Και δεν εχει κλεισει χρόνο απο τότε που παντρεύτηκεαυτή Λίγους μήνες μετά, παντρεύτηκει και γέννησε αυτη Και χθες βράδυ αρραβωνιάστηκε ο κανακάρης ο γιος Πλέον εχουν απομείνει μονάχα τα δυο μικρα....μικρά λέμε τώραΗ κόρη μου δηλαδη και η μικρή της μιας αδελφης μου
Η ευτυχής μαμά, που ειναι και η μικρότερη μας και παρόλα αυτα παντρεψε και τα δυο της παιδια, χαμογελά Εγω πάλι ειμαι λίγο μελαγχολική, ή μου φαίνεται;Πότε πέρασαν τριάντα χρόνια βρε παιδια;Πότε εγινε άντρας το μωρό;Και γεννήθηκε και οκταμηνίτης παναθεμα τον... και μεχρι να πάρει τα πανω του τον είχε πάντα στην επιβλεψη της η μεγάλη αδελφη που βλεπετε―9 μηνες διαφορα― Ας το καλό, ξανά μελαγχόλησα, αλλα δεν θα το αφήσω έτσι, οπως βλέπετε, μου περνά εύκολα
Και ειναι δυνατόν να μη μου περνά;Χαρές, χαρές, χαρές είναι αυτα’Αντε βρε, και στις δικες σας τις χαρές εύχομαι, όπως κι αν τις εννοεί ο καθένας
Κι όσο για σένα παλληκάρι μου
Χίλιες ευχές απο καρδιάςγια τη χαρά σου δίνωκαι μ΄ αγριοπερίστεραστη κλίνη σου αφήνω....
ΥΓ. Ναι, ναι το ξέρω πως εχουμε πολυ όμορφα παιδιά, μη μου το λετε .... χα χα
]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2010/09/02/%ce%a1%ce%b9%ce%be%ce%b5_%cf%84%cf%83%ce%b9%ce%b3%ce%b3%ce%ac%ce%bd%ce%b1_%cf%84%ce%b1_%cf%87%ce%b1%cf%81%cf%84%ce%b9%ce%b1....Λογο - τεχνία: Ριξε τσιγγάνα τα χαρτια....2010-09-02T17:04:00-04:002010-09-02T17:04:00-04:00......η μοίρα μου να δω τι μου φυλά.....
’Ασχετως ο πρόλογος....αλλα έτσι, για να υπάρξει ένας πρόλογος... Αλήθεια, βρε παιδιά, τι είναι αυτό που καθορίζει τις τύχες των ανθρώπων;Πχ:Τι είναι αυτό που κάνει δυο παιδιά που γεννιώνται ταυτόχρονα,το ένα να αγκαλιάζεται απο αγάπη και το άλλο να καταλήγει στα σκουπίδια της εγκατάλειψης...Τι είναι αυτό που διαφοροποιεί τόσο την μια ζωή απο την άλλη―και μη μου πείτε το μυαλό―κι αν τέλος πάντων μπορούμε να προβλέψουμε κάτι.Ο συγχωρεμένος ο πατέρας μου πάντως έλεγε «Τα γράφει η μοίρα στο χαρτί πελέκι δεν τα κόβει...»
Σηφης Αναστασάκης.....Σημερα ,στον ιερό ναό Υπαπαντής του Χριστού στη Γέργερη Ηρακλείου Κρήτης θα τελεστεί η νεκρώσιμος ακολουθία του Σας ευχαριστω για τις ευχές σας, εστω κι αν δεν ευώδωσαν.....
Μόλις τα έμαθα και ειμαι συγκλονισμένη.Της αδελφής του παιδί, ανιψιός δηλαδη πρώτος, του αγαπημένους μας Φάνηείναι ο 34χρονος «Ικαρος» Σήφης Αναστασάκης, πιλότος και εκπαιδευτής του διθέσιου μαχητικού F-16D που συγκρούστηκε προχθές στον αέρα με άλλο F16 κατά τη διάρκεια εικονικής αερομαχίας, που μετετράπη σε πραγματική τραγωδία, και τώρα δίνει μάχη για την ζωη στο πανεπιστημιακο νοσοκομειο Ηρακλείου. Αυτη την στιγμη κλείσαμε το τηλεφωνο με τον Φάνη, που κατέβηκε επειγόντως απο Αθήνα για να συμπαρασταθεί στην αδελφη του, και υποθετω καταλαβαίνετε σε τι κατασταση βρισκετε....Παρακαλω ολους σας, ενωστε τις ψυχές σας μαζι με τις ψυχές των δικων του να σωθει το παλληκαρι.... Κατάρα σ΄ αυτους που παίζουν με τις ζωές των ανθρώπων!!!! ΚΑΤΑΡΑ.....
]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2010/08/24/%ce%9a%ce%b9_%ce%b5%ce%ba%ce%b5%ce%b9....Λογο - τεχνία: Κι εκει....2010-08-24T11:12:00-04:002010-08-24T11:12:00-04:00 .....που όπως σας ειχα πει βαριόμουν θανάσιμα, και να φάω που λεει ο λόγος, εκει, κι ορκίζομαι δεν κατάλαβα πως, αρχισα πάλι ξαφνικά να «ταξιδεύω» γράφοντας. Κι ενώ είχα «ξεκινήσει» για αλλού,άλλαξα γραμμή πλεύσης, και...πάει η Ρίκη, μην την είδατε, μην την απαντήσατε. Το περίεργο όμως δεν ειναι αυτό, το περίεργο είναι ότι ενώ εξακολουθούσα να βαριέμαι αφάνταστα, τόσο μετά μανίας έγραφα, έγραφα, έγραφα....
να οι καφέδες ο ένας πίσω απο τον άλλο, και οταν κουραζόμουν, στα ενδιάμεσα εριχνα και καμιά μουτζουριά για ανάσα Η βαρεμάρα, εν τω μεταξύ βαρεμάρα ...
Έχετε ξαναδει εσείς βαρεμάρα δημιουργική, ή..... Γιατρέ μου είμαι καλά, θα ζήσω;;;;;;; ]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2010/08/19/%ce%97_%ce%91%ce%b3%ce%b3%ce%ad%ce%bb%ce%b1_%cf%83%cf%84%ce%b7_%ce%9a%cf%81%ce%ae%cf%84%ce%b7...Λογο - τεχνία: Η Αγγέλα στη Κρήτη...2010-08-19T09:22:00-04:002010-08-19T09:22:00-04:00Εγώ το είχα πει, πρόσφέρομαι να φιλοξενήσω όποιον έρθει στη Κρήτη...πάντα βέβαια εντελώς δημο―κρητικά....με τους δικούς μου όρους εννοείται χι χι χιΔεν μ΄ ακούσατε καλά να πάθετε...Η Αγγέλα πάντως μια χαρά περνάει μαζί μου στη Κρήτη
Οπως βλέπετε, πήρε μια μικρή βαλιτσούλα, ήρθε και μου μπαστακώθηκε χι χι χι Την εχασα λιγο στη πλατεία, αλλα όλα καλά, μετα τη βρήκα
Τα έπινε με αυτον εδώ το τύπο η χασονούσα Και δεν της έφτανε αυτό, μετά την μάζευα απο τα αδέσποτα
Περπάτησε κάτω απο τη ζέστη και μάλλον της χτύπησε στο κεφάλι
Δεν μπορώ να εξηγήσω αλλιώς το ότι ήθελε να κάνει βουτιά στο συντριβάνι
Μέχρι που εντελώς δημο―κρητικά, την έπιασα απο τα μάλλια και την μάζεψα σπίτι....αλλιώς μπορεί τώρα να την έψαχνα στον Ψηλορείτη ]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2010/08/09/%ce%91%ce%a5%ce%a4%ce%9f_%ce%98%ce%91_%ce%a0%ce%95%ce%99_%ce%9a%ce%a1%ce%97%ce%a4%ce%97Λογο - τεχνία: ΑΥΤΟ ΘΑ ΠΕΙ ΚΡΗΤΗ2010-08-09T09:31:00-04:002010-08-09T09:31:00-04:00Πιστεψτε με ομως, ήταν κάτι τόσο ανεπανάληπτο, που τίποτα, καμια φωτογραφία δεν μπορεί να αποδώσει την πραγματικότητα......
]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2010/08/02/%ce%a0%ce%9b%ce%91%ce%9d%ce%97%ce%a4%ce%97%ce%a3_%ce%9a%ce%a1%ce%97%ce%a4%ce%97......%c2%ab%ce%9f%ce%b4%cf%8c%cf%82_%cf%84%cf%89%ce%bd_%ce%bb%ce%b1%cf%8e%ce%bd_%cf%84%ce%b7%cf%82_%ce%b3%ce%b7%cf%82%c2%bbΛογο - τεχνία: ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΚΡΗΤΗ......«Οδός των λαών της γης»2010-08-02T09:37:00-04:002010-08-02T09:37:00-04:00 ΤΣΕ 7 ΤΑΥΓΟΥΣΤΟΥ Η ΚΑΡΔΙΑ ΤΣΗ ΓΗΣ ΚΤΥΠΑ ΣΤΗ ΚΡΗΤΗ ΚΙ ΕΝΩΝΟΥΜΕ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ ΑΠ ΟΥΛΟ ΤΟ ΠΛΑΝΗΤΗ.ΑΠ ΤΟ ΛΑΣΘΙ ΩΣ ΤΑ ΧΑΝΙΑ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΚΙ ΑΓΚΑΛΙΑΣΜΕΝΟΙ ΟΥΛΟΙ ΜΑΖΙ ΘΑ ΛΕΜΕ ΜΑΝΤΙΝΑΔΕΣ. Η Κρήτη , λένε, είναι τόπος που γεννά κουζουλους ανθρώπους και κουζουλές ιδέες.Μια τέτοια «κουζουλή» ιδέα λοιπον γέννησε το μυαλο μιας ομάδας Κρητικών που οραματίστηκε την συναδέλφωση όλων των λαων της γης και θα παλέψει να την κάνει πραγματικότητα το Σάββατο , 7 Αυγούστου, μέσα απο μια εθελοντική, και μη κερδοσκοπική , το τονίζω αυτο, προσπάθεια, που θέλει να αποδείξει πόσα πολλά μπορεί να καταφέρουν οι άνθρωποι ενωμένοι.Η εκδήλωση θα ξεκινήσει με ένα αργό πεντοζάλη απο 200.000! και πλέον Κρήτες χορευτές, ενώ θα ακολουθούν στο χορό η Ήπειρος, η Ρούμελη, ο Πόντος, η Ελλάδα ολόκληρη, καθώς και οι ανά τον κόσμο «Φίλοι της Κρήτης» μέσω των κατά τόπους σωματείων στην Ελλάδα και σε ολόκληρη τη γη.Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης η Κρήτη, ο «Πλανήτης Κρήτη», θα στείλει μηνύματα αγάπης και συναδέλφωσης σε όλους τους λαούς της γης καλώντας τους να χορέψουν και να γίνουν ΕΝΑ μαζί του. Η εκδήλωση θα συνεχιστεί και θα κλείσει στις πρωτεύουσες των τεσσάρων νομών της Κρήτης, όπου οι καλλιτέχνες θα ξεσηκώσουν ολόκληρο το πλανήτη με το τραγούδι τους και το χορό τους, προσελκύοντας και αξιοποιώντας το ενδιαφέρον των διεθνών ειδησεογραφικών καναλιών από τη μοναδική αυτή, σε πλανητικό επίπεδο, εκδήλωσηΤσ’ 7 τ ’ Αυγουστου λοιπόνη Κρήτη θα είναι το επίκεντρο της γης.Ολόκληρη η ανθρωπότητα θα ξαναθυμηθεί τις δυνατότητες που έχει ο άνθρωπος όταν το θέλει και είναι ενωμένος, και θα γνωρίσει τη ΔΥΝΑΜΗ, ΤΗΝ ΑΝΔΡΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ «ΠΡΕΠΙΑ» ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ και ΤΗΝ ΕΥΠΡΕΠΕΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ που σήμερα βάλετε απο παντου. Μετά το πέρας της εκδήλωσης θα προταθεί ο βασικός οδικός άξονας της Κρήτης να ονομαστεί «Οδός των λαών της γης» με παράλληλη πρόταση αναβάθμισής του, δεδομένου ότι κάθε χρόνο όλο και περισσότερες εκδηλώσεις θα πραγματοποιούνται εκεί. Ακόμα, ο βασικός άξονας θα χωριστεί νοητά σε ίσα τμήματα, όσες και οι χώρες που ο ΟΗΕ αναγνωρίζει, όπου σε κάθε τμήμα αυτού θα δοθεί με αλφαβητική σειρά και το αντίστοιχο όνομα της χώρας και αντί για σύνορα ένα γλυπτό το οποίο θα απεικονίζει δύο ανθρώπους αγκαλιασμένους να χορεύουν αργό πεντοζάλη με τα χαρακτηριστικά των χωρών που αντιπροσωπεύουν. Αν λοιπον το ερχόμενο Σάββατο σας βγάλει ο δρόμος σας προς την Κρήτη, ή ακόμα καλυτερα αν μπορείτε να τον κάνετε να σας βγάλει, ελάτε να ενωθείτε κι εσείς στη ιδέα μας και να περάσουμε όλοι μαζί το μνμ πως ο άνθρωπος μπορεί να κάνει πάρα πολλά όταν ειναι συναδελφωμένος με τον συνανθρωπο τουΕλατε.....ελάτε..... ]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2010/07/28/%ce%9d%ce%b1_%ce%b3%ce%b1%ce%bc%ce%b7%ce%b8%ce%bf%cf%8d%ce%bd%ce%b5_%cf%8c%ce%bb%ce%b1_%ce%ae.......Λογο - τεχνία: Να γαμηθούνε όλα ή.......2010-07-28T22:35:00-04:002010-07-28T22:35:00-04:00
Οπως βλέπετε, τον τελευταίο καιρό έχω χαθεί....Και όχι, ούτε διακοπές πήγα,―με τι λεφτά εξάλλου, αλλά και για ποιο λόγο, το σπίτι μου δεν ειναι ούτε χιλιόμετρο απο τη θαλασσα―ούτε πως με εχει κοψει η ζέστη―σιγα μη με κοψει η ζέστη εμένα―ούτε δόξα τω Θεω θεμα υγείας έχει προκύψει.Όμως μετά το συμβάν αυτο κάτι σαν πνίξιμο έκατσε, στο στομάχι μου να το πω, στο λαιμό να το πω, κάπου έκατσε τέλος πάντων , και δεν ελεγε να κατέβει κάτω.Αφου είδα κι αποειδα λοιπον πως το πράγμα παρατραβά, σκέφτηκα:Αφου γαμιούνται που γαμιούνται τα πάντα γύρω μας, μπας είναι καλύτερα να τα στειλω κι εγώ να γαμηθούνε όλα με την ευχή μου― ούτως ή άλλως κατα κει πάνε― και να κοιτάξω την πάρτη μου, ή;;;;;;;;;;;;; Σάματις ενας κούκος έφερε ποτέ μοναχός του την άνοιξη;Συν―αδελφοι sos..... ]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2010/07/20/%c2%ab%ce%94%cf%85%cf%83%cf%84%cf%85%cf%87%ce%b9%cf%83%ce%bc%ce%ad%ce%bd%ce%b5_%ce%bc%ce%bf%cf%85_%ce%bb%ce%b1%ce%ad_.....%ce%ba%ce%b1%ce%bb%ce%ad_%ce%ba%ce%b1%ce%b9_%ce%b7%ce%b3%ce%b1%cf%80%ce%b7%ce%bc%ce%ad%ce%bd%ce%b5,_%cf%80%ce%ac%ce%bd%cf%84%ce%bf%cf%84%e2%80%99_%ce%b5%cf%85%ce%ba%ce%bf%ce%bb%ce%bf%cf%80%ce%af%cf%83%cf%84%ce%b5%cf%85%cf%84%ce%b5_%ce%ba%ce%b1%ce%b9_%cf%80%ce%ac%ce%bd%cf%84%ce%b1_%cf%80%cf%81%ce%bf%ce%b4%ce%bf%ce%bc%ce%ad%ce%bd%ce%b5.%e2%80%9d__%ce%94%ce%b9%ce%bf%ce%bd%cf%8d%cf%83%ce%b9%ce%bf%cf%82_%ce%a3%ce%bf%ce%bb%cf%89%ce%bc%cf%8c%cf%82.....Λογο - τεχνία: «Δυστυχισμένε μου λαέ .....καλέ και ηγαπημένε, πάντοτ’ ευκολοπίστευτε και πάντα προδομένε.” Διονύσιος Σολωμός.....2010-07-20T23:36:00-04:002010-07-20T23:36:00-04:00 Δεν είχα σκοπο να κάνω πρόσφατη ανάρτηση―βλεπετε εξακολουθω να βαριέμαι―λόγω των πρόσφατων γεγονότων όμως της αγριας και άνανδρης δολοφονίας του Σωκράτη Γκιόλια, ανάρτησα στο φεις μπουκ μου ενα μικρό σχόλιο αποχαιρετισμου του αδικοχαμένου παλλικαριου, και συνέβησαν τα τα εξής :Δεν ανταποκρίθηκε κανεις....όποτε εγω, λογικά θαρρω τα πηρα, και ανεβάζω ξανα αλλο ποστ λέγοντας Ο/Η Riki Matalliwtaki Και επειδη εξακολουθω να τα παιρνω πολυ, το περι Γκιόλιας θεμα, δεν αγγιξε κανένα σας;
Δηλαδη αν ήταν καμια μαλακια, καμια σεξ φωτογραφιση ή εικόνα θα σας ενδιέφερε; ... Κι οπως ειπα μολις πριν,οι πάντες παρακολουθούμε οτι μας βολευει προσωπικά , δίχως οι ανοητοι να σκεφτόμαστε πως οι παντες είμαστε αλυσοδεμένοι με τους παντες, σαν κρίκοι σε μια αλυσίδα, αρα επειδή ακριβως δεν λογαριαζουμε τον προηγουμενο κρίκο, γι αυτο και οι πάντες είμαστε ξεβολεμενοι
Δεν πειραζει λοιπον, εγω για μια ακομα φορά θα σου πω, ΚΑΛΟ ΣΟΥ ΤΑΞΙΔΙ ΣΩΚΡΑΤΗ ΓΚΙΟΛΙΑ Κι ας μη στο πει κανεις άλλος αγόρι μου.... Οποτε, με πλησιάζει μια κοπελια στο τσατ του φεις, και μου κανει τη σύσταση« πας καλά, θες να σε φάνε και σένα;;;» Επειδή εγώ όμως δεν φοβήθηκα ποτέ να μη με φάνε, μια και πιστευω πως μονο η δειλια τον τρώει κάποιον, συμπλήρωσα με το παρακάτω ακόμα ποστ Ο/Η Riki Matalliwtaki « “Δυστυχισμένε μου λαέ, καλέ και ηγαπημένε, πάντοτ’ ευκολοπίστευτε και πάντα προδομένε.”
Διονύσιος Σολωμός και συνάμα αποφάσισα να αποχαιρετίσω και απο εδώ τον Σωκράτη..... Καλο ταξίδι Σωκράτη!!!!
]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2010/07/19/%ce%a6%cf%87%ce%b1%cf%81%ce%b9%cf%83%cf%84%cf%89_%ce%bc%ce%ac%ce%bc%ce%b1.....Λογο - τεχνία: Φχαριστω μάμα.....2010-07-19T10:43:00-04:002010-07-19T10:43:00-04:00Την απέχθεια μου για τους κοιλιόδουλους , και γενικά με ότι έχει να κάνει με το πολύ φαί την εχω εκδηλώσει πολλάκις....―Ενα αυτό και παρακαλώ κρατηστε το στην άκρη του μυαλού σας―Πάμε αλλού τώρα.Το Ηράκλειο λοιπόν, σαν πλούσια πόλη , ηξερα καλα πως μια Παρασκευη βράδυ―μη πω κι ολα τα υπόλοιπα―εχει εικονες σαν αυτή
Σαν αυτη―φρεσκότατο λέμε―
σαν αυτη―και είναι μόνο μια άποψης του μαγαζιου―
σαν αυτη―εχει πολλους ηλίθιους ο κόσμος και ποτέ δεν κατέταξα τον εαυτό μου στις εξαιρέσεις― Αντε και σαν αυτη Θες και σαν αυτη των παραπηγμάτων ; Αντε, στο διάολο ας πάει, εχει κι απ΄ αυτές―αν μ επιαναν την ωρα που την τραβουσα θα μ εκαναν τουλούμι στο ξυλο και με το δικιο τους εδω που τα λεμε―
Η εικόνα όμως της ξυπόλητης σκιάς που κινείται σκυφτή γύρω απο τα τραπέζια την ώρα που τρώνε οι άλλοιεκλιπαρώντας στην κυριολεξία για μια φέτα ψωμί, πίστευα πως ήταν αποκλειστικό πρόνόμοιο των μεγαλουπόλεων μια και ειλικρινά εγώ δεν την ειχα ξανασυναντήσει στον τόπο μου και θα κάνω καιρό να ξεχάσω αυτό το «φχαριστω μάμα, φχαριστώ μάμα, φχαριστώ μάμα» που επαναλάμβανε συνέχεια και ειδικά μετά που του βρήκα μια ναυλον σακκούλα για να βάλει μέσα τα αποφάγια του τραπεζιου μου Δεν νομίζω οτι έχω να προσθέσω κάτι άλλο, ούτως ή άλλως οι εικόνες μιλάνε απο μόνες τους....Θα κλείσω λοιπον με μια φράση που θυμαμαι την γιαγιά μου να μου λεει ανέκαθεν―η κοιλιά τ’ αθρώπου ειναι κάραβος κι όποιος της συνορίζεται ειναι γαιδαρος― και τα σχόλια δικά σας
ΥΓΚαι μη μου πειτε πως σας ψυχοπλάκωσα.....γκρρρρρρ
Παιδιά βαριέμαι.....Αλλα οταν λέμε βαριέμαι, δεν εννοούμε βαριέμαι.... Εννοούμε......σκυλοβαριέμαι...... Αλλά επιτέλους, κι αυτο ανθρώπινο δικαίωμα ειναι....
Η παρούσα ανάρτηση μου ηρθε σαν ιδεα χθες, μετά απο μια συζήτηση μέσω σχολίων που έκανα με ενα φίλο μπλόγκερ με αφορμή το κόψιμο των επιδομάτων απο κάποιες ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες πολιτων ― ΑΜΕΑ―Αναρωτιόμουν λοιπόν αργότερα μοναχη μου― βλεπετε το εχω αυτο το κακο χούι να μιλω με τον εαυτο μου― πως ως γνωστόν, ανθρωπος ετοιμολογικά σημαίνει άνω― θρώσκω, δηλαδη κοιτάζω ψηλα, και μεταφορικα προσεγγίζω νοητικά ένα ευρύτερο οπτικό πεδίο, συμπεριλαμβανομένου και του ουρανου, αφου η κατασκευή μου, πνευματική και σωματική μου δίδει αυτη την δυνατότητα. Κι επειδη οι απόψεις πάντα διίστανται, κι ακόμα και το καλό, ή το κακό, ο καθένας μπορεί να το ερμηνεύσει οπως νομίζει, τι ειναι εκείνο που , κατα τη γνώμη σας πρέπει να κάνει ενας άνθρωπος για να πληροί τις προυποθέσεις του είδους του και να αποδείξει πως όντως ανυψώθηκε και δεν παραμένει ακομα στην εποχή του ανθρώπου της φωτογραφίας; ΥΓ Ξερω πως σας βάζω δύσκολα καλοκαιριάτικο, αλλά αν δεν το κανω τώρα θα σκάσω
Y Γ Το θεμα της συνάντησης το αφηνω στην ακρη λογω επικαιροτητας Θα επανελθω ομως
]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2010/07/06/%ce%99%ce%b4%ce%b5%ce%b1%e2%80%95%cf%80%cf%81%ce%bf%cf%84%ce%b1%cf%83%ce%b7Λογο - τεχνία: Ιδεα―προταση2010-07-06T09:52:00-04:002010-07-06T09:52:00-04:00Την ιδεα· τη πηρα απο μια πρόσφατη συναντηση bloggers φιλων που εγινε αυτές τις μέρες αν δεν κανω λάθος στο Πήλιο, και σκεφτηκα λοιπόν να σας κανω τη πρόταση: Η Κρήτη ειναι ένας τόπος που πολλοί θα ηθελαν να επισκεφτουν, ειδικα τώρα το καλοκαίρι, και ίσως κάποιοι να μην το εχουν καταφέρει. Τι θα λεγατε λοιπόν για ενα διημερακι και μια μεταξυ μας συναντηση στο κεντρο της Κρητης, δηλαδη στο Ηράκλειο;;;;;;Ειναι τόσο ανέφικτο; Δεν νομίζω..... Οποιος θελει να σηκώσει το χέρι του....
]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2010/07/02/%ce%95%ce%a1%ce%a9%ce%a4%ce%91%ce%a3Λογο - τεχνία: ΕΡΩΤΑΣ2010-07-02T17:34:00-04:002010-07-02T17:34:00-04:00Πως αναγνωριζεις τα σημαδια του ερωτα οταν νομιζεις οτι περνα απο δίπλα σου;;;; Οχι για αλλο λόγο δηλαδή αλλα για να μη σε πάρει ο κατήφορος του ‘νομιζεις‘ και τρέχουνε και δεν σε φτάνουνε ύστερα.... ΥΓ Και για να μη νομισετε κι εσεις, σας προλαμβανω, εντελως ακαδημαικό το ερωτημα.....
]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2010/06/29/%ce%91%ce%bd%ce%b1%cf%81%cf%89%cf%84%ce%b9%ce%b5%ce%bc%ce%b1%ce%b9........Λογο - τεχνία: Αναρωτιεμαι........2010-06-29T23:10:00-04:002010-06-29T23:10:00-04:00.....τι αξια θα ειχε άραγε η ζωή μας χωρίς λίγη τρέλα;
Θα άξιζε άραγε να ζούμε χωρίς λίγητρέλα, ή αλλιως λίγη κουζουλαδα,όπως λεμε εμεις στη Κρήτη;
Γι αυτο λοιπον: Εγω τη κουζουλαδα μου την εχω για τιμη μου,για τουτο τηνε στόλισα πάνω στη κεφαλή μου Μετα τιμής προς όλους σας
]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2010/06/25/%ce%93%ce%ba%cf%81%ce%b5%ce%bc%ce%b9%ce%b6%ce%bf%cf%85%ce%bd_%cf%83%ce%b7%ce%bc%ce%b5%cf%81%ce%b1......Λογο - τεχνία: Γκρεμιζουν σημερα......2010-06-25T18:18:00-04:002010-06-25T18:18:00-04:00 ......τη τελευταία μονοκατοικια της γειτονιας μου....
Ετος κτισιματος 1955―αν δεν κάνει η μανα μου λάθος―
ή αντε το πολύ 1956―57 ]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2010/06/16/Booze__%ce%9a%cf%85%cf%81%ce%b9%ce%b1%ce%ba%ce%b7_13_%cf%84%ce%bf%cf%85_%ce%99%ce%bf%cf%85%ce%bd%ce%b7:__%ce%93%ce%b9%ce%b1__%ce%bf%cf%83%ce%bf%cf%85%cf%82_%ce%b4%ce%b5%ce%bd_%ce%b7%cf%81%ce%b8%ce%b1%ce%bdΛογο - τεχνία: Booze Κυριακη 13 του Ιουνη: Για οσους δεν ηρθαν2010-06-16T09:05:00-04:002010-06-16T09:05:00-04:00Αφιερωμενη σε ολους σας λοιπον:
Ο ΠΛΟΥΣΙΟΤΕΡΟΣ ΤΣΙ ΓΗΣ ΕΙΜΑΙ ΚΑΙ ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΩ ΓΙΑΤΙ ’ΧΩ ΦΙΛΟΥΣ ΠΟΥ ’ΡΧΟΝΤΑΙ ΚΑΘΕ ΠΟΥ ΤΣΙ ΓΥΡΕΥΩ
Δεν θα γραψω πολλά, μόλις εφτασα και θελω να παω και στη δουλειαΕξαλλου οι φωτο τα λενε ολα!Εγω θέλω μόνο για μια ακομα φορά να πω ενα μεγαλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ , πρωτα πρώτα στην Ολγα , στην Λίτσα τη Πατεράκη , στη Μαρια Τζιρίτα ,το Μανόλη Παπαγεωγργίου , το πιτσιρικά που μας τρελανε με την κιθαρα του, τον πατριωτη μου συγγραφέα Αρη Σφακιανάκη , που προς μεγάλη μου έκπληξη ήρθε ακάλεστος, αλλα έτσι το κανουμε εμεις στη Κρήτη, παμε στη χαρά και στο πόνο του αλλου ακομα και ακαλεστοι, τον ηθοποιό Γιωργο Γιαννόπουλο, που οραματίστηκε τον Δημήτρη Σταυρινίδη, τον ήρωα μου, ήρωα σε θεατρική ή τηλεοπτική παράσταση, όπως μας ειπε και μου προτεινε να μετατρεψουμε, και μετα σε ΟΛΟΥΣ ΕΣΑΣ που αψηφήσατε τη ζεστη και τις αποστάσεις και με τιμησατε με την παρουσια σας Παιδια σκισαμε, ήταν, κατα τα λεγομενα του μαγαζιου, η πιο γεματη παρουσια βιβλίου που εχει γινει εκει μεσα, και υποψη ,δεν εχουν γινει λιγες...........
ΥΓ Στις φωτο ονόματα δεν λεμε, σπιτια δεν κλείνουμε, χα χα χα, όποιος δει το προσωπο του εδω και το επιθυμει ας δωσει το παρόν απο μονος του
Εδω ομως μπορω να πω Λιτσα Πατερακη, η Ολγα και εγώ η ιδία
Ποιος ειναι αυτος ο αψηλος ποιος ειναι αυτος ο τύπος,,,,,,χμμμ , χμμμμμ, να πω να μη πω, μπα, δε λεωΑυτη η κουκλα, ποια να ειναι αραγε; Οχι εγω καλε, η άλλη Ουτε κι εδω δεν θα πω ποιος ειναι ο ωραιος κυριος που με εχει αγκαλια Αν θελει ας το πει μονος του Και για την ξανθούλα αυτη το ίδιο ισχύει Καλα, τις αγκαλιες που πήρα την Κυριακη το βραδυ ειχα να τις παρω κατι χρόνια χα χα
Και οχι μονο απο αντρες αλλα και απο γυναικες φυσικα
Κι οταν ο αλλος φτανει απο την Κατερίνη για σενα, τα λογια δεν εχουν να πουν το παραμικρο . Τα λένε ολα η αγκαλια και τα ματια. Γελώ σαν παιδι απο τη χαρα μου
ΥΓ 1 Λυπαμαι μόνο που με την Μαρια την Τζιρίτα αυτη την στιγμη δεν εχω φωτο από την παρουσιάση οι δυο μας, (περιμενω ομως και αλλες) αλλά απο την επομένη στο σπιτι της, τις θελετε; Πριτςςςςς
ΥΓ2 Θα φροντισω να βρω τα μαιλ σας και θα στειλω στον καθενα ξεχωριστα οτι φωτο εχουμε βγάλει μαζι. Μεχρι τοτε βεβαιως , ολες οι εδω φωτο ειναι ελευθερες δια το κοινοΚαι πάλι σας ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ απο καρδιας και ειλικρινα χαρηκα πολυ που σας γνωρισα\Ευχομαι η επομενη φορά που θα προκύψει για μια τετοια συνάντηση να ειναι πολυ κοντινή γιατι πραγματικά αξίζει τον κοπο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩ ]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2010/06/07/%ce%9c%ce%b5%cf%84%cf%81%cf%8e__%cf%89%cf%81%ce%b5%cf%82.....Λογο - τεχνία: Μετρώ ωρες.....2010-06-07T21:27:00-04:002010-06-07T21:27:00-04:00την Ολγα χα χα χα
......μεχρι να ερθει η στιγμη της Κυριακης ,13 του μηνα , που θα σφιξω ολους εσας στην αγκαλιά μου... Που θα συναντήσω κομμάτια της ψυχης μου τα οποια συνάντησα στα προσωπα πολλων φιλων εδώ μεσα, θα τα κοιτάξω στα μάτια και θα αποτυπώσω για παντα την μορφή και την ανάσα τους μέσα μου....... Ειναι αδυνατον να νιωσετε το χτυποκαρδι μου....αλλά θελω να ελπιζω πως εχετε κι εσεις το ιδιο για να με συναντησετε................. ]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2010/06/01/%ce%a0%ce%bf%ce%bb%cf%85%ce%ba%ce%b5%ce%bd%cf%84%cf%81%ce%bf_%ce%97%cf%81%ce%b1%ce%ba%ce%bb%ce%b5%ce%af%ce%bf%cf%85:_%ce%a9%cf%81%ce%b1_%cf%87%ce%b8%ce%b5%cf%82.....Λογο - τεχνία: Πολυκεντρο Ηρακλείου: Ωρα χθες.....2010-06-01T18:47:00-04:002010-06-01T18:47:00-04:00
Νικος Καρέλλης, Τερεζα Βαλαβανη, και εγω η ιδίαΕδω που τα λεμε δεν πρεπει να εχω παραπονο, γεμισε ο χωρος Ειχα λιγο τρακ, μου φαινεται; Αλλα οπως βλεπετε στη συνεχεια μου περασε Εδω μαλλον προσπαθω να βρω πόσα ειναι τα μισα της χιλιαδας
Με το καμαρι μου― αυτο επιμεληθηκε και το ολον που βλεπετε― Χμμμμ η ωρα της δόξας.....
Αδελφος, αδελφή―η ξανθια, αλλα ειναι βαμμένη, μη νομίζετε― και νυφη. Με ανεχονται οι ανθρωποι, τι να κανουν, αφου τους ετυχα να με πετάξουν;
Με την μανουλα μου και την άλλη αδελφη μου
Με την μανούλα μου
Και πάλι με το καμαρι μου
Με την αδελφη του πατερα μου―ειναι πάντα διπλα μου κι ετσι νιωθω λιγο σαν να εχω αυτον.Ασε που της εχω και μια ιδιαιτερη αδυναμια―
Με ενα καλο φιλο― φιλο λεμε, ενταξει;―
Με τον ανιψιο μου ]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2010/05/29/%ce%a0%cf%81%cf%8c%cf%83%ce%ba%ce%bb%ce%b7%cf%83%ce%b7Λογο - τεχνία: Πρόσκληση2010-05-29T11:39:00-04:002010-05-29T11:39:00-04:00
Ξέρω πως ειναι αδύνατον, όμως εγω σας προσκαλώ γιατι εστω και νοερά θέλω την αγάπη σας κοντά μου ΥΓ Βοηθηστε, εχω τρακ....και μη πείτε αει απο κει, γιατί εγω εχω....καθε φορά εχω ]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2010/05/26/%ce%9f_%ce%91%cf%83%ce%ba%ce%b1%cf%81_%ce%bc%ce%b5_%c2%ab_%ce%b5%ce%b3%ce%b4%cf%85%cf%83%ce%b5%c2%bb........Λογο - τεχνία: Ο Ασκαρ με « εγδυσε»........2010-05-26T16:21:00-04:002010-05-26T16:21:00-04:00Ωχ ωχ παιδια, ειχα αντιγραψει λαθος συνδεσμο η ασχετη Περαστε παλι
Καλά καλά ακομα δεν ειχα προλάβει να τελειωσω τον απολογισμο μου με τα προηγουμενα λαθη, και τσουπ το επομενο [askardamikti.blogspot.com] αφεθηκα να με « γδυσει » ο Ασκαρ
Τωρα να σας πω οτι μετανιωσα ή οτι ντρεπομαι; Θα το πω ψεματα Αντιθετα θα πω, πως παρότι ερασιτεχνικη, ειναι μια απο τις πιο καινοτομικες συνεντευξεις που εχω δει ολα τα χρονια της πορειας μου σαν δημοσιογραφος Ευχαριστω Ασκαρουλη! ]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2010/05/24/%ce%9c%ce%bf%cf%85_%ce%b5%ce%b9%cf%80%ce%b1%ce%bd_%cf%87%ce%b8%ce%b5%cf%82......Λογο - τεχνία: Μου ειπαν χθες......2010-05-24T08:17:00-04:002010-05-24T08:17:00-04:00
......μεγαλωσες, σταματα πια να κανεις αλλα λαθη......σοβαρέψου..... Κι εγω στο γινατι ολων αυτων υποσχεθηκα στον εαυτο μου να κανω οσο το δυνατον μπορω, ακομα περισσοτερα λαθη..... Το οφειλω στη Ρικη ]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2010/05/20/%ce%97_%ce%9d%ce%95%ce%91_%ce%9a%ce%a5%ce%a1%ce%91_%ce%a4%ce%97%ce%a3_%ce%a1%ce%a9Λογο - τεχνία: Η ΝΕΑ ΚΥΡΑ ΤΗΣ ΡΩ2010-05-20T12:52:00-04:002010-05-20T12:52:00-04:00Στη φωτο η κ. Νικοπούλου με το χερι σπασμένο απο επίθεση που δεν απέφυγε τελικα απο σκληροπυρηνικούς Τουρκόφουνους κατοίκους του Μ. Δερείου
Κι όμως, όσο κι αν κάποιοι φτηνοί κουλτουριάρηδες πολιτικάντηδες και μη, σαν την κυρία Δραγώνα πχ, προσπαθούν να αλλοιώσουν το νόημα των εθνικών μας εορτών -και από περήφανο και νικηφόρο να το μετατρέψουν σε βδελυρό και ρατσιστικό-και της εθνικής μας συνείδησης, σύμφωνα με τα προσωπικά τους συμφέροντα, υπάρχουν ακόμα άνθρωποι-και το καλό είναι πως πρόκειται για νέους ανθρώπους- σαν την νεαρή δασκάλα Χαρά Νικοπούλου που αντί να απολαμβάνουν ότι η θεση τους, τους επιτρέπει να απολαμβάνουν στο Κολωνάκι- ο πατέρας της κ. Νικοπούλου είναι πρωην πρόεδρος του Αρείου Πάγου-βρίσκονται αντιμέτωποι με πιέσεις του Τούρκικου Προξενείου και των εγκαθέτων του, με ξυλοδαρμό και απειλές ακόμα και για την ζωή τους, με προσπάθειες περιθωριοποίησης και κατασυκοφάντησης, γιατί απλά προσπάθησαν να αποφείξουν τα αυτονόητα.
Και τα αυτοονόητα που προσπάθησε η κ. Νικοπούλου να αποδείξει είναι πως οι πομάκοι του Μ. Δερείου , ενός ακριτικού χωριού της Θράκης στο οποίο εκούσια ζήτησε να διοριστεί, είναι ΕΛΛΗΝΕΣ και όχι ΤΟΥΡΚΟΙ
Δεν θα κουράσω με λεπτομέρειες, εξάλλου είναι τόσο εύκολο για τον καθένα να μάθει τι ακριβώς έχει κάνει η νεαρή αυτή γυναίκα, που δεν εχουν νοημα τα δικά μου τα λογια
Θα σκάσω όμως αν δεν πω, πως η Χαρά Νικοπούλου, σαν μια άλλη κυρά της Ρω, ήταν αυτή που σήκωσε για πρώτη φορά μετά από 31 ολόκληρα χρόνια την σημαία της παρέλασης στο Μεγάλο Δέρειο βάζοντας τα Πομακόπουλα να παρελάσουν, και το ευχαριστώ;
Το ευχαριστώ ήταν πως ενώ από τη μια μεριά βραβεύονταν από το Υπουργείο Παιδείας για την έκδοση της μαθητικής εφημερίδας «Δέρειο στην γνώση», από την άλλη η κ. Δραγώνα της έλεγε πως δεν είναι καλή εκπαιδευτικός και την προειδοποιούσε-απειλούσε να μαζευτεί και να μην διανοηθεί να ντύσει τους Πομάκους μαθητές με ελληνικές παραδοσιακές στολές την 25η Μαρτίου!» γιατί θα κάνει ό,τι περνάει από το χέρι της για να επισπεύσει την μετάθεση της από τον Έβρο!
-Δείτε τα, δείτε τα-
ΥΓ Κι εκεί λοιπόν που με πιάνει ο φόβος και σκέφτομαι πως δεν θα αργήσει η ώρα που θα βρεθούμε όλοι να οδηγούμαστε σαν πρόβατα στην σφαγή, εκεί πάλι ανασαίνω αφού βλέπω γύρω μου να υπάρχουν γυναίκες σαν την Χαρά Νικοπούλου
Γιατί όσο και αν θελουν να μας κάνουν σαν τα μούτρα τους, η ΕΛΛΑΔΑ ΠΑΝΤΑ ΘΑ ΓΕΝΝΑ ΚΟΛΟΚΩΤΡΩΝΗΔΕΣ, ΚΑΡΑΙΣΚΑΚΗΔΕΣ ΚΑΙ ΚΥΡΕΣ ΤΗΣ ΡΩ
Πέρα και πάνω από κάθε υπερβολή, τα συναισθήματα μου για τους ανθρώπους με τους οποίους συναναστρέφομαι μέσα εδώ, είναι έτσι όπως ακριβώς τα χαρακτηρίζει ο τίτλος τους πόστ:
ΣΑΣ ΑΓΑΠΏ ΟΛΟΥΣ!!!!
Σας αγαπώ όλους μαζί και τον καθένα χωριστά, γιατί .ολοι μαζί και ο καθένας σας χωριστά, αποτελείται για μένα την συγκεντρωμένη ΨΥΧΗ που θα ήθελα όσο τίποτα να έχω συναντήσει στην ζωή μου, αλλά…..αλλά ΄ίσως και να μην την έχω συναντήσει ποτέ…..
ΥΓ Και μην ρωτήσετε προς τι η έξαρση τέτοιων ενθουσιωδών συναισθημάτων πρωί πρωί….Τοξότης γαρ…και για μένα τον Τοξότη ο ενθουσιασμός δεν έχει ώρα μέρα και τόπο
]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2010/05/13/%ce%97_%ce%b1%ce%b3%ce%b1%cf%80%ce%b7_%ce%b8%ce%b1_%cf%83%ce%b5_%ce%b2%cf%81%ce%b5%ce%b9_%cf%8c%cf%80%ce%bf%cf%85_%ce%ba%ce%b9_%ce%b1%ce%bd_%ce%b5%ce%b9%cf%83%ce%b1%ce%b9.....Λογο - τεχνία: Η αγαπη θα σε βρει όπου κι αν εισαι.....2010-05-13T08:18:00-04:002010-05-13T08:18:00-04:00 Η αληθεια πως οταν έκανα την ανάρτηση για το βιβλίο μου, ήλπιζα βέβαια , και ευχόμουν φυσικά, οτι θα έβρισκα κάποιους αναγνώστες.
Ποτέ όμως, μα ποτέ, ειλικρινά δεν περίμενα οτι θα εβρισκα τόση αγάπη
Ασχετως αποτελέσματος λοιπόν, οφείλω να ευχαριστήσω ―ειναι το λιγότερο που μπορώ να κάνω―δημόσια την Όλγα, ή οποία, γνωρίζοντας με μόνο μέσα απο τα βιβλία μου, πρόσφερθηκε να κάνει τόσα πολλά για μένα: Να με φιλοξενήσει σπίτι της, να συγκεντρώσει φίλους μπλόγκερς , και γενικά να φορτωθεί όλα τα βάρη που συνεπάγονται μιας παρουσίασης του βιβλίου μου στην Αθήνα. Λέω ξανά, δεν ξέρω τι θα γίνει τελικά, αν και φυσικά πολυ θα το ήθελα, είτε έτσι είτε αλλιως πάντως εγω, σ’ ευχαριστω πολυ Όλγα! Σ ευχαριστω που για μια ακόμα φορά μου απέδειξες πως η αγαπη θα σε βρει όπου κι αν εισαι.....―φτάνει φυσικά να εχεις τις κεραίες σου υψωμένες για να την οσφρηνθεις― Αλλα , μιλαμε, για την αγάπη εκείνη που στηρίζεται σε έργα και πραξεις, κι όχι στα λογια Γιατι δυστυχώς η αγάπη με τα λόγια δεν ’φελα.....
ΥΓ Επι τη ευκαιρία, εσεις τι γνωμη εχετε για την πρόταση της Όλγας; Να το τολμήσω;
]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2010/05/09/%ce%a4%ce%bf_%cf%80%ce%b1%ce%b9%ce%b4%ce%bf%ce%bc%ce%b1%ce%b6%cf%89%ce%bc%ce%b1Λογο - τεχνία: Το παιδομαζωμα2010-05-09T21:06:00-04:002010-05-09T21:06:00-04:00
Τα θυμαστε φυσικά τα περίφημα παιδομαζώματα της κυριας , της οποιας , αλιμονο μου, φέρω και το ονομα της―που να ταν μαυρη κι αραχνη η ωρα και να κόβονταν καλυτερα το χέρι εκεινου που με βάφτιζε ετσι, να του επεφτα κατω και να αναβάλλονταν η βάφτιση μπας και την γλίτωνα― Δεν θα αναφέρω καθόλου το πως γιατι και διότι, για ευλογους λόγους, ετυχε ομως να υποπέσουν στην αντιληψη μου στοιχεία και αποδείξεις, οχι ενδειξεις, για το πόσο υψηλά υστάμενα, σήμερα, πρόσωπα ήταν αναμεμειγμένα στις υποθέσεις των τότε παδομαζωμάτων, ―γιατι ασφαλώς η Φρειδερίκη δεν μαζευε τα παιδιά μόνη της―που αν αναφέρω έστω και ένα θα φρικάρετε
Άτομα που όπως χαρακτηριστικά είπαν, κυνηγουσαν το τάλληρο τότε με τη σφεντόνα, και σήμερα βρίσκονται στην ολοπάνω μεριά της κλιμακας όπου μπορείτε να φανταστειτε Απο πολιτική μέχρι............. Ξέρω φυσικά οτι ΄είμαι απο τους τελευταιους τροχούς της αμάξης, κι αν κάνω εστω και το παραμικρό θα με βγάλουν τρελη, αλλά εγω θα το σκεφτώ....... Γιατι απο τρελους εχει ανάγκη ο κόσμος μας, οχι απο λογικους ]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2010/05/04/%ce%95%cf%80%ce%b1%ce%b3%ce%b3%ce%b5%ce%bb%ce%bc%ce%b1_%cf%87%cf%84%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%b7%cf%82Λογο - τεχνία: Επαγγελμα χτιστης2010-05-04T21:48:00-04:002010-05-04T21:48:00-04:00Εσείς ξέρετε;
Είναι αλήθεια οτι δεν ανήκει σε κατηγορίες περιωπής η δουλειά μου. Επάγγελμα χτίστης....μπρρρρρ, πιάστ’ τ’ αυγό και κούρεφτο δηλαδή Απλώς κάτι γίνεται με τα ένσημα Βαρέωςε αννθυγιεινά! Αλλά πάλι, πως να σηκώσεις το ασήκωτο ρε μάγκα μου; Γεμίζεις κακοήθεις όγκους τελικα.
Βέβαια πριν τους όγκους αποκτάς μπράτσα και πλάτες. Φουσκώνει τα ποντίκια η ταπεινωμένη ανάγκη σαν σαμπρέλα, μπουκάρεις στο γιαπί και αγνοείς τη σκόνη. Με λάσπη παλαμίζεις την ελπίδα και ξεκινάς να καλουπώνεις το ευειδές του μάστορα σε σχέδια πάνω και πέρα της δικής σου διάθεσης.
Όμως , πολύ λάσπη ρε παιδί μου Μ’ επνιξε την ώρα που εχτιζα, στις πλαγιές του μισοφέγγαρου, το αχανές του κόσμου, βαρέθηκα, και σταμάτησα να σηκώνα τα ασήκωτα
]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2010/05/02/%ce%92%cf%85%ce%b6%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%b9%ce%bd%ce%b7_%ce%91%cf%85%cf%84%ce%bf%ce%ba%cf%81%ce%b1%cf%84%ce%bf%cf%81%ce%af%ce%b1.....%cf%89%cf%81%ce%b1_%ce%bc%ce%b7%ce%b4%ce%b5%ce%bd......Λογο - τεχνία: Βυζαντινη Αυτοκρατορία.....ωρα μηδεν......2010-05-02T22:10:00-04:002010-05-02T22:10:00-04:00 Δεν εχει μηδενισει ακομα βεβαια, αλλά μηπως ειναι η ωρα της; Μηπως ειναι καιρός να σταματήσουμε να βαυκαλίζουμε τους εαυτους μας, και προπάντων τα παιδιά μας, με το περιβόητο ψέμα που μεγαλώσαμε εμεις; Ποιο ψέμα; Το μεγαλειο της Β. Α. Μα ελεος, για ποιο μεγαλειο μιλάμε;
Του πλούτου; Αν ειναι ετσι, οκ, σηκώνω τα χερια.... γιατι αν μιλάμε για οτιδήποτε άλλο, θα τρελαθω.... Μη με ρωτησετε τι, δε θα μπω στο κοπο να σας πω, οποιος θελει ας ψαξει να το βρει μονος του οπως ψαχνω κι εγω μια ζωη να βρω οτι με ενδιαφερει, να αποκτησω τη δικη μου, προσωπικη άποψη.... Αλλά ΕΛΕΟΣ....αν ονομάζουμε μεγαλειο τους Ρωμαίους που μετονομασθηκαν σε Ελληνες, τους βανδαλους που προσπάθησαν με τη βια να επιβαλλουν τον χριστιανισμό γιατι ετσι επεβαλλε το ρευμα της εποχης―Αλαρυχος πχ―τότε λυπαμαι αλλα εγω δεν θελω να ειμαι Ελληνιδα Ουτε απόγονος του Μεγα Κωνσταντινου, και γενικά ολων των δυναστειών που με δολοπλοκιες και αιματοχυσίες προσπαθούσαν να κρατησουν τους τιτλους του Αυτοκράτορα και οχι μόνο.... ―για μπειτε λιγο στα ενδοτερα της μεγαλης αυτοκρατοριας , κι αν βγειτε σωοι, βαλτε μου χαλκά― Α οχι, οχι, εγω επιλέγω να ειμαι απόγονος ενος Ιουλιανου Παραβατη..... Εγω επιλέγω να ειμαι απόγονος εκεινων που ειπαν ―"Ούτε γαρ άρχειν, ούτε άρχεσθαι θέλω" - Ηρόδοτος― κι αν οχι για κανενα αλλο λογο, γιατι ετσι ρε παιδι μου, γιατι γουσταρω να γλιτώσω απο την Πορφυρα......γενικώς.... Τερμα, οχι αλλα παραμυθια.....
Με αφορμη την προηγουμενη μου αναρτηση, και την αποψη μου οτι ψυχη σημαινει συν+ειδηση, να μπορεις δηλαδη να λαμβάνεις, μα και να ανταποκρινεσαι στην κάθε «ειδηση», γεννηθηκε στο μυαλο μου ο παρακάτω διαλογος μεταξυ της συνειδησεως και του εαυτου μου:
Με ρωτα λοιπον η συνειδηση μου: Πως μπορείς ρε Ρίκη να καταπίνεις τη μπουκια στο στόμα σου οταν ξερεις πως εγω διπλα σου πεινάω;
Πως μπορεις να γεμιζεις το τραπέζι σου με αγαθα οταν ξερεις πως εγω στο δικο μου δεν εχω ουτε «νερό στο λαίνι;»
Πως μπορεις να απολαμβανεις τον ύπνο οταν ξερεις πως, ενα στενο πιο κατω, εγω παγώνω και πεθαίνω;
Πως μπορεις να καβαλάς ροζ συνεφα και να ονειρευεσαι οταν ξερεις οτι σ εμενα ακομα και το ονειρο ειναι αγαθό πολυτελειας:
Πόσο μπορεις να βολευεσαι μπρος στη δικη μου αρρώστεια, ανεχεια, και δυστυχία;
Και απαντα βεβαίως και ο εαυτός μου μονολεκτικα μονολεκτικα: Βρε δεν με παρατάς, αει παραπέρα κι ασε με να αποτελειωσω τη φαγαρα μου γιατι θελω μετα να παω στη κρεβαταρα μου, το απογευμα εχω shopping therapy ......
Οποιος παντως απο εσάς αποφασισει να κάνει αυτο το διαλογο με τον εαυτο του, και μπορεσει να απαντησει αρνητικα έστω και σε μια απο αυτες τις ερωτησεις, τότε ναι, Τότε θα εχει ξεφύγει απο τον κύκλο του «βολεύομαι, βολεύεται βολεύομαστε» και εχει ψυχη! Γιατι αν ψυχη δεν ειναι να συν+αισθανεσαι, τότε για μενα δεν μπορεί να είναι τίποτα αλλο, κι ουτε και που με ενδιαφερει δηλαδη αν ειναι..... Η ΑΓΑΠΗ ΜΕ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΔΕΝ ’ΦΕΛΛΑ.......
Εγω φυσικα το αισθανομαι , το ξερω με την καρδια, το νιωθω, εμαι βεβαιη γιατι «μου μιλουν» κυριολεκτικα και μεταφορικα, κι αν θελετε να με πειτε τρελή πειτε με, δεν εχω κανενα προβλημα_ απλουστατα θα μετακομισω απο Κρητη στο Μαρκοπουλο και θα παω να κανω παρέα με το φίλο μου το Τρελο.... χα χα_
Πριν μερικες μερες ομως εβλεπα και μια εκπομπή στο Νετ, αν δεν κανω λαθος, όπου ενας καθηγητης του Μετσοβιου Πολυτεχνειου, δε θυμαμαι και το ονομα του γμτ, προέβαλε ολα τα ανάλογα επιχειρήματα που έπειθαν αναμφίβολα οτι τα ΖΩΑ ΕΧΟΥΝ ΨΥΧΗ! Ναι, ναι, τα ζωα εχουν ψυχη, κι οταν λεμε ψυχη εννοούμε ψυχη σαν τη δικη μας και δεν διαφέρουν σε τίποτα απο τον άνθρωπο παρά μονο στους συνθετους συλλογισμους, στη μεγαλυτερη νοημοσύνη δηλαδη Ελεγε μάλιστα και το εξης παράδειγμα Οταν σε δυο ποντικια που εχουν κλεισμενα σε διαφορετικα κλουβια, κάνεις στο ενα ηλεκτροσοκ και στο αλλο δώσεις τροφή, το δευτερο αρνειται να πάρει την τροφη. Με ενδιαφέρει φυσικα να ακουσω τη γνωμη σας, γι αυτο και δεν θα πολυλογήσω, θα αναφέρω μονο εκεινο που εχει πει ο Βολταίρος Τα ζώα κάποτε, που ο άνθρωπος ήταν κι ο ίδιος ένα «ζωο» διαφορετικο απο το κτηνος που ειναι σημερα―αυτο ειναι δικο μου―συνομιλουσαν με τους ανθρώπους.... Που σημαινει οτι δεν δημιουργήθηκαν για να τα τρώμε αλλα για να συνυπάρχουν μαζι μας. Κι εχω κι πει κι αλλοτε, και θα το πω για μια φορα ακομα εστω και με κινδυνο , οπως ηδη ανεφερα παραπανω, να με περάσουν τρελη Ο λογος που σταματησα να τρώγω κρεας, περα απο το οτι ποτέ δεν μου αρεσε ιδιαιτερα, το σιχαινομουν μπορω να πω αλλα εστω το δοκιμαζα, είναι οταν ενα αλυσοδεμενο μοσχαρι, ετοιμο για το σφαγειο, με κοιταξε και δάκρυσε Αυτα............ ]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2010/04/18/%ce%95%cf%80%ce%b5%ce%b9%ce%b4%ce%ae......Λογο - τεχνία: Επειδή......2010-04-18T09:57:00-04:002010-04-18T09:57:00-04:00
......το οφείλω στον εαυτο μου, να παλεψω με νυχια και δοντια για το καινουργιο μου βιβλίο, αλλα ΚΑΙ επειδη θα με ενδιεφερε να δω αποψεις για το θεμα της ομοφυλοφιλιας, ιδου ενα αποσπασμα, οσο μπορω πιο μικρο, κι ο λογος δικος σας Δεν πιστευω να εχετε παραπονο πως σας κουραζω με μεγαλες αναρτησεις ε; χα χα
......«Τι πήγες κι έκανες πάλι μωρέ καραγκιόζη, τι πήγες κι έκανες… δεκαπέντε χιλιάδες ευρώ χασούρα σε ένα απόγευμα, σύνολο εκατόν είκοσι πέντε τους τελευταίους πέντε μήνες κι έξω όλα τα προηγούμενα, μα είναι δυνατόν; Τι προσπαθείς τελικά να αποδείξεις μ’ όσα κάνεις ρε μαλάκα, εκείνο που δεν είσαι; Μέσα στον τζόγο, στην μαστούρα και στο αλκοόλ τι προσπαθείς να σβήσεις, εκείνο που είσαι;»
Σταμάτησε ξαφνικά παγώνοντας στην κυριολεξία με τα σήματα SOS που του έστειλε το υποσυνείδητο του…
Ακόμα, βλέπεις, και κάτι τέτοιες στιγμές που ο Δημήτρης στέκονταν αντιμέτωπος μονάχα με τον Δημήτρη, ένας πόνος όμοιος με ριπή πυροβολισμού τον χτυπούσε πάντα στο στήθος στην πρώτη επαφή του με τη πραγματικότητα, γι’ αυτό και τώρα ο εαυτός του επανήλθε, τσίνησε κι αρνήθηκε προς στιγμή να συνεχίσει τον μαζοχιστικό αυτοβασανισμό του.
Για ποιο λόγο εξάλλου να βασανίζεται αφού έτσι κι αλλιώς τίποτα δεν αλλάζει;
Έχει πια βεβαιωθεί πως όπως κι αν αντιμετωπίσει το θέμα, με σκέψεις ή δίχως σκέψεις, με σοβαρότητα ή με ωχαδερφισμό, η αρρώστια του παραμένει αναλλοίωτη και σταθερή, ευελπιστώντας μάταια σε μια υποτιθέμενη θεραπεία που όμως δεν έρχεται ποτέ.. όσο βέβαια κι αν ενδιαμέσως μεσολαβούν κάποιες φάσεις, σαν αυτή λόγου χάρη, που κάνει υπέρβαση στην θέληση του παλεύοντας να δει κατάματα την πραγματικότητα μπας και την θεραπεύσει.
Δυστυχώς όμως επί της ουσίας δεν αλλάζει τίποτα.
Επί της ουσίας εξακολουθεί να παραμένει μονάχα ο διχασμένος εαυτός του, εγκλωβισμένος απ’ τη μια να γουστάρει μα κι απ’ την άλλη να μισεί ως θανάτου ανομολόγητα πάθη, και στη μέση ο ίδιος να παλεύει δίχως αποτέλεσμα ν’ απαγκιστρωθεί από τον όλεθρό τους….
Αυτό μόνο εξακολουθεί να παραμένει επί της ουσίας, τίποτα άλλο.
``` ]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2010/04/16/%ce%94%cf%85%cf%83%ce%ba%ce%bf%ce%bb%ce%b5%cf%8d%ce%bf%ce%bc%ce%b1%ce%b9_%ce%b1%ce%bb%ce%bb%ce%ac_%cf%80%cf%81%ce%ad%cf%80%ce%b5%ce%b9_%ce%bd%ce%b1_%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%ac%ce%bd%cf%89Λογο - τεχνία: Δυσκολεύομαι αλλά πρέπει να το κάνω2010-04-16T12:04:00-04:002010-04-16T12:04:00-04:00
Eπειδή τα βραβεια πάνε κι έρχονται, παρότι , δεν μου αρέσει και θα έρθω σε δυσκολη θέση αν αναγκαστω να επιλέξω καποιους απο εσάς, -βλεπετε σας εχω ολους το ιδιο- εν τουτοις, οσο κι αν δυσκολευομαι πρέπει να το κάνω γιατι αν αποφυγω κι αλλο να χαρισω κι εγω με τη σειρα μου κάποια βραβεια, κινδυνεύω να πετροβοληθω απο εκεινους που τα χάρισαν σε μενα -πλακούλα- Κατ΄ αρχην λοιπον δίνω το βραβειο στο φίλο μου τον Τρελο, επειδη ετσι, γουστάρω την τρελα του [otrelostouxwriou.blogspot.com] Στη συνέχεια, στην Αγγέλα, λόγω εντοπιότητας, ΚΑΙ όχι μονο [dreamer-angela.blogspot.com]
Θα ηθελα να μοιρασω πολλά πολλά ακομα βραβεια, αλλα μάλλον δε γινεται, γιατι μετά κι αυτα ακομα θα χάσουν την αξια τους Γι αυτο λοιπόν το τελευταίο, θα το μοιράσω σε ολα εκείνα τα κοριτσια, με τα διαφορετικά απο το δικο μου μπλογκς, τα οποια με τις υπέροχες θυληκές αναρτήσεις τους, ξυπνησαν λιγουλάκι την γυναίκα που υπάρχει μέσα μου, κι ελπίζω οχι για λιγο χα χα Στην πατριώτισα μου την Ανεραιδα λοιπον την χρυσοχέρα- γεμισε το διαδυκτιο Κρητικές, τι καλα!-
Με κάποιες μερες καθυστέρηση, λόγω αστάθμητων παραγόντων¬ο θανατος του πατέρα της διορθώτριας¬ αλλα, επιτέλους ήρθεεεεεεεεεεεεεεε! Ηρθε φίλοι μου το νεο μου παιδάκι, το νεο μου βιβλίο ‘ ΣΤΩΝ ΜΕΛΤΕΜΙΩΝ ΤΙΣ ΡΑΧΕΣ‘το κρατω ολοζωντανο στα χερια μου, φρεσκο φρέσκο και λαχταριστο και η χαρά μου ειναι απερίγραπτη Για όσους απο εσάς θέλουν να μοιραστουν την χαρά μου , ή ακομα και να μου ασκήσουν την κριτικη τους, προπάντων για να μου ασκήσουν την κριτικη τους, το βιβλίο απο αυριο θα ειναι στα βιβλιοπωλεια, δεν ξερω σε ποια ακριβως, στα αθηναικα κεντρικα πάντως, όπως Ιανος και κάποια άλλα που δεν θυμαμαι τώρα, οπωσδήποτε Σε καθε περίπτωση, μπορειτε να το παραγγειλετε στον βιβλιοπώλη σας, ή στο τηλ 2103303609 ή ακομα και να συννενοηθητε μαζι μου με π.μ rikimatal@yahoo.gr
]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2010/04/06/%ce%a4%cf%81%cf%8e%ce%bc%ce%b5_%ce%b3%ce%b9%ce%b1_%ce%bd%ce%b1_%ce%b6%ce%bf%cf%8d%ce%bc%ce%b5.....Λογο - τεχνία: Τρώμε για να ζούμε.....2010-04-06T10:18:00-04:002010-04-06T10:18:00-04:00
Το ερώτημα - και μαζί και η σημερινη μου ανάρτηση, κρύβεται μέσα σε μια πολύ απλή, απλούστατη ερώτηση.. Βλέποντας ολο τον κόσμο, και τους δικούς μου φυσικά, να ξεσκίζονται στο φαγητό αυτές τις δυο μέρες, αναρωτήθηκα για μια ακόμα φορά: Τρώμε άραγε για να ζούμε, ή μπας και ζούμε για να τρώμε; -Μπρρρρρρρ - Τα φώτα σας
ΥΓ Η φώτο ειναι προσωπική και λέω τώρα, πόσοι αραγε αθώοι αμνοί θυσιάστηκαν και φέτος μπρος στην ανθρώπινη βουλιμία; ]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2010/04/03/%ce%91%cf%81%ce%b1%cf%84%ce%b5_%cf%80%cf%8d%ce%bb%ce%b5%cf%82!Λογο - τεχνία: Αρατε πύλες!2010-04-03T13:48:00-04:002010-04-03T13:48:00-04:00 Αρατε πύλες! Παλεύουν οι γιγαντες , ΦΩΣ και ΣΚΟΤΑΔΙ, δεν μπορει, θα νικησει η ζωη, μια ζωή που περνά πρώτα μεσ΄ απ’ τον Αδη. Χριστος Ανέστη, ολα φωνάζουν, θ’ αλλάργεψει η ΝΥΧΤΙΑ θα νικήσει το ΦΩΣ ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ, να περάσει το μηνυμα που με θανατο έδωσε ΑΥΤΟΣ!!
ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ σε ολους σας Με ΑΝΑΣΤΑΣΗ ψυχικη και πνευματικη! ]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2010/04/01/E%cf%84%cf%83%ce%b9_%cf%83%cf%85%ce%bc%ce%b2%ce%b1%ce%b9%ce%bd%ce%b5%ce%b9_%ce%ba%ce%b9_%ce%b1%ce%bb%ce%bb%ce%bf%cf%85;Λογο - τεχνία: Eτσι συμβαινει κι αλλου;2010-04-01T12:56:00-04:002010-04-01T12:56:00-04:00
Αν βαδισεις στο Ηράκλειο σήμερα- και βεβαιως απο την πρώτη μέρα της εβδομάδας- κέντρο κι αποκεντρο, χωρια και συνοικίες, θα πνιγείς από τις μυρωδιές των θαλασσινων μεζέδων και της ρακης.Σημερα και αυριο φυσικά,. το κακό θα φτάσει στην κορύφωση του, καθώς αυτό είναι έθιμο εδώ και πολλά χρόνια στο τόπο μου-δεν θυμαμαι πόσα, εγω έτσι το ξέρω-η κατάνυξη της Μεγαλοεδομαδα ς να συνδυαζεται με την ρακόκατάνυξη και τους ακριβούς μεζέδες της.Αυριο ειδικά για να καθίσεις κάπου θα πρέπει να εχεις κλείσει τραπέζι απο πριν.Κι αναρωτιέμαι πάλι εγώ, δεν εφταναν τα στεφάνια για την εμποροπανήγυρη, έπρεπε να προστεθεί και η ματσαμπούκα;Έτσι άραγε συμβαίνει κι αλλού ή μονο στην Κρήτη; Και ποιος νηστεύει δηλαδη οταν τρώει γαρίδες , καλαμαρια , αχινοσαλάτες , χταπόδια, και τέτοιου ειδους γενικώς νηστήσιμα, που κανουν κι εγω δεν ξέρω πόσο το κιλό.Αυτος ειναι ο καλός χριστιανός και ο άπιστος ειναι εκεινος που θα παρει μισό κιλό κιμα κατεψυγμένο, να του σπρώξει και κανα δυο ψωμια μέσα για να τα κάνει μπιφτεκια και να ταισει τα παιδακια του ;
Αν δεν βαρεθω θα κατεβω καμια βόλτα το απόγευμα να τραβήξω αυθεντικές φώτο για να καταλάβετε το μεγεθος των όσων σας λεω ]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2010/03/29/%ce%97__%ce%a4%ce%b5%ce%bb%ce%b5%cf%85%cf%84%ce%b1%ce%af%ce%b1_%c2%ab%ce%a3%cf%84%ce%b1%cf%8d%cf%81%cf%89%cf%83%ce%b7%c2%bbΛογο - τεχνία: Η Τελευταία «Σταύρωση»2010-03-29T10:37:00-04:002010-03-29T10:37:00-04:00
Η τελευταία «Σταύρωση» - σύμφωνα όσα άκουσα σε δελτίο ειδήσεων, και τα λεγόμενα των γιατρών, είναι η φετεινή για τον δύσμοιρο ειδικό φρουρό Στάθη Λαζαρίδη ---ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΝΤΡΟΠΗΣ [logo-texnia.blogspot.com] --- που μετά την άναδρη επιθεση των Ζωνιανών εδώ και 2,5 χρόνια έχει πέσει σε κώμα και πλέον μετρά ώρες μέχρι το τέλος του.
Συγκλονιστικός ο άμοιρος πατέρας , που ίσως είναι ο μόνος που έχει απομεινει πια δίπλα στο άτυχο παιδί του, δηλώνει πως « θα βρίσκομε διπλα στον γιο μου, που σταυρώνετε εδώ και τρία χρόνια δίχως προοπτική ανάστασης, μέχρι και την τελευταία του στιγμή …»
Και μετά μου μιλάτε για ΑΝΑΣΤΑΣΗ
Τι είναι αυτό;
Τώρα θα μου πείτε, μέσα στους σωρούς των χαρούμενων αναρτήσεων με τα πασχαλινά αυγά και τα χιλιάδες αρνια που θα γίνουν βορά πάλι στην ανθρώπινη αδηφαγία και τον ωχαδελφισμό, τι δουλειά έχει η δική μου, η θλιβερή;
Ελα μου ντε….
Είναι μάλλον που εγώ από πάντα μου πήγαινα ανάποδα…προτιμούσα να ακολουθώ το δρόμο των λίγων και ποτέ των πολλών.
Και δυστυχώς οι πολλοί επιλέγουν να τρέχουν μόνο εκεί που υπάρχει φαγοπότι και χαρά και σπανίως εκεί που υπάρχει λύπη.
Καλή "Ανάσταση!"
]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2010/03/25/%ce%a4%ce%bf_%ce%b5%ce%b8%ce%bd%ce%b9%ce%ba_%ce%ba%ce%bf%ce%bb%ce%b9%ce%adΛογο - τεχνία: Το εθνικ κολιέ2010-03-25T18:08:00-04:002010-03-25T18:08:00-04:00
Ε λοιπόν ναι...σ ενα απο εκεινα τα υπέροχα, δημιουργικα,γυναικεια μπλογκ, όπως αυτοδημιουργικες ανησυχιες
εξεφρασα κάποια στιγμη την αποψη μου σχετικα με τα εθνικ κοσμηματα και ειπα οτι τα γουσταρω πολυΠέρασε καιρός απο τοτε, δεν το θυμομουν πιαΜέχρι που χθες το πρωι ελαβα με κουριερ ενα πεκετακι, κι ουτε ηξερα τι ηταν.Γεματη περιεργεια, ανοιγω βιαστικα το πακετο, και πεφτει στα χερια μου αυτο το υπεροχο, χειροποιητο εντελως κολιε, το οποιο σημειωτεον ειχα δει σε μια αναρτηση που ειχε κανει η Erifil ζητωντας την γνωμη των υπόλοιπων κοριτσιων , γιατι ήθελε λεει «να το κανει δωρο σε μια καλη της φίλη, κι ηθελε να ειναι σιγουρη πως θα αρέσει...» Και που να φανταστω τότε, πως εγω ήμουν αυτη η ³καλή φίλη’Τι να σας πω βρε παιδια, ενιωσα τόσο περιεργα, τοσο ομορφα περιεργα δηλαδη, που δεν μπορω να σας το περιγραψωΚαι για εκεινο τελικα που βεβαιώθηκα, ειναι πως, ναι, το ιντερνετ δεν ειναι απρόσωπο, δεν ειναι αψυχο, και πρόσωπο εχει και ψυχη έχει, αρκει εσυ ο ίδιος να εχεις την διαθεση και την ορεξη να τα βρεις..Η ασχημη πλευρα του ανηκει σε εκεινους που την αναζητουν....εμεις θελουμε μονο τα ομορφα Σ ευχαριστω Εριφυλη που μου το βεβαιωσες, ετσι απλα
ΥΓ Κι αν αναρωτιεστε το λογο που επελεξα το συγκεκριμενο στησιμο για να σας δειξω το κολιε, ειναι γιατι τα κουκλακια αυτα τα εχω απο τα 18 μου, και μου προκαλουν την ιδια ακριβως τρυφεροτητα που μου προκαλεσε και το κολιέ της Εριφυλης
Μου το έλεγε εδω και μηνες, αλλα εγω δεν την πιστευα.Δεν ηθελα δηλαδη να την πιστεψω«Μαμα, θα φυγω, θέλω να πάω να μεινω μονη μου. »Και τελικα, μερικες μερες πριν, το έκανε. Εκοψε τον ομφαλιο λωρο στα 24 της νοικιαζοντας ενα μικρό διαμερισμα δυο τρεις γειτονιες πιο κατω απο το σπιτι μαςΘα πεις δυο τρεις γειτονιες ειναι, σιγα το πραμα.Για μενα ομως που μεγάλωσα μαζί της, που 20 και χρονια τωρα δεν εκλεινα τα ματια μου αν δεν ακουγα τα βηματακια της στην σκάλα, ε, οσο να πεις τσουζει. Και μου εκανε τοση εντυπωση χθες που με πηρα τηλ και μου ειπε «μαμα ζυμωνω, θα σου φερω αυριο απο το ψωμι μου να δοκιμασεις...» που μου ηρθε ν α βαλω τα κλάμματαΕιναι και το αδειο κρεβατι απέναντι...Δεν τα εβαλα τελικα, απλα κεφτομαι τωρα, πως μερικα χρονια πριν, το κτιριο αυτο που ειναι και το σπιτι μου εσφυζε απο παιδια.Ενα το δικο μου, δυο της μιας μου αδελφης, τρια της αλλης, τωρα δεν εχει απομεινει κανεναΑλλα παντρευτηκαν, κι αλλα εκοψαν τον ομφαλιο λωρο.....
Πάνε μερες που θελω να κανω αυτη την αναρτηση κι ολο το αναβάλλω γιατι δεν επ’ ουδενι δεν θα ηθελα να αντιμετωπιστει σαν ανταποδωτικη της πρόσφατης παρουσίας που εκανε η Μαρια για δυο απο τα βιβλία μου.Τέλος πάντων, αφου μου ειχε καρφωθει στο μυαλο δεν την απέφυγαΤο πρώτο βιβλίο λοιπον της Μαρίας, το ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ,
το ειχα διαβασει εδω και μηνες, κι ήθελα να γραψω κάτι,γνωρίζοντας όμως οτι συντομα ερχεται αλλο, το αφησα απλά για να διασταυρώσω την άποψη που μου ειχε δημιουργηθει. Και ναι.....μάλλον όχιΔεν θα μιλήσω για την Μαρία Τζιρίτα την συγγραφέα, δεν θεωρω τον εαυτό μου κριτικό, που στο κάτω κάτω το αν σου αρέσει ή δεν σου αρέσει ένα βιβλίο είναι εντελως υποκειμενικό και σίγουρα η Μαρία δεν περιμένει την δική μου γνώμη για το έργο της Επαναλαμβάνω λοιπόν, δεν θα μιλήσω για την Μαρία Τζιρίτα την συγγραφέα, θα μιλήσω για τη Μαρία Τζιρίτα άνθρωπο που διέκρινα εγώ μέσα στις σελίδες και του πρώτου δικου της βιβλίου που διαβασα, αλλά και του δεύτερου, του καινούργιουΤου ΑΝ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ ΑΥΡΙΟ
Σαν άνθρωπος που απο τότε που γεννήθηκε, η γράφουσα, θυμαται τον εαυτό της με ενα στυλό και ενα χαρτί στο χερι να αποτυπώνει τις σκεψεις της, μπορώ όπως καταλαβένεται να ξεχωρίσω απο μακριά πότε ένα κείμενο ειναι γραμμένο με αίμα, πότε βγαίνει μέσα απο την ψυχή, πότε ο συγγραφέας αποτυπώνει μέσα του τα εσώψυχα του, πότε είναι δηλαδη αληθινό και πότε είναι γραμμένο με μολύβι, πότε ειναι γραμμένο με σκοπό μονο την εμπορικότητα, πότε δηλαδη ειναι ψευτικοΚαι αυτο που μπορώ να πω μετα βεβαιότητος, είναι πως μέχρι και την τελευταία λέξη η Μαρία στα βιβλία της, την εχει ντύσει με αλήθεια, της εχει φορέσει τον εαυτό της, την εχει στολίσει με τα συναισθηματα της.Η Μαρία η πληθθωρική, η Μαρία η αγαπησιάρα, η Μαρία η καλόκαρδη, η Μαρία της διπλανής πόρτας, ή αν θέλετε του διπλανού μπλογκλόσπιτου, αρμενίζει απο την πρώτη ίσαμε την τελευταία σελίδα των βιβλίων που γράφει ολόγυμνη, αυθόρμητη, απλή, χωρίς επιτηδεύσεις, χωρίς πρόθεση να αρεσει ή να μην αρέσει, και το μόνο που κάνει ειναι να καταθέτει ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ Αυτο πιθανόν να μην αρεσει σε κάποιους, όμως εδω ειναι το μαγικό κλειδί της επιτυχίας της Μαρίας, το ανόθευτο κειμενο, και προσωπικα αυτο που σε εμένα αρεσε πολυ περισσότερο απο κάθε τι αλλο!Ενας απο τους πολυγραφότερους συγγραφεις του αιώνα που μας πέρασε, και συγχρόνως ενας απο αυτούς που σημάδεψαν την ελληνική λογοτεχνία, ο μεγάλος μας Γρηγόρης Ξενόπουλος, είχε πει κάτι που αν το λάμβαναν υπόψη τους μερικοί ίσως η λογοτεχνια μας σημερα να ειχε αλλο πρόσωπο Ειπε λοιπον πως " Η δυσκολία χαλά την εντυπωση"......Δεν γνωρίζω αν η Μαρία το γνώριζε τούτο ή αν απλά ακολούθησε την συμβουλή του απο ένστικτο, όπως κι αν εχει πάντως η κοπέλα αυτη κατέχει απο την φύση της το μυστικό της επιτυχίας και ξέρει να το χειρίζεται καλά
]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2010/03/08/%ce%9f%ce%b9__%ce%ad%ce%bd%ce%bf%cf%87%ce%bf%ce%b9_%ce%b4%ce%b5%ce%bd_%cf%84%ce%b9%ce%bc%cf%89%cf%81%ce%bf%cf%8d%ce%bd%cf%84%ce%b1%ce%b9_%cf%80%ce%bf%cf%84%ce%adΛογο - τεχνία: Οι ένοχοι δεν τιμωρούνται ποτέ2010-03-08T12:09:00-05:002010-03-08T12:09:00-05:00
Κάποιες μερες τώρα ασχολούμαι με ένα θέμα σχετικό με μια απότις πιο μαύρες σελίδες της ναυτικής ιστορίας του τόπου μας: Το ναυάγιο του πλοίου«ΗΡΑΚΛΕΙΟ» που συνέβη στις 6 Δεκεμβρίου 1966 στη βραχονησίδα Φαλκονέρα
μεαποτέλεσμα σε 10 μόλις λεπτά να χαθούν 217 ψυχές.-επίσημα, γιατί ανεπίσημα καιστη πραγματικότητα είναι πάνω από 500-Δεν θα σας πω που εστιάζω εγώ, η δημοσιογραφική ομερτά βλέπετετο απαγορεύει πριν την δημοσίευση του θέματος- θα σας πω μόνο πως ψάχνοντας γιαπεραιτέρω στοιχεία στο ιντερνετ, διαβάζω και μεταφέρω αποσπασματικάΧαρακτηριστική είναι η κατάθεση του τότε υποπλοίαρχουΑλέξανδρου Στεφαδούρου:«Όταν το πλοίοπήρε κλίση από την εισροή υδάτων, ο πλοίαρχος Εμμανουήλ Βερνίκος έδωσε τοσύνθημα δια κωδωνοκρουσιών. Μετά τον αντελήφθην να χάνει την ψυχραιμία του. -Ο συγκεκριμένος «κύριος»αν και ηταν οπρώτος που έπεσε στην θάλασσα φέροντας σωσίβιο, όπως είπαν οι διασωθέντεςαξιωματικοί-αυτόπτες μάρτυρες, ποτέ δεν βρέθηκε ο ίδιος ή το πτώμα του.-
-Φωτο απο το εσωτερικό του καταραμένου πλοίου- Η απόφαση για κήρυξη 8ήμερου πένθους δενήταν αρκετή για να απαλύνει τον πόνο των συγγενών, ενώ οι σκηνές πουεκτυλίχτηκαν στο αεροδρόμιο και έπειτα στο νεκροταφείο του Αγίου Λουκά, ότανστις 6 το απόγευμα της 10ης Δεκεμβρίου έφτασαν αεροπορικώς κάποιες από τιςσορούς, ήταν δραματικές.Η δίκη η οποία πραγματοποιείται λίγουςμήνες μετά, αλλά και η εκδίκαση της υπόθεσης σε δεύτερο βαθμό αφήνουν στουςεπιζώντες και τους συγγενείς των θυμάτων την πικρή γεύση της ατιμωρησίαςεκείνων που θεωρούν έως σήμερα ενόχους. Η τοπική κοινωνία ξεσηκώνεται, αφούπριν το ναυάγιο είχε αμφισβητηθεί η ικανότητα των πλοίων της εταιρείαςΤυπάλδου, λόγω των μετατροπών που είχαν υποστεί. Συμπέρασμα: Οι ένοχοι δεν τιμωρούνταιποτέ και σε καμιά εποχή, ούτε ακόμα κι όταν τα αίσχη τους εχουν αντίκτυπο ανθρώπινεςζωές ]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2010/03/04/%ce%9a%ce%ac%cf%84%cf%89_%cf%84%ce%b1_%cf%87%ce%b5%cf%81%ce%b9%ce%b1_%ce%b1%cf%80___%cf%84%ce%b7%ce%bd_%ce%91%ce%ba%cf%81%cf%8c%cf%80%ce%bf%ce%bb%ce%b7_%cf%81%ce%b5!Λογο - τεχνία: Κάτω τα χερια απ' την Ακρόπολη ρε!2010-03-04T20:57:00-05:002010-03-04T20:57:00-05:00
Κι ομως, πανε πολλά χρόνια-ουυυυυυυυυυυυυυυυ, ούτε θυμούμαι πόσα- που μου το ειχε πει ένας γέρος:Δε μασε κατακτήσανε ετότεσας που τοσε κάμαμε τη μούρη κρέας, αλλα εγω δε θα ζω μα να το κατέχειςΘα μασε βάλουνε κάτω με το παρα."Σήμερα ούτε κατέχω εγω αν ζει αυτος ο γέρος, αλλά καλλιά το 'χω να μη ζει, να μη δει τα χάλια μαςΓια να μη δει πόσο δίκιο ειχε Ακου να τους πουλήσουμε την Ακρόπολη!Ακου να τους πουλήσουμετη Κερκυρα!Ακου να τους πουλήσουμε τα νησια μας! Δεν εχουμε θαρρω άλλο τρόπο να αντισταθούμε σήμερα παρά μόνο τους ιδιους που χρησιμοποιούν κι αυτοί.Ας αντισταθούμε λοιπόν, μ οτι τρόπο μπορούμε σ αυτους τους κοκκινομούρηδες που τολμαν και σηκώνουν τα ματια τους στην ΑκρόποληΚάτω τα χερια απ' την Ακρόπολη ρε! Τι λετε λοιπόν για μια αποχούλα απο Γερμανικά προιόντα¨; ]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2010/03/01/%ce%95%cf%80%ce%b1%ce%bd%ce%ae%ce%bb%ce%b8%ce%b1_%ce%ba%ce%b1%ce%b9_%cf%83%ce%b1%cf%82_%ce%b5%cf%87%cf%89_%ce%ba%ce%b1%ce%b9_%ce%bd%ce%ad%ce%b1Λογο - τεχνία: Επανήλθα και σας εχω και νέα2010-03-01T21:19:00-05:002010-03-01T21:19:00-05:00
Λοιπον, αφου ο ασθενης υπολογιστής απέθανε τελικα και μόλις τον αντικατέστησα, ο υπολογιστής απέθανε ζητω ο νεος υπολογιστής, επανηλθα δριμυτερη και μαλιστα με νέα
Λοιπόν,θυμάστε την περίπτωση με το σύνδρομο Ντάουν που σας έλεγα Ε λοιπον, μερικες μερες μετα, κι αφου τα παιδιά, το ζεύγος δηλαδη, ξόδεψε περίπου ενα χιλιάρικο σε εξετάσεις , χώρια η ψυχολογική κατάσταση, εφτασαν να ακουσουν το περίφημο ΛΑΘΟΣ, εγινε λάθος. Τωρα, αν εγω σκεφτώ οτι αυτο το λάθος γινεται εσκεμένα, θα ειμαι πολύ καχύποπτη Ε λοιπόν ναι, το σκεφτηκα και οχι μονο, το εψαξα κιόλας, δημοσιογραφικο αίμα βλέπετε κυλά μεσα μου Κι εμαθα οτι αυτο το λαθος γινετε πολυ συχνα τελευταια, αφου βλέπετε κανενα ταμείο δεν καλύπτει τις συγκεκριμενες εξετάσεις Που σημαινει πως αν οι γονεις δεν είχαν τα λεφτά, ένα αγγελούδι τώρα θα είχε ‘ταξιδέψει’ ’Η έστω, αν τελικά το λάθος φανει αργότερα, τι γινεται, μου λετε Θα μου πείτε, μα το γνωστό παραμυθάκι Ρίκη, ιατρικο λάθος φυσικα. Μα ειναι αυτα ρε παιδιά ιατρικα λάθη, αει στην ευχη Αντε, καλωσώρισα ]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2010/02/25/%ce%93%ce%ba%cf%81%cf%81%cf%81%cf%81%cf%81%cf%81%cf%81%cf%81%cf%81%cf%81%cf%81%cf%81%cf%81%cf%81%cf%81%cf%81%cf%81%cf%81%cf%81%cf%81Λογο - τεχνία: Γκρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρ2010-02-25T21:21:00-05:002010-02-25T21:21:00-05:00 ''Χίτλερ να μην το καυχηθείς πως πάτησες την Κρήτη, ξαρμάτωτη την ήβρηκες και λείπαν τα παιδιά της......."
Ακουω όλα αυτα που ακούω, εχει πάθει κι ο υπολογιστής μου τα ρευματικά του και δεν μπορω να εκφραστω όσο θέλω-ας με συγχωρήσουν οι φίλοι που τους εχω ψιλο-αφήσει τις τελευτές μέρες, κι εχω φρικαρει! ΓκρρρρρρρρρρρρρρρρΜα καλά, πόσο ΜΑΛΑΚΑΣ μπορεί να ειναι ένας λαός ολάκερος;Πόσο επιλεκτική μνήμη μπορεί να έχει;Να κάνουμε ένα φρεσκαρισματάκι λοιπόν;
Κατ΄ αρχην , για να μη κουράζω, όποιος θελει, κι εχει γερά νευρα βεβαίως, μπορεί να δει εδω http://www.phpbbserver.com/pfor/viewtopic.php?p=6626&sid=a759672f179364636e0f2a3e03eb0d0d&mforum=pfor 1941: Το ολοκαύτωμα της ΚανδάνουΗ Κάνδανος, ένα μικρό χωριό της Κρήτης, έμελλε να γίνει ένα από ταμνημεία της ναζιστικής θηριωδίας κατά τη διάρκεια του Β` ΠαγκοσμίουΠολέμου. Το ολοκαύτωμα της Κανδάνου στις 2 Ιούνη 1941 ήταν απάντηση τωνΓερμανών εισβολέων στην ηρωική αντίσταση του λαού της Κρήτης, στο έποςπου γράφτηκε στην Ιστορία ως «Μάχη της Κρήτης». ........Η Κάνδανος γίνεται ολοκαύτωμα. Οι ναζί συγκεντρώνουν κατά ομάδες τουςκατοίκους και αρχίζουν οι εκτελέσεις. Τις αμέσως επόμενες ημέρες οιναζί τοποθετούν δύο πινακίδες - επιγραφές στην είσοδο και έξοδο τουχωριού, γραμμένες στα γερμανικά και τα ελληνικά. Η πρώτη πινακίδαέγραφε: «Διά την κτηνώδη δολοφονία Γερμανών αλεξιπτωτιστών, αλπινιστώνκαι του μηχανικού από άνδρες, γυναίκες, παιδιά και παπάδες μαζί καιδιότι ετόλμησαν να αντισταθούν κατά του μεγάλου Ράιχ κατεστράφη την3/6/41 η Κάνδανος εκ θεμελίων διά να μην επανοικοδομηθεί πλέον ΠOTE». Hδεύτερη πινακίδα έγραφε: «Ως αντίποινον των άπω οπλισμένων πολιτώνανδρών και γυναικών εκ των όπισθεν δολοφονηθέντων Γερμανών στρατιωτώνκατεστράφη η Κάνδανος». Ομως το 1943 «φιλοτέχνησαν» και τρίτη μαρμάρινηστήλη που ανέφερε: «Εδώ υπήρχε η Κάνδανος κατεστράφη προς εξιλασμόν τηςδολοφονίας 25 Γερμανών Στρατιωτικών».ον Αύγουστο του 1944 πραγματοποιήθηκε το 3οολοκαύτωμα των Ανωγείων (1822, 1867, 1944). Άρχισε τη 13η Αυγούστου καικράτησε μέχρι το τέλος του ίδιου μήνα. Στο Αρμί, την κεντρική πλατείατου χωριού βρίσκεται εγχάρακτη η διαταγή του Γερμανού στρατηγούφρουράρχου Κρήτης. Το ολοκαυτωμα των Ανωγείων"...Επειδή η πόλις των Ανωγείων είναι κέντρον της αγγλικήςκατασκοπίας εν Κρήτη και επειδή οι Ανωγειανοί εξετέλεσαν το φόνο τουλοχία φρουράρχου Γενί-Γκαβέ και της υπ' αυτόν φρουράς και επειδή οιΑνωγειανοί εξετέλεσαν το σαμποτάζ της Δαμάστας, επειδή εις Ανώγειαευρίσκουν άσυλον και προστασίαν οι αντάρται των διαφόρων ομάδωναντιστάσεως και επειδή εκ των Ανωγείων διήλθον και οι απαγωγείς με τονστρατηγόν Φον Κράιπε χρησιμοποιήσαντες ως σταθμόνδιακομιδής τα Ανώγεια, διατάσσομεν την ΙΣΟΠΕΔΩΣΙΝ τούτων και τηνεκτέλεσιν παντός άρρενος Ανωγειανού όστις ήθελεν ευρεθεί εντός τουχωρίου και πέριξ αυτού εις απόστασιν ενός χιλιομέτρου." Χανιά 13-8-44 0 Στρατηγός Διοικητής Φρουρίου Κρήτης X. ΜΙΛΛΕΡ Οι ναζί ετοιμάζουν ομαδικό τάφο Βρετανών και Ελλήνων πολεμιστών.
Αμιρα Βιαννου:Το Σεπτέμβριο του 1943 το χωριό αποτέλεσε θέατρο σφαγής 114 ανδρών κατοίκων του, από τα ναζιστικά στρατεύματα κατοχής. Η εκτέλεση των ανδρών έγινε στη θέση Αμπέλια, σε αντίποινα για την πανωλεθρία που υπέστησαν οι Ναζί στην περιοχή της Κάτω Σύμης, όπου σκοτώθηκαν 84 Γερμανοί. Στη θέση Σελί έχει ανεγερθεί Πανεπαρχιακό Ηρώο κοντά στον Αμιρά και κάθε χρόνο (14 Σεπτεμβριου) τελείται μνημόσυνο για τα θύματα της σφαγής.
Το ολοκαυτωμα της Δαμάστας To σαμποτάζ της Δαμάστας πραγματοποιήθηκε το πρωί της 8-8-1944, στον κεντρικό τότε αμαξωτό δρόμο της Κρήτης και σε μικρή απόσταση δυτικά του χωριού Δαμάστα από ομάδα ανταρτών της Ε.Α.Ο. "O ΨΗΛΟΡΕΙΤΗΣ" και είχε σαν αποτέλεσμα την ισοπέδωση και του χωριού Δαμάστα και την εκτέλεση των αντρών που πιάστηκαν σ' αυτό από τους Γερμανούς
Κρητικός αγωνιστής νεκρός πάνω στην μάχη. Τα Ρεθυμνιωτικα ολοκαυτώματα Συνολικά τετρακόσιοι εξήντα πέντε (465) συμπατριώτες μας εκτελέστηκαν από τους Γερμανούς κατά τα Ρεθυμνιώτικα Ολοκαυτώματα (1941-1944) σε διάφορες περοχές του Ρεθύμνου όπως στα Μισίρια, στα Περιβόλια, στον Πλατανιά και στου Σταυρωμένου στο Αστέρι, στο Αδελε, στη Λουτρά και στο Παγκαλοχώρι στο Ροδάκινο, στην Καλή Συκιά......
Η ιστορία φυσικα δεν σταματά εδώ...οι φρικαλεότητες των Ναζι ανα το κόσμο ειναι γνωστές σε όλους, και καλά θα κάνουν να προτείνουν το δάχτυλο στο πατέρα, στο παππού και δεν ξέρω σε ποιον άλλο δικό τους και να αφήσουν την Αφροδίτη , το σύμβολο του πολιτισμού και της ομορφιάς που γεννήθηκε στην ΕΛΛΑΔΑ, ήσυχηΟπως και να το κανουμε, κάποιες χώρες γεννούν μια Αφροδίτη και κάποιες άλλες ένα ΧιτλερΜήπως το ξέχασαν;
Αν δεν καταφέρω να απαντήσω σε όλους, ειπαμε, τα ρευματικα του υπολογιστη αλλα περιμένουμε τον ορθοπεδικό του, ειναι θεμα ωρων ]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2010/02/19/%ce%a3%ce%a4%ce%a9%ce%9d_%ce%9c%ce%95%ce%9b%ce%a4%ce%95%ce%9c%ce%99%ce%a9%ce%9d_%ce%a4%ce%99%ce%a3_%ce%a1%ce%91%ce%a7%ce%95%ce%a3Λογο - τεχνία: ΣΤΩΝ ΜΕΛΤΕΜΙΩΝ ΤΙΣ ΡΑΧΕΣ2010-02-19T12:18:00-05:002010-02-19T12:18:00-05:00
Επιτέλους! Από σήμερα κρατώ το εξώφυλλο στα χέρια μου, παρεμπιπτόντως
δεν χορταίνω να το κοιτάζω- και σε λίγες μέρες, θα σας ενημερώσω, και το βιβλίο
ολάκερο. Σπαρταριστό και ολοζώντανο!Και δεν πα να είναι κι
εγώ δεν ξέρω πιο, εγώ το περιμένω με την
ίδια αγωνία του πρώτου, και το αγαπώ με το ίδιο πάθος της πρωτάραςΜε μια διαφορα:Τωρα περιμένω με την ίδια αγωνία να το αγκαλιάσετε και να το
αγαπήσετε κι εσείς.Και όποιος θελει να το φιλοξενήσει στο μπλογκ τουΚι επειδή ξέρω ότι θα το κανετε, σας ευχαριστώ εκ των προτέρων.Δεν γράφω κάτι άλλο, μοιράστηκα μαζί σας τη χαρά μου κι ως εδώ.Στη μεγάλη χαρά ή στη μεγάλη λύπη συνήθως δεν πολυμιλω .Φιλιά φίλοι μουΚι είθε η ζωή όλων να είναι μόνο χαρές!!! ]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2010/02/16/%ce%a3%cf%85%ce%bd%ce%b4%cf%81%ce%bf%ce%bc%ce%bf_downΛογο - τεχνία: Συνδρομο down2010-02-16T17:34:00-05:002010-02-16T17:34:00-05:00 Βεβαια, ας "λειπει απο το σπιτι μου κι ας ειναι στου αδελφου μου" λέει η παροιμια, αλλα ωστόσο πρωτη φορά ζω απο κοντά μια τέτοια περιπτωση, και με έχει τσουξει αρκετα.Πρόκειται για τη κόρη μιας φίλης μου η οποια, μέσα απο κάτι καινουργιες εξετάσεις,-αυχενικη διαφάνεια θαρρω λεγεται- ανακάλυψε οτι κυοφορει ενα παιδι με σύνδρομο down και ετοιμαζεται τώρα, στον πέμπτο μηνα πια, να το βγάλει.Κι αναρωτιέμαι τωρα εγώ:1 Ποιος Θεός ειναι ρε γαμωτο που δημιουργει αυτά τα πλάσματα.Αντε τα χρωματοσώματα που δημιουργουν αυτά τα πλάσματα.2 Εχουμε αλήθεια δικαιωμα να αφαιρέσουμε τη ζωή απο ένα πλάσμα, έστω και άρρωστο;3. Εν τουτοις, εχουμε όμως και το δικαιωμα να προσφέρουμε τόσες δυσκολίες στον ίδιο τον εαυτο μας, ή ακόμα περισσότερο στα υπολοιπα παιδιά μας φορτώνοντας τα ένα τέτοιο βάρος για ολη την υπόλοιπη ζωή τους;Γιατι το θεμα με κάθε ειδους άρρωστο παιδι ειναι τι γίνεται μετά το θάνατο των γονιών τους, και μη μου πείτε οτι ένα άρρωστο παιδι δεν ειναι μια πραγματικοτητα που αλλαζει εντελως την ζωή μας;
Η φωτο ειναι παρμενη απο το ιντερνετ, αρα δημοσιευμένη, ειδεμη δεν θα την εβαζα ποτέ αυτόβουλα ]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2010/02/11/%ce%91%cf%80%ce%bf_%cf%84%ce%b7%ce%bd_%ce%91%cf%83%cf%84%ce%ac%cf%81%cf%84%ce%b7_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%92%ce%b1%ce%bb%ce%b5%ce%bd%cf%84%ce%af%ce%bd%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%ce%b9_%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%bd_%ce%a5%ce%ac%ce%ba%ce%b9%ce%bd%ce%b8%ce%bfΛογο - τεχνία: Απο την Αστάρτη στο Βαλεντίνο και στον Υάκινθο2010-02-11T20:15:00-05:002010-02-11T20:15:00-05:00
Κι ήταν μια νύχτα ωραία στη καρδιά και
στη ματιά σουΚαι στα τραγούδια σου. Ήταν γλυκιάμια νύχτα στα τραγούδια τα παλιά σουγεμάτη αστέρια, νύχτα ξωτικιά------Η μόνη αγάπη μές΄ στη μοναξιά σου,τόσο όμορφη, τόσο υποβλητικιά,έγινε πάθος μέσα στη καρδιά σου,μές΄ στην καρδιά σου την ερημικιά-------Αχ, τα παλιά τραγούδια σου που κλαίγανκι ήτανε τόσο ανείπωτα γλυκάκαι τόκρυβαν σεμνά και δεν το λέγαν.------Αχ, τα παλιά σου τα τραγούδια πού ΄ναιθλιμμένα σαν αγάπης μυστικά,σαν άνθη δακρυσμένα που σιωπούνε(Μαρία Πολυδούρη)
Δεν υπάρχει συναίσθημα που
να το έχουν υμνήσει οι ποιητές περισσότερο από αυτό του
έρωτα..
Για κανένα άλλο θέμα δεν έχουν γραφτεί
περισσότερα βιβλία και με τίποτα άλλο δεν έχει ασχοληθεί περισσότερο η συγγραφική πένα πέρα από αυτό του έρωτα..
Δεν υπάρχει συναίσθημα άλλο
στο όνομα του οποίου να έχουν γίνει περισσότερα εγκλήματα, πόλεμοι, παρεξηγήσεις
κι οτιδήποτε άλλο κακό μπορεί να
προκαλέσει άνθρωπος σε άνθρωπο.
Δεν υπάρχει συναίσθημα που να
προκαλεί τόση ψυχική ανάταση, να ανεβάζει
το ανθρώπινο ένστικτο σε τόσο υψηλά επίπεδα μα και συγχρόνως να το
κάνει ισότιμο με αυτό του ζώου..
Όλα στους αιώνες των αιώνων προσφέρονταν γενναιόδωρα
στο βωμό της λατρείας της θεάς του έρωτα.
Ασστάρτη την έλεγαν οι Φοίνικες , Ιστάρ οι Ασσυρίοι, Ίσις οι
Αιγύπτιοι,
Κάλι οι Ινδοί, Αφροδίτη
οι Ρωμαίοι και οι Έλληνες , όπως όμως κι αν λεγόταν ο τρόπος με τον οποίο ζητούσαν να την εξευμενίσουν ήταν
όμοιος:
Ο άνθρωπος γεννήθηκε για να
αγαπά και να αγαπιέται, για να ερωτεύεται και να τον ερωτεύονται και μακάριοι όλοι εκείνοι που κοινωνούν την αγία κοινωνία του έρωτα..
Από που σε τούτο τον πλανήτη
ακούστηκε χτύπος καρδιάς και βγήκε στον αέρα ανθρώπινο χνώτο, αυτό είναι
δεδομένο της ύπαρξης μας και κανόνας απαράβατος.
Αν τώρα η Ελληνίδα Αφροδίτη μετά από μια μακρά περίοδο σιωπής, κι αφού
είχε ήδη γίνει ολοκαύτωμα στην πυρά του
σκοταδισμού του Μεσαίωνα και των
Καθολικών, από αυτούς τους ίδιους ονομάστηκε σε
Βαλεντίνο και τώρα τελευταία προσπαθούν να τον ονομάσουν σε Υάκινθο, αν
τώρα στον αιώνα της ταχύτητας που ζούμε ο τρόπος της ερωτικής προσέγγισης άλλαξε περίπου
ολοκληρωτικά σ΄ αυτό ίσως και να μη
φταίμε οι άνθρωποι απόλυτα..
Κι ίσως . ίσως να ήταν ανυπόστατο εντελώς αν σήμερα ζητούσα από την κόρη μου να γυρέψει τον έρωτα στη πλατεία των Τριών
Καμαρών…Εκεί δηλαδή που τον γύρευα εγώ, στην εφηβεία μου που με τις φιλενάδες
μου πηγαίναμε βόλτα πάνω κάτω στο «Νυφοπάζαρο» για να συναντήσουμε τον
καλό μας..
Οι δεκαετίες που μεσολάβησαν
είναι δρόμοι παράλληλοι που δεν υπάρχει ποτέ περίπτωση να ενωθούν..
Εξάλλου τι πειράζει. Ο έρωτας
είναι από μόνος του ανεπανάληπτος είτε έρχεται από το απέναντι πεζοδρόμιο
είτε μέσα από μια στήλη γνωριμιών του INTERNET
Ο έρωτας είναι από μόνος του
ανεπανάληπτος ότι όνομα κι αν του δώσουν.
Αρκεί να έρθει..
Αρκεί να υπάρχει..
]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2010/02/08/%ce%97_%cf%84%cf%81%ce%b5%ce%bb%ce%b1_%ce%b4%ce%b5%ce%bd_%cf%80%ce%ac%ce%b5%ce%b9_%cf%83%cf%84%ce%b1_%ce%b2%ce%bf%cf%85%ce%bd%ce%b1......Λογο - τεχνία: Η τρελα δεν πάει στα βουνα......2010-02-08T21:20:00-05:002010-02-08T21:20:00-05:00
φτάνει μεχρι το Ηράκλειο...... Λοιπον που λετε, λίαν πρωίαν, κατά τις 9, 9 παρά δηλαδή, ντρρρρρρρρρρρρρρ το τηλΗ κοπέλα της γραμματείας-γιατι εγώ όπως καταλαβαίνετε πάω λιγουλάκι αργούτσικα στη δουλεια- και να μου φωνάζειΚαλε κάποιος ήρθε εδώ και ζητουσε εσένα ή το κινητό σου επειγόντως, αλλα δεν το το δώσαμε, άφησε αυτος το δικο του να τον πάρεις λεει επειγοντως γιατι λέει, ειναι ζητημα ζωής και θανάτουΜέχρι να πλυθω εγώ, να πιω το καφέ το ειχα ξεχάσει κιολας και πάλι ντρρρρρρρρρ το τηλΟ τύπος ειχε ξαναπάει στο γραφειο, και απειλώντας, ναι, ναι απειλωντας, ότι θα πάει στην αστυνομία, με γύρευε πάλι γιατι λεει αυτος καίγονταν κι αυτοι δεν με ειχαν ειδοποιήσειΜέχρι που ο μπος τον εβγαλε έξω κι αυτος συνεχιζε το χαβά τουΤον παίρνω τελος πάντων, κι ευτυχώς μου εκοψε και τον πήρα με αποκρυψη, κι ακουτε ακουτεΚάποιος μπλόγκερ που εγώ ούτε που τον ειχα "ματαξαναδεί" -διαβάσει- μου έλεγε κάτι ασυναρτησιες ότι και καλά μια άλλη μπλόγκερ που ούτε αυτη ξέρω, της εκαναν λέει μάγια μεσα απο το μπλογκ της, κι ειναι λεει ζήτημα ζωής και θανάτου γι αυτο και ηρθε να τη βρει, κι αν δεν τον βοηθησω να την βρει θα πάει στη Δ.Η.Ε και θα αναφέρει το ονομα μου και θα πάω αναγκαστικαΚαι το κλου;Δεν ηθελε να μου πει και το ονομα του, μόνο λεει προσωπικαΕγω βεβαια, ως γνωστον δεν μασαω, κι εκει να δεις συνεχεια.....Ρε παιδιά, δεν εχουν σφιξει ακομα οι ζέστες.... ]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2010/02/03/A%ce%b3%ce%af%ce%bf%cf%85_%ce%9f%cf%81%ce%bf%cf%85%cf%82.......%cf%83%cf%85%ce%bd%ce%ad%cf%87%ce%b5%ce%b9%ce%b1Λογο - τεχνία: Aγίου Ορους.......συνέχεια2010-02-03T20:33:00-05:002010-02-03T20:33:00-05:00
Έβλεπα που λέτε χθες βράδυ την εκπομπή του Χαρδαβέλα- ίσως το είδατε κι εσεις- όπου σαν θέμα είχε μια καταγγελία 100 περίπου μοναχών που εκδιώχθηκαν μετά την εισβολλή του Κουτσού απο τα κελλιά τους επειδή λέει δεν είχαν.......ομόλογο!-Τίτλο ιδιοκτησίας απο τον προηγούμενο γέροντα που εμενε στο κελι, κι αυτος απο τον παραπροηγούμενο και πάει λέγοντας-Τα κελλια φυσικα τα πήρε η Βατοπαιδι Α Ε , πηρε και την επιχορήγηση της ανακαίνισης απο την Ε.Ε. και στη συνέχεια τα μεταπούλησε σε Βούλγαρους και άλλους τινούς αλλοδαπούς μοναχούς.Οι εκδιωγμένοι γέροντες ειναι όλοι πάνω απο 70 χρονων με τον μεγαλύτερο να εχει πιάσει τα 92 και έμεναν στα συγκεκριμενα κελιά για πάνω απο 50-χρόνια-Τώρα μένουν σε στάβλους, σε σπηλιές και στην καλυτερη φιλοξενούνται απο κάποιους άλλους- Οταν λοιπον ερωτήθηκε ο πρώην διοικητής του αγιου όρους-αλευροβιομήχανος στο επάγγελμα- για ποιο λόγο εκδιώχθηκε ο 92χρονος, έστω, γέροντας, όπου ακόμα κι αν δεν ειχε τίτλο ιδιοκτησίας-κάτι το οποίο είχε ήδη αποδειχθεί οτι δεν εστεκε- θα μπορούσαν απο ανθρωπια και μονο να του επιτρέψουν να παραμείνει εκει που πέρασε ολάκερη την ζωη του, τι νομίζετε πως απάντησε ο αλευροβιομήχανος πρώην διοικητής της Β. Α. Ε;"Αυτός ο άνθρωπος ειναι ζηλωτής και απο αυτόν κινδυνεύει η ορθοδοξία, οπότε καλά έκαναν και τον εδιωξαν."Ο δημοσιογράφος και οι περεβρισκόμενοι τον κοίταξαν έκπληκτοι, εστιάζει ο Χαρδαβέλας το βιντεο στην εικόνα του γέροντα και ξαναρωτά:¨"Απο τον γέροντα αυτον κινδυνεύει η Ορθοδοξία; Ειστε σίγουρος;""Ναι, απο αυτόν" συνεχίζει ο άλλος.... Την συνέχεια δεν την είδα για να αποφύγω τον εμετό
]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2010/01/31/%ce%a4%ce%bf_%ce%b1%ce%b2%ce%b1%cf%84%ce%bf%ce%bd_%cf%84%ce%bf%cf%85_%ce%91%ce%b3%ce%b9%ce%bf%cf%85_%ce%9f%cf%81%ce%bf%cf%85%cf%82Λογο - τεχνία: Το αβατον του Αγιου Ορους2010-01-31T21:19:00-05:002010-01-31T21:19:00-05:00Α οχι, δεν θα αναφερθω στα γνωστά συμβάντα, αυτα νου εχει ο καθένας και μπορεί να τα κρίνει.Εκεινο που θέλω να ρωτήσω, ειναι αν μπορεί κάποιος να μου εξηγήσει το άβατον του Αγίου ΟρουςΤο πως δηλαδή η θρησκεια της αγάπης, λέμε τώρα, διαχωρίζει το αρσενικό απο το θηλυκο και κρατά ένα χώρο, αιώνες τώρα κλειστό για να τον διαφεντεύουν οι Κουτσοι- Εφραίμ Κουτσός-Εγω προσωπικα, εκτός απο το οτι δεν μπορώ να δεχτω με τίποτα ενα "περιβολι"-μια Κρήτη σχεδόν ολάκερη βάλτε στο μυαλο σας- --Ιδου το πόδι της Χαλκιδικής που χρησιμοποιουν για περιβόλι της Παναγιας, λίγο μεγάλο δεν της πέφτει για τον περίπατο της;----- αφιερωμένομ υποτιθεται στη Παναγια- τι να το κανει η έρμη; Να κάνει τον απογευματινό της περίπατο εκεί μέσα;- επιπλεον δεν μπορώ να δεχτω αυτο το διαχωρισμό ανάμεσα στα δύο γένη και μαλιστα σε ενα θεό που ήρθε να εξισώσει τα πάντα Προς τι το άβατον του αγίου όρους λοιπόν;Για να δρουν ανενόχλητοι οι κάθε λογής ανώμαλοι Όπως έτσι ας πουμε;---Ιερομόναχος βίαζε δόκιμους μοναχούς - Aγία Σκέπη – Κερατέα! Εκεί ζούσαν τη πραγματική φρίκη οι δόκιμοι μοναχοί, αφού όπως καταγγέλουν ο ιερομόναχος τους βίαζε και τους κακοποιούσε κατ’εξακολούθηση! Παρά τις πολλές καταγγελίες πολλοί προσπάθησαν να καλύψουν το συμβάν αλλά ένας δόκιμος βρήκε το θάρρος να καταγγείλει το περιστατικό στο Αστυνομικό Τμήμα Κερατέας! Ο ιερομόναχος κατηγορείται για 10 βιασμούς από το 1989 μέχρι σήμερα και μέσα στις επόμενες ημέρες θα περάσει και από τον εισαγγελέα. Από την πλευρά της Εκκλησίας δεν υπήρχε καμία ανακοίνωση.--ή για να δρουν ανενόχλητοι εκει μεσα οι καθε λογής κλέφτες;
Γιατι δεν δίνουν την περιοχη στους φτωχους; Ελεος ρε παιδιάΤι θέλουμε, να διαιωνίζουμε το Βυζάντιο; Το πιο Βυζάντιο δηλαδή; Την πια αυτοκρατορία; Την αυτοκρατορία του αίματος; Αλλα αυτο ειναι ένα άλλο θέμα που θα το συζητήσουμε σε ενα αλλο ποστ
Αδημοσιευτες φωτο του "περιβολιού" που ειχε την καλωσύνη να μου προσφερει ο συνδυκτιος "Γερολύκος"
]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2010/01/29/%ce%97__%ce%97_%ce%9a%ce%91%ce%a4%ce%91%ce%a1%ce%91_%ce%a4%ce%a9%ce%9d_%ce%a6%ce%91%ce%a1%ce%91%ce%a9:_%ce%91%ce%9b%ce%97%ce%98%ce%95%ce%99%ce%91,%ce%a4%ce%a1%ce%91%ce%93%ce%99%ce%9a%ce%95%ce%a3_%ce%a3%ce%a5%ce%9c%ce%a0%ce%a4%ce%a9%ce%a3%ce%95%ce%99%ce%a3,_%ce%97__%ce%9c%ce%a5%ce%98%ce%9f%ce%a3..Λογο - τεχνία: Η Η ΚΑΤΑΡΑ ΤΩΝ ΦΑΡΑΩ: ΑΛΗΘΕΙΑ,ΤΡΑΓΙΚΕΣ ΣΥΜΠΤΩΣΕΙΣ, Η ΜΥΘΟΣ..2010-01-29T17:19:00-05:002010-01-29T17:19:00-05:00
Ως το 1929, είκοσι δύο άνθρωποι οι οποίοι ανακατεύθηκαν
άμεσα ή
έμμεσα με τον Τουταγχαμών και τον τάφο του πέθαιναν πρόωρα. Οι δεκατρείς
από αυτούς είχαν λάβει μέρος στο άνοιγμα του τάφου
Για πρώτη φορά λόγιοι και δημοσιογράφοι άρχισαν να μιλούν
σοβαρά για την κατάρα των Φαραώ, όταν βρέθηκε η παράξενη στήλη -που
κατόπιν χάθηκε- η οποια έγραφε πάνω της:«Ο θάνατος θα σκοτώσει με τα φτερά του οποιονδήποτε ταράξει
την ησυχία του Φαραώ..»Τι σημαίνει άραγε αυτή η κατάρα; Μπορεί ένας
άνθρωπος ακόμα και σαν ων θεοποιημένο, να επηρεάσει πραγματικά τους ρυθμούς της
ζωής των άλλων ανθρώπων και ίσως ακόμα να τους σταματήσει εντελώς;
Μήπως στην Αρχαία Αίγυπτο
υπήρχαν τρόποι για να το κάνουν αυτό και τους οποίους τους ανακάλυψαν θρησκευτικοί μυστικιστές ή επιστήμονες με
μεγάλο ταλέντο μα οι τρόποι αυτοι ξεχάστηκαν από τότε; Μήπως υπήρχαν
δηλητήρια ή οργανισμοί που προκαλούσαν ασθένειες και με τα οποία οι φαινομενικά αθάνατοι Φαραώ πίστευαν ότι θα
προστατεύσουν τα ξεκοιλιασμένα και επιχρυσωμένα σώματα τους από τα ανθρώπινα χέρια και ήταν ικανά να διατηρούν την δραστικότητα τους κατά την
διάρκεια των χιλιετιών;Μήπως υπήρξε κάποια θανατηφόρα ακτινοβολία από σπάνια χημικά στοιχεία ή μέταλλα τα οποία αυτοί οι
«ημίθεοι» γνώριζαν και χρησιμοποιούσαν για να προστατεύσουν τους
μεγαλόπρεπους πέτρινους τάφους τους;Ή μήπως όλοι αυτοί
οι παράξενοι και ανεξήγητοι, αλλά όλοι αλληλένδετοι μεταξύ τους θάνατοι ,δεν
είναι τίποτα περισσότερο από θέμα απλής σύμπτωσης; Τι νομίζετε εσεις; ]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2010/01/27/__%ce%9c%ce%b7%cf%84%cf%81%cf%8c%cf%82_%cf%84%ce%b5_.....Λογο - τεχνία: ''Μητρός τε .....2010-01-27T17:08:00-05:002010-01-27T17:08:00-05:00
...........και πατρός και των άλλων προγόνων, απάντων τιμιότερον εστι η πατρίς ...'' -Σωκράτης-
Εμένα έτσι μου το έμαθαν, έτσι το λέω, και προπάντων, έτσι το πιστεύω.... Ετσι το ΝΙΩΘΩ Αλλοι πάλι, το νιώθουν ΕΘΝΙΚΙΣΜΟ Τώρα, ποιος να εχεις αραγε δίκιο, και ποιος άδικο, θα δείξουν οι.... ΑΙΩΝΕΣ ]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2010/01/24/%ce%95%cf%80%ce%b5%ce%b9%ce%b4%ce%ae_%ce%b5%ce%b9%ce%bc%ce%b1%ce%b9......Λογο - τεχνία: Επειδή ειμαι......2010-01-24T21:21:00-05:002010-01-24T21:21:00-05:00
.....και λίγο γυναικα, κι οχι μονο αγρίμι, έστω οσο πατά η γάτα-χα χα- σήμερα μου ηρθε στο μυαλο ξαφνικα, οτι παρότι θα το ήθελα, εχω πολυ καιρό να ερωτευθω Μη με ρωτήσετε πόσο, ούτε εγώ δεν θυμάμαι πόσο
Αυτο που ξέρω ειναι πως ασχολούμαι με οποιοδήποτε άλλο θέμα πλην αυτου Γιατι ρε παιδιά, μήπως πέθανα και δεν το ξέρω;
Αυτή στη φώτο μου μοιάζει ή εμένα μου φαινεται; χα χα.
- ο αυτοσαρκασμός ειναι το χαραχτηριστικό γνωρισμα μου- ]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2010/01/22/%ce%a3%cf%85%ce%bd%ce%ae%ce%b3%ce%bf%cf%81%ce%bf%cf%82_%cf%84%ce%bf%cf%85_%ce%b4%ce%b9%ce%b1%ce%b2%cf%8c%ce%bb%ce%bf%cf%85Λογο - τεχνία: Συνήγορος του διαβόλου2010-01-22T19:45:00-05:002010-01-22T19:45:00-05:00
Θα τον κάνω πάλι, - το συνήγορο του διαβόλου ντε- κι οτι ειναι να γίνει ας γίνει Λοιπον, από την μέρα της δολοφονίας του Αλέξη , ψάχνω εδώ, ψάχνω εκει, έστω σ΄ ενα μονοστηλάκι ρε παιδι μου, πουθενα δεν ειδα να γίνετε αναφορά, η ελάχιστη, για κάποια άλλα παιδια που ούτε κι αυτά δεν φταίνε σε τίποτα.... Τα παιδιά του Κορκονέα. Γιατι ρε γαμώτο, μήπως ξέρει κανεις να μου πει; Δεν ειναι αυτά παιδια; Ή ....λέω εγώ τώρα, μήπως αυτά τα παιδιά, όχι απλως δεν πουλάνε, αλλά αντίθετα, ο οποιοσδήποτε ασχοληθεί μαζί τους, εχει μέγα φόβο να τον πάρουν κι αυτον μαζί τους τα σκάγια; Περιμένω εναγωνιως τις αποψεις σας φίλοι μου ]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2010/01/20/%ce%9c%ce%b5_%ce%bc%ce%ac%cf%83%ce%ba%ce%b1,_%ce%ae_%cf%87%cf%89%cf%81%ce%af%cf%82_%ce%bc%ce%ac%cf%83%ce%ba%ce%b1;Λογο - τεχνία: Με μάσκα, ή χωρίς μάσκα;2010-01-20T16:19:00-05:002010-01-20T16:19:00-05:00
Μέσα στον ακταρμά του
διαδικτύου, ο ένας μπαίνει, ο αλλος βγαίνει, μίση, ερωτες, πάθη, φιλίες, κι ότι
άλλος θες δημιουργείτε, ο ένας βρίζει, ο άλλος κλαίει, ο παράλλος παριστάνει
τον χαζοχαρούμενο, ο επόμενος, τον εξυπνότερο, και ούτως βοήσουμε. Σε σημείο δηλαδή που να φτάνεις
να αναρωτιέσαι αν αυτό που βλέπεις είναι όντως αυτό που βλέπεις… Αυτό αναμφίβολα σημαίνει ότι πρέπει
να είμαστε επιφυλακτικοί ακόμα και σε εκείνους που έχουν τη «μαγκιά»-γιατί για
μένα περί μαγκιάς πρόκειται-να αναρτούν φάτσα φόρα το όνομα και τη φωτο τους,
μια και ποιος βεβαιώνει πως είναι και τα
αληθινα; Σε κάθε περίπτωση όμως εσείς σε
ποιον θα επιλέγατε να χαρίσετε με μεγαλύτερη ευκολία την εμπιστοσύνη σας Σε ένα πρόσωπο με προσωπείο
τη μάσκα της ανωνυμίας, ή σε ένα πρόσωπο
που σου λέει : Εγώ είμαι αυτός κι αν έχεις
αμφιβολία ψάξε με….
ΥΓ Βροχερό, μελαγχολικό απόγευμα είναι, έκανα πάλι τους συνειρμούς μου και το
παραπάνω είναι το αποτέλεσμα
]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2010/01/18/%ce%9b%ce%b1%ce%ba%ce%ba%ce%bf%cf%82:_%ce%9f%cf%84%ce%b9_%ce%b1%cf%80%ce%ad%ce%bc%ce%b5%ce%b9%ce%bd%ce%b5Λογο - τεχνία: Λακκος: Οτι απέμεινε2010-01-18T22:21:00-05:002010-01-18T22:21:00-05:00Οι φωτο ειναι όλες απο την πάλαι ποτέ γειτονια της Τρούμπας του Ηρακλείου, τον Λάκκο.... Απο αυτο που ειχε απέμεινει δηλαδη έως και πριν ενα χρονο Τώρα, ενα πολτιστικό κέντρο φτιάχνετε εκεί για να αναβαθμίσει την περιοχη σβήνοντας χωρίς αιδώ την ιστορία της συνοικιας που "δεν ειχε αιδώ' Μια ιστορία με μάγκες, κουτσαβάκια, ρεμπέτες και πόρνες 200 τουλαχιστον χρόνων
]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2010/01/16/%ce%9c%ce%ae%cf%80%cf%89%cf%82_%ce%be%ce%ad%cf%81%ce%b5%cf%84%ce%b5....Λογο - τεχνία: Μήπως ξέρετε....2010-01-17T00:59:00-05:002010-01-17T00:59:00-05:00....πότε , ή πως , το 0
γίνετε 10;
Αντε δύο; ]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2010/01/15/%ce%9f_%ce%b5%ce%b3%ce%b3%ce%bf%ce%bd%cf%8c%cf%82_%cf%84%ce%bf%cf%85_%ce%9f%ce%bc%ce%ae%cf%81%ce%bf%cf%85Λογο - τεχνία: Ο εγγονός του Ομήρου2010-01-15T13:31:00-05:002010-01-15T13:31:00-05:00Όχι, δεν είναι από αυτούς, τους
ευρείας κυκλοφορίας συγγραφείς των μπεστ, είναι όμως ο άνθρωπος που το έργο του
βραβεύτηκε απο την Ακαδημία Αθηνών, μίλησαν γι΄ αυτόν όταν πέθανε εφημερίδεςόπως ηGuardian
, Daily
Telegraph, Times
και άλλες, δημοσιεύοντας την νεκρολογία του σε όλο τον
κόσμο, αλλά πάνω απ΄ όλα είναι ο άνθρωπος που αποδεικνύει περίτρανα αυτό το
κάτι ιδιαίτερο των Κρητικών, που λέει ότι το αηδόνι για να κελαηδήσει δεν χρειάζεται
άδεια, τουτέστιν πτυχία.
Ο Γιώργης Ψυχουντάκης
γιος ενός βοσκού
από το χωριό Ασή Γωνιά των Χανίων, γεννήθηκε το 1920, τελείωσε μόνο το δημοτικό
σχολείο, ένα σπάνιο όμως συγγραφικό ταλέντο παραμόνευε την
κατάλληλη στιγμή για να φανερωθεί από μέσα του, την οποία, ειρωνεία, του την
έδωσαν τα βιώματα του από την ενεργή συμμετοχή και δράση του στηνΜάχη της Κρήτης
Το 1951 παρουσίασε στον Αγγλο Πάτρικ Λη Φέρμορ το
ιδιόχειρο ημερολόγιο του από τον καιρό της κατοχής και της αντίστασης ο οποιος
ενθουσιάστηκε απο τον χειμαρρώδη λόγο του Ψυχουντάκη, όπου ο συγγραφέας, ως
νέος Μακρυγιάννης, περιγράφει μοναδικά τα γεγονότα που έζησε, χωρίς
στρογγυλέματα και διορθώσεις που παραποιούν την ιστορία,
και με ευθύνη δική του οι αναμνησεις αυτές
εκδόθηκαν σε βιβλίο το 1955 απο τις εκδόσεις
John Murray, London, με τίτλο "Τhe Cretan Runner" και έγινε
μπεστ σέλερ.
- Πάτρικ Λη Φέρμορ:
-Ο θρύλος της βρετανικής ομάδας στο νησί κατά την
κατοχή, στην ομάδα του οποίου συμμετείχε από τον Ιούλιο του 1942 ως
μαντατοφόρος ο Γιώργης Ψυχουντάκης που άρχισε να οργώνει το νησί από άκρη σε
άκρη, με καταπληκτική ταχύτητα, μεταφέροντας τα μηνύματα των διαφόρων
αντιστασιακών ομάδων, εκθέτοντας τον εαυτό του σε συνεχή κίνδυνο- Το
πλήρες ημερολόγιό του από την Μάχη της Κρήτης και την αντίσταση κυκλοφόρησε στα
ελληνικά, με τίτλο "Ο Κρητικός
Μαντατοφόρος" το 1983 και
επανεκδόθηκε το 2001. -
Όμως ο Ψυχουντάκης δεν έμεινε εκεί. Συνέχισε
γράφοντας άλλο ενα βιβλίο λαογραφικού περιεχομένου με τίτλο "Οι αετοφωλιές της Κρήτης" που κυκλοφόρησε ως έκδοση του δήμου Χανίων και . το 1968 με
τολμά το μεγάλο άλμα:
Αρχίζει να μεταφράζει στη λαλιά της Κρήτης, στην
γλώσσα του Ερωτόκριτου, την ομηρική
Οδύσσεια, έργο που του πήρε έντεκα χρόνια, εκδόθηκε
το 1980 και την επόμενη χρονιά τιμήθηκε από την Ακαδημία Αθηνών.
"Άρχισε, Μούσα να μιλείς να βγάνεις μελωδία.
Ψάλε τον άντρα που ΄ριξε την ιερή την Τροία.
Ψάλε τον πολυμήχανο, που κι ύστερα πλανήθη
σε θάλασσες και σε στεριές, πολλά ταλαιπωρήθη
κι ανθρώπων έμαθε πολλών τις χώρες και τη γνώμη.."
-Μικρό απόσπασμα απο την Οδύσσεια του Γιώργη Ψυχουντάκη-
Στη συνέχεια, το 1983, έπιασε την Ιλιάδα, την
ολοκλήρωσε σε δώδεκα χρόνια , και το 1995 εκδόθηκε όπως η Οδύσσεια, από τις
Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης.
Αν αναζητάτε τώρα την διαφορα ανάμεσα στις άλλες
μεταφράσεις της Οδύσσειας, και την μετάφραση του Ψυχουντάκη, ειναι ότι σε όλες
τις υπόλοιπες μιλουν οι λόγιοι, ενώ σ΄ αυτην μιλα ένας απλός άνθρωπος που
ξαναδημιουργούσε τον Όμηρο, αφού πρώτα όμως τον
είχε νιώσει και είχε αφομοιώσει.
Ο Γιώργης Ψυχουντάκης, ο εγγονός του Ομήρου, πέρασε στην αιωνιότητα στις 29 Ιανουαρίου 2006.
]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2010/01/13/%ce%a3%cf%84%ce%b7_%cf%81%cf%89%ce%b3%ce%bc%ce%b7_%cf%84%ce%bf%cf%85_%cf%87%cf%81%cf%8c%ce%bd%ce%bf%cf%85Λογο - τεχνία: Στη ρωγμη του χρόνου2010-01-13T13:48:00-05:002010-01-13T13:48:00-05:00
Αυτός εδώ είναι ο φίλος μου ο Στέλιος ο Βισκαδουράκης
Κι όταν λέμε φίλος, οχι e-φίλος, φίλος , φίλος. Κανονικός και με το νόμο! -Ο ίδιος προσωπικα δεν ανήκει στην μπλοκόσφαιρα, αν και προσπαθω να τον πεισω- Κι αυτο εδώ ειναι το βίβλιο του Και, αν και δεν το συνηθίζω να παρουσιάζω βιβλία, γιατι θεωρώ ότι γνώμες και απόψεις ειναι εντελώς υποκειμενικές, εν τούτοις, επειδη αυτο το βιβλίο προυπήρχε και παραμόνευε στην "ρωγμή του χρόνου" να το ανακαλύψω εγω..... Ας τα πάρω ομως τα πράγματα απο την αρχή: Ο Στέλιος, εκτός απο γιατρός- φυσικοθεραπευτής που είναι, είναι επίσης καιζωγράφος, γλύπτης και φωτογράφος μέσα απο μια οικογενειακη παράδοση γενεών Το2002 λοιπον-προχθες μου το επεσήμανε πως πέρασαν ήδη τόσα χρόνια και τρελάθηκα- θέλοντας να του πάρω μια συνέντευξη για τις άλλες καλλιτεχνικές του ιδιοτητες, και θέλοντας να κάνω μια καλυτερη δουλεια μαζι του, του έδωσα γραπτές τις ερωτήσεις για να μου απαντησει με την ησυχία του και χωρίς το άγχος του μαγνητοφώνου. Οταν μερικές μερες μετά πήγα να πάρω τις απαντησεις, με το που τους ρίχνω μια ματιά, του λέω " Στέλιο, εκτός απο ζωγράφος και γλυπτης εισαι επίσης και λογοτέχνης, το ξέρεις;" "Τι λες βρε" ήταν η δικαιολογημένη του αντίδραση, "εγώ δεν έχω γράψει μέχρι σήμερα τίποτα άλλο πέρα απο συνταγές" "Κι όμως "επιμένω εγώ, "πιθανόν μάλιστα η λογοτεχνική σου ευχέρεια να είναι και κατά πολυ μεγαλυτερη κι απ΄ ολα τα υπόλοιπα καλλιτεχνικά σου ταλέντα" του είπα και το πράγμα έμεινε εκει Επιφανειακά βέβαια έμεινε, γιατι εγώ το σπορο τον είχα ήδη φυτεύσει, και το αποτέλεσμα του ειναι αυτό το βιβλιο που βλεπετε σήμερα και το οποίου η έκδοση, που έγινε πριν μερικες μέρες, μου έδωσε τέτοια χαρά, σαν να ήταν δικό μου. Επιβεβαίωσε το ένστικτο μου βλέπεις.....
Αλλα και μήπως δεν είναι; Γιατι μπορεί μεν ο Στέλιος να ειναι ο βιολογικός πατέρας του, εγώ όμως θεωρω -και μη γελάσετε- πως ειμαι η παρένθετη μάνα του, μια κι αν δεν ήμουν εγώ, πιθανον ο συγγραφέας του να μην ανακάλυπτε ποτέ το ταλέντο του,και το λεω χωρίς καμια έπαρση αυτό, άρα και το βιβλίο να μην ειχε γεννηθεί ποτέ. Και βέβαια, θα μου πειτε τώρα, και με το δίκιο σας "σιγά τα ωα ρε Ρίκη, και τι εγινε; Οι μισοί, και πάνω, Έλληνες σημερα γράφουν, κι ενα παραπάνω εσεις οι Κρητικοι που έχετε "βιομηχανία συγγραφής" Α όχι, δεν ειναι έτσι. Το βιβλίο αυτό, αποτελείται απο μια σειρά διηγημάτων που κινουνται με δεξιοτεχνικό τρόπο ανάμεσα στο χθες και στο σήμερα, στο υλιστικό και το ιδεατό, στο φυσικό και το μεταφυσικό, συνδέει μαγικά χαρακτήρες εντελως ανόμοιους μεταξύ τους, όπως: Ενα μάγκα το βράδυ της Μ. Παρασκευής του 43, στο κατοχικό Λάκκο, την γνωστή κακοφημη συνοικία του Ηρακλείου, που χορεύει το τελευταίο του ζειμέκικο αγκαλιά με την Ιουλιέτα και τον νεκρό Ιησου. Ένα μεγάλο Ελληνα ποιητη που προσπαθεί μέσα απο τους μύθους μιας πόλης να βρει απαντήσεις στα διλλήματα του. Τον ζωγράφο Θεόφιλο που εμπνέεται απο ένα απαγορευμένο έρωτα και ζωγραφίζει την Παναγιά με τα γαλάζια μάτια. Εναν μοναχικό αγιογράφο που προσπαθει να δώσει χρώμα στον ασπρόμαυρο κόσμο ενός κοριτσιού με την μυρωδιά της κανέλας, του μοσχοκάρυδου, της μέντας, του ευκάλυπτου και του λεμονιου. Οπως καταλάβατε, το γράψιμο του φίλου μου του Στέλιου, δεν ειναι απλό γράψιμο μια κι ο πονηρός, εκμεταλλευόμενος και τις άλλες του ιδιότητες, φωτογραφίζει τα συναισθήματα του και κατόπιν, χρωματίζοντας τον λόγο του και σμιλεύοντας τα θέματα του, δημιουργεί ένα αποτέλεσμα που θυμίζει κάτι ανάμεσα σε πίνακα ζωγραφικής και καλοδουλεμένο μάρμαρο με το μαντέμι της πένας.
Κι οκ , αν δεν πιστεύετε εμένα και νομίζετε πως υπερβάλω λόγω φιλίας, πιστέψτε τουλάχιστον τους κριτές πανελλήνιων και Κρητικών λογοτεχνικών διαγωνισμών, που στη διάρκεια αυτών των οκτώ χρόνων , εδιναν πρώτα βραβεια στο Στέλιο και σε μένα τον πουλο- χα χα- Γκρρρρρρρρρρρ Στέλιο πρέπει να σε εξοντωσω....και τους δυο μαζι δεν μας χωρά η Κρήτη
Σε ασπάζομαι φίλε και πάντα με τέτοιες, κι ακόμα πιο μεγάλες επιτυχίες !!!
ΥΓ Η παρούσα ανάρτηση μου εχει κι άλλο ένα ακόμα λόγο ύπαρξης. Να ακουσουν μερικοί που τους έχω επισημάνει κάποια πράγματα Ακους Δέσποινα; Ακους Βάσσια;
]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2010/01/09/%ce%9f%ce%99_%ce%94_%ce%a5%ce%9f_%ce%9c%ce%95%ce%93%ce%91%ce%9b%ce%9f%ce%99_%ce%91%ce%a0%ce%9f%ce%a3%ce%a4%ce%9f%ce%9b%ce%9f%ce%99_%ce%a4%ce%97%ce%a3_%ce%91%ce%93%ce%91%ce%a0%ce%97%ce%a3_%ce%a4%ce%9f%ce%a5_20%ce%bf%cf%85_%ce%91%ce%99%ce%a9%ce%9d%ce%91:___________%ce%9c%ce%91%ce%a7%ce%91%ce%a4%ce%9c%ce%91_%ce%93%ce%9a%ce%91%ce%9d%ce%a4%ce%99.__%ce%91%ce%9b%ce%92%ce%95%ce%a1%ce%a4%ce%9f%ce%a3__%ce%a3%ce%92%ce%91%ce%99%ce%a4%ce%a3%ce%95%ce%a1Λογο - τεχνία: ΟΙ Δ ΥΟ ΜΕΓΑΛΟΙ ΑΠΟΣΤΟΛΟΙ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΤΟΥ 20ου ΑΙΩΝΑ: ΜΑΧΑΤΜΑ ΓΚΑΝΤΙ. ΑΛΒΕΡΤΟΣ ΣΒΑΙΤΣΕΡ2010-01-09T21:43:00-05:002010-01-09T21:43:00-05:00Βέβαια, τα πρότυπα έχουν κατά πολύ αλλάξει. Ομως, στον αιώνα που πέρασε,στον εικοστό αιώνα όπου θριαμβευτής βγήκε ο ανθρώπινος εγκέφαλος για να κατακτήσει σιγά αλλά σταθερά το Σύμπαν, με αποτέλεσμα ούτε κατά πόντο να μην απομείνει θέση για την καρδιά και τις λειτουργίες της, δυό σύγχρονοι άνδρες πήραν απάνω τους ολάκερο τον ανθρώπινο πόνο που άντεχε να σηκώσει η δική τους η ύπαρξη:
Αλβέρτος Σβάιτσερ ο ενας. ή «Αγία Βιβλική Μορφή» όπως αποκαλέστηκε!
Μαχάτμα Γκάντι ο αλλος, ή «Παράκλιτος» όπως επίσης αποκαλέστηκε!
Και οι δυό μαζί χύνουν βάλσαμο και σκορπίζουν φως λυτρωτικό με την παρουσία τους σε μια εποχή που δονείται από το πυρηνικό άγχος και καταδυναστεύεται από τον αλαλαγμό της αδικίας. Η συμπεριφορά τους απέναντι στην ανθρώπινη υπόσταση έμεινε παροιμιώδης και η αυτοθυσία τους έναυσμα που επιτρέπει να αφυπνίζεται η οικουμενική συνείδηση για όλους εκείνους που εξακολουθούν πεισματικά να επιμένουν σε ένα διαφορετικό αύριο.. Δεν θα σας ζαλισω με περιττά λόγια μια μια κι ειναι ευκολο για τον καθένα να ψάξει και να μάθει,θα σας πω μονο οτι οι δυο αυτοί ονομάστηκαν Απόστολοι της Αγάπης για όσα, ο καθένας στον τομέα του, πρόσφεραν στην Ανθρωπότητα Ο Γκάντι, στο λαό του και τη χώρα του τις Ινδίες, κι ο Αλβερτος στους μαύρους της Αφρικής, όπου μαζι με τη γυναικα του, εζησε όλη του τη ζωη σε μια εντελως λησμονημένη γωνια της γης. στο Λαμπαρενέ αγκαλιά με τους κροκρόδειλους, τα θηρία , τους πρώην ανθρωποφάγους, τους φρενοβλαβεις και τους λεπρούς..Πηγαίνει με την γυναίκα του σε μια εντελώς λησμονημένη γωνιά της γής,στο Λαμπαρενέ όπου και εκεί αποφασίζει να ζήσει πλέον αγκαλιά με τους κροκόδειλους τα θηρία και τους πρώην ανθρωποφάγους,τους φρενοβλαβείς και τους λεπρούς. ]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2010/01/06/_%ce%9c%ce%b5%cf%84%ce%b5%ce%b2%ce%bb%ce%ae%ce%b8%ce%b7_%ce%b5%ce%bd%cf%84%cf%8c%cf%82_%ce%bc%ce%bf%cf%85_%ce%bf_%cf%81%cf%85%ce%b8%ce%bc%cf%8c%cf%82_%cf%84%ce%bf%cf%85_%ce%ba%cf%8c%cf%83%ce%bc%ce%bf%cf%85...._%ce%93.%ce%92.Λογο - τεχνία: "Μετεβλήθη εντός μου ο ρυθμός του κόσμου...."Γ.Β.2010-01-06T20:13:00-05:002010-01-06T20:13:00-05:00Γιαννούλης Χαλεπάς
Ο κορυφαίος Έλληνας γλύπτης που τ' όνομά του συνδέθηκε με τη"Κοιμωμένη"
του -γλυπτό εκπληκτικής ομορφιάς- που βρίσκεται στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών και παριστά κόρη που κοιμάται τον αιώνιο ύπνο
Γεωργιος Βιζυηνός
Δεν νομίζω οτι χρειάζεται συστάσεις. Απο τους λογοτεχνες που άλλαξαν το ρουν των Ελληνικων Γραμμάτων.
Θεοφιλος Χατζημιχαήλ
Ο φουστανελοφόρος ζωγράφος που δόξασε
μέσα απο την τέχνη του κάθε τι το Ελληνικο!
Βαν Γκογκ Ουτε κι αυτός νομιζω χρειάζεται συστασεις. Τι κοινό όμως μπορει να εχουν μεταξυ τους όλοι αυτοι -και ΄οχι μονο- οι άνθρωποι, θα σας το πω αμέσως: Μεγαλουργησαν στην τρελα τους! Και βέβαια δεν ειναι μονο αυτοί. Υπάρχουν χιλιάδες άλλοι λιγότερο επώνυμοι, ή ακόμα και ανώνυμοι εντελώς, που μεγαλουργουν μέσα σε ένα κόσμο, διαταραγμένο νοητικά, για όλους εμάς τους υπολοιπους
Κατα πόσο τώρα ένα "μεταβεβλημενο εντός" έχει την ικανότητα να απογειώσει την τέχνη και τον δημιουργό, ή και την τέχνη, και τον δημιουργό, τα μεταβάλλει στην πορεία η τέχνη- ελπίζω να ήμουν σαφής στην έκφραση του ερωτηματος-αυτο ειναι κάτι που ειλικρινα πολυ θα με ενδιέφερε να το μαθω.
....πριν λίγα χρόνια που ειχαμε μιλησει εμεις οι δυο: [http:]
"Δημοσιογράφος δεν ειναι ο γραβανταρισμένος-αυτη τη λέξη, για ευνοητους λόγους την είχα αφαιρέσει απο το κειμενο- που βγαινει στην τηλεόραση και καρπώνεται τον κόπο του άλλου. Αυτος ειναι παρουσιαστης. Και ο παρουσιαστής δεν εχει καμία απολυτως σχέση με τον δημοσιογράφο.
Δημοσιογράφος ειναι αυτος που κρατει το στυλο στα χέρια του κι εχει την ικανότητα να τον μετατρέπει σε όπλο....." Τα σχόλια για τη μεγάλη εξουσία δικά σας........
Ας ειναι ελαφρύ το χώμα που σε σκέπασε Νικόλα!
]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2010/01/01/_%ce%9d%ce%b1_%ce%bc%ce%b9%ce%bb%ce%ae%cf%83%ce%bf%cf%85%ce%bd_%cf%84%ce%b1_%cf%87%cf%81%cf%8e%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b1...._.Λογο - τεχνία: "Να μιλήσουν τα χρώματα....".2010-01-01T21:17:00-05:002010-01-01T21:17:00-05:00Κι ας ξεκινησω απο τα "χρώματα" της χθεσινοβραδυνης πανσέληνου όπωςτην αποτύπωσε ο φακός της μηχανουλας μου έξω απο το μπαλκονι τουσπιτιου μου
Τα υπολοιπα όλα
ειναι χρώματα
απο τα χρώματα
που ειχε το ηλιοβασίλεμα του τόπου μου σήμερα το απογευμα 1-1- 2010
Δεν ειναι μαγικα;
]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2009/12/30/%ce%9f_%cf%80%ce%bb%ce%ad%ce%bf%ce%bd_%cf%80%ce%bf%ce%bb%cf%85%cf%84%ce%b5%ce%ba%ce%bd%ce%bf%cf%82_%cf%80%ce%b1%cf%84%ce%ad%cf%81%ce%b1%cf%82_....Λογο - τεχνία: Ο πλέον πολυτεκνος πατέρας ....2009-12-30T21:48:00-05:002009-12-30T21:48:00-05:00
Αυτη είναι η τελευταία αναρτηση του χρόνου απο μένα
Κι αυτος ειναι ο πατηρ Αντώνιος....
......με τα παιδια του.....
Τι να πω τώρα εγω για το πατέρα Αντωνιο; Οτι μεγάλωνει πάνω απο 300 παιδια; Μπα, δεν θα πω τίποτα Μιλάνε οι φωτο απο μονες τους Οτι ειναι μπορειται να τα δειτε απο εδω: http://www.kivotostoukosmou.org/index.php/gr/frontpage/wellcome Αν λοιπον κάποιος απο εσάς θέλει όντως-και μπορει φυσικά- να βοηθήσει τον πολυτεκνο πατέρα και να προσφέρει με έργα κι όχι με λόγια, στα 300 , διχωςε εθνικότητα παιδια , που μεγαλώνει, ιδου η Ροδος , ιδού και το πήδημα Mπειτε στην ιστοσελιδα, δείτε και δείξτε με πράξεις , κι οχι με λόγια, την ανθρωπια σας κάνοντας οτι μπορειτα δίπλα στο παπά Αντώνιο Εδω ειναι η μαγκια.....
.
Α, να μη ξεχάσω, ο νεαρός, -προτιμω να τον λεώ ετσι,- πρόσφατα βραβευτηκε για το εργο του απο την Ακαδημια Αθηνων....
Το είδα πριν λίγο στα "ψιλά" των ειδήσεων, και συγκλονίστηκα
Κι επειδη η προηγούμενη ανάρτηση, η σχετική με το τόπο μου, είχε
πέραση, αλλά....
Αλλά κι επειδή, ναι μεν αγαπώ τον τοπο μου, αλλά η αγάπη μου αυτη δεν με προτρέπει ούτε να
εθελοτυφλώ ουτε επίσης και να γίνομαι προγονόπληκτη, σκέφτηκα να το αναρτησω κι αυτό με σκοπό να το καυτηριάσω
Ε ναι, λοιπον, η Κρήτη δεν είναι πάντα ο «παράδεισος» και δεν με αφορά αν το
λίγο ή το πολύ των κατοίκων της είναι εκείνοι που την μετατρέπουν σε κόλαση….
Με αφορά ότι ιστορίες ντροπης σαν αυτή
με γονατίζουν κάνοντας με να σιχαίνομαι που
είμαι από την Κρήτη, κι υποθέτω όχι μόνο
εμένα, αλλά οποιονδήποτε Κρητικό θέλει πάνω
απ΄ όλα να λέγεται άνθρωπος
Ποιο είναι όμως αυτό που είδα;
Θυμάστε καθόλου τον Στάθη Λαζαρίδη;
Τον ειδικό φρουρό που έμεινε
ζωντανός νεκρός σε μια ιστορία- συμπλοκή ανάμεσα σε αστυνομικούς και
χασισοκαλλιεργητές των Ζωνιανων, πριν 26 μήνες;
Ένα νέο άντρα που δεν πρόλαβε να χαρεί τίποτα από όλα εκείνα τα αυτονόητα
που δικαιούνται όλοι οι άνθρωποι
Ντροπή! Αισχος!
Δε ξέρω ούτε καν τι έχει απογίνει μ αυτούς τους δολοφόνους, αλλα πιστέψτε
με, μεγάλος μέρος Κρητικών, αυτων τουλάχιστον που ξερω εγώ, καταδικάζει με
βδελυγμία τη πράξη τους
Ντροπή! Αισχος και για όσους επίσης ήξεραν αλλά συγκάλυπταν
Ποιος θα δώσει τώρα πίσω τη ζωή σ΄ αυτό το παιδι;
Ποιος θα δώσει τώρα πίσω την χαρά
σ αυτό το πατέρα;
Ντροπή! Αίσχος και για τη πολιτεία, που το λιγότερο που θα μπορούσε να κάνει
για το Στάθη ηταν να σταματησει πια να ταλαιπωρεί τους γονείς του …
ΥΓ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΤΑ ΑΝΑΛΟΓΑ ΜΠΛΟΓΚ ΠΟΥ ΙΣΩΣ ΝΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΚΑΤΑΦΕΡΟΥΝ ΚΑΤΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΜΟΙΡΟ ΠΑΤΕΡΑ , ΝΑ
ΠΑΡΟΥΝ ΤΟ ΘΕΜΑ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟ ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΟΥΝ
Το προσωπο αυτου του παιδιου, ο πόνος
αυτου του πατέρα, ΝΤΡΟΠΗ ΟΛΩΝ ΜΑΣ
]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2009/12/26/_.%ce%9d%ce%b7_%ce%96%ce%b1_%cf%86%ce%ac%cf%83%ce%ba%cf%89__%cf%83%ce%bf%cf%85_%ce%ba%ce%b1%ce%b9_%ce%ba%ce%b1%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%b5_%cf%84%ce%bf......_Λογο - τεχνία: ".Νη Ζα φάσκω σου και κατεχε το......"2009-12-26T12:52:00-05:002009-12-26T12:52:00-05:00 βρίσκεται εδώ και αιώνες η ΜΟΝΗ ΔΙΟΣΚΟΥΡΙΟΥ, η οποια, με το εμφανές αρχαιοελληνικό της όνομα –Διός- Κούρος-
αποδεικνύει πως η αρχαία ελληνική θρησκεία ήταν ένα δεδομένο αιώνων που δεν γίνεται να αγνοηθεί, και πως, οι της ορθόδοξης εκκλησίας, προσέγγισαν κατ’ ουσία την παλαιά θρησκεία παίρνοντας στοιχεία της. Δεν θα σας ζαλίσω με λεπτομέρειες, που πιθανόν τους περισσότερους απο εσάς δεν ενδιαφέρουν, θα σας πω μονάχα ότι μέσα σ΄αυτην την εκκλησία
που τιμάται πλέον στην χάρη ενός πολεμικού χριστιανικού αγίου, του Αγίου Γεωργιου,
τελείται ένα από τα πιο χαρακτηριστικά έθιμα ποιμενικού δικαίου που υπάρχουν στη Κρήτη: Το ξεκαθάρισμα των λογαριασμών που έχουν σχέση με τις ζωοκλοπές. Και το αξιοπερίεργο, ή μάλλον αξιοθαύμαστο, ξέρετε ποιο είναι; Πως τελειται μπρος την εικόνα του χριστιανού αγίου με την επίκληση του ονόματος του Διός!
Ο όρκος, που αναγκάζετε να πει ο πιθανός δράστης για την κλοπή, έχει άμεση σχέση με τις προχριστιανικές συνήθειες και όπως έχει καταγραφεί μέχρι σήμερα είναι ο εξής: «Νη Ζα φάσκω σου και κάτεχε το πώς δε σου φταίω το πράμα σου, έργο μου γη βουλή μου…»
Ή, σύμφωνα με μια άλλη παραλλαγή:
«Μα το Ζα δε σε πείραξα κι άμε να γυρεύγεις αλλού το πράμα σου…»
Υπάρχει βέβαια και η εκδοχή, η πιθανότερη μάλιστα, στη πορεία του χρόνου οι άνθρωποι να μη γνώριζαν, κι ούτε καλά- καλά ακόμα και σήμερα να μη γνωρίζουν, τι εννοούσαν λέγοντας «Μα το Ζα…». Οπότε, δεν αποκλείεται να μπέρδευαν την επίκληση του ονόματος του Δία, ή Ζα στην αρχαία αιτιατική της Δωρικής Διαλέκτου, με τη δική μας κρητική λέξη «ζα» που σημαίνει ζώα, άρα ότι έλεγαν να το έλεγαν μόνο και μόνο από τη βαθιά μέσα τους ριζωμένη παράδοση χωρίς να ψάχνουν την βαθύτερη έννοια.
Το βέβαιο πάντως είναι ότι ο όρκος είχε, αλλά κι εξακολουθεί να έχει, τόσο βαθιά ριζωμένη ισχύ, που αν ο πιθανός δράστης τολμούσε τελικά να ακουμπήσει το χέρι του στην εικόνα απαλλασσόνταν από κάθε υποψία, ενώ αντίθετα, αν ήταν αναμεμειγμένος ή έστω είχε και τη παραμικρή σχέση μαζί της, η παράδοση αναφέρει ότι τιμωρούνταν από τον Άγιο και μάλιστα πολύ αυστηρα
Σύμφωνα λοιπον με τα λεγόμενα του πατέρα Ραφαήλ Μαινολά, του σημερινου ηγούμενου και μοναδικού μοναχού της Μονής- ευτυχώς πάντα, παντού και σε κάθε δόγμα θα υπάρχουν ανοιχτόμυαλοι άνθρωποι-ο σύνδεσμος του μοναστηριού με το λατρευτικό ιερό των Διοσκούρων στο συγκεκριμένο σημείο δεν γίνεται να αγνοηθεί, κι ας έχουν υπάρξει επανειλημμένως παρεξηγήσεις για το συγκεκριμένο θέμα και ανάμεσα σε κληρικούς αλλά και ανάμεσα σε λαϊκούς. Υπήρξε όντως σ' αυτό το χώρο το ιερό και ο βωμός των Διόσκουρων, γινόταν θυσίες προς χάριν και προς τιμή τους, με τον ερχομό όμως της νέας θρησκείας και το διάταγμα της ανεξιθρησκίας έγινε χριστιανικό ιερό, δεν γνωρίζουμε κατ’ αρχήν ποιο, και μετά από πολλούς αιώνες προκύπτει η ίδρυση της σημερινής Μονής
]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2009/12/23/To_%cf%84%cf%81%ce%b5%ce%bd%ce%b1%ce%ba%ce%b9Λογο - τεχνία: To τρενακι2009-12-23T20:34:00-05:002009-12-23T20:34:00-05:00
Ολα μέσα στο μυαλό μας δεν λένε ότι παίζονται; Ε λοιπον, στο γινάτι των καιρών, ναι, όσο εγώ έχω το μυαλό μου, μαζι με αυτο το θεικό δώρο με το οποιο γεννήθηκα, την ικανότητα δηλαδη να μπορώ να γράφω, θα δημιουργω Χριστούγεννα, Πρωτοχρονιές, κι ότι άλλο σηματοδοτεί την ανθρώπινη ύπαρξη, όπως εγώ τα θέλω και τα φαντάζομαι.... Στο γινατι των καιρών, ναι.... Το παρακάτω απόσπασμα λοιπόν, ειναι ένα αποσπασμα απο το βιβλίο μου "Το τρενάκι" όπου ο Παναγιώτης, ο μικρός ήρωας, στο στάδιο ακριβως της μετάβασης του απο την παιδικότητα στην εφηβεία, αποφασίζει να θυσιάσει το μεγάλο όνειρο της πρώτης, ή αλλιώς την επιθυμία χρόνων να αποκτήσει ενα τρενάκι "για να ταξιδεύει τα ονειρα του "-που η δύσκολη ζωή του ποτέ μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν του το επέτρεψε-στην αγάπη του για το συνάνθρωπο. Κι επειδή, αν ποτέ καταφέρει να αλλάξει ο κόσμος εξαρτάται μόνο απο εμάς,, το παράδειγμα του μικρού Παναγιώτη, ίσως μας ανοίξει τα ματια:
"....Καλησπέρα και χρόνια πολλά", είπε μόνο και τοποθέτησε διχως δεύτερη σκέψη όλο τον "επιγειο θησαυρό του" στο κουτί με τα στυλό και τους αναπτήρες."'Ηταν για ένα τρενάκι" εξακολούθησε σαν να ήθελε να απολογηθεί, "όμως, ξέρετε, δεν το έχω πια ανάγκη. Καληνύχτα σας και καλά Χριστούγεννα" ύψωσε την φωνή του να ευχηθεί, και πριν προλάβουν να συνέλθουν αυτοί-μπας κι ήταν άγγελος;-ο Παναγιώτης χάθηκε τρέχοντας στο γύρισμα του δρόμου. Κι εκεί τότε, μιας κι ήταν σίγουρος πως μάρτυρας για το κλάμα του, κανείς γύρω εκτός από το σκοτάδι της νύχτας δεν υπήρχε, άφησε τα μάτια του να εκφραστούν όπως μόνο αυτα ήξεραν και ήθελαν. Μα ...αν εκείνη την ώρα σήκωνε το κεφάλι του ψηλά, θα έβλεπε ολοκάθαρα πως ένα αστέρι ερχόταν πίσω του. Ένα αστέρι που όλο και χαμήλωνε, διαρκώς χαμήλωνε, το αστέρι του Μικρού Χριστού, που εντός ολίγου πάλι απόψε θα "ξαναγεννιόταν" για να αφυπνίζει την αγάπη στο σύμπαν, πέφτοντας ολόφωτο κατά πάνω του τον ακολουθούσε! Κι ασφαλώς, σίγουρα θα ήταν η λαμψη του που χάρισε στην καρδιά του Παναγιωτη, αυτη την τόσο απεριόριστη κι ανιδιοτελή αγάπη για το συνάνθρωπο του Σίγουρα θα ήταν η λάμψη του αστεριού το φως που μεταμόρφωσε την καρδιά του, κάνοντας την να μοιάζει τόσο πολύ με κάποια φάτνη, που δυο χιλιάδες χρόνια πριν, γεννήθηκε μέσα στην ταπεινότητα της Εκείνος που πρωτοδίδαξε
"ΑΛΛΗΛΩΝ ΤΑ ΒΑΡΗ ΒΑΣΤΆΖΕΤΑΙ!!!"
]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2009/12/21/%ce%a7%cf%81%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%bf%cf%85%ce%b3%ce%b5%ce%bd%ce%bd%ce%b9%ce%ac%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%b5%cf%82_%cf%8c%cf%88%ce%b5%ce%b9%cf%82__%ce%b1%cf%80%ce%bf_%cf%84%ce%b9%cf%82.....MEGA_%ce%b5%ce%bf%cf%81%cf%84%ce%ad%cf%82,_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%97%cf%81%ce%ac%ce%ba%ce%bb%ce%b5%ce%b9%ce%bf_%ce%9a%cf%81%ce%ae%cf%84%ce%b7%cf%82Λογο - τεχνία: Χριστουγεννιάτικες όψεις απο τις.....MEGA εορτές, στο Ηράκλειο Κρήτης2009-12-21T20:58:00-05:002009-12-21T20:58:00-05:00
Το χριστουγεννιάτικο δέντρο στη πλατεία Ελευθερίας- Πούντην καλε; Την ελευθερία ντε...-
Βιτρίνες μαγαζιών-παρεπιπτόντως άδειων-
Η χαρά των παιδιών- εννοείται των λίγων-
Τα ερμα τα αδέσποτα
Και ξανά τα αδέσποτα- μπας το εμπεδώσουμε-
Η ελεημοσύνη, χμμμμμ.....
Το απλωμένο χέρι με το παγωμένο μωρό
Ο πόνος.....
Και βέβαια, όπως σε κάθε μεγαλούπολη, δεν θα μπορουσαν ούτε απο εδω να λειπουν τα αγάλματα της πείνας..... Και για να μη με χαραχτηρήσετε ανοικοκύρευτη, ιδου και ο δικός μου χριστουγεννιάτικος στολισμός. Θα μου πειτε τώρα μόνο αυτος;;; Όχι βέβαια
Οχι βέβαια, και αυτός Κάποια μικρά φωτάκια, που ενώνουν-στο μυαλό μου- σαν φως ελπίδας, θεότητες και πιστεύω κι άλλων κόσμων.... ------------------------------------
Αυτα φίλοι μου, και καλά Χριστουγεννα -Ηλιουγεννα απο εμένα.... Και μη ξεχνάτε....υπάρχουν άνθρωποι γύρω μας που πεινάνε... ]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2009/12/19/%ce%95%cf%80%ce%b9%cf%83%ce%ba%ce%ad%cf%88%ce%b5%ce%b9%cf%82__%ce%b1%ce%b2%cf%81%ce%bf%cf%86%cf%81%ce%bf%cf%83%cf%8d%ce%bd%ce%b7%cf%82_Λογο - τεχνία: Επισκέψεις "αβροφροσύνης"2009-12-19T21:27:00-05:002009-12-19T21:27:00-05:00
Επειδή σε προηγούμενο ποστ μου ειπώθηκε-και δεν αποκλείεται να αληθεύει- πως
πολλοί από εμάς ανταποδίδουμε τις "επισκέψεις" σε άλλα μπλογκ χωρίς
στην ουσία να μας ενδιαφέρει το θέμα, ή να έχουμε να πούμε κάτι σημαντικό, με
αποτέλεσμα όλο αυτό να δημιουργεί ένα μπάχαλο, ή αλλιώς μια κατάσταση
μπλιαχχχχχχχχ.......
προτείνω λοιπόν, χωρίς μεταξύ μας παρεξήγηση, να σταματήσαμε τις επισκέψεις
"αβροφροσύνης" και οι μεταξύ μας "επισκέψεις" να γίνονται
μόνο αν πραγματικά το νιώθουμε ή έχουμε να πούμε κάτι ουσιώδες...
Οποιος συμφωνει να σηκώσει το χέρι του.....
......και ψάχνοντας, βρήκα αυτο το υπέροχο, για μένα, μπλογκ- [leodokardos.blogspot.com---που,] πάλι για μένα, το κάνει ακόμα πιο υπέροχο, η φράση που χρησιμοποιεί ο ιδιοκτήτης του στη θέση των προσωπικών στοιχείων: "Το Άουσβιτς ξεκινά κάθε φορά που κάποιος κοιτά ένα σφαγείο και σκέφτεται: είναι μόνο ζώα." ~ -Θεοντόρ Αντόρνο- Με συγκλονισε τόσο πολυ που θα ήθελα να την κουβεντιάσω μαζί σας, και να δω πως εκλαμβάνει ο καθένας την εικόνα του αθώου, άκακου αρνιού, που γεννιέται ανέμελο, χωρίς να φανταζεται το τι του επιφυλάσσει η μοίρα, και κυρίως ο φίλος του ο άνθρωπος...
]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2009/12/14/%ce%a4%ce%bf_%ce%b1%ce%bd%ce%b8%cf%81%cf%8e%cf%80%ce%b9%ce%bd%ce%bf_%cf%80%cf%81%cf%8c%cf%83%cf%89%cf%80%ce%bf_%cf%84%ce%bf%cf%85_%ce%9d%ce%95%ce%a4:_%ce%a5%cf%80%ce%ac%cf%81%cf%87%ce%b5%ce%b9;;;;;Λογο - τεχνία: Το ανθρώπινο πρόσωπο του ΝΕΤ: Υπάρχει;;;;;2009-12-14T20:36:00-05:002009-12-14T20:36:00-05:00
Είμαι περίπου ένα χρόνο μέσα εδώ αλλά κάπου 4 μήνες μόνο-αν θυμάμαι καλά- εχω φορτσάρει.....εν τουτοις, παρα το λίγο του διαστήματος, κάποιους απο δω μέσα, απο ένστικτο ίσως- τους εχω ξεχωρίσει, και ειλικρινα νιώθω έντονα την ανάγκη να επικοινωνω μαζι τουςΒέβαια, πάντα μέσα απο τα γραπτά μας γιατί, ειλικρινά, με κανέναν απο εσάς δεν εχω συναντηθεί, ή επικοινωνήσει, μαζί του με άλλο τρόπο πλην τούτου εδώΠαρακολουθώντας όμως και κάποια άλλα μπλογκ, βλέπω συχνότατα εκφράσεις τύπου λατρεμένε-η μου, αγαπημένε-η μου, πολυφίλητε-η φίλε μου και άλλα τέτοια Αναρωτιέμαι όμως, κατα πόσο ισχύουν όλα αυτα και δεν ειναι απλώς λόγια που λέγονται προς χάρην εντυπωσιασμου; Κοντολογίς, κατα πόσο μπορεί το ΝΕΤ να μας δείξει το ανθρώινο προσωπο του, επιτρεποντας μας να δημιουργήσουμε μια πέρα ως πέρα μια αληθινη φιλία μέσα απο εδώ;Πειράζει που εγώ ειμαι λίγο επιφυλακτικη;Λίγο, όμως, πολύ λίγο,όσο πατά η γάτα.... ]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2009/12/11/%ce%95%ce%bd_%ce%b1%ce%bd%ce%b8%cf%81%cf%8e%cf%80%ce%bf%ce%b9%cf%82.....%ce%b5%cf%85%ce%b4%ce%bf%ce%ba%ce%af%ce%b1.....Λογο - τεχνία: Εν ανθρώποις.....ευδοκία.....2009-12-11T17:15:00-05:002009-12-11T17:15:00-05:00
Προφανώς να έχω δώσει την εντυπωση της άθεης....χμμμμμ, δεν θα πω ωστόσο τιποτα, ούτε ναι, ούτε οχι....
Το πως αντιλαμβάνομαι όμως εγω την έννοια των Χριστουγέννων, φαίνεται καθαρά στο παρακάτω κείμενο Είναι ενα απόσπασμα, απο το βιβλίο μου "Αχ πως της αρέσει να μιλά" και αναφέρεται στην Ουκρανή Λουτμίλα, που μένει άνεργη..... ξανά την ημέρα ακριβώς των Χριστουγέννων
....
Εκείνη ακριβώς τη στιγμή ήταν που η καμπάνα από το παρεκκλήσι του νοσοκομείου ξεκίνησε να χτυπά χαρμόσυνα προαναγγέλλοντας τη μεγάλη μέρα, και κοίτα σύμπτωση! Χτυπούσε ταυτόχρονα με τα χιλιάδες καμπανάκια που χτυπούσαν και στο δικό της το μυαλό προειδοποιώντας την πως από αύριο, και ποιος ξέρει πάλι για πόσο, τα παιδιά της θα άρχιζαν να στερούνται ξανά το απλούστερο μα συνάμα και πιο απαραίτητο αγαθό του κόσμου, το ψωμί!
«Καλά Χριστούγεννα… καλά Χριστούγεννα… καλά Χριστούγεννα…», λες κι είχε βαλθεί να τη τρελάνει, συνέχισε η σατυρική φωνή τα ουρλιαχτά της μέχρι που ένα γέλιο δυνατό, γέλιο ανθρώπου που ένα βήμα μονάχα του διαχωρίζει το λογικό από το παράλογο, τράνταξε το στήθος της Λουτμίλας που άρχισε κι αυτή να φωνάζει με τη σειρά της κοιτώντας τον ουρανό και θέλοντας να ξεσπάσει πάνω του:
«Ξανάλθε πάλι και φέτος ο Χριστός λοιπόν... το φως και η άμπελος του κόσμου, ο πατέρας όλων, η σκέπη των ορφανών ε; Ας γελάσω…Που είναι…που είναι… γιατί εγώ δεν τον είδα ποτέ μου; Γιατί για τα παιδιά μου μα και για όλου του κόσμου τα παιδιά που είναι σαν τα παιδιά μου, δεν ήρθε ποτέ για να συναντηθεί πουθενά αλλού εκτός από τα γεμάτα πείνα, γύμνια και δυστυχία όνειρα τους; Γιατί…γιατί…γιατί;;;»
Είπε, είπε, είπε, έως ότου κάποια στιγμή καταλάγιασε, πριν όμως σηκωθεί από το παγκάκι που είχε καθίσει για να καταπραΰνει το ξέσπασμα της, κοίταξε για μια ακόμα φορά ψηλά και δίχως πλέον στη φωνή της να διακρίνεται κανένα ίχνος από τη προηγούμενη τρέλα, συμπλήρωσε χαμηλόφωνα:
«Χριστέ μου, τόσα χρόνια πια σε πάνε και σε φέρνουνε…σε κόβουνε και σε ράβουνε κατά τα κέφια και τα μέτρα τους…τι να πρωτοκάνεις κι εσύ, αιώνες είναι αυτοί, κουράστηκες…Αν όμως…αν…αν διαπραγματευόσουν για τα χιλιάδες παιδιά που μέρα σαν τη σημερινή , μα και σαν τόσες άλλες, χορταίνουν μόνο με την ψευδαίσθηση, μήπως κι άλλαζε ο κόσμος μας κάποτε Χριστέ μου;;»
Σηκώθηκε πάνω, τα χέρια της την σούβλιζαν από τη παγωνιά αλλά δεν την ένοιαζε, τα έσφιξε απλώς αδιάφορα στις τσέπες της και προχώρησε για τη στάση του λεωφορείου.
Σκέφτηκε για μια στιγμή να μπει μέσα στο παρεκκλήσι του νοσοκομείου που ήδη είχαν ξεκινήσει να ακούγονται οι πρώτες ψαλμωδίες και να ανάψει ένα κερί, δίχως να ξέρει όμως το γιατί άλλαξε αμέσως γνώμη.
«Χριστούγεννα» μουρμούρισε μόνο, Χριστούγεννα…εν ανθρώποις ευδοκία…»
]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2009/12/10/%ce%9f%ce%b9_%ce%b4%cf%8d%ce%bf_%ce%bf%cf%88%ce%b5%ce%b9%cf%82Λογο - τεχνία: Οι δύο οψεις2009-12-10T21:16:00-05:002009-12-10T21:16:00-05:00
-Εξακολουθώ πεισματικά να μην αναρτώ χριστουγεννιάτικα ποστ.....μπλιαχ....-
Κατα τις 12 χθες βράδυ, βγαινει η κόρη μου μέσα απ' το δωματιο της και με διεσταλμένα απο τρόμο μάτια μου φωνάζει: Μαμά, σκοτώθηκε ένας φίλος μου...... Δυο παιδιά, 24 χρονών , που βρίσκονταν ως εκείνη τη στιγμη μαζί....ως τη στιγμη που διέταξε ο Αόρατος τον ένα , προχώρα ένα βήμα εσύ μπροστά....και πέσε στο λιμάνι του Πειραιά...
Αυτά έγιναν την Δευτέρα το βραδυ, όντως στο λιμάνι του Πειραιά και σήμερα το μεσημέρι η κηδεία στο Ηράκλειο
Πριν 11 χρόνια, ένα μωρό γεννήθηκε στο Βενιζέλειο Νοσοκομειο Ηρακλειου, απο μια δεκαεφτάχρονη που για τους λόγους της δεν μπορούσε τελικά να το κρατήσει. Ενα στενά οικογενειακό μου ζευγάρι υιοθέτησε το συγκεκριμένο μωρο το οποιο όχι μόνο γέμισε τη ζωή του ζευγαριού, αλλά απέκτησε και το ίδιο μια βασιλική στην κυριολεξία ζωή! Τόσο υλικά όσο και συναισθηματικά ! Τι σχέση έχουν τώρα μεταξύ τους αυτές οι δυο ιστοριες θα σας πω αμέσως; Αναρωτηθήκατε ποτέ, πόσες χιλιάδες παιδιά γεννιούνται την ίδια ωρα σ΄ ολοκληρο το κόσμο; Γεννιούνται όμοια, με τις οδύνες της γέννας Βγάζουν την πρώτη κραυγή της ζωής απ΄ το στοματάκι τους όμοια. Τι ειναι λοιπον αυτό ρε γαμώτο, που κάνει δυο παιδιά, δυο ανθρώπους, ενώ γεννιούνται ταυτόχρονα να αποκτούν στην πορεία τόσο διαφορετικές τύχες; Τι ειναι αυτο, να πάρει και να σηκώσει, που διαφοροποιεί τόσο ζωη απο ζωη δίνοντας στη μια τόση ευτυχία και στην άλλη τόση δυστυχία; Τί ειναι αυτό που κάνει τη μια μάνα να κλαίει επειδή έχασε το παιδί της και την άλλη επειδή "κάηκαν οι κουραμπιέδες της;' Ποτέ δεν κατάλαβα, και προπάντων δεν δικαιολόγησα, τις δυο αυτές όψεις της ζωής Τις τόσο ακραίες!!! Που χωρίζουν χειρότερα απο συρματοπλεγμα.... Που πονάνε χειρότερα κι απ τις χειρότερες ξυραφιές.... Ποιος καθορίζει τις τύχες μας ρε γαμώτο;;;;;; Ποιος κάνει τις ανθρώπινες ζωές να διαφέρουν τόσο, όσο και η ζωή των δυο σκύλων που βλέπετε στην ανάρτηση;
Λυπάμαι αν, αποψε ειδικά, δεν ειμαι ευχάριση. Πιστέψε με, δεν ειναι από έλλειψη αισιοδοξίας, ειναι απλά απο κατά μέτωπον αντιμετώπιση της πραγματικότητας Δυστυχως, δεν ειναι όλοι οι άνθρωποι κακομαθημένοι της αγάπης.... Κι αν μη τι άλλο, αυτο πρέπει να το σεβόμαστε
]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2009/12/09/%ce%9f%cf%84%ce%b1%ce%bd_%cf%84%ce%bf_%ce%bc%ce%b5%cf%84%ce%b1%cf%86%ce%bf%cf%81%ce%b9%ce%ba%cf%8c_%ce%b1%ce%b3%ce%b3%ce%af%ce%b6%ce%b5%ce%b9_%cf%84%ce%bf_%ce%ba%cf%85%cf%81%ce%b9%ce%bf%ce%bb%ce%b5%ce%ba%cf%84%ce%b9%ce%ba%cf%8c!Λογο - τεχνία: Οταν το μεταφορικό αγγίζει το κυριολεκτικό!2009-12-09T12:00:00-05:002009-12-09T12:00:00-05:00
Οχι, όχι....δεν ειναι ο αδελφός μου τις αποκριες.... Ενας , πέρα ως πέρα αληθινός, Ινδιάνος μουσικός ειναι που κατά τύχη συνάντησα στη πόλη μας τις προάλλες, και μου έκανε εντύπωση, και μένα κι εκείνου, η ομοιότητα μας.... Κοίτα λοιπον που όλοι οι άνθρωποι του κόσμου "αδέλφια" είμαστε τελικα! Και καμιά φορά μάλιστα, τόσο που το μεταφορικό, αγγίζει το κυριολεκτικό... Τόσο που αν ο πατέρας μου δεν ειχε πεθάνει εδώ και χρόνια κι αν η μάνα μου δεν ήταν "πέντε βούγια, δυο μοσχάρια" όπως λέμε εμείς εδώ στη Κρήτη, έκφραση που σημαίνει μεγάλη αθωότητα, έως χαζομάρα, κάτι θα με παραξένευε. -πλακούλα-
]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2009/12/07/T%ce%b7%ce%bb%ce%b5%ce%b4%ce%af%ce%ba%ce%b5%cf%82_%ce%ba%ce%b1%ce%b9_%cf%84%ce%b7%ce%bb%ce%b5%ce%b4%ce%b9%ce%ba%ce%b1%cf%83%cf%84%ce%ad%cf%82....Λογο - τεχνία: Tηλεδίκες και τηλεδικαστές....2009-12-07T17:16:00-05:002009-12-07T17:16:00-05:00
Έβλεπα χθες βράδυ την εκπομπή "Αποτυπώματα" στο Αλτερ Πάλι σχετικά με την υπόθεση Γρηγορόπουλου- Εμ, τι άλλο;- Μαζεμένοι λοιπον εκεί , εκτός απο τον παρουσιαστή, κι ένα σωρό δημοσιογράφοι- Βορίνας κ.α.-περιέγραφαν την υπόθεση τόσο αυθαίρετα -λες κι ήταν παρόντες την ώρα που που εκτυλίχθηκε-που αν οι νομικοι δικαστές έκριναν σύμφωνα με τα όσα έλεγαν αυτοί, το λιγότερο που θα έκαναν, θα ηταν να κρεμουσαν ανάποδα τον Κορκονέα, και τον κάθε Κορκονέα που ανα διαστήματα δικάζουν κατά τις ορέξεις και τις αποψεις τους, οι κύριοι-ες τηλε-δικαστές της ελληνικής δικαιοσύνης στις τηλεδίκες τους. Ολα τα "ξέρουν".... Για όλα έχουν "αποψη".... Τίποτα δεν ξεφεύγει απ' το "αετίσιο μάτι τους...' Τίποτα δεν γλιτώνει απ ΄το βρωμερό επάγγελμα τους Και σας το λέει αυτό ένας άνθρωπος που ανήκει στο ίδιο συνάφι, έστω και επαρχιακό. Δεν υπάρχει πιο βρωμερό επάγγελμα από αυτο του δημοσιογράφου Φτάνεις σε τέτοιο σημείο εθισμου που κοιτάς τον άλλο στα μάτια και να παρακαλάς να πάθει κάτι αρκεί εσύ να βρεις 'θέμα' για να το κάνεις πρωτοσέλιδο Κι αν υποθέσουμε πως οι μπάτσοι το παίζουν ράμπο της εξουσίας οι δημοσιογράφοι δεν το παίζουν, αισθάνονται, και της περισσότερες φορές είναι ή γίνονται ράμπο της εξουσίας...... Μόνο που αντί για όπλο κρατάνε στυλό, ή μικρόφωνο, το ίδιο κάνει Χειρότερο όπλο ειναι αυτο Ακουστε με... Σας το λέει αυτό ένας άνθρωπος που ανήκει στο ίδιο συνάφι. Έστω κι αν μπήκε κατά λάθος, ή απο κακή τύχη, σε τούτο το συνάφι
]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2009/12/05/%ce%9c%ce%b1%ce%b3%ce%b5%ce%b9%cf%81%ce%b9%ce%ba%ce%ae_%cf%83%ce%b5_%ce%b5%ce%b3%cf%81%ce%ae%ce%b3%ce%bf%cf%81%cf%83%ce%b7Λογο - τεχνία: Μαγειρική σε εγρήγορση2009-12-05T20:38:00-05:002009-12-05T20:38:00-05:00Ναι το ξέρω.... Ναι το δέχομαι.... Η μαγειρική ειναι τέχνη-τέχνη τωρα, τεχνική; ας πει καποιος ειδικος- Αλλα πάλι τοσο πολυ; Τοσο πολυ ασχολειται ο κόσμος με το τι θα φάει; Ελεος ρε παιδιά
Βαρέθηκα λέμε
Ανοιγω τηλεοραση, συνταγές μαγειρικής Gourmet θες, παραδοσιακές θες, γλυκά θες, τι θες και δεν βρισκεις... Πάω να κανω ενα ψαξιμο εδώ, μπλογκ μαγειρικης... και μάλιστα τι αθρώα προσελευση!!! Δηλαδη μια μαγειρικη σε εγρήγορση όλος ο κόσμος, ελεος....
Θα μου πω τώρα ρε Ρίκη εσυ εισαι ακαμάτρα και ποτέ δεν θα
θα μαγείρευες ουτε καν για να φας αν ησουν μονη σου. Ναι οκ, αλλά πάλι με τιποτα δεν μπορώ να δεχτω ότι ο περισσοτερος κόσμος δεν ασχολειται με τιποτα πλην μόνο μ εκεινο το περιφημο "ότι φάμε, ότι πιούμε, κι οτι αρπάξει ο κ...........μ ας" Διορθώστε με αν κανω λαθος
Αμαρτωλοί έρωτες, παραισθησιολογία, δολοφονίες, γενοκτονίες, χρυσολαγνεία, ο 666, μισογυνισμός, αιμομιξίες, λογοκλοπές, ανθελληνισμός κι ουκ έστι τέλος των όσων μπορεί να διαβάσει κανεις σ' αυτο το βιβλίο! Οταν το διάβασα εγώ, έπαθα...όχι δηλαδη πως δεν τα ήξερα, αλλά όσο να πεις, άλλο ειναι να τα βλέπεις συγκεντρωμένα.... Γνωμη μου; Επειδή θεωρώ τον εαυτό μου, όσο γίνεται πιο αντικειμενικό αναγνώστη, κρίνω και τολμώ να ταχθω με το μέρος αυτων που κρίνουν ότι το συγκεκριμένο βιβλίο λέει μόνο αληθειες Γιατί φυσικά,όπως και παντού, όπως και στα πάντα, υπάρχει και η άλλη πλευρα Η πλευρά των ανθρωπων που το αυτονόητο το μεταφράζουν σε υποκειμενικο.... [www.diakrisis.gr] ανθρώπων που δεν μπορουν πια να δεχτουν ότι πρέπει να πάψουν να μεγαλώνουν παιδιά με κείνα τα τερατώδη, βιβλικά πρότυπα, αλλά αντίθετα εντελώς.Το Θεό πρέπει να τον αναζητήσουν μέσα τους και στο πρόσωπο του συνανθρώπου τους....γιατί μόνο εκεί θα τον συναντήσουν. Δεν θέλω να πω κάτι άλλο. Κάντε το κόπο να ρίξετε μια ματιά στο βιβλίο, κι οι κρίσεις και τα συμπεράσματα δικά σας, Πάντως ίσως σας βοηθήσει αρκετά να απαλλαγείται απο νεκρούς δεινόσαυρους, που πιθανόν τα πτώματα τους κατοικοεδρεύουν ακόμα μέσα σας.
.....μα εγώ δεν αισθάνομαι ούτε καν οχτώ. Για να μη σας πω και λιγότερο.... Κι όμως αγαπητοί μου, μερικές ώρες απομένουν ακόμα έως .....χμμμμμ τα συμπληρώσω Αναρωτιέμαι ωστόσο, πόσες ώρες να πέρασαν άραγε απο τη στιγμη
που το στρουμπουλό, και δίχως ίχνος τρίχας στο κεφάλι μωρό- και μη κοιτάτε που μου φορούσαν καπέλο για να μη φαίνεται- πόζαρε στο φακό έτσι
η κάπως έτσι ή άντε κι έτσι-καλέ αυτη που γελά ειμαι, μη μου πείτε ότι δεν με γνωρίσατε- Και μπορεί βέβαια να μη θυμάμαι τη τυφλα μου απο τις παραπάνω "πόζες',αναρωριέμαι όμως πόσο χωρίζει αυτο το κενό σημειο μνήμης απο το σημείο που αρχίζουν να συσωρεύωνται; Να εδω ας πουμε ξεκινάν οι πρώτες μου , αμυδρες μνημες...θυμαμαι και δεν θυμαμαι-καλέ αυτη με το κολάν ειμαι, Πρωτομαγιά στη Κνωσό. Απο τόση δα με τραβολογούσαν εκει χα χα- Εδώ πια θυμάμαι καλά, και δεν ειμαι ούτε 4. Θυμαμαι το καβγά με τον αδελφό μου γιατι ήθελε να καθίσει με ένα αγοράκι στο ποδήλατο κι οχι μαζί μου, Το ύφος όμως το δικό μου το βλέπετε; Γεμάτο ικανοποίηση....τον νίκησα τον φαλλοκράτη, μάλλον σκεφτόμουνα χα χα
Οσο για εδώ τώρα-δευτερη απο αριστερά-
ή εδώ που σέρνω τον χορό- δευτερη απο δεξια- δε το συζητάμε.....
Αλλα, ακόμα και σ' αυτο το "τότε'που το φαλακρό κεφάλι ειχε γεμίσει στο μεταξύ απο μαλλια
ή στο άλλο που εβλεπα τον εαυτό μου να ξαναμεγαλώνει μέσα απο το πρόσωπο της κορης μου
πάλι μοιάζει να νέκρωσε ο χρόνος..τόσο απαρατήρητος πέρασε! Σαν ανάμεσα στο ένα "τότε" απο το άλλο 'τότε" να μην μεσολάβησε ούτε μία, μα ούτε μια απολύτως στιγμή απο το σήμερα
Κι όμως, μεσολάβησαν 48 ολάκληρα χρόνια! Μήπως πρέπει να κάνω 48ωρο διαλογισμό-απολογισμό; Θα το σκεφτώ.... Χρόνια καλά εαυτέ μου! Χρόνια καλά "φιλενάδα Ρίκη"
]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2009/11/26/%ce%a3%ce%a4%ce%99%ce%93%ce%9c%ce%95%ce%a3...%ce%ba%ce%b9_%cf%8c%cf%83%ce%bf%ce%b9_%cf%80%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%af_%cf%80%cf%81%ce%bf%cf%83%ce%ad%ce%bb%ce%b8%ce%b5%cf%84%ce%b5Λογο - τεχνία: ΣΤΙΓΜΕΣ...κι όσοι πιστοί προσέλθετε2009-11-26T11:21:00-05:002009-11-26T11:21:00-05:00 Λοιπον, σκέφτηκα να σας κάνω μια πρόταση:
Το περιοδικό είναι αυτό. Δεν θα πω κάτι άλλο , πρώτο γιατί δεν μ' αρέσει εκείνο το περίφημο "ο παπάς ευλογεί τα γένια του" και δεύτερον γιατί είναι εύκολο για το καθένα να το βρει και να δει ιδίοις όμμασι. Αυτό που θέλω να σας πω εγώ είναι πως όποιος νομίζει ότι έχει κάτι άξιο λόγου να "πει' - ό ίδιος ή κάποιος φίλος ή γνωστός του- είτε σε καλλιτεχνικό, είτε σε οποιοδήποτε άλλο επίπεδο, είμαστε πρόθυμοι να τον φιλοξενήσουμε.
Μοναδική προϋπόθεση είναι να έχει άμεση ή έστω έμμεση σχέση με την Κρήτη , καθώς βλέπετε είμαστε καθαρά Κρητοκεντρικό περιοδικό.
Και για να μη νομίζετε πως λέμε λόγια του αέρα, η παρουσίαση της κοπελιάς που ακολουθεί, έγινε μέσα από ιντερνετική γνωριμία.
Υ. Για να μη σας παραξενέψει την συγκεκριμένη ανάρτηση θα την επαναλαμβάνω που και που ώστε να σας την υπενθυμίζω
Ευχαριστώ εκ των προτέρων για την όποια συμμετοχή σας
]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2009/11/24/%ce%a7%ce%af%ce%bb%ce%b9%ce%bf%ce%b9_%ce%ba%ce%b1%ce%b9_%ce%ad%ce%bd%ce%b1%cf%82_%ce%bb%cf%8c%ce%b3%ce%bf%cf%82.....Λογο - τεχνία: Χίλιοι και ένας λόγος.....2009-11-24T17:09:00-05:002009-11-24T17:09:00-05:00
....για να πάρεις διαζυγιο.
Λοιπον, λέω εγώ τον ένα, και πείτε εσείς τους υπόλοιπους: Ροχαλητό
-Υ.Γ Προτείνω να αναλυσουμε ένα τόσο σοβαρό θέμα, με γέλιο-
]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2009/11/22/%ce%9c%ce%b9%ce%b1_%cf%86%ce%b8%ce%b9%ce%bd%ce%bf%cf%80%cf%89%cf%81%ce%b9%ce%bd%ce%b7_%ce%b2%cf%8c%ce%bb%cf%84%ce%b1_%cf%83%cf%84%ce%b1_%ce%9c%ce%b9%ce%bd%cf%89%ce%b9%ce%ba%ce%ac_%ce%b1%ce%bd%ce%ac%ce%ba%cf%84%ce%bf%cf%81%ce%b1!Λογο - τεχνία: Μια φθινοπωρινη βόλτα στα Μινωικά ανάκτορα!2009-11-22T23:04:00-05:002009-11-22T23:04:00-05:00 Εμαθα να το κάνω απο πολύ μικρή Και μου έμεινε χούι
Ενας θειος μου βλέπετε ήταν φύλακας εκεί κι η μάνα μου μας έπαιρνε τις Κυριακές, μας πήγαινε και μας αμολούσε μετά στην ησυχία μας να γυρνάμε τα καλντερίμια της Κνωσού όσο θέλαμε.
Έτσι, χωρίς ακόμα να γνωρίζω το πως και γιατι, έγινα ένα με όλα αυτα τα μάρμαρα, πήρα απο τη ψυχή τους και τους εδωσα την ψυχή μου
Γι' αυτο και πολλά πολλά χρόνια μετά απο κείνες τις Κυριακές, δεν είναι λίγες οι φορές, που βρέθηκα να περπατώ εκεί που περπατούσα στα παιδικά μου χρόνια. Όπως σήμερα για παράδειγμα.
Το περίεργο είναι όμως, και μη γελάτε , πως δεν είναι τόσο εκείνα τα χρόνια που με καλούν στο συγκεκριμένο χώρο αλλά κάποια άλλα, ακόμα πιο παλιά...πολύ πιο παλια....
Είναι οι μυστικές, κραυγές της ράτσας μου με με καλούν...την νιώθω μέσα στο αίμα μου την φωνή τους...
Τις νιώθω μέσα σ' ολάκερο το είναι μου τις ομοιότητες...
Σαν απο τη στιγμη που γεννήθηκα να μην έζησα πουθενά αλλού πλην μέσα απο αυτές τι κόκινες κολώνες.
Και δεν με νοιάζει που γελάτε τώρα εσείς...μου φτάνει που μου το επιβεβαιώνουν εμένα αυτοί οι αλανιάρηδες ομορφόσκυλοι....που λες κι έχουν απομείνει εκεί απο τότε για να προφυλάσουν την πριγκίπισα τους..
Μου φτάνει που μου το επιβεβαίωσε η μυρωδιά απο λουλούδια που λες και κόπηκαν μόλις ετούτη τη στιγμή για να προσφερθούν στην θεά τους....
Σε κάθε περίπτωση απολαυστε τις φωτογραφίες ενός πολιτισμού που έσκυψε μπρος του με δέος η ανθρωπότητα Και ψιτ....οχι φωτογραφίες κλεμενες από το ιντερνετ, φωτογραφιες δια χειρός Ρίκης...χα χα χα Ευχομαι πάντως, όποιος δεν εχει καταφέρει να επισκεφτεί την Κνωσό, να το καταφέρει έστω μόνο και για μια φορά στη ζωή του....
]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2009/11/20/%ce%95%ce%b4%cf%8e_%cf%84%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%ce%bb%cf%8c_%cf%84%ce%bf_%cf%88%ce%ac%cf%81%ce%b9%ce%b9%ce%b9%ce%b9%ce%b9%ce%b9%ce%b9%ce%b9%ce%b9!_%ce%a0%ce%b5%cf%81%ce%ac%cf%83%cf%84%ce%b5_%ce%ba%cf%8c%cf%83%ce%bc%ce%b5%e2%80%a6.Λογο - τεχνία: Εδώ το καλό το ψάριιιιιιιιι! Περάστε κόσμε….2009-11-20T17:40:00-05:002009-11-20T17:40:00-05:00
Δε ξέρω, μπορεί να κάνω και λάθος- δεν κάνω φυσικά αλλά λέμε τώρα, πρόλογος να γίνετε-πάντως μετά λύπης μου παρατηρώ πως υπάρχουν διάφορα blogσπιτα που άλλο λόγο ύπαρξης δεν έχουν, πέρα από το να διαφημίζουν, μετά τυμπάνων μάλιστα- την προσωπική, οικογενειακή τους ευτυχία…. ένα πράγμα σαν το ψαρά ας πουμε που διαλαλεί καθημερινά στις γειτονιές τη πραμάτεια του: Εδώ το καλό το ψάριιιιιιιιι…..πράμα που σαλεύει και το μουστερή γυρεύει….Περάστε κόσμε…. Και όχι, δεν μιλάω στο βρόντο, ή με αφορμή μια και μόνο ανάρτηση που θα μπορούσε κάλλιστα να θεωρηθεί ένα τυχαίο γεγονός. Μου έκανε τόση εντύπωση το θέμα όταν το πρωτοείδα που αποφάσισα να το παρακολουθήσω Κι επειδή , και λόγω δουλειάς, έχω μάθει να διασταυρώνω τις πληροφορίες μου πριν τις δημοσιοποιήσω, αυτό που σας λέω είναι πέρα για πέρα αληθινό -Περισσότερες λεπτομέρειες βέβαια δεν μπορώ να σας δώσω κωλύομαι από δημοσιογραφική ομερτα, ψάξτε μόνοι σας…χα χα χα- Πρόσφατα όμως ο Λαζόπουλος, αναφερόμενος στο τελευταίο διαζύγιο της Μιμής Ντενίση, είπε το εξής πολύ αληθινό: «Όταν βλέπεις πολύ άσπρο μπροστά από τις κάμερες, υπάρχει πολύ μαύρο μέσα στις κάμερες…» Κατ’ εμένα όμως τίθεται το εξής ερώτημα: Ποιο είναι το ζητούμενο άραγε όλων εκείνων των ανθρώπων οι οποίοι, δίχως καν να λαμβάνουν υπόψη τους ότι απευθύνονται σε ανθρώπους κατά το πλείστον μόνους,-γιατι κακά τα ψέματα, το ιντερνετ στη πλειοψηφία του σε ανθρωπους μοναχικούς απευθύνετε- ή έστω μετριας συναισθηματικής κατάσταση, --διατυμπανίζουν τόσο εγωιστικά την, άντε, εγώ σου λέω αληθινη χαρά τους; -Αν και όπου ακους μεγάλα λόγια μικρά καλάθια κράτα, γιατί το μπαρμπούνι συνήθως είναι μαρίδα, αλλά τέλος πάντων- Τι έχουν να κερδίσουν;;; Μήπως κάποιος πρέπει να τους θυμίσει εκείνο το περίφημο «Μηδένα προ του τέλους μακάριζε;"
Χωρίς υπερβολή, αν ειχα τις λέξεις που έχω γράψει στη ζωή μου-καθότι και το επάγγελμα βλέπετε- όχι σε ευρώ αλλά σε δίλεπτα, σήμερα θα ήμουν δισεκατομμυριούχος.
Θέλω όμως να πιστέψετε, το λέω μέσα από τα βάθη της ψυχής μου, πως κάθε φορά που τελειώνω κάτι,οτιδήποτε, έχω την αγωνία της πρωτάρας. Ένα πράγμα σαν τη μάνα ας πούμε που όταν αποκοπεί ο ομφάλιος λώρος κι απλώνει το παιδί της τα φτερά του για να φύγει μακριά της, εκείνη παρακαλά από καρδιάς, να είναι κοντά του όλες οι δυνάμεις της φύσης για να το προστατεύσουν… Επειδή λοιπόν αποκόπτεται εντός των ημερών ο ομφάλιος λώρος ανάμεσα σε μένα και το τελευταίο μου «παιδί», σας στέλνω μερικά σημάδια του για να το γνωρίσετε, κι αν χρειαστεί να το προστατεύσετε …κι η γνώμη σας είναι η προστασία του!
Αυτό λοιπόν είναι ένα μικρό, χαρακτηριστικό όμως, μέρος από το «πρόσωπο του παιδιού μου»:
......Αναστέναζε βέβαια αυτός, δεχόταν κι ανταπέδιδε με όμοιο, ίσως και περισσότερο, πάθος τα χάδια, την έσφιγγε στην αγκαλιά του με απόγνωση και λατρεία ιερού σκεύους αλλά…αλλά τίποτα πέραν τούτου. Όπως χθες, όπως προχθές, όπως και κάθε άλλη φορά που ως τώρα υποτίθεται το «είχαν κάνει», το επίμαχο σημείο του κορμιού του δεν έλεγε να ζωντανέψει με τίποτα. Στύση μηδέν…. Κι ήταν τελικά ζήτημα δευτερολέπτων η απόφαση της ολοκληρωτικής απελευθέρωσης που προηγήθηκε της σωματικής ικανοποίησης. Τόσο που δεν κατάλαβε ούτε η ίδια πότε έγινε ότι έγινε . Αισθάνθηκε μονάχα την ανάσα του που, λες για να συντονίσει τη δύναμη του, έβγαινε με φόρα από τα σπλάχνα των σπλάχνων του, ταυτόχρονα με το χέρι του που άνοιγε το συρτάρι του διπλανού κομοδίνου, και μετά….μετά άκουσε τη φωνή του που ψιθύριζε στο αυτί της βάζοντας στο δικό της το χέρι τώρα ένα τεράστιο, πλαστικό πούτσο:
« Δε γουστάρω άλλη υποκρισία Μαρίνα…όχι πια άλλη υποκρισία… πιάσε αυτό και χώσε το όσο πιο βαθιά μπορείς πίσω μου…μόνο έτσι μπορώ…» ===========
Κι όμως, αργούσε πολύ ακόμα να ξημερώσει για να μπορεί να εξηγηθεί λογικά εκείνη η έντονη, φωτεινή αναλαμπή που έσπρωξε ξαφνικά τα σκοροφαγωμένα πατζούρια του διαμερίσματος της προπολεμικής πολυκατοικίας, τρύπωσε στο δωμάτιο που βρίσκονταν σε πλήρη συσκότιση, κι έπεσε πάνω στα δυο κορμιά που τη συγκεκριμένη στιγμή γίνονταν σάρκα μία με τόσο ανορθόδοξο τρόπο!
Το περίεργο όμως δεν σταμάτησε εκεί αφού, ταυτόχρονα με το ανεξήγητο φως, κάποιες εξίσου ανεξήγητες μουσικές νότες κατέκλυσαν το χώρο, και παρά τη προσωπική της κατάδυση στην ηδονή η Μαρίνα, όχι μόνο απέκλεισε εντελώς τη περίπτωση ψευδαίσθησης ή φαντασίωσης, αλλά αντίθετα, παίρνει όρκο πως και το φως είδε και τις νότες άκουσε.
Κι όταν λίγο αργότερα η ηδονή καταλάγιασε αφήνοντας περιθώρια στο μυαλό της να επεξεργαστεί το φαινόμενο, μη μπορώντας να του δώσει καμιά λογική εξήγηση, του έδωσε τη δική της δίχως να μπει στο κόπο να το ψάξει περισσότερο:
«Νότες, νότες και φως; Θαύμα! Δεν μπορεί να εξηγηθεί διαφορετικά παρά μόνο σαν θαύμα! Κοίτα λοιπόν που τίποτα δεν είναι «παρά φύση» όταν η ίδια η φύση ευλογεί με τ’ άγγιγμα της κάθε ένωση που λειτουργεί με αφετηρία το συναίσθημα…» ήταν η τελευταία σκέψη που έκανε λίγο πριν αγκαλιάσει σφιχτά τον άνθρωπο που βρίσκονταν δίπλα της για να παραδοθούν, αποκαμωμένοι κι οι δυο, στη λύτρωση του ύπνου για το υπόλοιπο της νύχτας που απέμενε......
Φίλοι μου αποψε ειμαι τόσο, μα τόσο χαρούμενη που δεν κατάφερα αυτή τη χαρα μου να τη συγκρατήσω και να μη την μοιραστώ μαζί σας…
Γιατί;
Γιατί επιτέλους απόψε επεσαν οι τίτλοι τέλους!
Απόψε αποχαιρέτησα δυο ανθρώπους που ζω και συναλλάσσομαι μαζί τους πάνω από τρία χρόνια!
Το Δημήτρη Σταυρινίδη και την Μαρίνα Αβράμογλου που και οι δυο, δυστυχώς, είχαν ένα πολύ άσχημο τέλος.
Αλλά όχι, μην ανησυχείτε…δεν είναι συγγενείς μου, δεν είναι φίλοι μου, δεν είναι καν γνωστοί μου…αλλά εν τουτοις τους αγαπώ πάρα μα πάρα πολύ! Πως γίνεται;
Απλούστατα είναι οι ήρωες του βιβλίου, που όπως σας ειπα, επεσαν απόψε οι τίτλοι του τέλους του.
Κι ενώ από τη μια ειμαι τόσο χαρούμενη, από την άλλη πάλι νιώθω σαν να χάνω δυο πολύ δικούς μου ανθρώπους…και ειδικά με τον τρόπο που τους επεφύλαξε η ζωη-στη προκειμένη εγώ-
Κι εδώ είναι τώρα φίλοι μου που θα ήθελα τη βοήθεια σας, αν και βέβαια δεν θα αλλάξει κάτι, αλλά εν είδη δημοσκοπίσματος.
Κατά πόσο αλήθεια συμφωνείται σχετικά με το happy end ή όχι ενός βιβλίου;
Κατά πόσο ένα βιβλίο, σύμφωνα πάντα με την άποψη σας, πρέπει να αντικατοπτρίζει την αλήθεια της ζωής, όσο σκληρή κι αν είναι αυτή, ή να περιτυλίγει το μέσα μας με ροζ συννεφάκια και ψευδαισθήσεις; Περιμένω εναγωνίως τη γνώμη σας
]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2009/11/12/%ce%97__%ce%b4%ce%bf%cf%8d%ce%ba%ce%b9%cf%83%cf%83%ce%b1_%cf%84%ce%b7%cf%82_%ce%b2%ce%bb%ce%b1%ce%ba%ce%b5%ce%bd%cf%84%ce%af%ce%b1%cf%82Λογο - τεχνία: Η δούκισσα της βλακεντίας2009-11-12T19:59:00-05:002009-11-12T19:59:00-05:00
Κρατάει χρόνια αυτή η κολώνια… άλλα τόσα χρόνια λέω πως θα διορθώσω το πρόβλημα, πως θα το αλλάξω, κι άλλα τόσα αυτό, πανάθεμα το, δεν λέει να ξεκολλήσει από πάνω μου…από μέσα μου που έχει εδραιωθεί που να πάρει η ευχή να πάρει..
Για πιο πρόβλημα μιλώ;
Για τον αυθορμητισμό μου ρε παιδιά, για την παρορμητικότητα μου, για την έλλειψη κοντρόλ στο συναίσθημα, αφού πάντα μόνο και μέσα από το συναίσθημα λειτουργώ, με αποτέλεσμα τις περισσότερες τουλάχιστον φορές να αισθάνομαι στο τέλος βλάκας με περικεφαλαία…
Βλάκας με λίμπρο ντ΄ όρο μάλιστα, με τίτλους καταξιωμένους, τους οποίους φροντίζει να καταξιώνει η συμπεριφορά εκείνων που αντιμετωπίζουν τον αυθορμητισμό μου με τον τρόπο που αυτοί γουστάρουν και επιλέγουν
Θα μου πεις, τώρα το θυμήθηκες ρε Ρίκη;
Ε ναι, τώρα το θυμήθηκα….πάλι.
Συνέβη κάτι στη ζωή μου τις τελευταίες μέρες που για μια ακόμα φορά μου επιβεβαίωσε ότι ίσως και δικαίως να κουβαλώ το τίτλο της Δούκισσας της βλακεντίας….χα χα χα
Ας μην αναρωτηθούν όμως , όλοι αυτοί που θεωρούν την εκδήλωση του συναισθήματος ως βλακεία, αν μετανιώνω γιατί δεν θα τους κάνω τη χάρη να απαντήσω ναι.
Κι όχι από γινάτι φυσικά αλλά….
Αλλά….όχι, την απάντηση δεν θα τους την δώσω εγώ, ας κάνουν το κόπο να κοιταχτουν στον καθρέπτη, αυτος θα τους την δώσει καλύτερα από μένα….
Προς το παρόν τους στέλνω τα φιλιά μου!
]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2009/11/10/%ce%a4%ce%b9_%ce%bc%cf%85%cf%81%cf%89%ce%b4%ce%b9%ce%ac_%ce%b5%ce%b9%ce%bd%ce%b1%ce%b9_%ce%b1%cf%85%cf%84%ce%b7!!!Λογο - τεχνία: Τι μυρωδιά ειναι αυτη!!!2009-11-10T21:44:00-05:002009-11-10T21:44:00-05:00Τι να κάνω, όμως, διάβάζω μέσα εδώ κάποια νοικοκυρεμένα μπλογκ, βλέπω για κάτι χουχουλιάρικα χειμωνιάτικα απογεύματα- ασε που εγώ βέβαια ακόμα φορώ πέδιλα, αλλά τέλος πάντων- που κάθονται οι φρόνιμες γυναικες και πλέκουνε, και κεντάνε, και μαγειρεύουνε ,αφού φυσικά έχουν νοικοκυρέψει πρώτα τα σπίτια τους, έ άνθρωπος ειμαι , ζηλεύω και θυμάμαι κι εγώ πότε πότε πως είμαι γυναικα. Είπα λοιπόν σήμερα να νοικοκυρέψω το δικό μου σπίτι αρχίζοντας απο τα πατάρια- έτσι διάβασα πως πρωτοκάνουν οι φρόνιμες γυναικες κι όχι ότι βλέπει η πεθερά- και κοίτα που έπεσα
Α Χριστέ μου, τι ήτανε αυτό που έπαθα μόλις τα είδα! Και πόσα χρόνια είχα να τα δώ; Απο τότε που η ψυχή, κι όχι το σπίτι, χέστο αυτό, έλαμπε απο νοικοκυριό κι αθωότητα.. Χριστέ μου, τι μυρωδιά καθαριότητας είναι αυτη!!! Και τι έφεραν στο μυαλό μου όλα αυτα τα βιβλία!
Ατέλειωτες νύχτες που ξημερωνόμουν να τα διαβάζω για να συμπαραστέκομαι στη μοναξιά της μικρής πριγκίπισας, μέσα εκει, στη παγωμένη της σοφίτα... να παρακολουθώ απο τη γωνίτσα του ονείρου τα είκοσι χρόνια της Ρόζας και να περιμένω τα δικά μου είκοσι χρόνια.... Ενίοτε φυσικά να πετιέμαι και εκτός εποχής, μια βολτίτσα ίσαμε τη Ρωμαική αυτοκρατορία, να μην αφήσω παραπονεμένο και τον και αμέσως μετά να κάνω και μια βολτίτσα στους όμορφους κόσμους του τόπου μας!
Αχ Θεέ μου, πόσα χρόνια με γύρισαν πίσω αυτά τα βιβλία!-Αυτό ειδικά δεν θα πρέπει να ήμουν πάνω απο 7 χρονών όταν μου το πρόσφεραν- Και στη τελική τι το ήθελα το νοικοκύρεμα σήμερα, για να συγκρίνω την ανακατωσούρα του τώρα με τη τάξη του χθες; Αφού το είπαμε, δε με θελει και δεν το θέλω... Εδώ που τα λέμε μεταξύ μας ωστόσο, πάντα ανοικοκύρευτη πρέπει να ήμουν. Αναρωτιέμαι , που πετάχτηκε άραγε όλη η σειρά του Ιουλίου Βέρν; Ολη επίσης η σειρά της Πολυάνας; Κι ένα σωρό άλλα που θυμάμαι τώρα αλλα δεν βρίσκω; Τι στην ευχη "τσαπατσούλικη" ζωή ειναι αυτη που έχω; Ε αι σιχτιρ λοιπόν, θα τα κόψω τα νοικοκυρεμένα μπλογκ, δεν ειναι για μενα και δεν υπάρχει περίπτωση να ξαναμπω μέσα...όπως όλα δείχνουν, εγώ επιλέγω να στην αταξία μου να αλητεύω....
]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2009/11/09/%ce%a3%ce%b1%cf%82_%ce%ad%cf%87%ce%b5%ce%b9_%cf%83%cf%85%ce%bc%ce%b2%ce%b5%ce%afΛογο - τεχνία: Σας έχει συμβεί2009-11-09T09:52:00-05:002009-11-09T09:52:00-05:00
…..ποτέ να αισθανθείτε πράγματα για ανθρώπους-φιλία ή οτιδήποτε άλλο είναι αυτό;-
που δεν γνωρίζετε μήτε καν το πρόσωπο τους; Που δεν έχετε ανταλλάξει ποτέ ούτε μια κουβέντα οι δυο σας;
Σας έχει συμβεί να ξεχωρίσετε ανάμεσα από χιλιάδες άλλους ένα, δυο, ή ακόμα και περισσότερα, άτομα και να είστε σχεδόν βέβαιη πως ταιριάζετε μαζί τους…σε σημείο μάλιστα που να νιώθετε τη καρδιά σας να χτυπά γι΄ αυτούς; Φίλοι μου, όχι, δεν βρίσκεστε στις πύλες του ανεξήγητου…εδώ, στο γνωστό μέρος βρίσκεστε, και τα πράγματα έχουν ως εξής: Δεν ξέρω πως γίνετε αυτό, όμως όσο καλοπροαίρετη διάθεση κι αν έχω να απαντώ σε όλους- που πιστέψτε με, την έχω και προσπαθώ όσο το δυνατόν να μην αφήνω κανένα ποστ αναπάντητο - εν τούτοις… Εν τούτοις ναι, εγώ, η καρδιά μου, το μυαλό μου, δεν μπορώ τέλος πάντων να καταλάβω ποιος, έχει ξεχωρίσει κάποιους εδώ μέσα και τους αποζητά περισσότερο από τους άλλους….σε σημείο ανάγκης! Κι όχι, δεν νομίζω να είναι ιδιαίτερα, από των υπολοίπων, τα γραφτά τους, αλλά κι αν είναι το δικό μου το κριτήριο δεν είναι αυτό….ούτε ένα καλογραμμένο κείμενο είναι εξήγηση για τέτοιου είδους συναισθήματα. Ποιο είναι τώρα δεν ξέρω, κι εδώ είναι που ζητώ τη βοήθεια σας. Έχει συμβεί και σε σας κάτι παρόμοιο; Είναι κάτι συνηθισμένο το συγκεκριμένο συναίσθημα ή ν΄αρχίσω να πλέω κατά Λέρο μεριά;
Υ.Γ. Α….και μη ζητήσετε να σας πω αν πρόκειται για άντρες ή γυναίκες, αυτό και να με κρεμάσετε δεν θα σας το πω…η περιέργεια σκότωσε τη γάτα, ε;
]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2009/11/07/%ce%a4%ce%9f_%ce%94%ce%99%ce%9a%ce%99%ce%9fΛογο - τεχνία: ΤΟ ΔΙΚΙΟ2009-11-07T12:20:00-05:002009-11-07T12:20:00-05:00ΤΟΥ ΜΙΚΡΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΑΔΙΚΟ ΜΙΑΣ ΟΛΟΚΛΗΡΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΤΗΣ ΣΦΑΙΡΑΣ ΤΟΥ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΟΥ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΟΛΩΝ ΜΑΣ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΤΟΥ ΚΟΡΚΟΝΕΑ ΘΥΜΑ ΚΙ ΕΚΕΙΝΟΣ ΣΤΑ ΤΟΣΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΗΣ.....
-Για σκεφτείτε το-
-Ξέρω ότι η παρουσα ανάρτηση, θα με φέρει εχθρικά αντιμέτωπη με πολλούς, και ζητώ συγνώμη εκ των προτέρων γι΄ αυτό, τι να κάνω όμως αφου μ΄ αρέσει να βλέπω και να λέω πάντα τα πράγματα με το ονομα τους. Να λέω την άποψη μου χωρίς το καταρεμένο εκείνο φόβο που σ΄ αναγκάζει να κρύβεσαι πίσω απο το δάχτυλο σου σαν λαδοπόντικας -
«Εάν επιλάθωμαί σου, Ιερουσαλήμ, επιλησθείη η δεξιά μου κολληθείη η γλωσσά μου τω λαρύγγι μου, εάν μη σου μνησθώ.»
-Ψαλμός Δαυίδ-
Αιμάτωσε η φλέβα της καρδιάς
κόκκινο της φωτιάς εκτοξεύοντας για να πυροδοτήσει τις πινελιές του πίνακα που της ερήμωσης το παζλ συνέθεταν μπροστά του.
Είκοσι χρόνια πίσω μετανάστευσε!
Στα χέρια του δυναμικά κρατούσε ακόμα των όρκων τη τιμή, και την «τιμή» Καθώς σε τράπεζα αγάπης, άτοκη τότε, και δίχως λήξη προθεσμιακή, κατατεθώταν το αντίκρισμα της
Είκοσι χρόνια πριν κι ο χρόνος ο φθοροποιός φορούσε τα καλά του Της καταστροφικής διαστρέβλωσης, που θα επακολουθούσε, το σκληρό φώς, ούτε καν εξεχώριζε σε ώρες ορθρινές ζωής κοινής, που σηματοδοτούσε Σήμερα….την δύναμη του έχασε ο όρκος! Tώρα…σκεπασμένα όλα με πολικό ψύχος!
Ώρες γυμνές, σαν μαριονέτες ξεφτισμένες και πολυπαιγμένες, σε θέατρο του παραλόγου, την μνήμη και την λήθη αφυπνίζουν στο χώρο του εφικτού και του ανέφικτου διασκορπώντας την.
Τον πίνακα, που μέσα εις την δαιδαλώδη σύνθεση του αντικατοπτρίζονταν είδωλα από δυο ζωές, κοίταξε Και στην αφρούρητη του μοναξιά κάποια θεσπέσια χρώματα που τον κοσμούσαν -κίτρινα, κόκκινα, μαβιά- τον κέντρισαν να ψάξει για υπογραφή ζωγράφου. Έψαξε και την βρήκε. Σε μια γωνιά, στο πλαίσιο της ψυχής του με κεφαλαία γράμματα φαινόταν ο υπογράφων καθαρά
«ΔΙΑ ΧΕΙΡΟΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥΤΟ ΤΟ ΕΡΓΟ ΕΠΟΙΗΘΗ»
]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2009/11/01/%ce%97_%cf%8e%cf%81%ce%b1_%cf%84%ce%b7%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%ad%cf%88%ce%b7%cf%82!__%ce%9d%ce%b1_%ce%b6%ce%ae%cf%83%ce%b5%ce%b9%cf%82__%ce%96%cf%89%ce%ae_%ce%bc%ce%bf%cf%85!Λογο - τεχνία: Η ώρα της στέψης! Να ζήσεις Ζωή μου!2009-11-01T14:03:00-05:002009-11-01T14:03:00-05:00
Αφού λοιπον φίλοι μου φάγαμε και ήπιαμε το μεσημέρι, ήρθε η ώρα της ετοιμασίας της νύφης-Λυπαμαι αλλά πιο προσωπικές φώτο δεν έχω να σας δείξω καθοτι στο δωμάτιο βρίσκονταν μόνο οι λευτερες και σε εμάς τις ποπαιδιωμένες, ειχαν απαγορέψει την είσοδο.- Αλλά δε πειράζει, κι αυτη με τα παπουτσάκια που ετοιμαζεται να γράψει τα ονόματα των απάντρευτων πάνω μια χαρά ειναι Μετά μια στροφούλα όλο νάζι για να φτιάξουμε τη ζώνη του νυφικού
για μια φωτογραφία με τη μαμά και την αδελφη
και τη γιαγιά
Δεν προλαβαίνουμε για άλλες όμως, ήρθε η στιγμή της τελικής εξόδου
ένα ζεστό φιλι απο το δακρυσμένο μπαμπα και φύγαμε για την εκκλησία
Ε , κρίμα ειναι, περιμένει κι ο γαμπρός, μην τον στήσουμε άλλο Κι οχι μόνο αυτό, μη πει και καμιά κουβέντα η πεθερά ή η κουνιάδα...
Εξαλλου η ώρα της στέψης έφτασε
Δεν ειναι πανέμορφοι κι οι δυο;
Δεν ειναι πολυ ταιριαστό ζευγάρι; Μη πείτε όχι σας εφαγα.... Και για να μη ξεχνιομαστε, ρίξτε το κατι τις σας κι εσείς στο δίσκο των δώρων που κρατά η κόρη μου Σε κοτζαμάν γλέντι θα σας πάμε όπου αδελφή και ξαδέλφη θα δώσουν ρεσιτάλ χορού, ομορφιάς και τσαχπινιάς, θα σταματήσουν όμως θένε δε θένε οι τσούπρες γιατί: Επιασε η νύφη στο χορό και κάμετε τση τόπο σα περιστέρα φαίνεται στα μάθια των αθρώπω.. Και τώρα, η ώρα της τούρτας της κοινής τους ευχής κι ενός χορού αιώνιας υπόσχεσης για μοίρασμα και αμοιβαιότητα χαράς, λύπης και υποχρεώσεων...... Αχ μωρέ Ζωή μου! Λες κι ήταν χθες που σε σήκωνα αγκαλιά για να σε πάω να σου κάνουν τα εμβόλια Λες κι ήταν χθες που ενώ σε κράταγα απο το χέρι χανόσουν μπρος απο τα μάτια μου-α μα μου 'χες βγάλει και τη ψυχή...χα χα.- Λες κι ήταν χθες που όταν καθυστερούσες στο σχολειο δεν πήγαινες αν δε σε πήγαινε η Ρίκη... Λες κι ήταν χθες...λες και δε πέρασε ούτε μια μέρα απο τα 29 χρόνια πριν που γεννήθηκες καμάρι μου μέχρι τη στιγμή αυτη που σου εύχομαι: Να ζήσεις Ζωή μου κι η ζωή σου ολάκερη να πλημμυρίζει ζωή....ακριβώς σαν και το όνομα σου! Κάθε ευτυχία σε σένα και στο σύντροφο που επέλεξες. Να ζήσεις Ζωή μου! Να ζήσεις καμάρι μου!
]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2009/10/31/%ce%a3%ce%b7%ce%bc%ce%b5%cf%81%ce%b1_%ce%b3%ce%ac%ce%bc%ce%bf%cf%82_%ce%b3%ce%af%ce%bd%ce%b5%cf%84%ce%b1%ce%b9......Λογο - τεχνία: Σημερα γάμος γίνεται......2009-10-31T14:03:00-04:002009-10-31T14:03:00-04:00Παντρολογήματα! Ναι, ναι, αληθινά παντρολογήματα! Σήμερα παντρεύομαι το πρώτο παιδί μεσα απο το σπίτι μας, την κόρη της αδελφής μου και, όση ώρα θα φορτίζω τη μπαταρία της φωτογραφικής μου μηχανής, που αδειασε απο τις πολλές φώτο που τραβώ μέρες τώρα, είπα να μοιραστώ τη χαρά μου μαζι σας, ίσαμε να ξαναπάω απέναντι Αντε λοιπον, στις χαρές σας οι λεύτεροι και στων παιδιων σας οι παντρεμένοι
Τώρα όμως συγκεντρωθείτε γιατι βρίσκεστε στις χαρές του δικού μας του παιδιού ! Και χίλια καλωσορίσατε ....
Μην ντρέπεστε , ανεβείτε σιγά σιγά τη στολισμένη σκάλα
που έφτιαχνε η ευτυχισμένη θεία ώρες χθες βράδυ-οχι εγώ, η μικρή μου αδελφή είναι περι τούτων-
σταματήστε να πάρετε μια ανάσα στο κεφαλόσκαλο
να καμαρώσετε την ευτυχισμένη νυφούλα μας
αγκαλιά με την ξαδέλφη της-που θα έχουμε κι αυτηνής σε λίγο τις χαρές της καθότι εγκυμονούσα-
και τη γιαγιά της
και περάστε να πάρετε ένα χειροποίητο κουραμπιέ
εκτός αν προτιμάτε ρακί ή λικεράκι προσέξτε όμως μη σκοντάψετε στα καλαθάκια των παρανυμφων
έτσι όπως θα δείτε τη νύφη με τη ρόμπα να χορεύει μαζι με τις ξαδέλφες της
μέχρι να βάλει το ρόλει στο μαλλι για το τελικό χτένισμα
Η κόρη μου εν τω μεταξύ έχει ήδη έτοιμο το κοτσο-πως θ' αντέξει αλήθεια αυτο το παιδί ίσαμε αυριο έτσι;-
και μη μου πείτε πως δεν ειναι τέλειος;
Τώρα όμως οτι σας έδειξα σας έδειξα, διπλα εχουν στήσει γλέντι κι εγώ λέω να πάω να φάω κάνα κοψίδι-τρόπος του λέγειν γιατι ειμαι χορτοφάγος- Και μην ανησυχείτε, θα επανέλθω με τις φωτογραφίες του γάμου . Εις αύριο λοιπον τα σπουδαία. Αντε και στων παιδιών μας.....
]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2009/10/27/%ce%a3%cf%84%ce%bf_%cf%86%ce%af%ce%bb%ce%bf_%ce%bc%ce%bf%cf%85_%cf%84%ce%bf_%ce%a3%ce%b9%cf%89%cf%80%ce%b7%ce%bb%cf%8c,_%ce%ad%ce%bd%ce%b1_%ce%bc%ce%b9%ce%ba%cf%81%cf%8c_%ce%b4%cf%8e%cf%81%ce%bf_%ce%b3%ce%b9%ce%b1_%cf%84%ce%b7_%ce%b3%ce%b9%ce%bf%cf%81%cf%84%ce%ae_%cf%84%ce%bf%cf%85Λογο - τεχνία: Στο φίλο μου το Σιωπηλό, ένα μικρό δώρο για τη γιορτή του2009-10-27T10:06:00-04:002009-10-27T10:06:00-04:00 Σιωπή....
Τόση σιωπή που στο μανδύα της με τύλιξε,
τόση σιωπή που με τα δάχτυλα της με βαριάγγιξε,
με γλύκανε, με βάφτισε,
πνευματικό παιδί της μ’ ονομάτισε
κι ολούθε γύρω μου σιωπή τώρα αντικρίζω. Σιωπή…σιωπή!!!
Από τότε που άρχισα να γράφω, ούτε που θυμάμαι πόσα χρόνια δηλαδή, γυροφέρνει στο μυαλό μου….κι είναι και πολλά αυτά τα χρόνια πανάθεμα τα, δε θέλω τώρα ν’ αρχίσω να τα μετρώ…. Απλά τώρα τελευταία, μετά την είσοδο μου εδώ και την συναναστροφή μας, άρχισε να αναζωπυρώνετε μέσα μου κι απόψε θέλησα να τη μοιραστώ μαζί σας.
Τι έλεγα λοιπόν; Α ναι Έλεγα πως από τότε που ξεκίνησα να γράφω, κάτι που εγινε πολύ νωρίς- στα δέκα πήρα το πρώτο μου σχολικό βραβείο, στα δώδεκα άρχισα τη συγγραφή του πρώτου μου μυθιστορήματος-που δεν ολοκληρώθηκε ποτε- στα δεκατέσσερα είχα ήδη τελειώσει τη πρώτη ποιητική συλλογή μου- που μήτε ξέρω που βρίσκετε σήμερα, και στα δεκαοκτώ είχα πάρει τη θέση της "ερωτικής επιστολογραφίας" στη παρέα μου… Μετά διένυσα μια δημιουργική ανάπαυλα, χαχαχα, γράφοντας απλώς ότι μου κατέβαινε κι όποια στιγμή μου κατέβαινε, σε χαρτοπετσέτες που λιγο μετά τις πετούσα, μέχρι τη στιγμή που ξεκίνησα πάλι κι έκτοτε δεν σταμάτησα ούτε ένα δευτερόλεπτο. Όλα αυτά τα χρόνια όμως, και σ΄ όλες τις αμέτρητες λέξεις που έχω γράψει- γιατί δεν ξέρω αν το ξέρετε, αλλά κι η δουλειά μου με το γράψιμο έχει να κάνει, άρα δεν γράφω μονάχα από χόμπι αλλά κι εξ ανάγκης, μια μεγάλη ανάγκη επικρατούσε μέσα μου: Αυτό που γράφω να αρέσει. Έτσι στην αρχή κοίταζα το δάσκαλο στο μάτια την ώρα που διάβαζε την έκθεση μου περιμένοντας με αγωνια το μπράβο του… Μετά τη μαμά μου και τις αδελφές μου που τις ανάγκαζα θένε δεν θένε ν’ ακούνε τις μπούρδες που τους διάβαζα… Μετά τις φίλες μου, να δω αν βρήκαν ανταπόκριση στο αίσθημα οι ερωτικές επιστολές μου… Μετά…μετά….μετά το καθένα τέλος πάντων που θα μπορούσε να μου πει έστω και μια μικρή θετική λεξούλα για εκείνο που έγραψα, ή σκόπευα να γράψω… Και όχι, πιστέψτε με, δεν έχει να κάνει στο ελάχιστο η ανασφάλεια στο συγκεκριμένο …με δεδομένο ότι όλοι δεν είναι δυνατόν να αρέσουν σε όλους, ξέρω πλέον καλά τις δυνατότητες μου… Ποτέ όμως δεν μπόρεσα να καταλάβω εκείνο το περίφημο: «Γράφω για μένα…» Κι όχι μόνο δεν μπόρεσα να το καταλάβω, αλλά αντίθετα, το θεωρώ υποκρισία και μύθο. Μέγα μύθοοοοοοοο λέμε! Τι θα πει γράφω για μένα;;;; Γράφω σημαίνει βέβαια «είμαι μόνος μου αλλά εμπεριέχω μέσα μου ολάκερο τον κόσμο….» ή , τουλάχιστον για μένα αυτό σημαίνει… Γράφω σημαίνει πως αυτό που βγαίνει από μέσα μου αγγίζει τον άλλο… δονεί τις κεραίες του….ταρακουνά το είναι του…. Διαφορετικά δεν έχει και νόημα ύπαρξης….όπως ακριβώς δεν έχουν και νόημα ύπαρξης τα κοσμήματα, όσα όμορφα κι αν είναι, αν δεν ακουμπήσουν και δεν αναδειχθούν πάνω σε μια ανθρώπινη σάρκα… Γι΄ αυτό λοιπόν, δεν ξέρω τι κάνετε εσεις, εμένα πάντως το δικό σας το μπράβο και η δική σας η αγάπη, μου είναι απαραίτητα.
]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2009/10/17/%ce%a4%ce%91_%ce%92%ce%99%ce%92%ce%9b%ce%99%ce%91_%ce%9c%ce%9f%ce%a5Λογο - τεχνία: ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΜΟΥ2009-10-17T20:09:00-04:002009-10-17T20:09:00-04:00 Ο ΠΡΩΤΟΓΟΝΑΤΟΣ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΜΟΥ
Κι όπως θωρώ στο σπίτι μου-στο σπίτι του- τις πολυκαιρισμένες και χλομιασμένες απ΄ τον καιρό τον πολύ φωτογραφίες του, σαν να τινάζεται η καρδιά μου και φτάνει ο χτύπος της ψηλά ίσαμε τα μεσοδόκια.
Συγκλίζει το μυαλό μου! Αναφαίνεται στα μάτια μου να δρασκελά από μέσα τους πιο ζωντανός από ζωντανός και με τα μακριά του πόδια και τα μεγάλα ζάλα που έκανε να αναμερίζει και πάλι, πότε με καλοσύνη, πότε με γέλιο, πότε με ξυπνάδα, ως τότε, κι όλα να μένουν ξωπίσω του.
Ως τότε…
Και μη θαρρείτε πως μιλώ για πράματα σπουδαία, τρανά. Απλά, καθημερινά πέρα για πέρα.
Αγάπη στον εαυτό σου μα ακόμα πιο περίσσια στο διπλανό σου.
Σαν τι άλλο δηλαδή πρέπει να πράξει άνθρωπος για να είναι άξιος λόγου;
Μιας λοιπόν κι από το φύσημα της σάρκας αυτηνού του ανθρώπου εγεννήθηκα, ας δώσω κι εγώ λίγο από το αίμα μου για να κάμω, όχι, όχι μνημόνευμα είπαμε, μα μια αναδρομή. Μια ανιστόρηση που θα ζωντανέψει στο χαρτί θύμησες για να ΄μαι σίγουρη ότι η σκυλοπνίχτρα που αλλιώς τη λένε και λησμονιά, δεν θα μου τις αρπάξει. H αγάπη νίκησε το χρόνο
Το σπίτι στένεψε, το χωριό στένεψε, ο εαυτός του μεγάλωσε μόνο. Και για έναν εαυτό τόσο υπεράνθρωπο, όσο πίστεψε τον δικό του, μικρά πολύ του φάνηκαν τα σύνορα εκεί πέρα. Δεν τον χωρούσαν! Ο κύκλος που με αγάπη έκλεινε μέσα του τόσα χρόνια όλα όσα τον αφορούσαν, έγινε αφόρητα μικρός. Κι εκείνος δεν μπορούσε πια να νοιώθει πως η ζωή του καμπάνιζε ξεκρέμαστη, δίχως νόημα κλειδωμένη. 'Ολες οι αλήθειες, όλες οι ομορφιές και τα θαύματα του κόσμου που μεταξύ φαντασίας και πραγματικόττηαας ίσαμε εκείνη την στιγμή ψυχανεμίζονταν πως υπήρχανε γύρω του, μονάχα έξω, μακριά από τα σύνορα αυτά που είχε εγκλωβιστεί - έτσι του σφύριζε ύπουλα η φωνή που τη συνόδευε το γέλιο του Μεφιστοφελή θα τις συναντούσε!
ΔΙΑ ΧΕΙΡΟΣ ΖΩΗΣ
Ψηλαφώντας το χθες ιχνηλατώ το σήμερα ή κάνω μια εκ βαθέων ανασκόπηση στο αύριο…
Η ποίηση δεν είναι μια δραματολογική συνένωση γεγονότων του μέλλοντος ή του παρόντος, αλλά ούτε επίσης μια εξωραϊστική κατάσταση ηθελημένων και αθέλητων συμβάντων
Είναι απλώς μια επείγουσα βιωματική ίσως εκφορά συναισθημάτων και ιδεών που έτσι κι αλλιώς με θεϊκή δύναμη θα εξέλθουν από τον γράφοντα διαφορετικά κινδυνεύει να περιέλθει σε πνιγμό....
Η Ρίκη Ματαλλιωτάκη «νίκησε και πάλι τον χρόνο»παρουσιάζοντας τούτη τη φορά στα παιδιά που έχουν μπροστά τους ολάκερη τη ζωή για να τους χαμογελά δικές του ιστορίες.
Ιστορίες που θα τους δώσουν την δυνατότητα να χαθούν για λίγο στην κυριαρχία του χρόνου και του ονείρου μιας και δεν έχουν την δυνατότητα σήμερα για τέτοιες πολυτέλειες.
Να ονειρεύονται…
Η συγγραφέας δείχνει να γνωρίζει καλά τα παιδιά και να κατέχει τη δυνατότητα να μιλά τέλεια στην ψυχή τους.
Η ίδια, αστείρευτη, ευρηματική, γεμάτη από αγάπη για τα παιδιά, αφήνει τη ματιά της να σταθεί με ευπρέπεια στη περιγραφή των γεγονότων υφαίνοντας υπομονετικά τον καμβά της ζωής των με τόσες ελπίδες.
Δημιουργεί ένα κόσμο ονειρικό που χαλυβδώνει τις καρδιές από την πρώτη ως τη τελευταία λέξη κάθε σελίδας.
Ένα κόσμο μακριά από τις βιτρίνες της κάλπικης ζωής που μας κομματιάζει καθημερινά έτσι όπως τη φτιάξαμε…
"... Γιατί παιδάκι μου, τόσο κακό το θεωρείς δηλαδή εσύ ότι μου αρέσει εμένα να ταξιδεύω;"
"Το κακό δεν είναι που σου αρέσει να ταξιδεύεις, το κακό είναι ο τρόπος που σου αρέσει να ταξιδεύεις Ρέα. Ρέα, προσγειώσου επιτέλους, άντε να δούμε και καμιά άσπρη μέρα εδώ μέσα πια, κάνα φαΐ μαγειρεμένο στο τσικάλι να πούμε".
"Μωρέ δε πα να στρίψεις κι εσύ κι οι κακίες σου στην επόμενη γωνία να δείτε αν έρχομαι; Εγώ θα ταξιδέψω γιατί αν δεν καταφέρω τελικά να ταξιδέψω θα πνιγώ, ο κόσμος να χαλάσει κακομοίρα μου. Ας είναι και πειραματικά, τι έγινε. Ολόκληρη ΕΙΡΤ εδραιώθηκε έτσι, μια Ρέα θα κωλώσει;"
"Καλααά. Κι ο Ίκαρος πειραματικά πειραματικά την πήγαινε τη δουλειά και είδες τα χάλια του. Άσε λοιπόν κατά μέρος τα πειραματικά ταξίδια ρε μάνα γιατί ταβλιάζουνε, σαν κόρη σε συμβουλεύω τώρα, εντάξει;..."
Η Ρέα, μια υπό δοκιμασία ακόμα συγγραφέας, παλεύει για να συνυπάρξει το δικό της το μυαλό με το μυαλό της 15χρονης κόρης της και να μηδενίσει έστω τις βασικές διαφορές τους. Ψάχνει για διεξόδους που την ίδια, τη μεγάλη, θα την φέρουν - μπρος και το παιδί, το μικρό, θα το φέρουν (θα το ταξιδέψουν ήθελε να γράψει) πίσω. Όμως που να πάρει η ευχή κι ο δικός της εσωτερικός κόσμος λειτουργεί τόσο διαφορετικά από των υπολοίπων που δεν τα καταφέρνει με τίποτα.
Έως ότου... έως ότου νιώθει το κλάμα της λύτρωσης να πλημμυρίζει τα μάτια της...
"Μετά το κλάμα της νοσταλγίας έρχεται πάντα το κλάμα της λύτρωσης..."
Κι είναι ένα κλάμα ετούτο που όταν φτάσει, ακόμα και σε ανθρώπους σαν τη Ρέα, τα πάντα μπορεί να μεταμορφώσει...
«Χάθηκαν τα καλύτερα μου χρόνια κυνηγώντας χίμαιρες.… Ο άντρας της ζωής μου, τι τρέλα! Δεν υπήρξε, δεν υπάρχει και πιθανόν να μην υπάρξει ποτέ. Το έψαξα ολάκερο σχεδόν το κουτί της Πανδώρας, χώθηκα έως τα μπούνια μέσα του, έπιασα πάτο στις λάσπες και στα σκατά αναζητώντας τον και δε βρέθηκε. Ο άντρας της συναισθηματικής και νοητικής μου ιδιοκτησίας, τουλάχιστον όπως τον έπλασα κι όπως τον ονειρευόμουν τόσα χρόνια, ενδεχομένως και να μην έλθει. ποτέ . Ενδεχομένως… Που σημαίνει όμως ότι ίσως κάποτε αποφασίσει και να έλθει τελικά. Εξάλλου το κουτί της Πανδώρας είναι απύθμενο, οπότε τίποτα και κανείς δεν είναι ικανός να αναγκάσε τον άλλο να ζει χωρίς ελπίδα. Τίποτα και κανείς δεν είναι ικανός να απαγορεύσει το όνειρο. Φτάνει φυσικά το όνειρο να μη προκαλεί εξάρτηση. Κι εγώ την αναμονή τούτου του ιδανικού άνδρα, αν εξακολουθεί να μου είναι απαραίτητη, μπορώ για να την διαφυλάξω να την απομονώσω σε μια μεριά της φαντασίας μου, κι εκεί να της επιτρέπω να υπάρχει για όσο θέλει. Αρκεί μονάχα να μην με ενοχλεί. Αρκεί μονάχα να μην μου διαταράζει την πραγματικότητα, να μη με κάνει να πονώ όπως πονούσα έως σήμερα. Έως και πριν μερικές ώρες…»
ΑΧ! ΠΩΣ ΤΗΣ ΑΡΕΣΕΙ ΝΑ ΜΙΛΑ
Στην Αναστασία ξανά…και ξανά…και ξανά…
σαν ένα μικρό ευχαριστώ
για την παρουσία της στη ζωή μου
Μέσα από μια σειρά διηγημάτων με κοινό παρανομαστή την μοναξιά του σύγχρονου καθημερινού ανθρώπου, η συγγραφέας προσπαθεί να ξορκίσει το κακό κάνοντας τη δική της προσπάθεια να το αντιμετωπίσει κατάματα κι αντίθετα εντελώς από τους ήρωες της να επιλέξει κατ’ αυτό τον τρόπο τη πραγματικότητα από την παγίδα ενός εκούσια «παγιδευμένου ονείρου»
«……Πριν προχωρήσει πάντως στο ψητό, μίλησε αρκετά ο αλλοδαπός έστω κι αν ήταν σίγουρος πως δεν υπήρχε περίπτωση να τον καταλάβουν…μιλούσε και την κοιτούσε…μιλούσε αγγίζοντας την πάνω από τα ρούχα της…μιλούσε γενικώς…
Αργότερα, όταν μάλλον αποτελείωσε με όλα εκείνα που ήθελε να πει, το χέρι του άρχισε να διεισδύει στην πύλη του στήθους της- όχι όμως σαν πορθητής αλλά σαν σύμμαχος –έσπασε το φράγμα της μπλούζας που το περιχαράκωνε με ψευδή ασφάλεια, και στη συνέχεια το άφησε ελεύθερο προσφέροντας το ευλαβικά, σαν τρόπαιο νίκης στο στόμα του.
Εκεί ξεχάστηκε για πολύ. Μα κι εκεί το Φλεβαριάτικο ψύχος του σύμπαντος της Μυρσίνης μετουσιώθηκε σε τροπική ζέστη προκαλώντας τον να ξεχαστεί κι άλλο….κι άλλο….κι άλλο….
Δεν μπορεί να υπολογίσει πόση ώρα παρέμειναν σε τούτη τη στάση πριν προχωρήσουν και ξαπλώσουν στο παγκάκι πριν αφεθούν, ταυτόχρονα πλέον, σε μια αίσθηση παράνοιας που προσφερόταν και στους δυο σαν μάνα εξ ουρανού σε περίοδο ανομβρίας.
Με βιασύνη κατέβασε πρώτος εκείνος το παντελόνι και ενώ αμέσως μετά η δική της φούστα έτσι όπως ανέβαινε στο ύψος των μηρών για να απεγκλωβίσει το μαύρο τρίγωνο, έγινε για δυο τρία δευτερόλεπτα ο δορυφόρος που τους εκτόξευσε στα ουράνια!
Για δυο τρία δευτερόλεπτα όμως, αυτό ήταν όλο κι όλο αφού αμέσως, στο μυαλό της γυναίκας τουλάχιστον, τα πάντα φόρεσαν το αληθινό τους σχήμα και πήραν ξανά την πραγματική τους μορφή!
Η ριπή της πραγματικότητας θόλωσε το παγιδευμένο όνειρο που εκουσίως η Μυρσίνη επέλεξε σαν λύτρωση, και η αντίστροφη μέτρηση της σμίκρυνσης είχε ήδη ξεκινήσει:
Δέκα- εννιά-οκτώ-εφτά-έξη….»
]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2009/10/16/%ce%a3%cf%85%ce%bd%ce%b4%ce%ad%ce%b8%ce%b7%ce%ba%ce%b5_%ce%ad%cf%89%cf%82_%ce%b1%ce%ba%cf%8c%ce%bc%ce%b1_%ce%ba%ce%b1%ce%b9_%cf%84%ce%bf_%ce%b9%ce%bd%cf%84%ce%b5%cf%81%ce%bd%ce%ad%cf%84_%ce%bc%ce%b5_%cf%84%ce%b7%ce%bd_%ce%b1%ce%b8%ce%b1%ce%bd%ce%b1%cf%83%ce%af%ce%b1!Λογο - τεχνία: Συνδέθηκε έως ακόμα και το ιντερνέτ με την αθανασία!2009-10-16T08:47:00-04:002009-10-16T08:47:00-04:00
Μπορεί να ήταν ακριβώς έτσι
Μα ίσως και να μην ήταν.
Καλού κακού
μη το κλείνεις το θέμα,
βάλ’ του ερωτηματικό…
Τη τελεία δε αστην για τις φορές
που με το θεό- ψέμα φιλήθηκες
κι ασχολήσου πλέον με την ελπίδα
έστω κι αν σου είπαν πως
είναι ελπίδα επιλήψιμη
Μα όταν ο ήχος της
το καιρό των παγετώνων
απομάκρυνε
κι αιώνων αδιάκριτων κοχύλια
-σωμάτων πια περιγράμματα-
σε παραλία δίχως ληξιαρχικά γραφεία ανέσυρε,
ποιος μπορεί να ξέρει από πότε βρίσκονταν
θαμένα εκεί άραγε;
Από πάντα;
Ή πριν το πάντα.
Εν πάση περιπτώσει
Ελάχιστο το κενό ανάμεσα τους
για να το πάρεις τοις μετρητοίς
και θα μου συνιστούσα
να μην ελέγχω τόσο αυστηρά το έτος.
Έτσι κι αλλιώς ανθρώπους μεταφέρει,
τι ωφελούν τα νούμερα από κάτω.
Σημασία έχει ότι σ’ αγγίζω
Aμφορέας το είναι μου που σε
κουβαλά στων αιώνων τη κίνηση.
Από το πρώτο ως το τελευταίο σκίρτημα
του θαλάσσιου φλοίσβου.
Λάδι και νερό καρτερώ να σ’ αλείψω
πριν στρέψεις το βλέμμα ψηλά
και γευτείς νίκη.
Και μείνε εκεί.
Δεν δηλητηριάζεται η πανσέληνος
από αμφιβολία εκεί
Πολύτιμους λίθους θα δεις
τα κύτταρα σου να γίνονται εκεί
τώρα π’ ανέμου οίστρος
νεογέννητο έκανε το χρόνο
επαληθεύοντας τα αλλόκοτα.
Ιδού:
Συνδέθηκε έως ακόμα και το ιντερνέτ με την αθανασία! ]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2009/10/10/%ce%9f%cf%80%ce%b5%cf%81_%ce%b5%ce%b3%ce%ad%ce%bd%ce%b5%cf%84%ce%bfΛογο - τεχνία: Οπερ εγένετο2009-10-10T23:23:00-04:002009-10-10T23:23:00-04:00
Εν αρχή ην ο λόγος της ψιθύρισαν μόλις γεννήθηκε τα ψέματα .
Έκλεψαν τα μάταια τη σκέψη από το βρέφος,
πίστεψε η έφηβη κάθε τι που της είπαν
κι αρχίζοντας να ασκείται στο προπύργιο της άμιλλας,
ανέτρεψε μέσα της τα εύλογα.
Έντυσε με στολή δικής της επινοήσεως την ψευδαίσθηση αλήθεια,
την αθλιότητα παράδεισο,
ξέχασε πως για όλα όσα συμβαίνουν στη ζωή της φταίνε οι λέξεις
και στάθμευσε εκεί λιτά μα επίμονα να χάνονται οι μέρες της.
Άρον –άρον το πέρσι να το μεταμορφώσει σε τώρα.
Άρον -άρον το τίποτα να το κάνει πολύ.
Άρον- άρον το μπάτσο να τον νιώσει φιλί.
Άρον- άρον με τις λέξεις στη σκιά
να δώσει περίγραμμα οντότητας η ώριμη.
***
Κι ερρίφθη ο κύβος της κατάθλιψης.
Παρόντες όλοι οι απόντες.
Σημαντικά όλα τα ασήμαντα.
Απαραίτητα όλα τα άχρηστα.
Κι ήταν πλέον αργά να ζητήσει πιστοποιητικό γνησιότητας
ή αλλιώς- πως το λένε αλήθεια;- προγραμματισμό συναισθήματος.
Οι επιταγές της ήταν ήδη χωρίς αντίκρισμα
όταν άρχισε να στέλνει κενά γράμματα
σε φακέλους χωρίς διευθύνσεις,
ανύπαρκτα γραμματοκιβώτια
και, βεβαίως, φανταστικούς παραλήπτες.
Κάθε βράδυ μόνο, λίγο πριν πάει για ύπνο
υπενθύμιζε στον εαυτό της:
«Αύριο…από αύριο…
από αύριο θ’ αρχίσω κι εγώ να προγραμματίζω.
Γιατί επιτέλους κάποτε πρέπει να μάθω κι εγώ να προγραμματίζω»
Και βέλαζε από πόνο και προσπάθεια
έως ότου θάρρεψε στο τέλος
κι η ίδια πως ήταν αρνί.
Εξάλλου, εκούσια ή ακούσια είχε πέσει τόσες
φορές σε στόματα λύκων κρυμμένων πίσω από ανθρώπινη μάσκα,
που το περίεργο θα ήταν να θεωρήσει τα πράγματα διαφορετικά.
***
Από περίεργη φυσικά μέχρι ακαταλαβίστικη ακούστηκε
και η φράση που επαναλάμβανε συνεχώς
όταν κάποτε συνελήφθη από τους Ζητάδες της λογικής
για μια σύντομη κούρα στο θεραπευτήριο της πραγματικότητας.
«Ζητώ πύλες για να εισέλθω κι άλλη πύλη από τον άνθρωπο δεν βρίσκω…
ζητώ πύλες για να εισέλθω κι άλλη πύλη από τον άνθρωπο δεν βρίσκω….»
φώναζε μα ήρθε ακόμα πιο ολέθρια η συνειδητοποίηση που της έγνεφε
να σιωπήσει καθώς το έβρισκε μάλλον απίθανο να καταλάβουν τι
εννοεί εκείνοι που την άκουγαν.
***
Πάλεψε με νύχια και με δόντια το πρώτο καιρό ν’ αρνηθεί τη σιωπή.
Στο κάτω –κάτω «εν αρχή ην ο λόγος»,
έτσι της δίδαξαν τα ψέματα από τότε ακόμα που μπουσουλούσε.
«Τι εφιάλτης….» μονολόγησε και για να τον διώξει
έραψε ακόμα μια στολή, πολύχρωμη τούτη τη φορά,
την φόρεσε στις λέξεις και τις μεταμόρφωσε σε εικόνα
που επέλεξε ωστόσο να την απολαμβάνει prive
και μάλιστα μέσα από πολυτελή τηλεόραση με γιγαντοοθόνη.
Δώρο καλών φίλων που φρόντιζαν βλέπεις ανελλιπώς
για την άνετη διαμονή της
στο ψυχιατρείο της φρόνησης.
***
Αλλά ήταν πλέον αργά…και να πεις ότι δεν το ήξερε; Το ήξερε…
Ανέκαθεν ότι της άρεσε το έτρωγε με βουλιμία.
Έτσι και τώρα, έφαγε λόγια, λόγια , λόγια,
λόγια περιχυμένα με μπεσαμέλ ή γλυκόξινη σάλτσα,
λόγια λαδερά, λόγια ανάλαδα,
λόγια που της είπαν και λόγια που είπε,
μπούχτισε απ΄ τα λόγια κι άρχισα να ξερνά.
Ξέρασε την ντυμένη σε αλήθεια ψευδαίσθηση,
και την ντυμένη σε παράδεισο αθλιότητα,
ξέρασε πόνο, τόσο που ούτε κατά διάνοια
δεν φαντάζονταν πως χωρά το στομάχι της
μα πάλι δεν ξαλάφρωσε, μέχρι που σκέφτηκε
να χρησιμοποιήσει το αντιεμετικό της σιωπής.
Για να επιταχύνει δε την δράση του
το ρούφηξε κι αυτό με βουλιμία, σε διπλή δόση, κι επιτέλους!
Βρήκε τη δύναμη κι έβαλε μπρος να χτίζει
τη μεσοτοιχία της διαπραγμάτευσης
που προς το παρόν τουλάχιστον θα την απάλλασσε
από την άμεση γειτνίαση με τις κατάπτυστες λέξεις.
Ποιος ξέρει, ίσως λίγο αργότερα καταφέρει
να μεταφερθεί και σε κανένα πιο βορειότερο προάστιο. ***
Ένας μικρός, κούφιος θόρυβος υπόγειας δόνησης
ήταν αυτό που την προειδοποίησε στην
αρχή πως σιωπή δεν σημαίνει απαραίτητα και λήθη.
Κρίμα…η μονόκλινη μεσοτοιχία της προφανώς είχε χτιστεί με σαθρά υλικά.
Τόσο σαθρά που στα θεμέλια της μπορούσαν κάλλιστα να περιδιαβαίνουν
και να υποσκάπτουν τη σταθερότητα τους,
κάτι τεράστια τρωκτικά ήχων που
ταΐζονταν από τα υπολείμματα της ζωής της κι όπως διαπίστωνε,
κανένα ποντικοφάρμακο δεν ήταν ικανό να τα εξοντώσει.
Αντίθετα, μερικά εξ αυτών θρέφονταν από το τρόμο της
κάθε μέρα και περισσότερο κι οι ήχοι όλο και πολλαπλασιάζονταν:
***
Ήχοι θρυψαλιασμένων ονείρων κλειδωμένων ως τα τότε
σε φθηνά, γυάλινα μπουκαλάκια ελπίδας.
Ήχοι αυθαιρεσιών από πέτρες που εξακοντίζονταν σε ουρές πιθανών διερχομένων.
Ήχοι από ηχογραφήσεις μηδαμινότητας.
Ήχοι από ατροφικές εκθέσεις ιδεών.
Ήχοι από τη δική της φωνή τότε ακόμα που ζητούσε
εκείνα τα ευκόλως εννοούμενα «ως είθιστε».
Ήχοι από σκιές με περίγραμμα αδιαφορίας
που κατά τύχη κι όχι από γνώση
προμάντεψαν κάποτε το «οπερ εγένετο» της όλης κατάστασης.
Ήχοι…. ήχοι… ήχοι…ε πόσο να αντέξουν τ’ αυτιά της πια,
πάει, εκτός από το λόγο τρύγησαν και την ακοή τα τρωκτικά
κι εν συνεχεία έβαλλαν μπρος και για την αίσθηση
κι έτσι ούτε άκουσε ούτε αισθάνθηκε
την επόμενη δόνηση που τούτη τη φορά
δεν ήταν υπόγεια αλλά καθολική.
Κάτι μόνο πήγε να καταλάβει προς το τέλος
κι από ένστικτο σκέφτηκε προς στιγμή να το βάλει στα πόδια,
με τίποτα ωστόσο δεν προλάβαινε να δραπετεύσει
από την ήδη ετοιμόρροπη και λεηλατημένη γη της ψυχής της
κι ίσα μόλις που πρόλαβε και ψιθύρισε
«μετεβλήθει εντός μου ο ρυθμός του κόσμου…»
πριν την καταπλακώσουν τα χώματα.
*** Φώτισαν τη στιγμή σπίθες από ξερόκλαδα και φύλα που
έστηναν τρελό χορό φωτιάς λιγάκι παραπέρα
από τις πύλες που ζήτησε να μπει αλλά δεν τις επέτρεψαν…
Δυστυχώς, όσο κι αν κάποιοι εθελοτυφλούν απέναντι στο φαινόμενο της παιδεραστίας, δυστυχώς, όπως τουλάχιστον δείχνουν τα πράγματα, αυτό δεν λιγοστεύει στο ελάχιστο τη μάστιγα.
Και τα όσα παραθέτω, είνα ελάχιστοι μόνο τίτλοι απο τα νέα της μπλοκόσφαιρας και γενικά του ιντερνετ, αν ηθελα εβρισκα κι άλλους, θεώρησα ωστοσο πως αυτοι είναι αρκετοί...
Τι μπορεί όμως να γίνει ρε παιδιά για να αποφύγουμε αυτη τη φρίκη;
Εγώ προσωπικά ειμαι υπερ της θανατικής ποινής....
Διαβάστε λοιπον αν και ειμαι σίγουρη πως τα ξερετε όλοι σας... Κι ας κάνουμε όλοι μαζι κάτι για να μη βουλωθεί πια κανένα άλλο παιδικό στόμα. Για να εξαφανιστει πια ο τρόμος απο όλα τα παιδικά μάτια....έστω κι αν αυτά τα μάτια, δεν υπάρχει ουδεμία περίπτωση να τα αντικρίσουν ποτέ τα δικά μας τα μάτια.
ΣΟΚ!!! Βίασε και σκότωσε 9χρονη
Βιασμός 12χρονης από 21χρονο Αλβανό στη Λήμνο
Στο εισαγγελέα ο πατέρας που βίασε επί 8 χρόνια την κόρη του
Σοκ!! Βίαζε τη θετή του κόρη από 10 ετών
Ομαδικός βιασμός 8χρονης από ανήλικου
Σοκ με 35χρονο παιδόφιλο μετά από καταγγελία της συζύγου
Πήγε να γνωρίσει τον πατέρα της και εκείνος την βίαζε 3 φορές τη μέρα για 2 ολόκληρους μήνες !!!!!!
Κάλεσε άνθρωπο στην Αμερική για να βιάσει τον 5χρονο γιο του
Σοκ στην Ξάνθη. Ασελγούσε στην εγγονή του
Ασελγούσε σε βάρος της ανήλικης κόρης της συντρόφου του και δύο φίλων της
Παιδοφιλικά κανάλια στο Youtube
Συναγερμός! Άγγλος παιδεραστής, φορέας του AIDS στην Ελλάδα
Βίαζε επί δύο χρόνια 2 παιδιά με διανοητικά προβλήματα
Συνελήφθη 75χρονος παιδεραστής
Θέλετε κι άλλα; Δε νομίζω...
Αν θέλετε πάντως ειναι εύκολο να τα βρείτε μόνοι σας.... Εγώ πάντως σταματώ εδώ αναρτώντας εκτός απο το τίτλο κι ολόκληρο το παρακάτω κείμενο
Δημόσια εκτέλεση παιδεραστή - δολοφόνου
Ο δράστης, Γέχια Χουσεΐν το όνομά του, ήταν ιδιοκτήτης κουρείου. Το θύμα ένα 11χρονο αγόρι που μπήκε στο κατάστημα του βιαστή-δολοφόνου για ένα κούρεμα. Αφού το βίασε, ο δράστης δολοφόνησε το παιδί, το έκοψε σε κομμάτια και τα πέταξε έξω από την πόλη Σάνα, πρωτεύουσα της Υεμένης, όπου και διέμενε. Ο δολοφόνος ομολόγησε την πράξη του τον Δεκέμβριο του 2008. Η εκτέλεσή του έγινε δημόσιο θέαμα αφού έτσι ορίζει ο νόμος στην Υεμένη. Οι δράστες κακουργημάτων που πρόκειται να εκτελεστούν διαπομπεύονται από το κοινό, στη συνέχεια τους ξαπλώνουν μπρούμυτα σε ένα χαλί και οπλίτης του Υεμενικού στρατού τους πυροβολεί από πίσω σημαδεύοντας την καρδιά. Οι φωτογραφίες από την εκτέλεση του δολοφόνου έχουν προκαλέσει αντικρουόμενες αντιδράσεις. Υπάρχουν πολλοί που θεωρούν ότι αυτή είναι η μοναδική τιμωρία που μπορεί να αποδώσει δικαιοσύνη σε τέτοιου είδους εγκλήματα και άλλοι την κρίνουν απάνθρωπη και βάναυση.
πέρα παίρνει να χαράζει..... ]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2009/10/05/%ce%95%cf%80%ce%af__%cf%84%cf%89%ce%bd_%ce%b1%ce%bc%ce%bd%ce%b7%ce%bc%ce%bf%ce%bd%ce%b5%cf%8d%cf%84%cf%89%ce%bdΛογο - τεχνία: Επί των αμνημονεύτων2009-10-05T22:44:00-04:002009-10-05T22:44:00-04:00
Μια ψυχούλα που εχει αγγίξει τη δική μου τη ψυχή
ισως λίγο παραπάνω από τις υπόλοιπες εδώ μεσα…
Για να δει ότι δεν είναι μόνη της….αν αυτό τη παργηγορεί…
Φοβάμαι τις φωνές που σαλαγούνε στο μυαλό μου
Φοβάμαι το σκοτάδι π’ όπου κι αν πάω είναι πάντα εμπρός μου…
Φοβάμαι, χέρια γίγαντα τα νιώθω σφιχτοτυλιγμένα στο λαιμό μου
Φοβάμαι, τρέμω την ώρα που μολύβι και χαρτί θωρώ μόνο για φάρμακο μου
Απλά σαν δροσιά πρωινή θα έρθω στην εξώπορτα των πληγών σου, να μουσκέψω με πελαγίσιο νερό τη μοναξιά σου.. Τη μοναξιά μου .. Καθώς δροσοσταλίδα θα αιωρούμαι
]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2009/09/30/%ce%a7%ce%b1%ce%b9%cf%81%ce%b5%cf%84%ce%b9%cf%83%ce%bc%cf%8c%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%b7_%ce%bc%ce%bd%ce%ae%ce%bc%ce%b7_%cf%84%ce%bf%cf%85_%ce%91%ce%bd%ce%b4%cf%81%ce%ad%ce%b1_%ce%a0%ce%b1%cf%80%ce%b1%ce%bd%ce%b4%cf%81%ce%ad%ce%bf%cf%85Λογο - τεχνία: Χαιρετισμός στη μνήμη του Ανδρέα Παπανδρέου2009-09-30T16:21:00-04:002009-09-30T16:21:00-04:00
Τώρα που απόμεινε ορφανή η Ελλάδα απ’ άκρη ως άκρη τώρα που στ΄ ακροβλέφαρο λαμποκοπά ένα δάκρυ, τώρα που η γαλανόλευκη σκέπασε το κορμί σου τώρα, ίσως ανθίσουν κι οι καρποί π’ έσπειρες στη ζωή σου
Τώρα που θύμηση έγινε ο λόγος της βουλής σου, Δημοκρατία, λεβεντιά, σημαίες της ζωής σου, η Ελλάδα στους Έλληνες…φωνάξαμε κι εμείς μαζί σου, τώρα ακόμα πιο πολύ θέλαμε τη σκεπή σου
Τώρα που του κόσμου οι δυνατοί σιωπούν ευλαβικά μπροστά σου τώρα που σήμαντρα χτυπούν σιμά στη συμφορά σου τώρα που νεκρολούλουδα λάμψαν απ τη θώρια σου, τώρα ακόμα πιο ψηλά ακούγεται κείνη η φωνή:
ΛΑΕ ΠΡΟΧΩΡΑ Η ΝΙΚΗ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΙΑ ΣΟΥ
===========================
Κι όμως όχι, δεν είμαι
Πράσινη μπορεί να είμαι γιατί το πράσινο αυτή τη στιγμή συμβολίζει τη Σοσιαλιστική Δημοκρατία και Δημοκράτισσα με έμαθαν από τα γεννοφάσκια μου να είμαι…εξίσου όμως θα μπορούσα να είμαι και οποιοδήποτε άλλο χρώμα συμβόλιζε τη συγκεκριμένη ιδεολογία… Πάει λοιπόν αυτό, τέλειωσε… ΔΕ ΠΡΟΣΚΥΝΩ ΚΟΜΜΑΤΑ
Το είπαμε, προσκυνώ ιδεολογία.. Όπως επίσης δεν προσκυνώ πρόσωπα Έχω σώας τας φρένας-έτσι πιστεύω τουλάχιστον- Αυτόν τον άντρα όμως που άλλαξε τον ρουν της Ελλάδος τον θεωρούσα και εξακολουθώ να τον θεωρώ μεγάλο!!! Και θα δακρύζω πάντα στη θύμηση του όπως ακριβώς δάκρυσα-για την ακρίβεια έκλαιγα γοερά- όταν πριν 13 χρόνια παρακολουθούσα την κηδεία του από την τηλεόραση.
Συγχωρέστε με για το ελαφρώς «αθώο» του ποιήματος, όμως πάνε αρκετά χρόνια από τότε που γράφτηκε κι όλα μέσα μου τότε σαφώς και ήταν πολύ πιο αθώα από σήμερα. Έως ακόμα και ο τρόπος του γραψίματος…….. Με την ευκαιρία των εκλογών ωστόσο, διακινδυνεύω να λουστώ από το ειρωνικό μειδίαμα κάποιων, προκειμένου σε κάποιους άλλους να δώσω πιθανόν το έναυσμα να κοιτάξουν κι εκείνοι πιο «αθώα» μέσα τους μήπως κι επιτέλους αποκτήσουμε κάποτε μια πιο «αθώα» Ελλάδα Καλό της κεφαλής μας θα κάνουμε… ]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2009/09/27/%ce%a0%cf%81%ce%b9%ce%bd_%ce%ad%ce%bd%cf%84%ce%b5%ce%ba%ce%b1_%cf%87%cf%81%cf%8c%ce%bd%ce%b9%ce%b1__-%ce%a4%ce%b7%cf%82_%ce%91%ce%bd%ce%b1%cf%83%cf%84%ce%b1%cf%83%ce%af%ce%b1%cf%82_%ce%bc%ce%bf%cf%85-Λογο - τεχνία: Πριν έντεκα χρόνια -Της Αναστασίας μου-2009-09-27T10:28:00-04:002009-09-27T10:28:00-04:00στο κάστρο που λέγεται κόσμος,
και στα τείχη του πάνω με μαύρο μελάνι
χαράχτηκε χιλιάδων ανθρώπων ο πόνος...
πριν έντεκα χρόνια...
μεσ’ τ’ ανήλιαγο κάστρο αυτό,
π’ αλύπητα η μούχλα σαπίζει ότι ωραίο και καθαρό,
ήρθε η ΓΕΝΝΑ,
προσπάθεια κάθαρσης και απολύμανσης
για όσους μεσ’ τα τείχη του ζουν,
και αλίμονο με απόγνωση ζητούν να σωθούν.
Πριν έντεκα χρόνια...
π΄αστραποβρόντια και τότε-όπως τώρα-
το κορμί μου χτυπούσαν
κι οι αφέντες του κάστρου
τον ύστατο φόρο τιμής μου ζητούσαν...
Πριν έντεκα χρόνια …
και δες, μόλις χθες νομίζω πως είναι,
το δικό μου λιθάρι, ΕΣΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ,
πέτρα ζωής κι αντοχής σφυρηλατούσα
και θεμέλιο καινούργιο
το κορμί σου στα χέρια κρατούσα!
Πριν έντεκα χρόνια …
που για πάντα θαρρούσα ο ήλιος πως έχει χαθεί
κι οι αλυσίδες του πόνου με σφίγγαν,
χάνονταν η πνοή,
πολέμησα τότε με όπλο που μόνο η καρδιά το κρατεί
και… ω θρίαμβος
Νίκησα με ζωή τη ζωή!!!!!!!!!
Ένας μικρός επίλογος:
Μπορεί βέβαια απο τότε που γράφτηκε το συγκεκριμένο ποιηματάκι να έχουν περάσει άλλα τόσα, και κάνα δυο ακόμα, χρόνια, τα δικά μου τα συναισθηματα ωστόσο -που τα ανέσυρε στην επιφάνεια το Κυριακάτικο, φθινοπωρινό και μουντό πρωινό, δεν εχουν αλλάξει στο ελάχιστο...όμοια παραμένουν εδώ και 23 ολόκληρα χρόνια.
Το παιδί μου είναι για μένα η προσωπική μου νίκη απέναντι σε κάθε άλλη μου αποτυχία...απέναντι στην ίδια τη ζωή!
Είναι μερικές φορές που με πιάνουν τα γέλια διαπιστώνοντας πως έως και τώρα, στην εποχή μας, η λέξη συγγραφέας περικλείεται ακόμα από εκείνο το πέπλο μυστηρίου εποχής μπελ επόκ, όπου ο –η- γραφιάς ήταν ένας άνθρωπος απόκοσμος, μοναχικός, -κάτι σαν το δικό μας το Παπαδιαμάντη ένα πράγμα- και βέβαια, πάνω από όλα υπεράνω και καλός.
Μύθοοοοοοοοοοοοοοοος Δεν γνωρίζω τι ήταν κάποτε οι εργάτες του λόγου, γνωρίζω όμως πολύ καλά τι είναι σήμερα και η παραπάνω περιγραφή, για όποιον επιμένει να την πιστεύει, απέχει δυστυχώς παρασάγγας από τη πραγματικότητα. Πέρα από το ότι, αυτό όντως αληθεύει, ένας συγγραφέας χρειάζεται αρκετές ώρες απομόνωσης για να δημιουργήσει, όλα τα υπόλοιπα , αν όχι για όλους για τους περισσότερους, δεν εχουν ουδεμία απολύτως σχέση με την πραγματική τους ζωή και ο λόγος, οι λόγοι μάλλον, απλοί.
Από τη μια η πληθώρα με την οποία ξεπετάγονται σήμερα οι συγγραφείς τον πιέζει να κάνει διαρκώς δημόσιες σχέσεις για να πουλήσει σαν πλασιέ τα βιβλίο του-φυσικά στις πωλήσεις εχουν δώσει το εκλεπτυσμένο όνομα «παρουσιάσεις» Από την άλλη η ταχύτητα της ηλεκτρονικής έκδοσης που κάνει το βιβλίο προιόν με σύντομη λήξη ημερομηνίας- δε ξέρω αν το γνωρίζετε αλλα ένα μήνα μετα την εκδοση του το βιβλίο θεωρείται ήδη «ληγμένο», αναγκάζουν τον καημένο το συγγραφέα να νιώθει και να φέρεται σαν καρεκλοκένταυρος παλεύοντας με νύχια και με δόντια να διατηρήσει όλα όσα θεωρεί δεδομένα του.
Επίσης, οι ελάχιστες ευκαιρίες που δίνονται πλέον για μια έκδοση μη ιδιωτική, η ανάγκη για προβολή στα ΜΜΕ , κι ίσως κάποια άλλα ακόμα που δεν μου έρχονται αυτή τη στιγμη στο μυαλο, απομακρύνουν κατά πολύ το συγγραφέα της εικόνας που ανέφερα από την εικόνα των περισσότέρων συγγραφέων της σήμερον κάνοντας τον κι αυτόν ένα ανθρωπάκι σαν όλους μας, ενίοτε μάλιστα χειρότερο κι από όλους μας. Επίλογος: Αν γράφετε, μη προσπαθήσετε ποτέ να γίνετε «συγγραφέας» με βούλα …το καλύτερο είναι να παραμείνετε απλώς ένας άνθρωπος που γράφει....... ]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2009/09/19/%ce%a0%cf%8d%cf%81%ce%b9%ce%bd%ce%b7_%ce%b2%ce%bf%cf%8d%ce%bb%ce%b1Λογο - τεχνία: Πύρινη βούλα2009-09-19T20:48:00-04:002009-09-19T20:48:00-04:00
Επί του συγκεκριμένου δεν αναφέρθηκε τίποτα
Δεν γνωρίζει ουδείς
Οι πάντες δήλωσαν άγνοια
αν κι εξάλλου δεν ήταν αυτό το ζητούμενο
Το ανεκπλήρωτο κι ανείπωτο του εκλιπόντος
προφυλάχθηκε εκ του ιδίου διακαώς
καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του
κι έτσι ούτε ένας δεν είναι σε θέση να απαντήσει
Το ερώτημα ως εκ τούτου παραμένει αναπάντητο
Αταύτιστη ύπαρξη ο μακαρίτης
ή μήπως ξεχωριστό ον;
Ον που στην ιδιαιτερότητα του
έδωσε πιστοποιητικό ασφαλείας
και σφραγίδα γνησιότητας
η πύρινη βούλα της μοναξιάς
παρεμποδίζοντας την έξοδο
των έσω του και διαφυλάσσοντας τα
σε πυρίμαχο κύλινδρο αυτοαπομόνωσης
Αταύτιστη ύπαρξη ο μακαρίτης
ή μήπως ξεχωριστό ον; ]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2009/09/19/%ce%91%ce%a0%ce%9f_%ce%a4%ce%97%ce%9d_%ce%a5%ce%a8%ce%97%ce%9b%ce%97_%ce%a1%ce%91%ce%a0%ce%a4%ce%99%ce%9a%ce%97_%ce%a3%ce%a4%ce%9f_%ce%96%ce%95%ce%a6%ce%a5%ce%a1%ce%99_%ce%9c%ce%95_%ce%a4%ce%9f%ce%a5%ce%a3_ROMΛογο - τεχνία: ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΨΗΛΗ ΡΑΠΤΙΚΗ ΣΤΟ ΖΕΦΥΡΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ROM2009-09-19T19:14:00-04:002009-09-19T19:14:00-04:00
Η Βαλεντίνη με τα rap μαλλιά που όλο και πιο συχνά βλέπουμε τον τελευταίο καιρό να εμφανίζεται σε κάθε είδους εκπομπές στην τηλεόραση, με συνακόλουθές της δυο, τρεις, καμιά φορά και τέσσερις πανέμορφες νεαρές τσιγγάνες, και η οποία δε διστάζει να επαναλαμβάνει με κάθε ευκαιρία ότι κατάγεται από τα Λιβάδια Μυλοποτάμου, ξεκίνησε την πορεία της στο χώρο της μόδας, σχεδιάζοντας haute couture για μεγάλους Ευρωπαίους σχεδιαστές. Σήμερα παράγει υψηλή ραπτική για τσιγγάνους..... ]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2009/09/14/%ce%95%ce%b3%cf%8eΛογο - τεχνία: Εγώ2009-09-14T12:52:00-04:002009-09-14T12:52:00-04:00 Αιματηρές συγκρούσεις δεινοσαύρων Εμπλέκονται σε αναίμακτες πορείες άστρων Μάχες αρχέγονες σε ερμητικά κλεισμένα τείχη. Την ώρα που δυο προαιώνιοι εχθροί Μ’ άσπονδο μίσος συμπαλεύουν Ο πόνος κλαίει! Το μίσος καίει! Και μέσα εκεί, στο συρματόπλεγμα των στρατοπέδων τους Το «εγώ» θεριεύει, Κάπου εκεί, στο συνονθύλευμα μπερδεύονται Και δυσκολοακούγονται οι φωνές. Μια λέξη μόνο ξεχωρίζει: Εγώ…εγώ… Για μένα θέλω εγώ να μη πονώ… ασφαλώς.. Δικαίωμα μου είναι, δεν είναι, εγώ γουστάρω να μισώ. Γιατί και αν ακόμα, άσκοπα φυσικά κι επί ματαίω, μ’ άλλον τρόπο πάσχιζα να φερθώ Μπορώ ή δε μπορώ, που χρόνος τώρα να καθίσω να σκεφτώ, Το υπερφίαλο εγώ, σκληρός και αδυσώπητος μονάρχης, μου τ’ απαγορεύει Ρητά και στυγερά με διατάζει: Θα γίνει ότι θέλω εγώ, μ’ ακούς; Μια κι αν συμβεί αλλιώς Εγώ, εγώ, δεν θα είμαι εγώ… ]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2009/09/10/%ce%9f_%ce%b5%cf%85%cf%81%cf%8e%ce%bd_%ce%b1%ce%bc%ce%bf%ce%b9%cf%86%ce%b8%ce%ae%cf%83%ce%b5%cf%84%ce%b1%ce%b9Λογο - τεχνία: Ο ευρών αμοιφθήσεται2009-09-10T16:50:00-04:002009-09-10T16:50:00-04:00 Παγιδεύτηκα στην έλλειψη. Τείχος σκληρό αδιαλείπτως έπεφτε πάνω μου η άρνηση. Σε τυχαία εκσπερμάτωση άνομων πόθων γύρεψα λύτρωση. Στο άναρχο φως για να με οδηγεί ανέκαθεν στόχευα… Με εύσημα από τις γειτονιές του Αχέροντα, που μόνιμος του κάτοικος εν τέλει παρέμεινα, επικροτήθηκα. Πως έγινε τούτο ποτέ δεν κατάλαβα και συχνά στο χρησμό της Πυθίας για το πώς και γιατί απευθύνθηκα. Τον φταίχτη, που βεβαίως μπορεί και να ήμουν εγώ, επεκήρυξα και μεγάλη αμοιβή σε όποιον τον βρει υποσχέθηκα. Καταζητείται… Καταζητείται… Ο ευρών αμοιφθήσεται… Καταζητείται… Όμως μια στυγνή Μήδεια, με φθόνο πολύ μέσα της για την από φύση της ανικανότητα, μια στυγνή Μήδεια που κατά βούληση κατατροπώνει αλλοιώνοντας την των Σειρήνων αρμονία, η Άτροπος , ως λέει ο Πλάτων, ποτέ δεν συλλαμβάνεται. ]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2009/09/05/%ce%a0%ce%ad%cf%81%ce%b1%ce%bd_%cf%84%ce%bf%cf%85_%cf%83%cf%8d%ce%bd%ce%b7%ce%b8%ce%b5%cf%82Λογο - τεχνία: Πέραν του σύνηθες2009-09-05T17:18:00-04:002009-09-05T17:18:00-04:00
Ακροβάτης σε πυργωμένα και απύργωτα τείχη του οράματος… Διασπώνται απόψε τα χαλκώματα. Υπερκόσμια διακλαδώνουν οι κεραίες στα τροπικά δάση της φαντασίας. Οργιαστική βλάστηση, πέραν του σύνηθες. Υπέρηχοι ζητούν στυγνά να κατατροπώσουν το φοβερό δυνάστη. Της λογικής το δυνάστη…. Κρανίου τόπος η ψυχή σε τέτοια άνιση πάλη. «Δεύτε προς με πάντες οι κοπιώντες και πεφορτισμένοι….» Προς με; Προς με;
; ; ; ; ; ; ; ; ; ; ; ; ; ; ; ; ;
Και εναλλακτικά, δια την επείγουσα οδό της σωτηρίας, αλλάζεις σελίδα: «Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι!!!»
]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2009/08/31/%ce%97_%ce%9d%ce%9f%ce%a5%ce%9b%ce%97_%ce%98%ce%97%ce%9b%ce%91%ce%96%ce%95%ce%99_%ce%93%ce%91%ce%a4%ce%91%ce%9a%ce%99Λογο - τεχνία: Η ΝΟΥΛΗ ΘΗΛΑΖΕΙ ΓΑΤΑΚΙ2009-08-31T09:16:00-04:002009-08-31T09:16:00-04:00
Κι επειδή πολύ φοβάμαι πως οι προηγούμενες εικόνες που ανάρτησα στο άλλο θέμα ήταν πέραν του δέοντως φρικιαστικές, κι ίσως πολλοί δεν τις αντέχουν, αποφάσισα και τη σημερινή δημοσίευση μια και όπως λέγεται στο τόπο μου "πιο πολύ ψωμί τρώγεται με το μέλι παρά με το ξύδι..." Δε ξέρεις λοιπόν, ίσως η εικόνα τούτη που από μόνη της καταρρίπτει το μύθο του τρώγονται σαν το γάτο με το σκύλο, να αλλάξει τα ένστικτα μερικών, θέλω να πιστεύω λίγων, και από ζωώδη να τα κάνει ανθρώπινα Aυτο φυσικά δεν σημαινει πως οι του άλλου είδους αναρτήσεις θα σταματήσουν…..
ΥΓ Για την ιστορία, τη σημερινή φωτο δεν την βρήκα στο ιντερνέτ, τη τράβηξα εγώ και πρόκειται για το δικό μου σκύλο....είναι πέρα για πέρα αληθινή δηλαδη
Καλη εβδομάδα σε όλους! ]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2009/08/27/SOSΛογο - τεχνία: SOS2009-08-27T18:31:00-04:002009-08-27T18:31:00-04:00
Aναζητειται
ή μάλλον καταζητείται
Το ζώον
μέσα μας που λειτουργεί σαν "άνθρωπος"...
Δίδεται αμοιβή..... ]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2009/08/27/%ce%9b%ce%ae%ce%b8%ce%b7______-1998-Λογο - τεχνία: Λήθη -1998-2009-08-27T10:33:00-04:002009-08-27T10:33:00-04:00 Εκείνο που ποτέ δεν ξεχνάμε»
Σε εφημερίδες μέσα και περιοδικά
Σ’ ανούσια σήριαλ τηλεοπτικά
Κάνω συνείδηση έμπρακτη τη μοναξιά μου.
Στα μόρια του διασπώντος χρόνου μου
αφήνομαι τη παρατήρηση,
όσο μου επιτρέπεται τουλάχιστον,
πριν γίνουν άτομα, κι η επερχόμενη εξαφάνιση,
στης άμυνας τη λήθη,
το καταιγιστικό πνιγμό τα υποβάλλει.
Δε ξέρω πως, ούτε γιατί, τόσο γλυκιά πνοή, σα μουσική, αφήνει απόψε η ψυχή μου! Δε ξέρω ποιας μοίρας χαΐδεμα τη νύχτα αυτή εφώτισε τα μάτια. Τάχα κανένα κάλεσμα η αγάπη σου μου στέλνει; Μην είν' ο αγέρας έρωτας; Μην είν΄ τ΄ άστρα η αγάπη; ]]>http://www.heraklionblogs.gr/%ce%9b%ce%bf%ce%b3%ce%bf_-_%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1/2009/08/20/K%ce%ac%cf%84%ce%b9%ce%b1_%ce%94%ce%b1%ce%bd%ce%b4%ce%bf%cf%85%ce%bb%ce%ac%ce%ba%ce%b7Λογο - τεχνία: Kάτια Δανδουλάκη2009-08-20T19:17:00-04:002009-08-20T19:17:00-04:00 Η ΑΥΡΑ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΜΕ ΣΥΓΚΙΝΕΙ ΒΑΘΕΙΑ...
Η καταγωγή της έλκει από Ανατολή. Από την ανατολική πλευρά της Κρήτης ο Σητειακός πατέρας της και από τη Σμύρνη της Ανατολής η μητέρα της. Σε συνδυασμό με ακόμα πιο μακρινές ρίζες από ευγενείς Βενετούς συγγενείς (Δάνδολους), δημιουργήθηκε αυτό το ανεπανάληπτο κράμα γυναίκας που λέγεται Κάτια Δανδουλάκη!
Μια φιγούρα αέρινη που συνδυάζει με ένα δικό της μοναδικό τρόπο την ευαισθησία με το ρεαλισμό, την αρχοντιά με την απλότητα, την αρμονία με το πάθος, την σεμνότητα με την καπατσοσύνη, την καλλιέργεια με το πείσμα. Μια μάγισσα Κίρκη του θεάτρου που σε μαγεύει με το παίξιμό της και παραδίνεσαι άνευ όρων, επί σκηνής και εκτός σκηνής. Όταν την ακούς να σου μιλά με εκείνο τον ανεπιτήδευτο αυθορμητισμό που αποπνέει, την ποιότητα, την αισιοδοξία και το χιούμορ της, γίνεσαι, θέλεις - δε θέλεις, δέσμιος της προσωπικότητάς της.
αλλά και στα δικά σας οι λεύτεροι....
Και χθες βράδυ αρραβωνιάστηκε ο κανακάρης ο γιος 
Πλέον εχουν απομείνει μονάχα τα δυο μικρα....μικρά λέμε τώρα
Η κόρη μου δηλαδη
και η μικρή της μιας αδελφης μου
Πότε πέρασαν τριάντα χρόνια βρε παιδια;Πότε εγινε άντρας το μωρό;Και γεννήθηκε και οκταμηνίτης παναθεμα τον... και μεχρι να πάρει τα πανω του τον είχε πάντα στην επιβλεψη της η μεγάλη αδελφη που βλεπετε―9 μηνες διαφορα―
Χίλιες ευχές απο καρδιάςγια τη χαρά σου δίνωκαι μ΄ αγριοπερίστεραστη κλίνη σου αφήνω....
]]>
......η μοίρα μου να δω τι μου φυλά.....
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
Δεν είχα σκοπο να κάνω πρόσφατη ανάρτηση―βλεπετε εξακολουθω να βαριέμαι―λόγω των πρόσφατων γεγονότων όμως της αγριας και άνανδρης δολοφονίας του Σωκράτη Γκιόλια, ανάρτησα στο φεις μπουκ μου ενα μικρό σχόλιο αποχαιρετισμου του αδικοχαμένου παλλικαριου, και συνέβησαν τα τα εξής :Δεν ανταποκρίθηκε κανεις....όποτε εγω, λογικά θαρρω τα πηρα, και ανεβάζω ξανα αλλο ποστ λέγοντας Ο/Η Riki Matalliwtaki Και επειδη εξακολουθω να τα παιρνω πολυ, το περι Γκιόλιας θεμα, δεν 
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
Την ιδεα· τη πηρα απο μια πρόσφατη συναντηση bloggers φιλων που εγινε αυτές τις μέρες αν δεν κανω λάθος στο Πήλιο, και σκεφτηκα λοιπόν να σας κανω τη πρόταση:
]]>
Πως αναγνωριζεις τα σημαδια του ερωτα οταν νομιζεις οτι περνα απο δίπλα σου;;;;
]]>
.....τι αξια θα ειχε άραγε η ζωή μας χωρίς λίγη τρέλα;
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
Στη φωτο η κ. Νικοπούλου με το χερι σπασμένο απο επίθεση που δεν απέφυγε τελικα απο σκληροπυρηνικούς Τουρκόφουνους κατοίκους του Μ. Δερείου
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
Α οχι, δεν θα αναφερθω στα γνωστά συμβάντα, αυτα νου εχει ο καθένας και μπορεί να τα κρίνει.Εκεινο που θέλω να ρωτήσω, ειναι αν μπορεί κάποιος να μου εξηγήσει το άβατον του Αγίου ΟρουςΤο πως δηλαδή η θρησκεια της αγάπης, λέμε τώρα, διαχωρίζει το αρσενικό απο το θηλυκο και κρατά ένα χώρο, αιώνες τώρα κλειστό για να τον διαφεντεύουν οι Κουτσοι- Εφραίμ Κουτσός-Εγω προσωπικα, εκτός απο το οτι δεν μπορώ να δεχτω με τίποτα ενα "περιβολι"-μια Κρήτη σχεδόν ολάκερη βάλτε στο μυαλο σας- 
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
cursor:hand;width: 150px; height: 200px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_B7IWVBukSfI/Sr8raO3i_3I/AAAAAAAAALo/J5gVFY74Q3s/s200/DSCN1217.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5386071409026072434" />
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>
]]>