Ευτυχώς που καμιά φορά το ένστικτο αναλαμβάνει πρωτοβουλίες και σε ξεκολλάει απ' τη μαλακία. Είναι τότε που το ένστικτο σε παρατηρεί προσεκτικά και λέει:"Πολύ απ' τα παπάρια του μυαλού του κρέμεται ο μαλάκας. Δεν κάνω κάτι να τον ξεκολλήσω;".
Κάπως έτσι, μεταξύ σκέψης και ανάλυσης, μεταξύ πολιτικών και παπάδων,
μεταξύ μαλακίας και μαλακίας, δούλεψε ευτυχώς και το δικό μου.
Και είδα ότι είχα μέρες ολόκληρες να κάνω αυτό που σε κάνει (ή που σε ξανακάνει) άνθρωπο. Να πάρω δηλαδή τα βουνά.
Συνήθως, όταν παίρνω τα βουνά, δεν φέρνω τίποτα μαζί μου εκτός απ' αυτά που φέρνω μέσα μου. Αυτή τη φορά έφερα και μιά φωτογραφία. Και σας τη δίνω και μεγάλη, για να τη βάλετε, αν σας αρέσει, στην επιφάνεια εργασίας.
Και, ποιός ξέρει, μπορεί η ανάληψη πρωτοβουλίας από το ένστικτο να είναι μεταδοτική.
Γι' αυτό σας εύχομαι, όπως το δικό μου με έστειλε σ' αυτό το δέντρο, μακριά από παπαδαριά
και Μαυρογιαλούρους, το δικό σας να σας στείλει σε όποιο δέντρο κάνετε κέφι.
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Ο Βασιλιάς της μοναξιάς" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
