Με γδύσατε...
Μεφτύσατε... Ντύθηκα την γύμνια,κείνη την άδοληπου φόραγα την ωρα που με γέννησε ημάννα μου,και μ΄ αυτήν κίνησα τονκόσμο να νικήσω.Μ΄ αυτήν να γίνωτροπαιούχος.Κι εσείς, τηνγύμνια μου, μου την πετάξατεσαν την χειρότερηβρισιά στα πισινά μου.Πιάστηκα σαν να λέμε σεπαγίδαΑγάπησα με κίνδυνοεθισμούκείνο που μ΄εμαθανπατρίδα πως το λενε.Με νου και σώμα.Με παίδεμα και με ψυχή.Σαν πρώτη εμπειρίαΜα τώρα άνοιξανκαινούργιες Πύλες.Λένε.Κι ήρθε άλλη, καινούργιαεμπειρία,να προστεθεί στην πρώτηεμπειρίαΈπαψαν , λέει, ναερωτεύονται ιδέες.Κι έπρεπε να ξεβρακωθώγια να τους μοιάσω.Και να μισήσω.Να φτύσω σε ζυμάρια της καρδιάςπου ορκιζόμουν κιέτρωγα ως τώρα....
ΥΓ Μαζεψε το πανί και φύγε τώρα [stilpon.blogspot.com] διέταξαν τον νεαρό της φωτογραφίας....κι εγώ, έσπευσα να τον «προφυλάξω....»
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Λογο - τεχνία" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
