Είμαι, δυστυχώς, από τους ανθρώπους που όταν κάτι τους εξάπτει, λένε πολλά.
Όμως σ΄αυτή την περίπτωση θα προσπαθήσω να πω όσα μπορώ λιγότερα.
Όχι για να αλλάξω εαυτό αλλά γιατί αυτό που με βρήκε ήταν κεραμίδι κατακέφαλα
και δε σηκώνει και πολλές κουβέντες.
Εδώ και πάνω από ένα χρόνο, μιά καλή και αγαπημένη μου ψυχή μου είχε στείλει ένα τραγούδι που σήμερα το άκουσα για πρώτη φορά. Καλά να πάθω.
Μόλις σήμερα λοιπόν γνώρισα τη Φωτεινή Βελεσιώτη.
Και έπαθα σοκ. Και θέλω να το μοιραστώ μαζί σας.
Με όσους τουλάχιστον γουστάρετε να παθαίνετε σοκ μέσα στο κατακαλόκαιρο και τη ζέστη.
Όσοι λοιπόν δεν είχατε, σαν κι εμένα, μέχρι τώρα την τύχη να τη γνωρίζετε, γνωρίστε την τώρα.
Ακούω και παίζω μουσικές από παιδί. Και, χρόνια τώρα, ζούσα με το φόβο ότι όταν πεθάνει
ο Μητροπάνος, η Βιτάλη, η Αλεξίου και δυό-τρεις άλλοι, θα έχουμε κλείσει από ερμηνευτές.
Και ήρθε αυτή η γυναίκα και μου έβγαλε τη γλώσσα. Και δεν ήρθε από τη Eurovision ούτε από το Ελλάδα έχεις ταλέντο. Ήρθε από το αγρόκτημά της, από τις κοτούλες και τις ντοματούλες της.
Μιά γυναίκα αμακιγιάριστη, με ρόζους στα χέρια, που, οι θεοί να την έχουν καλά, αποφάσισε να τραγουδήσει λίγο "παραέξω".
Η Φωτεινή Βελεσιώτη είναι μεγάλη τραγουδίστρια, όχι μόνο επειδή η φύση της έδωσε αυτές τις χορδές στο λαρύγγι, αλλά επειδή ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΡΙΑ. Απλά γουστάρει να τραγουδάει.
Και ζει ανάμεσά μας, όχι στον πλανήτη των τραγουδιστών.
Το όνομα της Φωτεινής Βελεσιώτη θα γραφτεί, κατά τη ταπεινή μου γνώμη, με κεφαλαία και υπογραμμισμένα γράμματα στη λίστα των μεγάλων τραγουδιστών.
Δείτε και ακούστε τη Φωτεινή Βελεσιώτη:
link 1
link 2
link 3
Διαβάστε οπωσδήποτε:
http://www.makthes.gr/news/reportage/16261/
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Ο Βασιλιάς της μοναξιάς" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
