* της Αγγελικής Μαντζοπούλου, Φοιτήτρια Τμήματος Εφαρμοσμένων ΜαθηματικώνΗ λέξη όχι ίσως είναι αυτή που όλοι εμείς οι νέοι άνθρωποι έχουμε ακούσει περισσότερες φορές από οποιαδήποτε άλλη έως τώρα στην ζωή μας. Μια λέξη τόσο μικρή τόσο ακίνδυνη αλλά ταυτόχρονα τόσο σκληρή.Πρώτη φορά την ακούσαμε πριν ακόμα έρθουμε στην ζωή…
-ΟΧΙ θα γεννηθεί με καισαρική…
Και γεννηθήκαμε
Τα πρώτα χρόνια της ζωής μας ακούγαμε το ΟΧΙ μέσα στο σπίτι μας πιο συχνά και από τις πιο τρυφερές λέξεις που θα έπρεπε να ακούμε .
-ΟΧΙ δεν το πειράζουμε αυτό…
-ΟΧΙ δεν το τρώμε αυτό…
-ΟΧΙ δεν το πετάμε αυτό…
Και μεγαλώσαμε και αρχίσαμε να μιλάμε και εμείς
Πηγαίνοντας στο νηπιαγωγείο και ελπίζοντας ότι εκεί κάτι θα είναι διαφορετικό, ακούγαμε πάλι τα ίδια .
-ΟΧΙ δεν είναι δικοί σου οι μαρκαδόροι…
-ΟΧΙ δεν ζωγραφίζουμε τα βιβλία…
-ΟΧΙ δεν μαλώνουμε με τα παιδάκια…
Σε όλα τα παραπάνω πότε δεν μας είπε κανένας γιατί ΟΧΙ απλά σταματούσαν εκεί, εμείς όμως ελπίζαμε ότι κάτι θα αλλάξει όσο μεγαλώναμε, και όντως κάτι άλλαξε ,πλέον πριν από κάθε ΟΧΙ υπήρχε μια δική μας ερώτηση
-να παίξω λίγο ακόμα;
-ΟΧΙ έχεις διάβασμα …
-να κάτσω λίγο μαζί σας;
-ΟΧΙ να πας να διαβάσεις τα αγγλικά σου;
-να πάω το σαββατοκύριακο στην γιαγιά;
-ΟΧΙ έχεις γαλλικά…
Και μεγαλώσαμε και μπήκαμε στην εφηβεία ελπίζοντας πλέον ότι όλοι θα καταλάβουν τα δικά μας θέλω, μάταια όμως τα ΟΧΙ τα ακούγαμε ακόμα πιο συχνά και πάντα κατέληγαν στην ίδια φράση.
-να πάω για καφέ ;
-ΟΧΙ πρέπει να διαβάσεις, πώς θα μπεις στο πανεπιστήμιο;
-να βγω το Σάββατο;
-ΟΧΙ πρέπει να διαβάσεις, πώς θα μπεις στο πανεπιστήμιο;
-να κοιμηθώ σήμερα στην Χριστίνα;
-ΟΧΙ πρέπει να διαβάσεις, πώς θα μπεις στο πανεπιστήμιο;
Χωρίς να καταλάβουμε ποτέ γιατί ο καφές ,το βράδυ του Σαββάτου και η Χριστίνα θα μας εμπόδιζαν να μπούμε στο Πανεπιστήμιο, τα δεχόμασταν όλα είτε σιωπηλά είτε με μικρές επαναστάσεις που πάντα κατέληγαν σε Βατερλό.
Και τελικά τα καταφέραμε και μπήκαμε στο Πανεπιστήμιο
Πήραμε την ζωή στα χέρια μας βάλαμε στόχους και βάλαμε μπρος για την δημιουργία των δικών μας δρόμων .Δυστυχώς όμως τα ΟΧΙ συνεχίζονται πιο σκληρά από κάθε άλλη φορά ,σκαρφαλώνουν στην πλάτη μας προσπαθώντας να φάνε τις σάρκες μας.
-ΟΧΙ μην κάνεις όνειρα..
-ΟΧΙ δεν μας κάνουν οι σπουδές σου..
-ΟΧΙ μην πιστεύεις σε κανένα…
Φτάνει…..
Φτάνει με την κοινωνία του ΟΧΙ που δεν δημιουργούσαμε εμείς ,ήρθε η ώρα να μιλήσουμε εμείς τώρα και να πούμε
-ΝΑΙ θα αλλάξουμε εμείς την κατάσταση!
-ΝΑΙ θα κάνουμε όνειρα για έναν καλύτερο κόσμο!
-ΝΑΙ θα πιστεύουμε στους ανθρώπους!
-ΝΑΙ θα φτιάξουμε εμείς μια διαφορετική κοινωνία,
δίχως ΟΧΙ αυτή την φόρα ,μια κοινωνία που θα κάνει διάλογο, που θα ακούει τους προβληματισμούς και θα απαντάει .
-ΝΑΙ ήρθε η ώρα της δικής μας γενιάς ,τα δικά σας όχι πλέον είναι τόσο αδύναμα απέναντι στα δικά μας ΝΑΙ!
Ήρθε η ώρα που η γενιά του όχι να δημιουργήσει την γενιά του ΝΑΙ!
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Ιστολόγιο Μιχάλη Καραδημητρίου" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
