισμός: Εκφράζει την γενικότερη νοοτροπία και συνήθεια, όλα να «τα γράφουμε στ’ αρχίδια μας». Δηλαδή να αδιαφορούμε. Εκλαϊκευμένα, συναντάται κι ως «σταρχιδιλίκι».
Γραψαρχίδης: Ο οπαδός του «σταρχιδισμού» (βλέπε από πάνω).
Σταρχιδιστάν: Η φανταστική χώρα που κατοικείται από τους σταρχιδιστές και όπου ο σταρχιδισμός είναι τρόπος ζωής. Πολύ την ταυτίζουν με το Ελλαδιστάν.
Σταρχιδιαμόλ: Το υποτιθέμενο φάρμακο που παίρνεις για να «τα γράφεις όλα στ’ αρχίδια σου». Στην αγορά κυκλοφορεί παρόμοιο σκευάσμα με το «Σταρχιδιαμόλ» (και εγκεκριμένο από τον Ε.Ο.Φ.), που φέρει το όνομα «Γραψαρχιδίνη».
Μου έπρηξες τα αρχίδια: Με ζάλισες, με κούρασες, με έφτασες στο αμήν. Όσοι το έχουν νιώσει γνωρίζουν καλά το επώδυνο της κατάστασης.
Μου ζάλισες τ’ αρχίδια: Εναλλακτικά, «μου ζάλισες τον έρωτα». Παρόμοια σημασία με το παραπάνω. Δηλώνει ενόχληση και φορτικότητα.
Μου έσπασες τα αρχίδια: Υπερθετικός βαθμός των δύο παραπάνω…(άλλο να στα πρήξει που είναι πολύ επώδυνο και άλλο να στα σπάσει που και με την σκέψη μόνο πονάς).
Σπασαρχίδας: Ο φορτικός, ο ενοχλητικός, ο καταπιεστικός. Αυτός που «σπάει τ’ αρχίδια» κάποιου. Αυτός, που πιθανόν, σε ειδικές περιπτώσεις, κάνει χρήση του σκευάσματος «Πρηξαρχιδίνη».
Στ’ αρχίδια μας κι εμάς, Κωστής Παλαμάς: Έκφραση που δηλώνει απόλυτη αδιαφορία, με «βαριά» όμως υπογραφή. Ήταν πολύ της μόδας κατά την δεκαετία του ‘80. Το «Στ’ αρχίδια μας κι εμάς» παρουσιάζεται εδώ σαν να ήταν στίχος με την υπογραφή του ποιητή Κωστή Παλαμά.
Αρχιδάτος: Ο πολύ άντρας, ο γενναίος, ο έχων τόλμη και γοητεία και άλλες σαπουνόπερες, ο «VIP».
Αρχιδέμπορας: Ο αεριτζής, ο κομπιναδόρος, ο προς βιοπορισμό εμπορευόμενος, αναξιόπιστα και ευτελή είδη.
Άντε ρε αρχίδι: Φράση που απευθύνεται σε τιποτένιο άνθρωπο, άτολμο, ραδιούργο, μοχθηρό, ψεύτη και ό,τι άλλο υποτιμήσεως σημαντικό.
Είσαι ένα αρχίδι και μισό: Παρ’ όλο που προστίθεται μόλις μισό, η έννοια της υποτιμήσεως μεγαλώνει τουλάχιστο στο διπλό.
Αρχίδια με την ρίγανη: Μεταφορικά, άλλα αντ’ άλλων, κυριολεκτικά, νοστιμότατο ορεκτικό («αμελέτητα»).
Αρχίδια καπαμά: Μεταφορικά βλέπε το παραπάνω λήμμα. Κυριολεκτικά, νοστιμότατο κυρίως πιάτο.
Αρχίδια μάντολες: Μεταφορικά, έκφραση που υποδηλώνει χάιδεμα, κολακεία, γλύκα. Κυριολεκτικά, νοστιμότατο επιδόρπιο.
Αρχίδια-μύδια: Πέρα από την ομοιοκαταληξία που μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε ευφάνταστα τραγούδια. Ουδεμία ομοιότητα μεταξύ των νόστιμων θαλασσινών και των συγκεκριμένων αδένων πέρα ίσως από την αλμύρα.
Δεν έχει αρχίδια: Βαριά κουβέντα αμφισβήτησης ανδρισμού, θάρρους, γενναιότητας, κουράγιου κ.ο.κ.
Δεν έχει τα αρχίδια: Ηπιότερη μορφή αμφισβήτησης, που υπονοεί ότι έχει μεν αρχίδια, αλλά όχι τόσο μεγάλα όσο απαιτούνται στην συγκεκριμένη περίπτωση.
Θα μου κλάσεις τ’ αρχίδια: Ελαφρώς περίεργη έως και αηδής στάση ιδιαίτερα αν σκεφτεί κανείς την εκτέλεση της πράξης. εννοεί πως δεν θα μου κάνεις τίποτα.
Θα μου κλάσεις μια μάντρα αρχίδια: Παραλλαγή του ανωτέρω με περισσότερη όμως έμφαση και λίγο ροκοκό σκηνικό, αν φανταστεί κανείς το θέαμα μιας μάντρας γεμάτης αρχίδια… Πιο παιχνιδιάρικο…
Θα μου ξυρίσεις τα αρχίδια: Αν δεν απευθύνεστε στον αισθητικό σας, σημαίνει δεν μπορείς να μου κάνεις τίποτα αν και υποτιμάται εμφανώς το τι μπορεί να κάνει ο συνομιλητής κρατώντας ένα ξυράφι…
Κρέμεται από τα αρχίδια μου: Όταν κάποιος εξαρτάται από εμάς. Η έκφραση είναι σαφής, περιγραφική και αρκούντως αβάσταχτη…
Δάγκωσα τα αρχίδια μου: Εναλλακτικά «Έβαλα τα αρχίδια στο στόμα». Βασικά σημαίνει ζόρι, δυσκολία, αδιέξοδο (π.χ. δάγκωσα τα αρχίδια μου από το κρύο [παρόμοιο και το: «δάγκωσα το καβλί μου»]). Σε κάθε άλλη περίπτωση δηλώνει άντρας με σημαντικές και αξιοποιήσιμες ελαστικές ικανότητες.
T’ αρχίδια μου έχουν γίνει φακές: Από το πολύ κρύο που αισθάνομαι, έχουν συσταλεί τα αρχίδια μου και έτσι το μέγεθος τους θυμίζει, καθ’ υπερβολήν, φακές.
Αρχιδιές: Ασημαντότητες.
Αρχιδιές με φούντες: Όπως το παραπάνω λήμμα, αλλά με πρόθεση μεγαλύτερης έμφασης. Προσοχή: Δεν καπνίζονται…
Τα αρχίδια μου κουνιούνται: Εάν δεν υποδηλώνει γυμνό άντρα που τρέχει γυμνός, σημαίνει αδιάφορη κατάσταση.
Τα αρχίδια μου κουνιούνται ρυθμικά στον αέρα: Το ίδιο με το ανωτέρω με περισσότερη όμως έμφαση στην αδιαφορία. Πιθανή χρήση του, δηλώνει αρχίδια εκκρεμές…
Καλώς τα αρχίδια μας τα δυο: Αν το φιλοσοφήσει κανείς, δεν είναι και τόσο υποτιμητικό να σου έρχονται δυο αρχίδια επιπλέον. Ίσα ίσα…
Αρχίδια καλαβρέζικα: Έκφραση που είναι αδύνατον να ερευνηθεί. Ιδιαζόντως προσβλητική για τους άρρενες κατοίκους της Καλαβρίας…
Τα αρχίδια του Καράμπελα: Τα πλέον επώνυμα και αναγνωρίσιμα αρχίδια που συντάσσονται κυρίως μαζί με το «μουνί της Χάιδως». Αν και η έκφραση αφορά πολύ συγκεκριμένα αρχίδια, εν τούτοις σημαίνει άλλα αντ’ άλλων. Το ιστορικά εξακριβωμένο μέγεθός τους πάντως, τα έχει καταξιώσει και ως έκφραση πληθωρικότητας και βαρβατίλας.
Τσίμπα ένα αρχίδι: Σε κατατρόπωσα, σε έβαλα στην θέση σου, αλλά εν μέρει, καθώς η ολική κυριαρχία υποδηλώνεται από το «παρ’ τα αρχίδια μου τα δυο». Κυριολεκτικά ιδιαιτέρως επώδυνο…
Μάσα ένα αρχίδι: Βλέπε ανωτέρω. Κυριολεκτικά, περισσότερο επώδυνο από το «τσίμπα»…
Πήρα τα αρχίδια μου: Δεν πήρα τίποτα (αφού έχω ήδη ή αν δεν έχω είχα άλλες προσδοκίες), ή έφυγα άπρακτος.
Ήσουν στα αρχίδια του πατέρα σου: Ήσουν αγέννητος.
Γκόμενα με αρχίδια: Ενώ οι αναφορές στους συγκεκριμένους αδένες αποσκοπούν στην υποτίμηση, σε αυτή την περίπτωση εννοούν δυναμισμό.
Αρχιδοκόφτρα: Το θηλυκό που δεν μασάει… ή μάλλον μασάει…αρχίδια! Εμπνευσμένο λήμμα από περιστατικό που συνέβη στην Άρτα: Ένας άντρας, παντρεμένος, με παιδιά διατηρούσε δεσμό με ερωμένη. Επί χρόνια την καθησύχαζε ότι θα χωρίσει και ότι θα την παντρευτεί. Συγκεκριμένα για 10 χρόνια! Μία μέρα πήγαν σε ξενοδοχείο, όπου όταν έβγαλαν τα ρούχα τους, εκείνη από την μανία της και τα νεύρα της, του δάγκωσε το αρχίδι και τελικώς το έκοψε!
Θα μου κάνεις τα τρία δύο: Ίσως η μόνο έκφραση που είναι τιμητική για τους συγκεκριμένους αδένες, υπονοώντας ότι δεν είναι και τόσο σημαντικό το τρίτο…το μακρύτερο…
Αρχίδια με λουλούδια: Βλέπε «Αρχιδιές». Θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και ως διακοσμητική παρέμβαση…
Αρχίδια πατέρα: Δηλώνει ότι κάτι δεν πήγε όπως το περιμέναμε.
Περπατάει και ανοίγει αυλάκια με τα αρχίδια του: Τεχνικά υποδηλώνει μέγεθος, βαρύτητα και αρδευτική ικανότητα… Πρακτικά ανέφικτο εκτός κι αν τα πόδια είναι πολύ κοντά και το χώμα πολύ μαλακό.
Αρχίδια τούμπανο: Πρήξιμο όρχεων τόσο μεγάλο ώστε θυμίζουν το γνωστό κρουστό μουσικό όργανο…
Έπιασε τον παπά από τα αρχίδια: Έκφραση που υποτιμά την πράξη του υποκειμένου…
Είναι άχρηστος σαν τα αρχίδια του Πάπα: Η παρομοίωση είναι σαφής: Ο ποντίφικας όχι μόνο δεν δικαιούται να τα χρησιμοποιεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο, αλλά η παρουσία τους αποτελεί και βάρος στον κάτοχό τους.
Μας έκανες τα αρχίδια τσουρέκια-μπαλόνια: Βλέπε «Μας έπρηξες τα αρχίδια». Η σημειολογική συγγένεια είναι προφανής (φούσκωσαν σαν τσουρέκια-μπαλόνια).
Αρχιδομούρης: Πάρα πολύ άσχημος.
Αρχιδόκαμπος: Πιθανή προέλευσή του από το «Αχλαδόκαμπος». Μπορεί να συνοδεύται κι απ’ τον επιθετικό προσδιορισμό «Ανθισμένος» («Ανθισμένος αρχιδόκαμπος»). Σημαίνει ότι η εν λόγω περιοχή (καφέ, μπαρ, κλπ) είναι γεμάτη άντρες (αντίθετο: μουνοθύελλα).
Αρχίδια…: Γενικώς, ότι ακολουθεί λαμβάνει υποτιμητική διάσταση (εξαίρεση: Αρχιδια-κονος)…
Αρχιδοσακούλα: Το μέρος του δέρματος που περιβάλλει τ’ αρχίδια.
Με τρώνε τ’ αρχίδια μου: Δηλώνει περιφρόνηση για κάτι ή για κάποιον (π.χ. Είδα τον Νίκο σήμερα. Γι’ αυτό με τρώγανε τ’ αρχίδια μου απ’ το πρωί).
Έχει μια οκά αρχίδια: Δηλωτικό θάρρους και ανδρισμού.
Του έδεσε τ΄αρχίδια κόμπο: Σημαίνει πως κάποιος επιβάλλεται σε κάποιον άλλον.
Του φίλησε τ΄αρχίδια: Εκφράζει ικεσία ή δουλοπρέπεια.
Μπάζει ο κώλος του και πάγωσαν τ΄αρχίδια του: Σημαίνει τον δειλό.
Ξύνω τ’ αρχίδια μου: Τεμπελιάζω.
Ξύνω τ’ αρχίδια μου με κασμά: Το ίδιο με το παραπάνω, αλλά δηλώνει πιο…σοβαρή περίπτωση.
Παράτριψαν τ’ αρχίδια του από τη δουλειά: Το αντίθετο από το προηγούμενο. Δηλώνει τον πολύ εργατικό.
Με ξένα αρχίδια είσαι γαμιάς και θες και να γαμήσεις κώλο;: Έκφραση, που χρησιμοποιείται έναντι κάποιου που ενώ ήδη εκμεταλλεύεται θέση που δεν την αξίζει και που κατέλαβε με πλάγια μέσα ή μέσω άλλου και παρ’ όλ’ αυτά είτε κοκορεύεται κι από πάνω είτε θέλει να ανέβει ακόμη ψηλότερα, πάλι με τον ίδιο τρόπο. Δηλαδή ο ορισμός της πλεονεξίας και της ύβρεως. Παρόμοιο με το «με ξένα κόλυβα».
Τσολιάς στ’ αρχίδια μου: Ο φορτικός, αυτός που προσπαθεί (και ενίοτε τα καταφέρνει) να κάνει κουμάντο στην ζωή μας ενώ δεν της ανήκει ούτε κατά διάνοια. Αντί του τσολιά, χρησιμοποιείται και η λέξη «κεχαγιάς».
Αρχιδοπίστα: Το μεσοδιάστημα ανάμεσα στο μουνί και στον κώλο. Αποκαλείται έτσι, γιατί κατά την διάρκεια της συνουσίας τα αρχίδια «χορεύουν», χτυπώντας-αναπηδώντας σε εκείνο το σημείο.
Φτύσ’ τ’ αρχίδια σου: Σημαίνει «δεν μας παρατάς;», «βρε δεν πας στον Διάολο;».
Και τ’ αρχίδια μέσα: Λέγεται για την πολύ έντονη ερωτική πράξη, ή για να δηλώσει αρκετά «ευρύχωρο» μουνί. Σε υπερθετικό βαθμό, τ’ αρχίδια αντικαθίστανται από τα…παπούτσια: «Και τα παπούτσια μέσα!».
Έχει βάλει τ’ αρχίδια του στον γιούκο: Λέγεται μεταφορικά: α) Για τον παροπλισμένο εραστή, ένεκα ηλικίας και του οποίου αι ορμαί (αναγκαστικώς) καθεύδουσιν. β) Για τον «δε γαμώ», δηλαδή αυτόν, που συνήθως αντικαθιστά το σεξ με ψάρεμα. Επεξήγηση:Ο γιούκος είναι στοίβα χειμερινών ή θερινών ρούχων στο σπίτι, με κάλυμμα από πάνω. Ήταν σε μεγάλη χρήση παλιότερα στα χωριά, όπου απουσίαζαν οι μεγάλες ντουλάπες.
Κάνω τ’ αρχίδια μου φτερά: Κάνω γρήγορα, σπεύδω, «τσακίζομαι».
Κλαπαρχίδας Αυτός, που τ’ αρχίδια του έχουν «κρεμάσει» (συνήθως λόγω ηλικίας) και χτυπάνε, δηλαδή αυτός που «του μαράθηκαν τ’ αρχίδια». Μεταφορικά: Ο οκνός, ο άχρηστος, ο ανίκανος.
Κολόνια για τ’ αρχίδια μας: Πολυτέλεια απαράδεκτη για τις οικονομικές μας δυνατότητες, επιλογή που κινείται από ενδόμυχη απληστία, σπάταλη φιλαρέσκεια. Έκφραση που λέγεται από ανθρώπους για να κατακρίνουν συμπεριφορά των άλλων ή, αυτοκριτικά, και δική τους. Η χρήση της κολόνιας είναι μεν θεμιτή και επιθυμητή, σε καμία περίπτωση όμως δεν είναι ζωτικά απαραίτητη. Η έκφραση έχει παρόμοια σημασία με την λαϊκή παροιμία «Εδώ ψωμί δεν έχουμε και ραπανάκια (για την όρεξη) γυρεύουμε».
Πούστης με αρχίδια: Ο γενναίος, θαρραλέος ομοφυλόφιλος, που δεν κρύβει την ιδιαιτερότητά του.
Αρχιδόπουστας: Άλλη λέξη για τον μαλάκα.
Όποιος διαβάζει με τ’ αρχίδια γαμάει με τα μάτια: Ο πρεσβύωπας μεσήλικας που χρησιμοποιεί τ’ αρχίδια του για αναλόγιο, προκειμένου ν’ ακουμπήσει το βιβλίο που διαβάζει, εξίσου καλά θ’ αρχίσει να χρησιμοποιεί και τον «φίλο» του για σελιδοδείκτη, καθώς το δεύτερο μισό της έκφρασης δηλώνει σαφώς ότι με τα μάτια και μόνο θα κάνει από δω και πέρα σεξ το, προς παροπλισμό, αρσενικό.
Αν η γιαγιά μου είχε αρχίδια…: Δηλώνει το ουτοπικό, το ανέφικτο. Αν και σήμερα, το να έχει (υποθετικά) μια γιαγιά αρχίδια, δεν φαντάζει και τόσο ανέφικτο πλέον…
Αρχίδας: Εναλλακτικός ορισμός του μαλάκα.
Πηγές
stixoi.info | asteiakia.gr | slang.gr | el.wikipedia.org
Σχετικά θέματα:
">[http%3A%2F%2Fwww.pare-dose.net%2F%3Fp%3D3313">]
Ο «Διάλογος μεταξύ ιερέα και ετοιμοθάνατου», είναι έργο του Γάλλου συγγραφέα και φιλόσοφου Μαρκήσιου ντε Σαντ. Αποτελεί έναν ύμνο στην αθεΐα και την ηδονή, ενώ παράλληλα καταδεικνύει την προκατάληψη, την έλλειψη λογικής και τον αυτοπεριορισμό στη θρησκεία.
Τα πρόσωπα που συνδιαλέγονται, στο σύντομο αυτό μονόπρακτο (το οποίο ο Μαρκήσιος ντε Σαντ, έγραψε στη φυλακή), όπως μαρτυρεί κι ο τίτλος, είναι ένας ετοιμοθάνατος κι ένας κληρικός.
Ιερέας: Μπροστά σε αυτήν τη μοιραία στιγμή όπου το πέπλο της ψευδαίσθησης σχίζεται μονάχα για να παραδώσει στον πλανημένο την ωμή εικόνα των σφαλμάτων και των διαστροφών του, εσείς, τέκνο μου, διόλου δεν μετανιώνετε για τις πολλαπλές ελευθεριότητες στις όποιες σας εξώθησαν η ανθρώπινη ευπάθεια και η αδυναμία;
Ετοιμοθάνατος: Φίλε μου, ναι, μετανιώνω.
Ιερέας: Εκμεταλλευτείτε τότε τούτες τις ευμενείς τύψεις ώστε να λάβετε από τον ουρανό, στον λίγο χρόνο που σας απομένει, συνολική άφεση αμαρτιών και αναλογιστείτε ότι μόνο με τη δέηση τής πανίερης μετάνοιας θα έχετε τη δυνατότητα να σας δοθεί συγχώρεση από τον Ύψιστο.
Ετοιμοθάνατος: Όσο με κατάλαβες εσύ, άλλο τόσο σε καταλαβαίνω κι εγώ.
Ιερέας: Μα τι;
Ετοιμοθάνατος: Σου είπα ότι μετανιώνω.
Ιερέας: Το άκουσα.
Ετοιμοθάνατος: Ναι, αλλά δεν το κατάλαβες.
Ιερέας: Και σαν τι ερμηνεία…
Ετοιμοθάνατος: Αυτήν εδώ… H φύση με γέννησε με ζωηρές ορέξεις και πάθη ισχυρότατα. Ήρθα στον κόσμο μόνο και μόνο για να παραδοθώ σε αυτά και να τα ικανοποιήσω και, καθώς οι επιπτώσεις της ύπαρξής μου αποτελούν μονάχα αναγκαιότητες σχετικές με τις γενεσιουργές βλέψεις της φύσης ή, αν προτιμάς, ουσιώδεις απόρροιες των σχεδίων της για μένα με βάση πάντοτε τους νόμους της, μετανιώνω λοιπόν που δεν αναγνώρισα όσο θα έπρεπε την παντοδυναμία της, και οι μοναδικές μου τύψεις σχετίζονται με την πενιχρή, εκ μέρους μου, χρήση των δυνατοτήτων -εγκληματικών κατά τη γνώμη σου, αγαθοτάτων κατά τη δική μου- με τις οποίες με προίκισε για να την υπηρετήσω. Κάποιες φορές της αντιστάθηκα και μετανιώνω τυφλωμένος από τον παραλογισμό των ιδεολογικών σου συστημάτων, τα χρησιμοποίησα για να πολεμήσω όλη εκείνη τη βία των επιθυμιών που μου είχαν σταλεί από μια επιφοίτηση πολύ πιο θεϊκή και, ναι, το μετανιώνω. Έδρεψα άνθη ενώ θα μπορούσα να είχα μία πλούσια συγκομιδή καρπών… Να, λοιπόν, οι ακριβείς αιτίες των τύψεών μου και σεβάσου με όσο χρειάζεται για να μην εικάσεις άλλες.
Ιερέας: Πού σας παρασύρουν τα λάθη σας, πού σας οδηγούν οι σοφιστείες σας! Αποδίδετε στο δημιούργημα όλη τη δύναμη του δημιουργού και δεν βλέπετε ότι οι άτυχες αυτές κλίσεις που σας έβγαλαν από τον ίσιο δρόμο είναι αποτελέσματα της διεφθαρμένης αυτής φύσης στην οποία εσείς προσδίδετε την παντοδυναμία.
Ετοιμοθάνατος: Φίλε, μου φαίνεται ότι η διαλεκτική σου είναι εξίσου φαύλη με το πνεύμα σου. Θα ήθελα να συλλογίζεσαι πιο ορθά, ειδάλλως άφησέ με να πεθάνω εν ειρήνη. Τί αποκαλείς δημιουργό και τί διεφθαρμένη φύση;
Ιερέας: Δημιουργός είναι ο Κύριος του σύμπαντος, εκείνος που δημιούργησε, που έπλασε τα πάντα και που τα συντηρεί όλα με μια απλή εφαρμογή της παντοδυναμίας του.
Ετοιμοθάνατος: Σπουδαίος άντρας, πράγματι! Και για πες μου, λοιπόν, γιατί αυτός ο τόσο δυνατός έπλασε κατά τη γνώμη σου μια διεφθαρμένη φύση;
Ιερέας: Ποιά θα ήταν η αξία των ανθρώπων αν δεν τους είχε αφήσει ο Θεός την ελεύθερη βούληση; Και ποια η αξία της απόλαυσής της αν δεν υπήρχε στη γη η δυνατότητα του να πράττει κανείς το καλό και να αποφεύγει το κακό;
Ετοιμοθάνατος: Ώστε λοιπόν ο θεός σου θέλησε να τα κάνει όλα στραβά μόνο και μόνο για να βάλει σε πειρασμό να δοκιμάσει το δημιούργημά του; Δεν γνώριζε τον άνθρωπο εξαρχής; Δεν φανταζόταν το αποτέλεσμα;
Ιερέας: Τον γνώριζε, προφανώς, αλλά, και πάλι επίτηδες, ήθελε να του αφήσει την δυνατότητα της επιλογής.
Ετοιμοθάνατος: Σε τι ωφελούσε αυτό, αφού γνώριζε ποια πορεία θα ακολουθούσε το δημιούργημά του, και μόνον εκείνος -από τη στιγμή που ισχυρίζεσαι ότι είναι παντοδύναμος- μόνον εκείνος, λέω, θα μπορούσε να το οδηγήσει στον ίσιο δρόμο;
Ιερέας: Ποιος μπορεί να κατανοήσει τις απέραντες και αστείρευτες βουλές του Κυρίου ως προς τον άνθρωπο και ποιος μπορεί να κατανοήσει όλα όσα βλέπουμε!
Ετοιμοθάνατος: Εκείνος που απλοποιεί τα πράγματα, φίλε μου, ιδίως εκείνος που δεν συσσωρεύει αίτια για να θολώσει τα αποτελέσματα. Προς τι ένα δεύτερο πρόβλημα όταν δεν μπορείς να επιλύσεις το πρώτο; Και, από τη στιγμή που είναι πιθανόν η φύση να έπλασε από μόνη της ό,τι εσύ αποδίδεις στον θεό σου, τι τον χρειάζεσαι τον Κύριο σου; Το αίτιο που εσύ δεν κατανοείς είναι ίσως και το απλούστερο πράγμα του κόσμου. Τελειοποίησε τη φυσιογνωσία σου και θα καταλάβεις καλύτερα τη φύση. Εξάγνισε τη λογική σου, απόδιωξε τις προκαταλήψεις σου και δεν θα τον έχεις πια ανάγκη τον θεό σου.
Ιερέας: Δυστυχισμένε, νόμιζα ότι ήσουν απλώς σοκινιανός και πως διέθετα τα όπλα να σε πολεμήσω, βλέπω όμως καλά ότι είσαι άθεος και, από τη στιγμή που η καρδιά σου μένει σφραγισμένη στην απεραντοσύνη των γνήσιων αποδείξεων που λαμβάνουμε καθημερινώς ως προς την ύπαρξη του Πλάστη, δεν έχω τίποτε άλλο να σου πω. Δεν χαρίζει κανείς το φως σε έναν τυφλό.
Ετοιμοθάνατος: Φίλε μου, δέξου το εξής: Περισσότερο τυφλός είναι εκείνος που δένει έναν επίδεσμο στα μάτια του παρά εκείνος που τον αφαιρεί. Προσηλυτίζεις, επινοείς, συσσωρεύεις. Εγώ καταστρέφω, απλοποιώ. Το ένα σου λάθος ακολουθεί το άλλο. Εγώ τα πολεμάω όλα. Ποιος από τους δυο μας είναι ο τυφλός;
Ιερέας: Δεν πιστεύετε λοιπόν διόλου στον Θεό;
Ετοιμοθάνατος: Όχι. Και για έναν απλούστατο λόγο: Διότι είναι εντελώς αδύνατον να πιστέψει κανείς σε ό,τι δεν κατανοεί. Η πίστη και η κατανόηση πρέπει να έχουν άμεση σχέση η κατανόηση είναι η βασική τροφή της πίστης. Όπου δεν δρα η κατανόηση, η πίστη είναι νεκρή, κι εκείνοι που, σ’ αυτήν την περίπτωση, ισχυρίζονται ότι τη διαθέτουν, ουσιαστικά το κάνουν προς δημιουργία εντυπώσεων. Σε προκαλώ, εσένα τον ίδιο, να πιστέψεις στον θεό που μου κηρύττεις, έτσι, χωρίς να μου δώσεις αποδείξεις, διότι δεν εναπόκειται σ’ εσένα να τον ορίσεις και συνεπώς δεν τον κατανοείς. Και από τη στιγμή που δεν τον κατανοείς, δεν μπορείς να μου δώσεις ούτε ένα λογικό επιχείρημα. Με δυο λόγια, ό,τι ξεπερνά τα όρια του ανθρώπινου νου είναι ή χιμαιρικό ή ανώφελο. Αφού λοιπόν ο θεός σου δεν μπορεί παρά να είναι ή το ένα ή το άλλο, στην πρώτη περίπτωση θα ήμουν τρελός να πιστέψω και στη δεύτερη ανόητος. Απόδειξέ μου, φίλε μου, την αδράνεια της ύλης κα θα παραδεχτώ τον πλάστη. Απόδειξέ μου ότι η φύση δεν είναι αυτάρκης και θα σου επιτρέψω να της προσδώσεις έναν δημιουργό. Μέχρι τότε μην περιμένεις τίποτε από εμένα, πιστεύω μόνο στο αυτονόητο και το εισπράττω μονάχα με τις αισθήσεις μου. Εκεί που εκείνες σταματούν, η πίστη μου είναι ανίσχυρη. Τον ήλιο τον πιστεύω γιατί τον βλέπω, τον αντιλαμβάνομαι ως σημείο συγκέντρωσης όλης της εύφλεκτης ύλης της φύσης, και η περιοδική πορεία του μου αρέσει δίχως να με εκπλήσσει. Είναι ίσως μια φυσική διαδικασία εξίσου απλή με τον ηλεκτρισμό, που δεν μας είναι όμως κατανοητή. Τί μου χρειάζεται να εμβαθύνω; Και να μου τοποθετήσεις τον θεό σου ψηλότερα από όλα αυτά, εγώ θα έχω προχωρήσει σε κάτι; Δεν θα μου χρειάζεται η ίδια προσπάθεια για να κατανοήσω τον εργάτη και να ορίσω το έργο; Συνεπώς δεν με βοήθησες σε τίποτε με τη θεμελίωση της χίμαιράς σου, θόλωσες το πνεύμα μου, δεν το διαφώτισες και οφείλω να σε μισώ αντί να σε ευγνωμονώ. Ο θεός σου είναι μια μηχανή που την κατασκεύασες για να εξυπηρετήσεις τα πάθη σου και την έκανες να κινείται σύμφωνα με τις επιθυμίες τους, από τη στιγμή όμως που παρενοχλεί τα δικά μου, δέξου κι εγώ να την ανατρέψω. Και την ώρα που η αδύναμη ψυχή μου έχει ανάγκη από ηρεμία και στοχασμό, μην έρχεσαι και την τρομοκρατείς με τα σοφίσματά σου που θα τη φόβιζαν δίχως να την πείσουν, θα την ερέθιζαν δίχως να τη βελτιώσουν. Φίλε μου, ετούτη η ψυχή είναι ότι θέλησε η φύση, το αποτέλεσμα δηλαδή των οργάνων που εκείνη εδέησε να μου δώσει σύμφωνα με τις βλέψεις και τις ανάγκες της. Και καθώς έχει ανάγκη εξίσου και το βίτσιο και την αρετή, όποτε της άρεσε να με ωθήσει στο πρώτο, το έκανε, και όταν θέλησε το δεύτερο, μου ενέπνευσε την επιθυμία κι εγώ αφέθηκα όπως και να είχε. Μόνο στους δικούς της νόμους να αναζητάς την εξήγηση της ανθρώπινης αστάθειας και ποτέ μην αναζητάς στους νόμους της άλλες αρχές έκτος από τη βούληση και τις ανάγκες της.
Ιερέας: Έτσι λοιπόν τα πάντα είναι απαραίτητα στον κόσμο;
Ετοιμοθάνατος: Ασφαλώς.
Ιερέας: Αλλά, αν είναι όλα απαραίτητα, όλα λοιπόν είναι και σε τάξη;
Ετοιμοθάνατος: Ποιος σου λέει το αντίθετο;
Ιερέας: Και ποιος μπορεί να τα βάλει όλα σε τάξη, αν όχι ένα πανίσχυρο και σοφότατο χέρι;
Ετοιμοθάνατος: Δεν είναι απαραίτητο να καεί το μπαρούτι όταν του βάζεις φωτιά;
Ιερέας: Ναι.
Ετοιμοθάνατος: Και τι σοφία βρίσκεις σ’ αυτό;
Ιερέας: Καμία.
Ετοιμοθάνατος: Είναι λοιπόν δυνατόν να υπάρχουν απαραίτητα πράγματα χωρίς καμία σοφία και, κατά συνέπεια, είναι δυνατόν τα πάντα να απορρέουν από ένα πρωταρχικό αίτιο δίχως να υπάρχει σ’ αυτό ούτε λογική ούτε σοφία.
Ιερέας: Πού θέλετε να καταλήξετε;
Ετοιμοθάνατος: Να σου αποδείξω ότι όλα μπορούν να είναι αυτό που είναι και αυτό που βλέπεις δίχως κανένα σοφό και λογικό αίτιο να τα καθοδηγεί και πώς τα φυσικά αποτελέσματα πρέπει να έχουν φυσικά αίτια χωρίς να υπάρχει ανάγκη να τους προσδίδουμε αφύσικα, σαν τον Θεό σου, ο οποίος, όπως στο έχω ήδη πει, θα έχρηζε εξήγησης δίχως ο ίδιος να προσφέρει καμία. Και, κατά συνέπεια, από τη στιγμή που ο θεός σου δεν είναι καλός σε τίποτε, είναι άχρηστος εντελώς. Και φαίνεται σαφώς πώς ό,τι είναι άχρηστο είναι μηδαμινό και ό,τι είναι μηδαμινό είναι μηδέν. Έτσι, για να πειστώ ότι ο θεός σου είναι χίμαιρα, δεν χρειάζομαι άλλον συλλογισμό από τη βεβαιότητα της αχρηστίας του.
Ιερέας: Υπό αυτήν τη σκοπιά, δεν μου φαίνεται απαραίτητο να σας μιλήσω για θρησκεία.
Ετοιμοθάνατος: Γιατί όχι; Τίποτε δεν με διασκεδάζει περισσότερο από την απόδειξη της υπερβολής στην οποία οι άνθρωποι κατόρθωσαν να φτάσουν το φανατισμό και τη βλακεία. Πρόκειται για εκείνες τις τόσο υπέρμετρες παρεκκλίσεις που η εικόνα τους, κατά τη γνώμη μου, παρ’ ότι αποτρόπαιη, παραμένει ενδιαφέρουσα. Απάντησέ μου ειλικρινά και ιδίως, βάλε στην άκρη τον εγωισμό. Αν ήμουν τόσο αδύναμος ώστε να πιαστώ στα δίχτυα του γελοίου σου συστήματος πάνω στη θρυλική ύπαρξη του όντος που κάνει απαραίτητη τη θρησκεία, με ποια μορφή θα με συμβούλευες να του προσφέρω την αφοσίωσή μου; Θα προτιμούσες να αποδεχτώ τα παραληρήματα του Κομφούκιου ή τους παραλογισμούς του Βράχμα; Να αποδεχτώ τον μεγάλο Όφη των Νέγρων, το Αστέρι των Περουβιανών ή τον θεό των στρατιών του Μωυσή; Σε ποια σέκτα του Μωάμεθ θα ήθελες να πάω; Σε ποια χριστιανική αίρεση θα ήταν προτιμότερο, κατά τη γνώμη σου; Πρόσεξε τι θα απαντήσεις.
Ιερέας: Θέλει κι ερώτημα;
Ετοιμοθάνατος: Να, λοιπόν, που απαντάς εγωιστικά.
Ιερέας: Όχι σε συμβουλεύω αυτό που πιστεύω γιατί σ’ αγαπώ όσο και τον εαυτό μου.
Ετοιμοθάνατος: Και αγαπιόμαστε πολύ λίγο και οι δυο όταν ακούμε τέτοιες πλάνες.
Ιερέας: Δεν το πιστεύω! Ποιος μπορεί να παραμένει τυφλός μπροστά στα θαύματα του θεϊκού λυτρωτή μας;
Ετοιμοθάνατος: Εκείνος που βλέπει σ’ αυτόν τον πιο συνηθισμένο από όλους τους απατεώνες και τον πιο επίπεδο από όλους τους αγύρτες.
Ιερέας: Ω θεοί, τον ακούτε και δεν ρίχνετε τους κεραυνούς σας!
Ετοιμοθάνατος: Όχι, φίλε μου, η πλάση ησυχάζει γιατί ο θεός σου, είτε από ανικανότητα είτε από λογική είτε από ό,τι κι αν θελήσεις επιτέλους να υπάρχει μέσα σε ένα ον που εγώ το δέχομαι μονάχα μια στιγμή για χάρη σου, ή, αν προτιμάς, για να υποστηρίξω τα μικροσυμφέροντα σου, ο θεός σου λοιπόν, λέω, αν υπάρχει, όπως εσύ έχεις την τρέλα να πιστεύεις, δεν μπορεί να χρησιμοποίησε τόσο γελοίους τρόπους για να μας πείσει όσο αφήνει να εννοηθούν ο Ιησούς σου.
Ιερέας: Και τί; Οι προφητείες, τα θαύματα, οι μάρτυρες, όλα αυτά δεν είναι αποδείξεις;
Ετοιμοθάνατος: Πώς θέλεις να δεχτώ λογικά ως απόδειξη κάτι που χρήζει αποδείξεως; Για να γίνει απόδειξη ή προφητεία θα πρέπει να έχω πρώτα την πλήρη βεβαιότητα ότι υπήρξε. Καθώς όμως έχει καταγραφεί από την ιστορία, δεν μπορεί να ασκεί σε μένα άλλη δύναμη από τα υπόλοιπα ιστορικά γεγονότα, εκ των οποίων τα τρία τέταρτα είναι εξαιρετικά αμφιλεγόμενα. Αν προσθέσω επίσης και την, κάτι παραπάνω από βάσιμη, υποψία ότι όλα αυτά μου έχουν μεταδοθεί από ιδιοτελείς ιστορικούς, θα έχω, όπως βλέπεις, ακόμη περισσότερο το δικαίωμα να αμφιβάλλω. Εξάλλου, ποιος θα με διαβεβαιώσει ότι αυτή η προφητεία δεν έγινε εκ των υστέρων; Πώς δεν ήταν αποτέλεσμα συνδυασμών της πλέον απλής πολιτικής, σαν την καλή βασιλεία με έναν δίκαιο βασιλιά και την αμβροσία για τους θεούς του Ολύμπου; Και, αν συμβαίνουν όλα αυτά, πώς θέλεις η προφητεία, η οποία χρήζει βαθύτατα αποδείξεως, να κατορθώσει να αποτελέσει η ίδια απόδειξη; Όσο για τα θαύματά σου, δεν μου υπαγορεύουν κάτι παραπάνω. Όλοι οι απατεώνες έκαναν θαύματα, όλοι οι ανόητοι τα πίστευαν. Για να πειστώ ως προς την αλήθεια ενός θαύματος, θα έπρεπε να έχω τη σαφή βεβαιότητα ότι το γεγονός που εσείς αποκαλείτε έτσι αντιβαίνει εντελώς στους νόμους της φύσης, διότι μόνον ό,τι βρίσκεται έξω από αυτήν μπορεί να θεωρηθεί θαύμα: και ποιος τη γνωρίζει τόσο καλά ώστε να τολμήσει να δηλώσει πως αυτό ακριβώς είναι το σημείο όπου εκείνη σταματά και ακριβώς αυτό στο οποίο παραβιάζεται; Χρειάζονται δύο πράγματα για να διαπιστωθεί ένα υποτιθέμενο θαύμα: Ένας ταχυδακτυλουργός και γυναικούλες. Άσ’ το. Ποτέ μην αναζητάς άλλη προέλευση στα δικά σου, όλοι οι νεότεροι προφήτες έχουν κάνει θαύματα και το πιο παράδοξο είναι πώς όλοι τους βρήκαν ηλίθιους που τους πίστεψαν. Ο Ιησούς σου δεν έκανε τίποτε πιο παράδοξο από τον Απολλώνιο τον Τυανέα, κι όμως αυτόν κανείς δεν τολμά να τον θεωρήσει θεό. Όσο για τους μάρτυρές σου, είναι σίγουρα το πιο αδύναμο επιχείρημα σου. Ενθουσιασμός και αντίσταση χρειάζονται για να κατασκευαστούν και όσο η αντίθετη πλευρά μου προσφέρει ό,τι και η δική σου, δεν θα είμαι ποτέ επαρκώς σε θέση ώστε να πιστέψω ότι η μία είναι καλύτερη από την άλλη, θα είμαι όμως αντιθέτως εντελώς σε θέση να τις θεωρήσω και τις δυο αξιοθρήνητες. Αχ, φίλε μου, αν ήταν αλήθεια ότι υπάρχει ο Θεός που διακηρύττεις, θα είχε ανάγκη από θαύματα, μάρτυρες και προφητείες για να θεμελιώσει την αυτοκρατορία του; Και αν, καθώς λες, η καρδιά του ανθρώπου ήταν έργο του, δεν θα την είχε επιλέξει ως άδυτο του νόμου του; Αυτός ο αναλλοίωτος νόμος, αφού θα προερχόταν από έναν δίκαιο θεό, θα βρισκόταν ακαταμάχητα χαραγμένος σε όλους, και εξίσου αναλλοίωτα από τη μια άκρη του κόσμου στην άλλη. Καθώς όλοι οι άνθρωποι θα έμοιαζαν μέσω αυτού του λεπτεπίλεπτου και ευαίσθητου οργάνου, θα έμοιαζαν επίσης και λόγω των τιμών που θα χάριζαν στον θεό από τον οποίο και θα το κατείχαν. Όλοι θα είχαν μόνο έναν τρόπο να τον αγαπούν, έναν τρόπο να τον λατρεύουν ή να τον υπηρετούν και θα τους ήταν εξίσου αδύνατο να απαρνηθούν αυτόν τον Θεό όσο και να αντισταθούν στην κρυφή κλίση της λατρείας του. Αντί γι’ αυτό, τί βλέπω στο σύμπαν; Τόσους θεούς όσες και χώρες, τόσους τρόπους να υπηρετούν οι άνθρωποι τον θεό τους όσα και κεφάλια και διαφορετικές φαντασίες. Και αυτή η πολλαπλότητα απόψεων, από την οποία μου είναι εκ φύσεως αδύνατο να επιλέξω κάτι, αποτελεί, κατά τη γνώμη σου, έργο ενός δίκαιου θεού; Άσ’ το, κληρικέ, προσβάλλεις τον θεό σου παρουσιάζοντάς τον μου μ’ αυτόν τον τρόπο. Άφησέ με να τον αρνηθώ εντελώς διότι, αν υπάρχει, τότε τον προσβάλλω πολύ λιγότερο με την έλλειψη πίστης μου από ό,τι εσύ με τις βλασφημίες σου. Λογικέψου, κληρικέ. Ο Ιησούς σου δεν αξίζει παραπάνω από τον Μωάμεθ, ούτε ο Μωάμεθ από τον Μωυσή, και οι τρεις μαζί δεν αξίζουν περισσότερο από τον Κομφούκιο, ο οποίος τουλάχιστον δίδαξε κάποιες καλές αρχές, ενώ οι υπόλοιποι παραλογίζονταν. Γενικά όμως, όλοι αυτοί οι άνθρωποι είναι μονάχα απατεώνες, που ο φιλόσοφος τους εμπαίζει, ο φτωχός λαός τους πίστεψε και η δικαιοσύνη θα έπρεπε να τους είχε κρεμάσει.
Ιερέας: Αλίμονο, με τον έναν το έκανε και με το παραπάνω!
Ετοιμοθάνατος: Αυτός το χρειαζόταν περισσότερο απ’ όλους. Ήταν στασιαστής, ταραξίας, συκοφάντης, απατεώνας, άσωτος, χονδροειδής χωρατατζής, επικίνδυνος κακός, διέθετε την τέχνη της υποβολής στον λαό, ήταν συνεπώς άξιος τιμωρίας σε ένα βασίλειο στην κατάσταση που βρισκόταν τότε το κράτος της Ιερουσαλήμ. Πολύ σοφά λοιπόν τον ξεφορτώθηκαν και ίσως είναι η μοναδική περίπτωση που οι απόψεις μου (διαλλακτικές και ανεκτικές κατά τα άλλα) χαιρέτισαν την αυστηρότητα της Θέμιδος. Συγχωρώ όλα τα λάθη εκτός από εκείνα που μπορούν να αποβούν επικίνδυνα για την κυβέρνηση κάτω από την οποία ζούμε. Μονάχα οι βασιλείς και η μεγαλειότητά τους με εντυπωσιάζουν, μόνο εκείνους σέβομαι, και όποιος δεν αγαπά τη χώρα και τον βασιλιά του δεν είναι άξιος να ζει.
Ιερέας: Μα επιτέλους δεν μπορεί να μη δέχεστε πως υπάρχει κάτι μετά από τούτη τη ζωή! Είναι αδύνατο να μην ενδιαφέρθηκε ποτέ το πνεύμα σας να διαπεράσει τα πυκνά σκοτάδια της τύχης που μας περιμένει: και ποιο σύστημα θα μπορούσε να το ικανοποιήσει καλύτερα εκτός από μια πληθώρα τιμωριών για όποιον ζει άτιμα και από μια αιωνιότητα ανταμοιβών για όποιον ζει έντιμα;
Ετοιμοθάνατος: Ποια τύχη, φίλε μου; Για το κενό μιλάμε, βέβαια. Ποτέ του δεν με φόβισε και δεν βλέπω σ’ αυτό τίποτε το παρηγορητικό ούτε και αγαθό. Τα υπόλοιπα είναι αποκυήματα της υπεροψίας, μόνον αυτό ανήκει στη λογική. Εξάλλου, δεν είναι ούτε φριχτό ούτε απόλυτο αυτό το κενό. Μήπως δεν έχω εμπρός στα μάτια μου τα παραδείγματα των γενεών και των αναγεννήσεων της φύσης; Τίποτε δεν αφανίζεται, φίλε μου, τίποτε δεν καταστρέφεται στον κόσμο. Σήμερα άνθρωπος, αύριο σκουλήκι, μεθαύριο μύγα, όλα αυτά δεν είναι ζωή; Και γιατί θέλεις να ανταμειφθώ για αρετές που δεν τις άξιζα ποτέ, ή να τιμωρηθώ για εγκλήματα που δεν τα έχω διαπράξει; Μπορείς να συντονίσεις την καλοσύνη του υποτιθέμενου θεού σου με αυτό εδώ το σύστημα, και μπορεί εκείνος να θέλησε να με πλάσει για να απολαύσει την ευχαρίστηση της τιμωρίας μου, και όλα αυτά ως επακόλουθα μιας επιλογής την οποία δεν με αφήνει να την ορίσω;
Ιερέας: Την ορίζετε.
Ετοιμοθάνατος: Ναι, σύμφωνα με τις προκαταλήψεις σου. Η λογική όμως τις γκρεμίζει, και το σύστημα της ανθρώπινης ελευθερίας επινοήθηκε μόνο και μόνο για να κατασκευαστεί το αντίστοιχο της θείας χάρης, το οποίο και ευνοούσε τις ονειροπολήσεις σας. Ποιος άνθρωπος σε ολόκληρο τον κόσμο, βλέποντας τη λαιμητόμο πλάι στο έγκλημα, θα το διέπραττε αν ήταν ελεύθερος να μην το διαπράξει; Παρασυρόμαστε από μια ακατανίκητη δύναμη, και ούτε μια στιγμή δεν είμαστε ικανοί να αποφασίσουμε τίποτε άλλο εκτός από την κλίση μας. Δεν υπάρχει ούτε μια αρετή που να μην είναι απαραίτητη στη φύση, ούτε ένα έγκλημα που να μην το έχει εκείνη ανάγκη, και η διατήρηση της τέλειας ισορροπίας ανάμεσα σε αυτά τα δυο αποτελεί και τη σοφία της. Μπορούμε όμως να είμαστε ένοχοι για την πλευρά της πλάστιγγας που θα μας ρίξει; Όχι περισσότερο από τη σφήκα που έρχεται να βυθίσει το κεντρί της στο δέρμα σου.
Ιερέας: Έτσι, λοιπόν, και το μεγαλύτερο έγκλημα δεν πρέπει να μας εμπνέει καμία φρίκη;
Ετοιμοθάνατος: Δεν λέω αυτό. Αρκεί όμως να το καταδικάσει o νόμος και να το τιμωρήσει η ρομφαία της δικαιοσύνης ώστε να μας εμπνεύσει απομάκρυνση ή τρόμο, από τη στιγμή ωστόσο που έχει, δυστυχώς, διαπραχθεί, πρέπει να ξέρει κανείς να αναλαμβάνει τις ευθύνες του και να μην παραδίδεται στις στείρες τύψεις. Τα αποτελέσματά τους είναι μάταια, εφόσον δεν μπόρεσαν να μας προφυλάξουν. Μηδαμινά, εφόσον δεν αποτελούν αποκατάσταση. Είναι λοιπόν παράλογο να παραδίδεται κανείς σε αυτές και ακόμη πιο παράλογο να φοβάται μην τιμωρηθεί στον άλλον κόσμο, αν έχει την τύχη να αποφύγει την τιμωρία σ’ αυτόν εδώ. Προς θεού, με αυτά τα λόγια δεν θέλω να ενθαρρύνω το έγκλημα! Πρέπει ασφαλώς να το αποφεύγουμε, όσο μπορούμε, πρέπει όμως να μας απομακρύνει από αυτό η λογική και όχι λανθασμένοι φόβοι που δεν καταλήγουν πουθενά, και που η επήρειά τους διαλύεται σύντομα σε μια κάπως θαρραλέα ψυχή. Η λογική, φίλε μου, και μόνο η λογική πρέπει να μας προειδοποιεί ότι το να βλάπτουμε τους όμοιούς μας δεν μπορεί ποτέ να μας κάνει ευτυχείς. Όσο για την καρδιά, μας λέει ότι το να συμβάλλουμε στην ευδαιμονία τους είναι η μεγαλύτερη ευδαιμονία που μας έχει χαρίσει η φύση επί της γης. Όλη η ανθρώπινη ηθική περικλείεται σε αυτή τη φράση: «Κάνε τους άλλους τόσο ευτυχείς όσο επιθυμείς να είσαι και μην τους κάνεις ποτέ περισσότερο κακό από εκείνο που θα ήθελες να σου κάνουν». Αυτές, φίλε μου, είναι οι μοναδικές αρχές που θα πρέπει να ακολουθούμε και δεν χρειάζεται ούτε θρησκεία ούτε θεός για να το απολαύσει και να το αποδεχτεί κανείς: χρειάζεται μονάχα καλή καρδιά. Νιώθω όμως ότι αποδυναμώνομαι, κληρικέ. Άφησε τις προκαταλήψεις σου, γίνε άντρας, γίνε ανθρώπινος, δίχως φόβο και προσδοκία. Άφησε έξω τους θεούς και τις θρησκείες σου. Όλα αυτά είναι για να οπλίζουν το χέρι των ανθρώπων. Και μόνο στο όνομα αυτών των φρικαλεοτήτων χύθηκε περισσότερο αίμα στη γη από όλους τους άλλους πολέμους και τις μάστιγες μαζί. Απαρνήσου την ιδέα ενός άλλου κόσμου, δεν υπάρχει. Μην απαρνηθείς όμως την απόλαυση της ευτυχίας και την υλοποίησή της. Αυτός είναι ο μόνος τρόπος που σου προσφέρει ή φύση για να ζευγαρώσεις την ύπαρξή σου ή να την εξαπλώσεις… Φίλε μου, η ηδονή υπήρξε πάντοτε το πολυτιμότερο αγαθό μου. Σε όλη μου τη ζωή της άναβα καντήλι, τώρα θέλω εγώ να σβήσω στα χέρια της. Το τέλος μου πλησιάζει… Έξι γυναίκες ωραιότερες κι από το φως της μέρας βρίσκονται στο διπλανό δωματιάκι. Τις φύλαγα για τούτη τη στιγμή. Πάρε το μερίδιό σου, προσπάθησε, όπως κι εγώ, να ξεχάσεις στα στήθη τους όλες τις μάταιες σοφιστείες της προκατάληψης και όλα τα ανόητα λάθη της υποκρισίας.
(Ο ετοιμοθάνατος χτυπά το κουδουνάκι, οι γυναίκες μπαίνουν, και ο κληρικός γίνεται στην αγκαλιά τους ένας άνθρωπος διεφθαρμένος από τη φύση, καθώς δεν κατορθώνει να εξηγήσει τι σημαίνει «φύση διεφθαρμένη»).
ΤΕΛΟΣ
Σχετικά θέματα:
">[http%3A%2F%2Fwww.pare-dose.net%2F%3Fp%3D3309">]
Για να κυριολεκτούμε που και που…
Το βίντεο «αλιεύθηκε» από το taxalia.blogspot.com
Σχετικά θέματα:
">[http%3A%2F%2Fwww.pare-dose.net%2F%3Fp%3D3307">]
Σχετικά θέματα:
">[http%3A%2F%2Fwww.pare-dose.net%2F%3Fp%3D3200">]
Ο πατέρας άρχισε να διαπιστώνει ότι το καμάρι του, ο γιος του, άρχισε να έχει θηλυπρεπή συμπεριφορά και ομιλία. Τον πάει λοιπόν σε έναν σεξολόγο για να δει τι γίνεται.
Την ώρα της εξέτασης ο γιατρός βάζει το δάχτυλο του στο αυτί του και του λέει:
- Πες παιδί μου «χίλια».
- Χίλια! λέει με χάρη ο νεαρός.
Βάζει το δάχτυλό του στην μύτη του και τού λέει ο γιατρός:
- Πες παιδί μου «χίλια».
- Χίλια! λέει πάλι με χάρη ο νεαρός.
Βάζει το δάχτυλό του στον πρωκτό του νεαρού και του λέει:
- Πες παιδί μου «χίλια».
Και αρχίζει ο νεαρός, με περίσσια χάρη και ικανοποίηση τώρα:
- Ένα… δύο… τρία…τέσσερα…
">[http%3A%2F%2Fwww.pare-dose.net%2F%3Fp%3D3205">]
Η φράση «έπιασε τον παπά απ’ τ’ αρχίδια» χρησιμοποιείται για να δηλώσει πως κάποιος είναι προνομιούχος, αλλά το προνόμιό του, είναι ευτελές και υποτιμητικό. Η κανονική φράση όμως είναι «Έπιασε τον Πάπα απ’ τ’ αρχίδια», κι αυτό γιατί προέκυψε από τον μεσαιωνικό θρύλο της πάπισσας Ιωάννας, που έγινε γνωστή και μέσα από το μυθιστόρημα τού Εμμανουήλ Ροΐδη «Πάπισσα Ιωάννα», με τον επεξηγηματικό υπότιτλο «Μεσαιωνική μελέτη».
Σύμφωνα μ’ αυτόν τον θρύλο, που κινείται στα όρια τού μύθου και της πραγματικότητας, μια γυναίκα, μεταμφιεσμένη σε άντρα, κατάφερε να αναρριχηθεί με την ιδιότητα αυτή στην ιεραρχία της ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας και να φτάσει να αναλάβει μέχρι και το αξίωμα του Πάπα, σε μια εποχή που τοποθετείται στο 855-858. Σ’ αυτή την περίοδο, ιστορικά, ως πάπας διατέλεσε ο Βενέδικτος Γ΄.
Έκτοτε, σύμφωνα με τον θρύλο, προς αποφυγήν του ίδιου παθήματος, σε κάθε εκλογή Πάπα, ο καμεράριος (το δεξί του χέρι και αναπληρωτής του) αναλαμβάνει να διαπιστώσει τον…ανδρισμό του, ψηλαφίζοντας τους…όρχεις του.
Εξαιτίας, αυτού του μοναδικού «προνομίου», που έχει ο καμεράριος (να πιάνει δηλαδή τους όρχεις τού Πάπα), προέκυψε και η αντίστοιχη παροιμιώδης έκφραση.
Σχετικά θέματα:
">[http%3A%2F%2Fwww.pare-dose.net%2F%3Fp%3D3306">]
Αγαπητοί μου φίλοι και αναγνώστες.
Μόλις πριν λίγες ημέρες πληροφορήθηκα μια προσπάθεια που γίνεται μέσα από το διαδίκτυο, με στόχο τη συλλογή υπογραφών για την πραγματοποίηση δημοψηφίσματος σχετικά με την πρόθεση της κυβέρνησης να δώσει το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι σε (λαθρο)μετανάστες με αδιάφανο και ασαφή τρόπο, προκαλώντας τη λογική αντίδραση των Ελλήνων.
Αρχικά μου έγινε γνωστό το κείμενο: «Επιτροπή Εθνικής Σωτηρίας: Το εφιαλτικό σενάριο της ισλαμοποίησης της Ελλάδος θα ανατραπεί!».
Εκεί για πρώτη φορά είδα ένα σημείο που δεν μου πολυάρεσε, μολονότι χάρηκα που επιτέλους μοιάζει οι Έλληνες να είναι έτοιμοι να ξεπεράσουν τις όποιες «κομματικές τους παρωπίδες» και να αγωνιστούν σαν μία ψυχή για το μέλλον…
Το σημείο που με προβλημάτισε είναι το παρακάτω:
[...] ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΣΤΟΥΣ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΕΙΣΒΟΛΕΙΣ, ΚΑΙ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥΣ, ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΠΩΣ ΣΕ 5-10 ΧΡΟΝΙΑ, ΚΑΘΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ, ΚΑΘΕ ΠΟΛΗ ΚΑΙ ΧΩΡΙΟ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ, ΘΑ ΕΧΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΜΙΝΑΡΕ, ΩΣ ΣΥΜΒΟΛΟ ΠΟΥ ΘΑ ΕΞΟΥΣΙΑΖΕΙ ΤΙΣ ΨΥΧΕΣ ΜΑΣ.
Σε δέκα χρόνια από σήμερα , αν αφήσουμε να περάσουν αυτές οι επιλογές, θα έχουμε στη Βουλή δεκάδες Αλβανούς, Ψευτομακεδόνες, Βούλγαρους, και Τούρκους Βουλευτές, οι οποίοι θα υπερασπίζονται τα συμφέροντα των χωρών προέλευσής τους.
Ο Έλληνας πολίτης θα χάσει τα κυριαρχικά του δικαιώματα στη χώρα του.
Η μάχη που έχουμε μπροστά μας είναι για την διατήρηση της κυριαρχίας του ελληνικού λαού και την προστασία του Συντάγματος. [...]
Ενώ λοιπόν συμφωνώ κατά βάση με το κείμενο και τη φιλοσοφία που δεν «κομμα-τιάζει» την Ελλάδα και τους Έλληνες σε τσιφλίκια των πολιτικών κομμάτων, βρέθηκα να διαβάζω με μεγάλη μου έκπληξη πως ο ουσιαστικός «φόβος» της «ελληνικής ψυχής» είναι να μη γεμίσει η χώρα «μιναρέδες»…
Υποθέτω πως ο συντάκτης του κειμένου αγνοεί το γεγονός πως στην Ελλάδα σήμερα υπάρχουν εκατοντάδες ελληνικότατες ψυχές που δεν είναι χριστιανοί ορθόδοξοι και ίσως μάλιστα να έχουν εξισλαμιστεί ως προς τη θρησκεία τους… Επίσης υπάρχουν εκατοντάδες ΕΛΛΗΝΕΣ που δηλώνουν άθεοι μεν, αλλά που στην καθημερινή τους ζωή είναι πιο ευσεβείς και τίμιοι από δεκάδες -κατά τα φαινόμενα μόνο- «χριστιανούς»… Ελπίζω πως απλά δεν κατάλαβε πως από μόνος του ξανακομματιάζει την «ελληνική ψυχή» απλά με ένα νέο κριτήριο: Το θρήσκευμα…
Μάλιστα το κείμενο υπογράφει η «Επιτροπή Εθνικής Σωτηρίας», αναφέροντας πως: «Τις επόμενες ημέρες η Επιτροπή Εθνικής Σωτηρίας θα έχει τα δικά της γραφεία. Επικοινωνήστε μαζί μας μέσω των παραπάνω ιστολογίων ή στα mails: kiriakos45@hotmail.com και deltio11@gmail.com».
Αλλά βρίσκομαι τώρα να αναρωτιέμαι…
* Ποιοί άνθρωποι απαρτίζουν αυτή την «Επιτροπή»;
* Ποιά είναι τα γενικότερα «σχέδιά» τους για το μέλλον; Αυτό είναι εντελώς άγνωστο και ασαφές…
Όπως επίσης δεν είναι σαφές…
* Ποιός τους «εξέλεξε» ως επιτροπή;
* Με τίνος τα χρήματα θα δημιουργήσουν τα σχετικά γραφεία;…
* Γιατί χρειάζονται τα «γραφεία» αυτά για να «σωθεί» η Ελλάδα;…
Γιατί φαντάζομαι δεν θα είχαν επιλέξει ένα τέτοιο πομπώδες όνομα για την κίνηση τους για να περιοριστούν μόνο στο ζήτημα των λαθρομεταναστών και της ιθαγένειας… Ε;
Θα μου πείτε τώρα γιατί κάνω τον «συνήγορο του διαβόλου»; Πολύ απλά, γιατί θαρρώ πως κάποιοι θέλουν μεν να βγουν οι Έλληνες από τα «κομματικά τους μαντριά», αλλά δεν έχουν καμία αντίρρηση να διασπάσουν την ελληνικότητα του κάθε πατριώτη σε «θρησκευτικά μαντριά»…
Είναι δυνατόν μια ατόφια ελληνική ψυχή να φοβάται τον οποιοδήποτε «μιναρέ»; Πόσο Έλληνας είναι ο κάθε ένας από εμάς όταν δεν μπορεί να διακρίνει τα όρια και τη λογική; [...]
Κλείνοντας προς το παρόν στο σημείο αυτό, θα ήθελα πραγματικά από όλους σας έναν πραγματικό διάλογο, γιατί με την τροπή των πραγμάτων και τις βεβιασμένες κινήσεις τούτης της «Επιτροπής Εθνικής Σωτηρίας» δεν το βλέπω καθόλου άτοπο να οδηγούν εκατοντάδες ή και χιλιάδες Έλληνες σε λάθος μονοπάτια -ηθελημένα ή άθελα τους…
Η σύνεση, η λογική, οι ιστορικές μνήμες και η ατρόμητη Ελληνική Ψυχή δεν μπορούν να χωρέσουν κατά την άποψη μου μέσα σε «θρησκευτικές» μικρότητες και ξενοφοβία!
Ναι δεν συμφωνώ με το «ξεβράκωμα» και το ξεπούλημα της ελληνικής ιθαγένειας, όμως αυτό δεν με εμποδίζει να δω πως οι εμπνευστές της κίνησης ήδη έχουν στο μυαλό τους ως Έλληνες ΜΟΝΟ τους χριστιανούς ορθόδοξους, πράγμα που ούτε με το «αγαπάτε αλλήλους» του Χριστιανισμού συνάδει, αλλά και ούτε με την ανεκτικότητα που επεδείκνυαν οι αρχαίοι πρόγονοι μας απέναντι στους «ξένους θεούς»…
Επίσης με την ίδια λογική κανένας Έλληνας ομογενής δεν θα είχε το δικαίωμα να έχει ορθόδοξο ναό στη Γερμανία, στις ΗΠΑ και αλλού…
Σκεφτείτε λίγο πριν προκαλέσετε νέα μίση μεταξύ Ελλήνων, γιατί τον Έλληνα δεν τον κάνει η θρησκευτική του πίστη, αλλά η ελληνική του παιδεία, το ήθος και το φιλότιμο του, η εξυπνάδα και η μαχητικότητα του… Και τούτο που εσείς (της Επιτροπής Σωτηρίας) καλείτε «αγώνα ελληνικό» μόνο θρησκευτική μισαλλοδοξία καταντά να είναι, που δεν συνάδει ούτε με το σημερινό Σύνταγμα που επικαλείστε, αλλά και προ πάντων ούτε και με την Ελληνική Ψυχή!
Γνωρίζω πως κάποιοι είχαν στόχο να προκαλέσουν μία κόντρα και ένα ξέσπασμα μεταξύ Ελλήνων και μεταναστών, ώστε να δώσουν στην κυβέρνηση το άλλοθι και τη βαλβίδα εκτόνωσης που έχει ανάγκη. Είναι γνωστό πως τούτο θα ήταν το τελευταίο χαρτί των προδοτών που κινούν τα νήματα εκμετάλλευσης των λαών και είχα γράψει σχετικά συστήνοντας να μη βγει κανείς στο δρόμο τον Δεκέμβρη, όσο δίκαιο και να είναι το «αίτημά» του, αλλά να κάνει υπομονή λίγες μέρες για να μην «πέσει σε τέτοια παγίδα»…
ΠΡΟΣΕΞΤΕ φίλοι μου μην είναι τούτη εδώ η «βαλβίδα» που είχαν σκαρφιστεί για το Δεκέμβρη, αφού δεν κατάφεραν μέχρι τώρα να βγάλουν τους Έλληνες σε τέτοιου είδους «κοκορομαχίες» απέναντι σε μετανάστες παρά τις συνεχείς προβοκάτσιες…
Δείτε όσα μας ΕΝΩΝΟΥΝ και όχι όσα φαινομενικά μας χωρίζουν!
Το «διαίρει και βασίλευε» που υποβόσκει σε τούτη την «καμπάνια» δεν είναι δείγμα πατριωτισμού, ούτε ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΨΥΧΗΣ!
Με εκτίμηση προς κάθε μαχόμενο αγωνιστή, που πάνω από όλα ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΑΣ και μάχεται για ένα καλύτερο αύριο…
Στο παραπάνω κείμενο, που κατά βάση με βρίσκει σύμφωνο, θα ήθελα να προσθέσω το εξής:
1. Όσο «ενοχλητικοί» είναι οι μιναρέδες, άλλο τόσο είναι και οι εκκλησιές, που βρίσκονται μία και σε κάθε γωνία, σαν τα φαρμακεία. Και όσοι λαϊκίζουμε με τους πολιτικούς όταν λέμε «με τα λεφτά που ξόδεψαν ή έφαγαν εδώ κι εκεί, θα γίνονταν ένα σωρό σχολεία», ας λαϊκίσουμε και με τους παπάδες και να πούμε ότι «με τα λεφτά των αφελών και ανιδιοτελών πιστών που ξοδεύονται για άχρηστους ναούς, θα μπορούσαν να βοηθηθούν ουσιαστικά ένα σωρό άπορες οικογένειες». Δηλαδή, αν οι μετανάστες δεν ήταν κατά πλειοψηφία μουσουλμάνοι, και ήταν Εβραίοι ή ορθόδοξοι του πρώην ανατολικού μπλοκ, τί θα έλεγε το κείμενο;
2. Η λογική τού «πας μη Έλληνας ορθόδοξος, δεν είναι Έλληνας» είναι τόσο καταστρεπτική, που μόνο όσοι διαθέτουν νοοτροπία και σκεπτικό Αφγανού Ταλιμπάν, δεν μπορούν να συνειδητοποιήσουν. Όσο στο μυαλό κάποιων υπάρχει η εξίσωση έθνος=θρησκεία, είμαστε καταδικασμένοι να κάνουμε βήματα σημειωτόν και να ζούμε τον σύγχρονο Μεσαίωνά μας. Ας τινάξουμε επιτέλους τον βυζαντινισμό από πάνω μας κι ας πορευτούμε με τον Ελληνισμό μας…
3. Με τα «εθνοσωτήρια» κείμενά της η «Επιτροπή Σωτηρίας», δίνει την εντύπωση, ότι είναι η άλλη όψη του νομίσματος. Προφανώς δεν είναι σε θέση να κατανοήσει, πως το πρόβλημα «μετανάστες», δεν έχει να κάνει με την θρησκεία, αλλά με βαρύτατες εθνικές και πολιτικοκοινωνικές συνέπειες που προκύπτουν από την ανεύθυνη πολιτική των εκάστοτε κυβερνήσεων. Τα δύο τελευταία, ως φαίνεται, δεν είναι σε θέση να τα κατανοήσει ούτε η έτερη πλευρά, η ελληνική πολιτεία, η οποία μοιράζει τις ιθαγένειες, λες και είναι προεκλογικά φυλλάδια. Ή μήπως είναι;…
Σχετικά θέματα:
">[http%3A%2F%2Fwww.pare-dose.net%2F%3Fp%3D3305">]
Πολύς λόγος γίνεται τελευταία για τον ανθελληνισμό που αποδίδεται στην Γενική Γραμματέα τού Υπουργείου Παιδείας, Θάλεια Δραγώνα. Η «πέτρα τού σκανδάλου», απ’ ότι φαίνεται είναι το βιβλίο της «Τι είν΄ η Πατρίδα μας;», μέσα στο οποίο, σύμφωνα με ένα κείμενο που κυκλοφορεί στο διαδίκτυο, γράφονται «σημεία και τέρατα».
Ο στόχος τού συγκεκριμένου θέματος, δεν είναι να «χαϊδέψει» την κυρία Δραγώνα, ούτε και να την «στήσει» στον τοίχο για όσα άλλα τής αποδίδονται. Ο αντικειμενικός σκοπός είναι να διερευνηθεί η βασιμότητα τού συγκεκριμένου κειμένου και μόνο αυτός.
Το βασικό κείμενο έχει ως εξής:
Μας έκαναν Έλληνες ενώ δεν ήμασταν!
Ας δούμε τώρα μερικά απ΄ όσα γράφει στο κακογραμμένο βιβλίο της «Τι είν΄ η Πατρίδα μας;» η νέα βουλευτίνα Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ κ. Θάλεια Δραγώνα:
1) Η Ελληνική Εθνική Ταυτότητα δεν υπήρχε πριν από τον 19ο αιώνα. Δημιουργήθηκε έξωθεν σε μια εποχή έντονου εθνικισμού, αποικιοκρατίας και επεκτατικού ιμπεριαλισμού (σελ. 16). Κοντολογίς, κάποιοι από το εξωτερικό μας είπαν τον 19ο αιώνα ότι είμαστε Έλληνες κι εμείς το δεχτήκαμε για να τα κονομήσουμε, πουλώντας το παραμύθι ότι είμαστε απόγονοι των Αρχαίων Ελλήνων.
2) Όποιος αξιολογεί τους Πολιτισμούς σε κατωτέρους και ανωτέρους είναι ρατσιστής και δεν το ξέρει! (σελ. 16). Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει με όποιον θεωρεί ανεπιθύμητους τους μετανάστες και τους πρόσφυγες (σελ. 20).
3) Εξίσου ρατσιστής είναι και όποιος αποσιωπά την σημασία, την τεράστια δύναμη, την έκταση και το κύρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας! Επίσης, όποιος αρνείται τις τουρκικές επιρροές στον Νεοελληνικό μας Πολιτισμό (σελ. 81), κι όποιος ισχυρίζεται ότι ο τουρκικός πολιτισμός έχει επιδράσει αρνητικά στους Έλληνες!… (σελ. 82).
4) Ένδειξη ρατσισμού και στείρου εθνοκεντρισμού είναι και ο ισχυρισμός ότι οι Έλληνες ήσαν πάντα οι αδικημένοι της Ιστορίας (σελ. 84) κι ότι για τις ήττες και τις καταστροφές που υποστήκαμε, φταίνε πάντα οι Μεγάλες Δυνάμεις.
5) Κλασική ένδειξη ρατσισμού είναι και η γνωστή ρήση «Όταν εμείς φτιάχναμε Παρθενώνες, αυτοί τρώγανε βελανίδια!» (σελ. 85). Ψιλορατσιμός είναι επίσης το να ισχυρίζεσαι πως είμαστε οι συνεχιστές του Αρχαίου Ελληνικού Πολιτισμού.
6) Κατά την κ. Θάλεια Δραγώνα, εθνικιστικές τάσεις κρύβει και η επιθυμία να διδάσκεται στην μέση εκπαίδευση η αρχαία Ελληνική Γλώσσα (σελ. 86), ενώ το να μιλάμε για απόλυτη ομοιογένεια του πληθυσμού της Ελλάδος και να αποσιωπούμε την ύπαρξη χιλιάδων Εβραίων στην Θεσσαλονίκη και σε άλλες πόλεις επί 450 χρόνια είναι καθαρός ρατσισμός! (σελ. 95).
7) Ρατσιστικό είναι και το να ανησυχούμε για την ύπαρξη πολλών ξένων μεταναστών στην χώρα μας, ή το να λέμε ότι «σε λίγο θα ψάχνουμε να βρούμε Έλληνα στην Ελλάδα», ή ότι «πρέπει να κρατήσουμε την εθνική μας ομοιογένεια και να μην διαβρωθούμε εθνολογικά»! (σελ. 96).
Εξίσου ρατσιστικό είναι το να λέμε ότι το κέντρο της Αθήνας αλβανοκρατείται ή ότι «οι Έλληνες δεν είναι ρατσιστές»! (σελ. 9. Το ίδιο συμβαίνει κατά την κ. Δραγώνα, αν τολμήσουμε να πούμε πως με την είσοδο των Ξένων Μεταναστών στην Ελλάδα αυξάνεται η εγκληματικότητα και η ανεργία των Ελλήνων! (σελ. 100). Στην σελίδα 105, η αυριανή βουλευτίνα του ΠΑΣΟΚ μας προειδοποιεί ότι ο εθνικισμός εύκολα μπορεί να γλιστρήσει στην ξενοφοβία, στον ρατσισμό και στην μισαλλοδοξία.
Προσωπικά δεν έχω διαβάσει το βιβλίο, και δεν έχω ιδία άποψη. Απ’ ότι φαίνεται όμως, μπήκαν στον πειρασμό να το διαβάσουν άλλοι. Σύμφωνα με έρευνα τού ιστολογίου «Jungle-Report», το κείμενο που κυκλοφορεί στο διαδίκτυο, από το 2007 (και που εικάζεται ως αρχική πηγή διάδοσης, το περιοδικό «Ρεσάλτο»), παραποιεί συνειδητά τα πραγματικά γραφόμενα τής Δραγώνα, εξάγοντας αυθαίρετα συμπεράσματα, με μοναδικό σκοπό να δημιουργήσει εντυπώσεις. Θεωρώντας λοιπόν ως δεδομένο, ότι τα αποσπάσματα από το βιβλίο τής Θάλειας Δραγώνα, είναι αληθή (χωρίς να αποκρύπτεται κάτι, που αλλάζει το νόημα) και αντίστοιχα με τις παραγράφους τού διαδικτυακού κειμένου, αναδημοσιεύονται εδώ, τα βασικά σημεία τού άρθρου. Στον ακόλουθα πίνακα παρατίθενται δίπλα δίπλα, οι ισχυρισμοί τού ανώνυμου κειμένου και οι παράγραφοι τού βιβλίου, στο οποίο παραπέμπει. Όποιος διαθέτει κριτικό πνεύμα, ας βγάλει τα δικά του συμπεράσματα…
| Τί λέει το κείμενο | Τί λέει το βιβλίο |
| Η Ελληνική Εθνική Ταυτότητα δεν υπήρχε πριν από τον 19ο αιώνα. Δημιουργήθηκε έξωθεν σε μια εποχή έντονου εθνικισμού, αποικιοκρατίας και επεκτατικού ιμπεριαλισμού (σελ. 16). Κοντολογίς, κάποιοι από το εξωτερικό μας είπαν τον 19ο αιώνα ότι είμαστε Έλληνες κι εμείς το δεχτήκαμε για να τα κονομήσουμε, πουλώντας το παραμύθι ότι είμαστε απόγονοι των Αρχαίων Ελλήνων. | Σε ένα άλλο επίπεδο, οι αναπαραστάσεις για το έθνος δεν είναι στατικές και αλλάζουν μέσα στο χρόνο. Στην ελληνική περίπτωση πρόσφατες μελέτες έδειξαν ότι η «αναζήτηση» της «νεοελληνικής» ταυτότητας υπήρξε μια μακρά διαδικασία συγκρότησης επιχειρημάτων, που οδήγησε σε έναν ορισμό του «ελληνισμού» με κριτήρια ταυτόχρονα ανθρωπολογικά-φυλετικά και ιστορικά-πολιτισμικά (Βελουδής 1982, 84). Έτσι στη συγκυρία του 19ου αιώνα, που διεξαγόταν η πάλη για την οριστικοποίηση των εθνικών συνόρων σε μια εποχή επεκτατισμών, αποικιοκρατίας και των αντίστοιχων ιδεολογιών που νομιμοποιούσαν αυτές τις πολιτικές, η ελληνική εθνική ταυτότητα θεωρήθηκε ανεπαρκής και κατώτερη σε σχέση με το ένδοξο παρελθόν των αρχαίων προγόνων (Σκοπετέα 1988). |
| Όποιος αξιολογεί τους Πολιτισμούς σε κατωτέρους και ανωτέρους είναι ρατσιστής και δεν το ξέρει! (σελ. 16). | Υπάρχουν πολλές ενδείξεις ότι στη σημερινή συγκυρία της ευρωπαϊκής ενοποίησης αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα ο κυρίαρχος σε μεγάλες και ευρωπαϊκές χώρες ιδεολογικός λόγος, ο οποίος παρά τον εκμοντερνισμό και την εκλέπτυνσή του εξακολουθεί έμμεσα, δίπλα στον μαχητικό αντίλογο, να αξιολογεί τους λαούς και τους πολιτισμούς σε «ανώτερους» και «κατώτερους» και υποτιμά τις λεγόμενες νότιες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή τις λεγόμενες νότιες περιοχές των βόρειων χωρών της κατατάσσοντας τους αντίστοιχους λαούς και πολιτισμούς στην «ανατολή», τόσο με τη γεωγραφική όσο και με την πολιτική σημασία του όρου. |
| Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει (δηλ. είναι ρατσιστής και δεν το ξέρει) με όποιον θεωρεί ανεπιθύμητους τους μετανάστες και τους πρόσφυγες (σελ. 20). | Στη συνέχεια η Νέλλη Ασκούνη αναλύει το λόγο των εκπαιδευτικών, σε δύο ανοιχτές ερωτήσεις του ερωτηματολογίου, όπου από το μεγαλύτερο ποσοστό των απαντήσεων προβάλλουν «δύο αντιθετικές μορφές του εθνικού άλλου», οι ισχυροί και επίφοβοι Ευρωπαίοι και οι ανεπιθύμητοι μετανάστες και πρόσφυγες. |
| Εξίσου ρατσιστής είναι και όποιος αποσιωπά την σημασία, την τεράστια δύναμη, την έκταση και το κύρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας! Επίσης, όποιος αρνείται τις τουρκικές επιρροές στον Νεοελληνικό μας Πολιτισμό (σελ. 81). | Αυτή η στρατηγική (της άρνησης) είναι ιδιαίτερα προφανής στις αποσιωπήσεις και παραλήψεις ιστορικών γεγονότων, που εντοπίζονται στα σχολικά εγχειρίδια. Ένα πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η αποσιώπηση της σημασίας, της τεράστιας δύναμης, της έκτασης και του κύρους της οθωμανικής αυτοκρατορίας. Αντίστοιχη είναι και η πλήρης απουσία οποιασδήποτε μνείας στον πολιτισμό, τα γράμματα και τις τέχνες της οθωμανικής αυτοκρατορίας-και του τουρκικού κράτους από το 1908 και ύστερα». […] Αντίστοιχη άρνηση επικρατεί στον ισχυρισμό των μελών του δείγματος ότι «ούτε η τουρκική ούτε η μεσανατολική ούτε η βαλκανική κουλτούρα έχουν επιδράσει στη διαμόρφωση των σύγχρονων Ελλήνων και του σύγχρονου ελληνικού πολιτισμού. |
| (Ρατσιστής είναι) κι όποιος ισχυρίζεται ότι ο τουρκικός πολιτισμός έχει επιδράσει αρνητικά στους Έλληνες!… (σελ. 82). | Παραμένει ωστόσο το ερώτημα κατά πόσο η άρνηση στην οποία καταφεύγουν οι εκπαιδευτικοί είναι πράγματι αποτελεσματική, διότι όταν τους τέθηκε άλλη ερώτηση, «με ποιο τρόπο κατά τη γνώμη (τους) έχει επιδράσει ο τουρκικός πολιτισμός επί του ελληνικού», η απάντησή τους στη συντριπτική πλειοψηφία ήταν ότι «έχει επιδράσει αρνητικά. |
| Ένδειξη ρατσισμού και στείρου εθνοκεντρισμού είναι και ο ισχυρισμός ότι οι Έλληνες ήσαν πάντα οι αδικημένοι της Ιστορίας (σελ. 84) κι ότι για τις ήττες και τις καταστροφές που υποστήκαμε, φταίνε πάντα οι Μεγάλες Δυνάμεις. | Στα σχολικά εγχειρίδια είναι συχνή η έμμεση ή άμεση αναφορά της καλύτερης τύχης για την οποία ήταν προορισμένος ο ελληνικός λαός. Οι Έλληνες, σύμφωνα με τα βιβλία ιστορίας και γλώσσας, συστηματικά εμφανίζονται αδικημένοι σε σημαντικές γι’ αυτούς ιστορικές στιγμές. Οι μεγάλες ευρωπαϊκές δυνάμεις φέρονται να έχουν πάντα λειτουργήσει με βάση ίδια πολιτικά, οικονομικά και πολιτισμικά συμφέροντα. |
| Κλασική ένδειξη ρατσισμού είναι και η γνωστή ρήση «Όταν εμείς φτιάχναμε Παρθενώνες, αυτοί τρώγανε βελανίδια!» (σελ. 85). Ψιλορατσιμός είναι επίσης το να ισχυρίζεσαι πως είμαστε οι συνεχιστές του Αρχαίου Ελληνικού Πολιτισμού. | Χαρακτηριστικές είναι και οι απαντήσεις εκπαιδευτικών στην ανοιχτή ερώτηση που ακολουθεί το κείμενο το σχετικό με τους κινδύνους που απειλούν την Ελλάδα από την Ευρωπαϊκή Ένωση […] Άλλος εκπαιδευτικός επαναλαμβάνει αυτάρεσκα τη γνωστή ρήση πολιτικού προσώπου, που φαίνεται άγγιξε μεγάλο μέρος του ελληνικού λαού : “…όσο για τον πολιτισμό μας, όταν αυτοί τρώγανε βελανίδια, εμείς φτιάχναμε Παρθενώνες”. |
| Κατά την κ. Θάλεια Δραγώνα, εθνικιστικές τάσεις κρύβει και η επιθυμία να διδάσκεται στην μέση εκπαίδευση η αρχαία Ελληνική Γλώσσα (σελ. 86). | Τα μέλη του δείγματος ταυτίζονται με το εξιδανικευμένο παρελθόν, το οποίο στη συνείδησή τους μεγαλοποιείται και εξυψώνεται. Έτσι ένα ιδιαίτερο ποσοστό δηλώνει, σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό, ότι “εν όψει της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, θα πρέπει να καλλιεργείται, ήδη από το δημοτικό, η γνώση της αρχαίας ελληνικής γλώσσας”, κι ακόμη ότι με “με στόχο τη διάδοση του ελληνικού πολιτισμού στην Ευρώπη, θα έπρεπε πρωτίστως να διδάσκεται η αρχαία ελληνική γραμματεία στο πρωτότυπο ”, ενώ χαμηλότερα απ’ όλα ιεραρχείται η διδασκαλία “της ιστορίας του νεοελληνικού κράτους και του νεοελληνικού λαϊκού πολιτισμού. |
| Το να μιλάμε για απόλυτη ομοιογένεια του πληθυσμού της Ελλάδος και να αποσιωπούμε την ύπαρξη χιλιάδων Εβραίων στην Θεσσαλονίκη και σε άλλες πόλεις επί 450 χρόνια είναι καθαρός ρατσισμός! (σελ. 95). | Αυτή η φαντασίωση της ομοιογενούς κοινότητας προβάλλεται τόσο στα σχολικά βιβλία όσο και στο λόγο των εκπαιδευτικών. […] Πολύ χαρακτηριστική της έμμεσης κατασκευής της απόλυτης ομοιογένειας του πληθυσμού είναι και η πλήρης αποσιώπηση για ολόκληρη την ιστορία από το Μεσαίωνα μέχρι σήμερα της ύπαρξης Ελλήνων Εβραίων όπως και κάθε άλλης αλλόθρησκης ομάδας, με εξαίρεση την αναφορά στους Βενετούς, όπου μνημονεύεται πολύ θετικά η αφομοίωσή τους από τους Έλληνες… |
| Ρατσιστικό είναι και το να ανησυχούμε για την ύπαρξη πολλών ξένων μεταναστών στην χώρα μας, ή το να λέμε ότι «σε λίγο θα ψάχνουμε να βρούμε Έλληνα στην Ελλάδα», ή ότι «πρέπει να κρατήσουμε την εθνική μας ομοιογένεια και να μην διαβρωθούμε εθνολογικά»! (σελ. 96). | Ο φόβος των εκπαιδευτικών είναι πολύ χαρακτηριστικός ως προς την αλλοίωση της ομοιογένειας που θεωρούν, ότι θα επιφέρει η μετανάστευση: “Συνεχίζοντας με τον ίδιο ρυθμό, σε λίγο θα ψάχνουμε να βρούμε Έλληνα στην Ελλάδα”, “η εγκατάσταση των ξένων στην Ελλάδα αλλοιώνει την ομοιογένεια του πληθυσμού της”, “πρέπει ως χώρα να κρατήσουμε την ομοιογένειά μας και να μη διαβρωθούμε εθνολογικά”. |
| Εξίσου ρατσιστικό είναι το να λέμε ότι το κέντρο της Αθήνας αλβανοκρατείται ή ότι «οι Έλληνες δεν είναι ρατσιστές»! (σελ. 9[8]*). | Η αύξηση των κρουσμάτων βίας, εγκληματικότητας και παραπτωματικότητας αποτελεί σύνηθες μοτίβο και στις απαντήσεις στην ανοιχτή ερώτηση: “Πράξεις βίας και κλοπής και το φαινόμενο παίρνει διαστάσεις επιδημίας. Είναι καιρός να ληφθούν δραστικά μέτρα. Το κέντρο της Αθήνας αλβανοκρατείται”. |
| Το ίδιο συμβαίνει κατά την κ. Δραγώνα, αν τολμήσουμε να πούμε πως με την είσοδο των Ξένων Μεταναστών στην Ελλάδα αυξάνεται η εγκληματικότητα και η ανεργία των Ελλήνων! (σελ. 100). | Η γραμμική σχέση μεταξύ της εισόδου των νόμιμων ή παράνομων μεταναστών στη χώρα και της αύξησης της εγκληματικότητας ή της μείωσης των θέσεων εργασίας, που σε άλλη περίπτωση θα έμεναν σε ντόπια χέρια, δεν έχει εμπειρικά αποδειχθεί ή αντίστοιχα απορριφθεί, ούτε στην ελληνική ούτε σε οποιαδήποτε άλλη κοινωνία. Πρόκειται για πεποιθήσεις οι οποίες δεν στηρίζονται σε στοιχεία. Πρόσφατη ανασκόπηση της διεθνούς βιβλιογραφίας αποκαλύπτει ότι η επίδραση των μεταναστών στις αμοιβές και τα εισοδήματα των ντόπιων εργατών καθώς και στο βαθμό της συμμετοχής στο εργατικό δυναμικό ή το βαθμό της ανεργίας είναι ιδιαίτερα μικρή και σε μερικές περιπτώσεις αντίστροφης κατεύθυνσης (Borjas 1994, Friedberg και Hunt 1995). Άρα δηλώσεις όπως “με την είσοδο στην Ελλάδα ξένων από φτωχότερες χώρες αυξάνεται η εγκληματικότητα ή χάνονται θέσεις εργασίας για τους Έλληνες” δεν φέρουν καμία αποδεικτική αξία. Ωστόσο τέτοιες δηλώσεις διαθέτουν ψυχολογική και κοινωνική εγκυρότητα, διότι αντικατοπτρίζουν τη φύση των διομαδικών σχέσεων στη συγκεκριμένη χρονική στιγμή. |
| Στην σελίδα 105, η αυριανή βουλευτίνα του ΠΑΣΟΚ μας προειδοποιεί ότι ο εθνικισμός εύκολα μπορεί να γλιστρήσει στην ξενοφοβία, στον ρατσισμό και στην μισαλλοδοξία.** | Και έτσι μέσα από αρχαϊκούς ψυχολογικούς μηχανισμούς, ο εθνικισμός φθάνει στο σημείο να αλλοιωθεί ως προς την πολιτική του διάσταση και να μετατραπεί σε ανάγκη αναγνώρισης μιας υποτιθέμενης εθνικής ομοιογένειας, ώσπου τελικά να γλιστρήσει στην ξενοφοβία, το ρατσισμό ή άλλοτε και στην εθνική μισαλλοδοξία. |
Το θέμα, κλείνει με την διατύπωση τού ρατσισμού, έτσι όπως τον αντιλαμβάνεται η κυρία Δραγώνα, μέσα από το βιβλίο της:
Ο ρατσισμός με την κλασική του έννοια περιλαμβάνει μια βαθιά εδραιωμένη άποψη ως προς την εγγενή, βιολογική κατωτερότητα φυλών άλλων από τη δική μας. Ωστόσο η σύγχρονη χρήση του όρου είναι πολύ πιο διευρυμένη, πάει πέρα από το γενετικό καθορισμό και περιλαμβάνει την οποιαδήποτε έκφραση απέναντι σε μια ομάδα ή μέλη της ομάδας σαν να ήταν δεδομένη η φυλετική διαφορά. Πρόκειται για τη συμβολική και πολιτισμική διάκριση μιας κοινωνίας που είναι συστηματικά οργανωμένη γύρω από την καταπίεση μιας ομάδας και την κυριαρχία μιας άλλης. Για παράδειγμα, ο πολιτισμικός ρατσισμός παραπέμπει στην άποψη ότι η πολιτισμική κληρονομιά μιας κοινωνικής ομάδας είναι ανώτερη από μιας άλλης. Με αυτή την έννοια υπάρχει μεγάλη συνάρτηση μεταξύ ρατσιστικού και εθνικιστικού λόγου. Όπως η εθνική κατηγοριοποίηση έτσι και η φυλετική προσδιορίζουν ταυτόχρονα την ένταξη και τον αποκλεισμό. Αναγνωρίζουν και οι δυο όρια τα οποία, ενώ είναι κοινωνικά κατασκευασμένα, διαχωρίζουν την ανθρωπότητα σε διακριτές ομάδες σαν όρια φυσικά που τις εμφανίζουν φύσει διάφορες μεταξύ τους. Κι στις δύο περιπτώσεις τα κριτήρια διαχωρισμού μπορεί να εφευρεθούν ή να επινοηθούν, και στις δύο περιπτώσεις κυριαρχεί η φαντασίωση της διατήρησης μιας ενιαίας, ομοιογενούς και «αμόλυντης» από άλλους κοινότητας» (σελ. 94-5).
* Ο συγγραφέας τού κειμένου, αντί να γράψει «σελ. 98», κατά λάθος έγραψε «σελ. 9», μία άσχετη δηλ. σελίδα, που παρουσιάζει τους συντελεστές. Και φυσικά όλοι αντέγραψαν το ίδιο λάθος…
** Εδώ δεν παρατηρείται κάποια σοβαρή αλλοίωση κειμένου.
">[http%3A%2F%2Fwww.pare-dose.net%2F%3Fp%3D3304">]
Ως γνωστόν, πριν λίγες ημέρες, απεβίωσε ο γνωστός δημοσιογράφος Νίκος Κακαουνάκης.
Παρ’ ότι δεν είχα καμμία διάθεση ν’ ασχοληθώ με το συγκεκριμένο γεγονός, εντούτοις κάποια πράγματα που συμβαίνουν, δεν σ’ αφήνουν «ν’ αγιάσεις».
Θα πρέπει να διευκρινίσω, πως από ένα σημείο και μετά, ο Κακαουνάκης, προσωπικά, έπαψε να μου είναι αντιπαθής. Δεν μου ήταν αντιπαθής, με την έννοια ότι γελούσα μαζί του, καθώς δεν μπορούσα να τον πάρω στα σοβαρά (περί ορέξεως δηλαδή…).
Βεβαίως, δεν το συζητάμε, ο άνθρωπος είναι άνθρωπος… Αλλά…
1. Η φράση «ο νεκρός δεδικαίωται», επαληθεύθηκε για μια ακόμα φορά. Το τι «κοπλιμάν» και «αγιογραφία» έπεσε δεν περιγράφεται. Κι όλα αυτά, όταν ο Κακαουνάκης ήταν ο ορισμός του δημαγωγού, του «κομματόσκυλου» και της «βαμμένης» δημοσιογραφίας. Κι αυτός ο δημοσιογράφος μνημονεύεται ως μεγάλος δάσκαλος και μαχητής τής ασυμβίβαστης και αντικειμενικής δημοσιογραφίας. Μάλιστα… Ότι πείτε…
2. Η οικογένεια τού Κακαουνάκη, υποστηρίζει ότι πέθανε λόγω απανωτών ιατρικών λαθών. Δεν θα μπω στην διαδικασία να το αμφισβητήσω αυτό. Απ’ ότι φαίνεται, μάλλον ισχύουν όσα λέει. Η «διαφωνία» μου έγκειται στο εξής: Αν στη θέση τού Κακαουνάκη, ήταν ο απλός ο «λαουτζίκος», θα γινόταν αυτό το «σούσουρο» στο διαδίκτυο και την τηλεόραση; Πως εκτιμάται τελικά η αξία τής ζωής;
3. Δημοσιεύθηκε στο διαδίκτυο, η φωτογραφία τής σορού τού Κακαουνάκη. Έμεινα έκπληκτος με τις υστερικές «κραυγές» που ακολούθησαν. Τί «σοκ», τί «φρίκη», τί «ντροπή» και άλλα τινά γράφτηκαν. Ρε σεις, πάτε καλά; Τώρα σας έπιασαν οι σεμνοτυφίες; Έχετε πάει ποτέ σε κηδεία; Έχετε δει ποτέ από κοντά, νεκρό σε φέρετρο; Πού το είδατε το παράξενο; Η σορός βρισκόταν σε δημόσιο χώρο, παρουσία των οικείων του και η φωτογραφία απ’ ότι φαίνεται τραβήχτηκε μπροστά στα μάτια τους. Πού ακριβώς εντοπίζεται η «φρίκη»; Είναι συνηθισμένη πρακτική, κατά την διάρκεια τής νεκρώσιμου ακολουθίας, το φέρετρο να είναι ανοιχτό, εκτός κι αν ο νεκρός βρίσκεται σε άσχημη κατάσταση εμφανισιακά.
Σχετικά θέματα:
">[http%3A%2F%2Fwww.pare-dose.net%2F%3Fp%3D3303">]
Πριν έναν χρόνο περίπου, είχα αποφασίσει να κάνω ένα μικρό αφιέρωμα-βιογραφικό για έναν απ’ τους πιο διάσημους παίκτες τυχερών παιχνιδιών στον κόσμο, του οποίου το όνομα έχει καταστεί θρύλος στον χώρο αυτό: Τον Nick the Greek, ή κατά κόσμον Νικόλαο Δάνδολο.
Για τον σκοπό αυτό, ανέτρεξα στο διαδίκτυο και αφού συγκέντρωσα μερικά κείμενα που μιλούσαν γι’ αυτόν, τα έβαλα σε μια σειρά και συνέθεσα μια όσο πληρέστερη εικόνα γινόταν για τον άνθρωπο αυτόν. Στο τέλος του τελικού κειμένου, ως όφειλα, παρέθεσα και τις ιστοσελίδας από τις οποίες «δανείστηκα» τα κείμενα.
Θα πρέπει να σημειώσω εδώ, ότι με την αναφορά στις σελίδες από τις οποίες αντιγράφω κείμενα για να τα χρησιμοποιήσω, δεν προσδοκώ να προσδώσω εγκυρότητα στο τελικό γραπτό κείμενο. Η αναφορά γίνεται κυρίως για ηθικούς λόγους, που οι περισσότεροι πιστεύω ότι αντιλαμβάνεστε (πέστε το κι απόδοση ευσήμων). Η μόνες περιπτώσεις, στις οποία ενδέχεται να μην αναγράφω πηγή, είναι όταν γράφω όλο το κείμενο με δικά μου λόγια, ή όταν το κείμενο λαμβάνεται μέσω κάποιου ανώνυμου PDF, που τέτοια υπάρχουν πολλά στο διαδίκτυο. Σε σπανιότερες περιπτώσεις, μπορεί να οφείλεται σε αμέλεια, πραγματική, και όχι δήθεν. Οι αναγνώστες, πιστεύω ότι είναι σε θέση, διαβάζοντας μερικά θέματα, να διαπιστώσουν αν η ιστοσελίδα διακατέχεται από σύνδρομο «απόκρυψης πηγών». Σε κάποια θέματα δε, έχω παραθέσει και παραπομπές, σε ιστοσελίδες, με τις οποίες δεν έχω και τις καλύτερες σχέσεις, ή έχουμε εντελώς διαφορετική φιλοσοφία.
Η αντιγραφή, χωρίς αναφορά στην πηγή προέλευσης του κειμένου (πρακτική που γνωρίζουν πολύ καλά οι «δημοσιογράφοι»), δυστυχώς είναι κάτι συνηθισμένο στο διαδίκτυο και για να είμαι ειλικρινής, όταν βλέπω, είτε 100% δικά μου κείμενα, είτε κείμενα προϊόν σύνθεσης, βάσει άλλων κειμένων (με αναφορά στην πηγή πάντα), χωρίς καμμία αναφορά στην πηγή, δεν εκπλήσσομαι, ούτε και εξανίσταμαι (τουλάχιστον, όχι τόσο όσο τις πρώτες φορές που έβλεπα κείμενα που φιλοξενούνται στην παρούσα ιστοσελίδα, να οικειοποιούνται από άλλους, με ένα απλό «copy-paste»). Εν τέλει, δεν πολυασχολούμαι, αν και όταν υποπίπτει κάτι στην αντίληψή μου, φροντίζω να το θίξω.
Ενώ, όπως προανέφερα, η πρακτική αυτή, πλέον δεν με ξαφνιάζει και πολυενοχλεί, εν τούτοις, όταν διαπιστώνω, ότι αντιγραφείς είναι δημοσιογράφοι, κάτι παθαίνω…
Πριν λίγους μήνες, η εφημερίδα «Ελεύθερη Ώρα», είχε «ξεπατικώσει» ολόκληρο το θέμα της «Αυτόνομης Κρήτης» και το παρουσίασε σε πρωτοσέλιδό της, λίγο ως πολύ, ως αποκλειστικό ρεπορτάζ, ενώ αν δεν κάνω λάθος, με βάση αυτό το δημοσίευμα είχε κατατεθεί και ανάλογη ερώτηση στη Βουλή, από τον βουλευτή τού ΛΑ.Ο.Σ. Μάκη Βορίδη. Εννοείται βέβαια, ότι η εφημερίδα, δεν ανέφερε την πηγή (όχι μόνο απ’ αυτή που πήραν το κείμενο, αλλά ούτε κι αυτές που χρησιμοποιήθηκαν για την σύνθεση του κειμένου) και δεν είπε λέξη για το γεγονός πως το μεροκάματο του δημοσιογράφου, βασίστηκε σε ένα αντιγραμμένο κείμενο του διαδικτύου. Στην εύλογη διαμαρτυρία μου (τους διευκρίνισα, πως εγώ που δεν είμαι δημοσιογράφος, έχω το φιλότιμο, να αναφέρω τις πηγές μου, σε αντίθεση μ’ αυτούς που υποτίθεται πως ακολουθούν και μια «δεοντολογία»), δεν το αρνήθηκαν (και πως θα μπορούσαν άλλωστε). «Προθυμοποιήθηκαν» μάλιστα να αναγράψουν την πηγή αν το επιθυμώ(!). Λες, και υπήρχε περίπτωση να ξανατυπώσουν το δημοσίευμα, μόνο και μόνο για να αναφέρουν την ιστοσελίδα, απ’ όπου πήραν το κείμενο. Μιλάμε δηλαδή, για κανονικό δούλεμα! Αναγκάστηκα να βάλω παραπομπή, στην σελίδα τους, όπου είχαν αναρτήσει το επίμαχο «ρεπορτάζ», έτσι ώστε να βλέπει ο κόσμος την πραγματικότητα. Το «ρεπορτάζ» αυτό, φαίνεται να έχει «εξαφανιστεί» από την ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας (τουλάχιστον εγώ δεν μπορώ να το εντοπίσω πλέον). Προς τεκμηρίωση πάντως των λεγομένων μου, επιφυλάσσομαι να επισυνάψω και το αντίγραφο της συγκεκριμένης ηλεκτρονικής έκδοσης της εφημερίδας, την οποία είχα κατεβάσει τότε στον υπολογιστή μου (στον οποίο δεν βρίσκομαι αυτή τη στιγμή).
Ξαναγυρνάμε όμως, στο θέμα του Nick the Greek, το οποίο είναι η αφορμή, για την συγγραφή αυτού του κειμένου.
Πριν λίγες μέρες (έναν περίπου χρόνο δηλαδή αργότερα από την δημοσίευση του κειμένου), το ιστολόγιο που φέρει τον τίτλο «Άνεργοι δημοσιογράφοι», αναδημοσιεύει το θέμα, με τίτλο «NICK THE GREEK ΖΩΗ ΣΑΝ ΠΑΡΑΜΥΘΙ». Με λύπη, αλλά και οργή, διαπιστώνω, ότι παρ’ ότι αναφέρουν τις πηγές που αναφέρω κι εγώ, δεν γίνεται καμμία αναφορά στη σελίδα απ’ όπου αντέγραψαν το τελικό κείμενο. Κόμπλεξ να το πει κανείς; Σαφώς και όχι! Απλά με το αναφέρουν μόνο τις πηγές, χωρίς την προέλευση του συνολικού αντιγραμμένου κειμένου, το δημοσίευμά τους εμφανίζεται λίγο ως πολύ, προϊόν, δικής τους εργασίας και έρευνας. Κλασική δημοσιογραφική λαμογιά (σαν κι αυτές που βλέπουμε στα μεγάλα συγκροτήματα, που ενώ ξεπατικώνουν τις ειδήσεις από το ΑΠΕ, εμφανίζονται τα ίδια ως πηγή «με πληροφορίες από ΑΠΕ»).
Αποφασίζω να τους γράψω ένα σχόλιο. Τί έκπληξη! Οι «δημοσιογράφοι», παρ’ ότι «άνεργοι», είναι υπέρ της κλασικής δημοσιογραφικής πρακτικής της προληπτικής λογοκρισίας, κι έχουν ενεργοποιημένο τον «μετριασμό σχολίων». Έστειλα δύο σχόλια, από τα οποία μόνο το ένα δημοσιεύθηκε και μπορείτε να το δείτε κι εκεί. Για κάθε ενδεχόμενο πάντως, έχω κρατήσει και τα απαραίτητα «screenshots».
Το πρώτο σχόλιο:
Γιατί ρε παλικάρια δεν αναγράφετε την πηγή από όπου αντιγράψατε το κείμενο [www.pare-dose.net] αλλά αναφέρετε μόνο τις πηγές που χρησιμοποιήθηκαν, εμφανίζοντας έτσι το τελικό κείμενο ως δικό σας; Μέχρι και τις εικόνες κάνατε «hot link».
Είστε και δημοσιογράφοι τρομάρα σας. Κι έπειτα απορείτε γιατί είστε «άνεργοι δημοσιογράφοι».
Φτηνοί στ’ αλεύρι κι ακριβοί στα πίτουρα. Να χαίρεστε την δεοντολογία σας.
Υ.Γ. Καθώς όπως βλέπω, είστε υπέρ της «προληπτικής λογοκρισίας» (κλασικοί δημοσιογράφοι) έχοντας ενεργοποιημένο τον μετριασμό τον σχολίων, και έτσι ενδέχεται να το φάει η μαρμάγκα το μήνυμά μου, επιφυλάσσομαι στην περίπτωση αυτή να το δημοσιεύσω στην δική μου ιστοσελίδα.
Ακολουθεί το σχόλιο-απάντηση των «άνεργων δημοσιογράφων»:
Ζητούμε συγνώμη αν αθελά μας καταχραστήκαμε την εργασία σας αγαπητέ/ή Π’αρε Δώσε. Εχετε δίκιο να διαμαρτύρεστε αλλά να σας εξηγήσουμε οτι εμείς αντιγράψαμε το πολύ ενδιαφέρον αυτό αρθρο απο τη συγκεκριμένη ηλεκτρονική διεύθυνση: NICK THE GREEK ΖΩΗ ΣΑΝ ΠΑΡΑΜΥΘΙ στην οποία όπως κι εσείς μπορείτε να διαπιστώσετε δεν αναφέρετε ουδεμία άλλη πηγή πλήν των συγκεκριμένων που αναδημοσιεύσαμε.
Καλή Χρονιά να έχετε και μην είστε τόσο άδικος λέγοντας οτι μας αξίζει να είμαστε άνεργοι… Δεν υπήρξε πρόθεση σας διαβεβαιώνουμε και μπορείτε με μια ματιά σε προηγούμενες αναρτήσεις μας να διαπιστώσετε πόσο τηρούμε την αναφορά της Πηγης έκαστου δημοσιεύματος.
Συντακτική Ομάδα
Ανεργων Δημοσιογραφων
Κάπου εδώ, «τα παίρνω στα κρανίο» και είναι ο κύριος λόγος, που γράφω αυτό το κείμενο. Αντί οι «δημοσιογράφοι», να πουν τουλάχιστον, ότι απλά αμέλησαν ή ότι δεν έγινε σκόπιμα αυτό (λέμε τώρα…), προσπαθούν να καλύψουν την «πουστιά» τους με μια άλλη «πουστιά». Το άρθρο όπου παραπέμπουν για «τεκμηρίωση» και το οποίο υποτίθεται πως αυτό αντέγραψαν στην πραγματικότητα, έχει μεταγενέστερη ημερομηνία από το δικό τους (και πολύ υποψιάζομαι ότι έχουν άμεση σχέση με το συγκεκριμένο ιστολόγιο)! Και όπως προαναφέρω, έχω κρατήσει «screenshots» στην περίπτωση που πάνε να αλλάξουν τις ημερομηνίες εκ των υστέρων. Φροντίζω δε, να τους επισημάνω με σχόλιό μου, ότι η «πουστιά» τους έγινε αντιληπτή και δεν τρώω κουτόχορτο:
Δεν το σώζετε αγαπητοί μου, γιατί ούτε τη σελίδα του αντιγραφέα αναφέρατε, από την οποία αντιγράψατε το κείμενο (και μην πείτε ότι το γνωρίζατε ότι ήταν κλεπτο-αντιγραφέας). Χώρια που δεν τα λογαριάσατε καλά. Η σελίδα που παραπέμπετε -κι από την οποία υποτίθεται πως αντιγράψατε εσείς- έχει ημερομηνία δημοσίευσης, σχεδόν 2 ώρες* μεταγενέστερη από τη δική σας.
Χρειάζεται να πω κάτι άλλο, ή τα ευκόλως εννοούμενα παραλείπονται;
Δεν έχω λόξα με το κυνήγι των αντιγραφέων που δεν αναφέρουν πηγή (είναι συνηθισμένο φαινόμενο), αλλά όταν βλέπω να επιδίδονται σ’ αυτό το σπορ, αυτοαποκαλούμενοι δημοσιογράφοι και πόσο μάλλον «άνεργοι», κάτι παθαίνω…
* Σημείωση δική μου: Λάθος υπολογισμός. Δεν είναι 2 ώρες, αλλά 40′. Όχι ότι αλλάζει κάτι αυτό βέβαια.
Εννοείται ότι αυτό το σχόλιο δεν δημοσιεύθηκε ποτέ, αλλά στη θέση του εμφανίστηκε ένα «μεγαλόψυχο» ανώνυμο σχόλιο το οποίο τους «συγχωρεί τους μπαγάσηδες», αφήνοντας έτσι να πλανάται η εντύπωση, ότι αυτό το σχόλιο μπορεί να το έγραψα κι εγώ.
Συγχαρητήρια κύριοι «δημοσιογράφοι», «άνεργοι» και μη. Δίνετε το καλό παράδειγμα…
Σχετικά θέματα:
">[http%3A%2F%2Fwww.pare-dose.net%2F%3Fp%3D3301">]
Όπως θα διαπιστώσουμε, καλοί μου συμπατριώτες, πρόκειται για μια κανονική…ψωλογιορτή! Δεν υπάρχει περίπτωση να βρει κανείς ημερολόγιο που να μη γράφει ότι την πρώτη πρώτου του κάθε έτους εορτάζεται η περιτομή του Χριστού. Εκτός βεβαίως των ελαχίστων περιπτώσεων που αφορούν ημερολόγια που εκδίδονται από ελληνοκεντρικούς φορείς.
Συμπέρασμα: Το κάθε έτος ξεκινά με την περίλαμπρη εορτή του κοψίματος της πόσθης του πέους (ήμαρτον Κύριε) του Ιησού του Ναζωραίου!
Έπεται δε πάντοτε αυτής η εορτή του Μεγάλου Βασιλείου. Αυτού του υψίστου πατρός της χριστιανικής Εκκλησίας, ο οποίος ήταν τόσο σοφός, ώστε όταν ο Ρωμαίος αυτοκράτωρ της εποχής του κατήργησε τους Ολυμπιακούς Αγώνες ξεστόμισε την εξής χοντρομαλακία: «Καλά έκανε ο αυτοκράτορας και έκλεισε το Ολυμπιακό στάδιο, διότι μέσα στα πάμπολλα αγάλματα που το περιέβαλαν, κατοικούσαν τρομεροί δαίμονες»!
Τι εορτάζουμε δηλαδή την Πρωτοχρονιά;
Αφ’ ενός μια εβραιοψωλοτομή, κι αφ’ ετέρου ένα ανθελληνικό δαιμονόπληκτο βλήμα. Και μη βιάζεστε να με χαρακτηρίσετε ως ανάγωγο καλοί μου άνθρωποι διότι όποιο λεξικό κι αν ανοίξετε στην λέξη «ψωλή» θα διαβάσετε ότι πρόκειται για το πέος έχον την βάλανον (κεφαλήν) αποκεκαλυμμένην. Επίσης, ιδού η καταλυτική απόδειξη από το λεξικό L&S: «Ψωλός=ο περιτετμημένος, έχων την βάλανον του αιδοίου γυμνήν». Ίσως μάλιστα να μη λέγεται τυχαίως ότι στην χώρα της Ελλάδος, όλοι ψωλοκοπανάνε.
Άντε λοιπόν πατριώτες, με το καλό και φέτος να καταστεί ψωλός ο Χριστούλης μας.
Σταύρος Βασδέκης
Σχετικά θέματα:
">[http%3A%2F%2Fwww.pare-dose.net%2F%3Fp%3D3290">]
Η «είδηση» που φαίνεται να ξεκίνησε σήμερα από το «Έθνος», την «άρπαξε» η «Ελευθεροτυπία» κι από κει στη συνέχεια έκανε τον γύρο του διαδικτύου, έχει ως εξής:
Αστυνομικός προσπαθούσε να…«συνετίσει» 14χρονο δικυκλιστή με απειλές μέσω ίντερνετ.
Αυτό το χωρίς προηγούμενο περιστατικό καταγγέλθηκε χθες το πρωί από τον πατέρα του 14χρονου μαθητή Γυμνασίου Γρηγόρη Μ.
Ο 14χρονος, ο οποίος εργάζεται τα απογεύματα σε συνεργείο δικύκλων και κατέχει δίκυκλο μοτοποδήλατο χωρίς ταυτόχρονα να διαθέτει το απαραίτητο δίπλωμα οδήγησης, δέχθηκε μια χωρίς προηγούμενο απειλητική παρενόχληση από αστυνομικό του Τμήματος Τροχαίας Μυτιλήνης της Αστυνομικής Διεύθυνσης Λέσβου. Ο συγκεκριμένος 35χρονος αστυνομικός μέσω των σελίδων του γνωστού διαδικτυακού Facebook, στο οποίο διαθέτει profile με «εικόνα» του την ελληνική σημαία(!!!), έγινε «φίλος» με τον 14χρονο. Οπότε και εξελίχθηκε μια χωρίς προηγούμενο συζήτηση. Μέσω αυτής, ο αστυφύλακας εξωθεσμικά και προφανέστατα αθέμιτα, αλλά και παράνομα, προσπάθησε να… «συνετίσει» τον ανήλικο μαθητή Γυμνασίου.
«Δεν διαφωνώ ότι ο γιος μου παράνομα οδηγεί δίκυκλο μοτοποδήλατο, αλλά από αυτό το σημείο έως να εκτοξεύονται απειλές μέσω του ίντερνετ εναντίον του αντί να ακολουθείται η νόμιμη διαδικασία υπάρχει μεγάλη διαφορά», υποστήριξε χθες ο πατέρας του ανήλικου που επρόκειτο να προσφύγει στην εισαγγελία ζητώντας την προστασία της Πολιτείας από την αστυνομική αυθαιρεσία.
Η όλη υπόθεση ξεκίνησε στις 3 το μεσημέρι της 15ης Δεκεμβρίου όταν ο αστυνομικός έστειλε σε «greeklish» (ελληνικά με λατινική γραφή) το παρακάτω κείμενο (τηρείται η σύνταξη που ακολουθήθηκε) με αφορμή τη διαπίστωση παραβατικής συμπεριφοράς από τον 14χρονο:
Αστυνομικός: «Γρηγοράκη κοίτα και συμμαζέψου γιατί η υπομονή και τα όρια. Τα στοιχεία σου τα έχω όλα. Αν θες να οπότε σε βλέπω να βεβαιώνω πρόστιμα πες το. Από αύριο αν σε ξαναδώ χωρίς πινακίδα και εξάτμιση θα κάνω τη δουλειά μου».
Γρηγόρης: «Δεν έχεις το δικαίωμα και εμένα δεν θα με απειλείς το κατάλαβες άντε στο διάολο λίγα με εμένα δεν είμαι από τα μωράκια που τα μιλάς και χέζονται και άντε μπράβο».
Αστυνομικός: «Οκ Γρηγοράκη περίμενε και θα δεις».
Γρηγόρης: «Γελάει καλύτερα όποιος γελάει τελευταία χα χα χα!».
Αστυνομικός: «Θα δούμε ποιος θα είναι αυτός που θα γελάσει…».
Κι ενώ άγνωστο είναι το πώς θα αντιδράσει στα παραπάνω η Ελληνική Αστυνομία αλλά και το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, ας σημειώσουμε ότι ο παραπάνω αστυνομικός στις 17 του περασμένου Φεβρουαρίου καταδικάστηκε από το Εφετείο σε πέντε μήνες φυλάκιση με αναστολή, γιατί σύμφωνα με τις σε βάρος του κατηγορίες είχε ξυλοκοπήσει στα τέλη Μαρτίου 2001 σε κέντρο της προκυμαίας της Μυτιλήνης αλλοδαπό-Αλβανό μετανάστη στην Ελλάδα. Ας σημειωθεί ότι η σε επίπεδο έφεσης καταδίκη του αστυνομικού βασίστηκε μόνο στις μαρτυρικές καταθέσεις των απουσιαζόντων Αλβανών. Όπως έγινε γνωστό χθες, μετά την καταδίκη του ο αστυνομικός ζήτησε την αναίρεση της απόφασης στον Άρειο Πάγο, στην εκδίκαση όμως δεν παρέστη με πιθανότατο αποτέλεσμα την τελεσίδικη πλέον καταδίκη του.
Σχόλια:
1. Δεν μπορώ να μην σχολιάσω τα τρία θαυμαστικά που έβαλε σε παρένθεση ο δημοσιογράφος (Στρατής Μπαλάσκας), για να δηλώσει την έκπληξή του, όταν διαπίστωσε ότι ο αστυνομικός, σαν προσωπική του φωτογραφία στη βλακεία που λέγεται Facebook, έβαλε την ελληνική σημαία. Τόσο εξωπραγματικό τού φαίνεται. Εκτός κι αν είναι πανάσχετος (που πολύ το υποψιάζομαι) με το θέμα Internet και Facebook. Διαφορετικά θα γνώριζε, ότι το Facebook έχει ξεφύγει από τον αρχικό του σκοπό, που ήταν ο εντοπισμός παλιών φίλων και γνωστών, βάσει των πραγματικών τους στοιχείων. Προφανώς ο δημοσιογράφος αυτός, δεν έχει δει στο Facebook προφίλ μελών, που όχι μόνο δεν έχουν πραγματικά στοιχεία, αλλά για προσωπική φωτογραφία, άλλος βάζει τον καλογυμνασμένο κώλο του κι άλλη το βυζί της.
2. Προσπαθώ ακόμα να δω που ακριβώς βρίσκεται η απειλή… Το «αν σε ξαναδώ χωρίς πινακίδα και εξάτμιση θα κάνω τη δουλειά μου», είναι απειλή ή προειδοποίηση προς κάποιον που παρανομεί ολοφάνερα; Από πότε η «υπόσχεση» για εκτέλεση τού καθήκοντος θεωρείται απειλή;
3. Προσέξτε το ύφος τού πιτσιρικά και την αυθάδειά του. Ουδείς «δημοσιογράφος» σχολιάζει το «Δεν έχεις το δικαίωμα» (να τον γράψει επειδή δεν έχει δίπλωμα και πινακίδες!!!) και το «άντε στο διάολο, λίγα με εμένα». Θυμάμαι τον εαυτό μου, στα χρόνια του πιτσιρικά, που βλέπαμε αστυνομικό και, καθ’ υπερβολήν, κλάναμε μέντες! Όχι να τού την βγαίνουμε με κόκκινο κιόλας. Και σήμερα τα πιτσιρίκια τούς ρίχνουν σφαλιάρες. Και προσέξτε, η εστίαση δεν γίνεται μόνο στον αστυνομικό (θα μπορούσε να ήταν οποιοσδήποτε άλλος), λόγω της ιδιότητάς του, αλλά στον «Γρηγοράκη», ένα 14χρονο χαϊβάνι που ο σεβασμός στον μεγαλύτερο (ακόμα κι αν ίσως δεν τον αξίζει) δείχνει να είναι άγνωστη λέξη. Είναι παράξενη η συμπεριφορά τού παιδιού; Όχι, και γι’ αυτό δεν σχολιάζεται από κανέναν. Μετά την δαιμονοποίηση των αστυνομικών, που έχουν επιτύχει σε μεγάλο βαθμό τα ΜΜΕ, καταστώντας τους περίγελους και άξιους χλευασμού από το κάθε νιάνιαρο, η συμπεριφορά του «Γρηγοράκη» κρίνεται απόλυτα φυσιολογική και θεμιτή.
4. Απορία: Αν οι «απειλές» (λέγε, λέγε, θα το πιστέψουμε σε λίγο), δεν γινόταν στο Facebook, αλλά μέσα στον δρόμο, θα υπήρχε θέμα; Θα υπήρχε κάποια διαφορά; Το ότι έγιναν «φίλοι», με την έγκριση του νεαρού, δεν μαρτυρά κάτι; Ας το πω ξανά… Αυτή η βλακεία που λέγεται Facebook έχει υπερτιμηθεί τόσο πολύ, που έχει φτάσει στο σημείο, κάποιες φορές, να εξουσιάζει και ζωές. Όλη η ζωή σήμερα του λοβοτομημένου Έλληνα είναι ένας ψεύτικος κόσμος, με ψεύτικους φίλους. Ζήτω η εικονική πραγματικότητα!
5. Προσέξτε την αντίδραση του πατέρα. Ενώ παραδέχεται κι ίδιος ότι ο γιος του παρανομεί (προφανώς κι εν γνώσει δική του), εν τούτοις διαφωνεί με την…διαδικασία. Για την ταμπακιέρα, ουδόλως ανησυχεί και ενδιαφέρεται. Είναι φυσιολογικό, το «καμάρι» του να κυκλοφορεί παράνομα και να είναι εν δυνάμει δημόσιος κίνδυνος.
6. Προφανώς, ο δημοσιογράφος κατανοεί ότι γράφει μαλακίες (συγγνώμη κύριε Μπαλάσκα, αλλά το πληκτρολόγιό μου, «αρνείται» να γράψει οτιδήποτε άλλο γι’ αυτή την περίπτωση), και γι’ αυτό προσπαθεί να ενισχύσει το βλακώδες, γκεμπελίστικο κείμενό του και το εξαγώμενο συμπέρασμα (αστυνομικοί=μπάτσοι, γουρούνια και οι «απέναντι» πάντα οι καλοί κι αδικημένοι), ανατρέχοντας στο «βρόμικο» υπηρεσιακό παρελθόν του αστυνομικού. Λες κι αυτό εξωραΐζει το θράσος του πιτσιρικά και την ευθύνη του κηδεμόνα του, ή αποτελεί ενοχοποιητικό στοιχείο για την συγκεκριμένη περίπτωση.
Υ.Γ. Προλαβαίνω τον όποιο καλοθελητή, και δηλώνω, πως ουδεμία σχέση έχω με αστυνομία και αστυνομικό.
Σχετικά θέματα:
">[http%3A%2F%2Fwww.pare-dose.net%2F%3Fp%3D3299">]
Ποια είναι η κύρια διαφορά μεταξύ Firefox και Internet Explorer, την οποία αγνοεί σημαντική μερίδα των χρηστών του δεύτερου; Φυσικά, η δυνατότητα χρήσης πρόσθετων (extentions ή plugins), που κάνουν την περιήγηση στο διαδίκτυο, πραγματικά άνετη και απολαυστική, προσφέροντας δυνατότητες, που οι χρήστες του Internet Explorer δεν διανοούνται.
Σ’ αυτό φυσικά βοηθά και το ότι ο Firefox είναι λογισμικό ανοικτού κώδικα, σε αντίθεση με τον Internet Explorer, που παρά τις όποιες υποτιθέμενες βελτιώσεις του, εξακολουθεί να είναι «δυσκοίλιος», ευάλωτος και κυρίως μη «συνεργάσιμος» ως προς την σωστή απεικόνιση πολλών ιστοσελίδων. Το τελευταίο, το γνωρίζουν καλύτερα, αρκετοί κάτοχοι ιστοσελίδων, οι οποίοι πολλές φορές αναγκάζονται να κάνουν «παραχωρήσεις», ως προς τον σχεδιασμό των σελίδων τους, μόνο και μόνο για να είναι συμβατές με τον εν λόγω περιηγητή, που καλώς ή κακώς χρησιμοποιείται ακόμη από μεγάλο ποσοστό χρηστών του διαδικτύου (ελέω κυρίως, της ενσωμάτωσης του Internet Explorer, στα Windows).
Στην ιστοσελίδα πρόσθετων του Firefox, υπάρχουν χιλιάδες προγραμματίδια, που επιτρέπουν σε κάποιον να επικαλείται την «ευτυχία τού να είναι χρήστης τού Firefox». Όπως θα διαπιστώσετε υπάρχουν αρκετές κατηγορίες πρόσθετων, για κάθε ανάγκη και προτίμηση. Από απολύτως χρηστικά, μέχρι και πρόσθετα τύπου «φρου φρου κι αρώματα».
Θα γίνει εδώ μια αναφορά σε μερικά απ’ αυτά, που έχουν δοκιμαστεί από τον γράφοντα και ίσως τα βρείτε κι εσείς χρήσιμα, στην περίπτωση που δεν τα γνωρίζετε…
Easy YouTube Downloader
Είδατε ένα βίντεο στο YouTube, σας άρεσε, και θέλετε να το κατεβάσετε στον υπολογιστή σας; Δεν χρειάζεται να ψάχνετε για online converters και downloaders. Αρκεί μόνο ένα κλικ και το βίντεο θα βρίσκεται στον υπολογιστή σας, σε μια από τις ακόλουθες μορφές: flv, 3gp (για κινητά), mp4 και HD (αν το βίντεο είναι υψηλής ανάλυσης και ποιότητας). Αξίζει να σημειωθεί, ότι μπορείτε να κατεβάσετε, μόνο τον ήχο του βίντεο αν θέλετε, σε μορφή mp3.
Compact Menu 2
Χρήσιμο πρόσθετο, για όσους θέλουν να «κερδίσουν» λίγη οθόνη (ειδικά για όσους διαθέτουν netbooks). Αφαιρεί την γραμμή μενού και την μεταφέρει σε ένα νέο πλήκτρο της εργαλειοθήκης, χωρίς να χάσει στο ελάχιστο από την λειτουργικότητά της.
Back to Top
Το πρόσθετο αυτό, σας επιτρέπει με ένα κλικ, να μεταβείτε στην κορυφή ή το τέλος μιας σελίδας. Ιδιαίτερα χρήσιμο, σε σελίδες με μεγάλο περιεχόμενο, όπου το «σκρολάρισμα», μερικές φορές αποδεικνύεται βασανιστικό και κουραστικό.
Greek-English Spelling Directory
Ορθογράφος 2 σε 1, που λειτουργεί και στις δυο γλώσσες: Ελληνικά και αγγλικά. Επισημαίνει με κόκκινη υπογράμμιση τις αμφισβητούμενες ορθογραφικά λέξεις και προτείνει επιλογές αντικατάστασης ή διόρθωσης.
InTranslate
Βλέπετε κάπου μια αγγλική λέξη και δεν ξέρετε τι σημαίνει στα ελληνικά; Η λύση είναι σχετικά απλή. Επιλέξτε τη λέξη και κάνοντας δεξί κλικ, μεταφράστε την χρησιμοποιώντας το πολύ καλό ελληνοαγγλικό λεξικό του In.gr. Το ίδιο μπορείτε να κάνετε και με μια ελληνική λέξη, μεταφράζοντάς την στα αγγλικά.
IE tab και Opera View
Σας επιτρέπει, κάνοντας δεξί κλικ, να δείτε απ’ ευθείας τη σελίδα που βρίσκεστε, ή κάποιον σύνδεσμο, με Internet Explorer ή Opera (θα πρέπει να είναι εγκατεστημένος στον υπολογιστή σας). Παλαιότερα ήταν ιδιαίτερα χρήσιμο, όταν κάποιες σελίδες «αρνούνταν» να συνεργαστούν με τον Firefox. Σήμερα, που το πρόβλημα αυτό έχει σχεδόν εκλείψει, το πρόσθετο είναι χρήσιμο κυρίως σε όσους έχουν ιστοσελίδες και θέλουν να δοκιμάζουν την λειτουργία της και στους τρεις περιηγητές. Να σημειωθεί εδώ, πως το «IE tab», παρέχει την επιλογή εμφάνισης σε Internet Explorer εντός του Firefox, σε μια νέα καρτέλα.
Paste Email Plus
Όσες φορές έχετε βρεθεί στη θέση, να χρειάζεται να πληκτρολογείτε τα στοιχεία σας σε διάφορα πεδία εγγραφών, σε forum και σε όποιες ιστοσελίδες απαιτούν συμπλήρωση κάποιων στοιχείων σας (όνομα χρήστη, κωδικός, e-mail κ.λπ.), θα έχετε διαπιστώσει ότι πρόκειται για μια αρκετά βαρετή διαδικασία, ιδιαίτερα αν την πραγματοποιείτε σχετικά συχνά. Σ’ αυτή την περίπτωση, θα εκτιμήσετε ιδιαίτερα το συγκεκριμένο πρόσθετο, καθώς η παραπάνω διαδικασία, πραγματοποιείται πλέον με ένα απλό δεξί κλικ και αυτόματη καταχώριση στοιχείων σας.
Quick Note
Βλέπετε ένα κείμενο σε κάποια ιστοσελίδα και θέλετε να το αντιγράψετε. Γιατί να ψάχνετε να βρείτε το Σημειωματάριο (Notepad), να δημιουργείτε ένα νέο αρχείο, να κάνετε την επικόλληση, να του δίνετε ένα όνομα και να το αποθηκεύετε, αφού μπορείτε να έχετε ένα ενσωματωμένο σημειωματάριο στον Firefox, το οποίο αντιγράφει το επιλεγμένο κείμενο μόνο με ένα κλικ; Να σημειωθεί, ότι με το επιλεγμένο κείμενο, προαιρετικά αντιγράφεται στο τέλος του και η ακριβής διεύθυνση της σελίδας απ’ όπου το αντιγράψατε, σε περίπτωση που θέλετε να επιστρέψετε εκεί και δεν την θυμάστε.
Read It Later
Αυτό το πρόσθετο θα το λατρέψετε. Πόσες φορές δεν σας έχει τύχει, να βρεθείτε σε μια ενδιαφέρουσα ιστοσελίδα και να θέλετε να διαβάσετε το περιεχόμενό της, αλλά να μην έχετε τον χρόνο εκείνη τη στιγμή, ή να θέλετε να την διαβάσετε αργότερα με την ησυχία σας; Με το πρόσθετο αυτό, αρκεί ένα κλικ για να καταχωρήσετε την σελίδα σε έναν ειδικό κατάλογο αναμονής προς ανάγνωση, κρατώντας έτσι «καθαρούς» τους Σελιδοδείκτες σας.
Text Link
Ας υποθέσουμε ότι έχουμε έναν μη «κλικεύσιμο» σύνδεσμο όπως αυτόν: [https:] Τί θα πρέπει να κάνουμε για να τον ανοίξουμε; Την γνωστή διαδικασία: Επιλογή με το ποντίκι, δεξί κλικ, αντιγραφή, επικόλληση στην μπάρα διευθύνσεων και τέλος πατάμε το «Enter». Εγώ πάντως, «κουράστηκα» και μόνο που διάβασα τη διαδικασία. Δεν θα ήταν καλύτερα να ανοίγουμε κατ’ ευθείαν τον σύνδεσμο, μ’ ένα απλό διπλό κλικ πάνω του; Αυτό ακριβώς κάνει το «Text Link», συντομεύοντας στο ελάχιστο την διαδικασία.
Screen Grab
Το συγκεκριμένο πρόσθετο, όπως μαρτυρεί και το όνομά του, πραγματοποιεί σύλληψη οθόνης (screen grab ή capture). Το δυνατό του σημείο, το οποίο το διαφοροποιεί από τα άλλα παρόμοια προγράμματα, είναι το εξής: Εκτός από το ορατό μέρος μια σελίδας, μπορεί να συλλάβει και αυτό που δεν φαίνεται όταν υπάρχουν μπάρες κύλισης. Με λίγα λόγια, μπορεί φωτογραφίζει ολόκληρη την σελίδα, και όχι μόνο το ορατό τμήμα της.
Stop Autoplay
Πόσες φορές δεν έχετε βρεθεί σε ιστοσελίδες, όπου οι κάτοχοί τους, ενδιαφέρονται και για την μουσική μας ψυχαγωγία, αδιαφορώντας αν αυτό, στους περισσότερους χρήστες του διαδικτύου, είναι εξαιρετικά ενοχλητικό και ειδικά όταν δεν πρόκειται για μουσικές σελίδες, όπου τέλος πάντων, κάτι τέτοιο θα μπορούσε να δικαιολογηθεί; Πόσες φορές επίσης, δεν έχετε βρεθεί στη θέση να ψάχνετε απεγνωσμένα να βρείτε το πλήκτρο (και να μην το βρίσκετε μάλιστα) που σταματά τον ήχο, καθώς ο ανήσυχος μουσικά «ιστοσελιδάρχης», δεν δίνει καν το δικαίωμα επιλογής, να ξεκινήσετε εσείς αν το επιθυμείτε την αναπαραγωγή, αλλά έχει επιλέξει να παίζει αυτόματα η μουσική με την φόρτωση της σελίδας; Ακριβώς, αυτό το δικαίωμα επιλογής, έρχεται να σας δώσει το «Stop Autoplay», το οποίο δεν σταματά μόνο την αυτόματη αναπαραγωγή του ήχου, αλλά και του βίντεο. Το τελευταίο είναι ιδιαίτερα χρήσιμο, σε ιστοσελίδες βίντεο, όπως το YouTube, στην περίπτωση που ανοίγετε πολλές καρτέλες και δεν θέλετε να παίζουν όλα μαζί τα βίντεο, προκαλώντας, έναν μικρό…πανζουρλισμό.
Unhide Passwords
Όπως «προδίδει» τ’ όνομά του, το πρόσθετο αυτό, αποκαλύπτει τους χαρακτήρες που βρίσκονται πίσω από τα αστεράκια ή τις τελίτσες στα πεδία των κωδικών. Χρήσιμο, όταν δεν είμαστε σίγουροι τι πληκτρολογήσαμε, ή δεν θυμόμαστε τον κωδικό.
Yahoo! Mail Notifier και Gmail Manager
Και τα δυο πρόσθετα, ελέγχουν το e-mail ανά τακτά προκαθορισμένα διαστήματα. Όταν υπάρχουν νέα e-mails, εμφανίζεται μήνυμα και ταυτόχρονα ο αριθμός τους, δίπλα στο αντίστοιχο εικονίδιο που υπάρχει στην μπάρα κατάστασης (status bar). Αρκεί ένα κλικ για την μετάβαση στον ανάλογο λογαριασμό και ανάγνωση των νέων μηνυμάτων.
Yet Another Remove It Permanently
Με ένα δεξί κλικ, μας επιτρέπει να αφαιρέσουμε διάφορα τμήματα μιας ιστοσελίδας, που είτε δυσκολεύουν την φόρτωσή της, είτε τα θεωρούμε αντιαισθητικά, ή δεν μας είναι χρήσιμα. Το «Permanently», είναι σχετικό, καθώς υπάρχει το δικαίωμα επιλογής, επαναφοράς της αρχικής εμφάνισης τής σελίδας και αποκατάσταση των αφαιρούμενων τμημάτων της.
Τέλος, θα γίνει μια αναφορά σε δύο πρόσθετα, τα οποία θεωρούνται (και ίσως είναι) από τα πιο δημοφιλή: Το «No Script» και το «Ad Block Plus».
Το πρώτο συμβάλλει στην ασφαλή περιήγηση στο διαδίκτυο, σταματώντας κυρίως την εκτέλεση σεναρίων εντολών (scripts). Για όσους, ασχολούνται ελάχιστα με το διαδίκτυο, ή έχουν φοβίες με τις κακόβουλες ιστοσελίδες, κατά πάσαν πιθανότητα, θα φανεί χρήσιμο. Για τους πιο ενεργούς, ή και πιο προχωρημένους χρήστες, ίσως όμως να καταστεί τροχοπέδη για μια άνετη περιήγηση. Δεδομένου, ότι πλέον το λογισμικό των περισσότερων σύγχρονων ιστοσελίδων περιέχει διαφόρων ειδών scripts, ή φιλοξενεί scripts τρίτων σελίδων, με στόχο την καλύτερη λειτουργία τους, η χρήση του συγκεκριμένου πρόσθετου -ειδικά από λιγότερο «ψαγμένους» χρήστες- ουσιαστικά «ευνουχίζει» και εμποδίζει την εύρυθμη λειτουργία και εμφάνιση των ιστοσελίδων που επισκέπτονται και απαιτεί συνεχείς εξαιρέσεις από την πλευρά του χρήστη. Κατά την ταπεινή και υποκειμενική άποψη τού γράφοντα, το εν λόγο πρόσθετο, μάλλον περισσότερο κακό κάνει, παρά καλό. Εξ άλλου, ο ίδιος ο Firefox, παρέχει ένα επίπεδο στοιχειώδους ασφάλειας, συνεπικουρούμενος κι από το πρόγραμμα προστασίας κατά του κακόβουλου λογισμικού, το οποίο υποτίθεται ότι έχουμε εγκατεστημένο στον υπολογιστή μας. Αν μπορούσα να κάνω μια παρομοίωση, εμφανίζοντας το διαδίκτυο σαν μια όμορφη, καλοντυμένη και θελκτική γυναίκα, τότε με το συγκεκριμένο πρόσθετο, είναι σαν να της φοράμε μπούργκα. Ας μην ξεχνάμε, επιπλέον, ότι απόλυτη ασφάλεια στο διαδίκτυο, δεν υπάρχει. Οι υπερβολικοί περιορισμοί, δεν αφαιρούν πάντα μόνο τον κίνδυνο, αλλά και την ευχάριστη και άνετη περιήγηση.
Το δεύτερο, υπόσχεται να εξαφανίσει τις διαφημίσεις από την οθόνη του υπολογιστή σας. Καθώς όμως, η λειτουργία του συγκεκριμένου πρόσθετου, βασίζεται σε προκαθορισμένους καταλόγων όπου περιέχονται οι διαφημίσεις προς αποκλεισμό, στην Ελλάδα δεν είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικό, καθώς οι περισσότερες ελληνικές διαφημίσεις δεν περιέχονται σ’ αυτούς τους καταλόγους. Η ένσταση του γράφοντα, σε σχέση με το πρόσθετο αυτό, είναι ότι ο αποκλεισμός των διαφημίσεων σκοτώνει το διαδίκτυο. Κι αν στο παρελθόν, με τις αργές συνδέσεις, η προβολή διαφημίσεων, αποτελούσε όντως ένα πρόβλημα, σήμερα δεν συντρέχει τέτοιος λόγος. Εν πάση περιπτώσει, σε περίπτωση που δεν σας καλύψει το εν λόγω πρόσθετο, μια αποτελεσματική λύση δίνει το Ad Muncher, το οποίο είναι ανεξάρτητο πρόγραμμα και δουλεύει με όλους τους περιηγητές.
Σχετικά θέματα:
">[http%3A%2F%2Fwww.pare-dose.net%2F%3Fp%3D3297">]
Η «λατρεία του φορτίου» (gargo cult) είναι ένας τύπος θρησκευτικής πρακτικής που μπορεί να εμφανιστεί σε παραδοσιακές φυλετικές κοινωνίες ιθαγενών, ως επακόλουθο της αλληλεπίδρασης με τεχνολογικά προηγμένους πολιτισμούς. Οι λατρείες επικεντρώνονται στην απόκτηση του υλικού πλούτου (το «φορτίο»), του προηγμένου πολιτισμού, μέσω μαγικής σκέψης και θρησκευτικών τελετών και πρακτικών, πιστεύοντας ότι η περιουσία αυτή προορίζεται για αυτούς από τους θεούς και τους προγόνους τους.
Η «λατρεία του φορτίου» (που στις μέρες μας, έχει σχεδόν εξαφανιστεί, με μόνη σχετικά γνωστή, αυτή του John Frum στην νήσο Τάνα, στον νότιο Ειρηνικό Ωκεανό), ήταν διαδεδομένη στις χώρες της Μελανησίας και αποτελούσε γηγενή παράδοση, η ανταλλαγή των αγαθών και αντικειμένων τού πλούτου, να συνδέεται με την πεποίθηση ότι οι πρόγονοι και οι θεότητες είχε επιρροή σε αυτά τα πράγματα και θα επέστρεφαν σε κάποιο διάστημα, με αυτά τα αντικείμενα για τα μέλη των φυλών. Η «λατρεία του φορτίου» εστίασε ιδιαίτερα στα προηγμένα υλικά που έφερναν οι αλλοδαποί στις χώρες τους, με κανό, σκάφη, πλοία και κυρίως, με αεροπλάνα.
Οι «λατρείες φορτίου» άρχισαν με μια σειρά κινήσεων που σημειώθηκαν κατά τα τέλη του 19ου αιώνα και στις αρχές του 20ού αιώνα. Η πρώτη καταγεγραμμένη «λατρεία φορτίου» ήταν το «Κίνημα Tuka» που ξεκίνησε στα νησιά Φίτζι το 1885. Οι «λατρείες φορτίων», τυπικά δημιουργήθηκαν από μεμονωμένους ηγέτες, ή ισχυρούς άνδρες στον μαλαισιανό πολιτισμό, αν και δεν είναι καθόλου σαφές, αν η πίστη αυτή των εν λόγω ηγετών ήταν πραγματική, ή απλά εξαπατούσαν συνειδητά τους αφελείς πληθυσμούς. Οι ηγέτες αυτοί, πραγματοποιούσαν τα τυπικά τελετουργικά λατρείας, μακριά από τις πόλεις και τα βλέμματα των αποικιακών αρχών, καθιστώντας έτσι δύσκολη, την απόκτηση αξιόπιστης πληροφόρησης σχετικά με τις πρακτικές αυτές.
Η πιο ευρέως γνωστή περίοδος «λατρείας φορτίου», ήταν αυτή που έλαβε χώρα κατά την διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά και μετά, στα νησιά του Ειρηνικού Ωκεανού και ειδικότερα στην νήσο των Παπούα.
Όταν -πολεμώντας τους Ιάπωνες– οι Συμμαχικές Δυνάμεις αποβιβάστηκαν στη νήσο των Παπούα, χρειάστηκε να φτιάξουν αεροδιαδρόμους για τα αεροσκάφη που θα τους τροφοδοτούσαν. Αυτό σήμαινε ότι έπρεπε να αποψιλώσουν μεγάλες εκτάσεις ζούγκλας, εργασία αρκετά κοπιαστική. Οι ντόπιοι κανίβαλοι τους παρακολουθούσαν με ενδιαφέρον. Όταν αυτά τα πρόχειρα αεροδρόμια ήταν έτοιμα, οι Παπούα έμειναν έκθαμβοι καθώς τα μεγάλα «σιδερένια πουλιά» των θεών, άρχισαν να κατεβαίνουν φέρνοντας φορτία με κάθε λογής αγαθά στα χέρια αυτών των παράξενων επισκεπτών.
Οι Παπούα «κατάλαβαν» αμέσως την σημασία των αεροδιαδρόμων, και ζηλεύοντας τα αγαθά που έβλεπαν στα χέρια των λευκών, έσπευσαν αμέσως και αυτοί να φτιάξουν δικά τους «αεροδρόμια». Σκάλισαν ξύλινους «ασύρματους» και ξύλινα «ακουστικά», και τα φόραγαν, όσο κάθονταν σε καλαμένιους «πύργους ελέγχου» που είχαν υψώσει. Έκαναν με ξύλινα κουτάλια τα σήματα προσγείωσης και απογείωσης που είχαν μάθει επακριβώς. Μέχρι και μικρά ξύλινα ομοιώματα αεροπλάνων είχαν φτιάξει, για να προσελκύσουν τα μεγαλύτερα «σιδερένια πουλιά», και άναβαν φωτιές δίπλα στους «αεροδιαδρόμους» ανά καθορισμένες αποστάσεις, όπως είχαν παρατηρήσει..
Οι αφελείς Παπούα έμειναν παρέα με τους αερολιμένες για πολύ καιρό, αφότου ο πόλεμος τελείωσε και έφυγαν οι λευκοί. Σποραδικά, «λατρείες φορτίων» εμφανίζονταν μέχρι και την δεκαετία του ‘60. Παρ’ όλες τις γονυκλισίες και οι δεήσεις τους όμως, για κάποιον «ανεξήγητο» λόγο, τα «σιδερένια θεϊκά πουλιά» δεν ξαναφάνηκαν ποτέ στους ιερούς τόπους υποδοχής, που με τόση ευλάβεια τούς είχαν ετοιμάσει…
Πηγές
en.wikipedia.org | freeinquiry.gr
Σχετικά θέματα:
">[http%3A%2F%2Fwww.pare-dose.net%2F%3Fp%3D3295">]
Πιστεύετε, ότι υπό προϋποθέσεις, θα πρέπει οι αλλοδαποί να αποκτούν την ελληνική ιθαγένεια;(Δημοσκόπηση)
Σχετικά θέματα:
">[http%3A%2F%2Fwww.pare-dose.net%2F%3Fp%3D3293">]
 |
Copyright © 2008 Heraklion Blogs Πληροφορίες για το site Καταχωρήστε το δικό σας blog |
Last Update: 10.03.2010 20:10:39 
|
