Περάσανε τα χρόνια μάνα, ε;Οι χαρακιές του χρόνουσημαδέψαν και τις δυο μας.Κι εγω, γιατί αλήθειανιώθω σαν να μην πέρασεστιγμή καμία...Και θέλω εκεί, στην μήτρα που με γέννησεξανα να γείρω,να χωθώ,και της ασφάλειας το γάλααπ' το βυζί σου, να βυζάξω....Αχ ΜΑΝΑ, όσο ζεις, είμαι μωρό.Κρατάς εσύ τα γηρατειάκαι δεν τ' αφήνεις ναχτυπήσουν την δική μου πόρτα.Ολα για σένα ΜΑΝΑ τα κρατάς,για να είμαι εγώ ένα δυνατό "μωρό"που δύναμη αντλεί μέσα απ΄την δύναμη σου..
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Λογο - τεχνία" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
