Η Τετάρτη 18 Οκτωβρίου του '44 ήταν μια ηλιόλουστη μέρα στο λεκανοπέδιο της Αττικής. Έξι μέρες νωρίτερα οι Γερμανοί είχαν εγκαταλείψει την πρωτεύουσα. Ακόμα ισχύει η θεωρία ότι ήταν η τελευταία ευκαιρία του ΕΛΑΣ να κατακτήσει την εξουσία. Σεβόμενος όμως τη συμφωνία της Καζέρτα, ο ισχυρότερος αντιστασιακός μηχανισμός, περίμενε την έλευση της Ελληνικής κυβέρνησης.Ο πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου, ύψωσε την γαλανόλευκη στην Ακρόπολη μέσα σε ένα έντονο συγκινησιακό κλίμα. Λίγες στιγμές αργότερα εκφωνούσε τον περίφημο λόγο της απελευθέρωσης στην πλατεία Συντάγματος. Ξεκίνησε με τις λέξεις: "Ασπαζόμεθα την ιεράν γην της Ελευθέρας Πατρίδος...” και δεινός ρήτορας όπως ήταν έκανε λόγο για την εθνική, την οικονομική αποκατάσταση, την βούληση για την δημιουργία ισχυρού κράτους, την τιμωρία των ενόχων, την πεποίθησή του ότι ο λαός θα ανακτήσει τις ελευθερίες του, ενώ τέλειωσε με τρεις λέξεις: “Ζήτω η Ελευθερία!” Ο στρατηγός Roland Scobie ήταν συνεχώς στο πλευρό του. Η έλευση των πρώτων δυνάμεων των Βρετανικώνστρατευμάτων έγινε μέσα σε ενθουσιώδεςπλαίσιουποδοχής.Παρά τα τεράστια προβλήματα που αντιμετώπιζε ο τόπος με μια καθημαγμένη οικονομία, με διαλυμένη κάθε είδους παραγωγή, βουτηγμένος στην παράνοια της Γερμανικής βαρβαρότητας, υπήρχε αισιοδοξία. Μετά από τριάμισι χρόνια στην άβυσσο του τρόμου και της πείνας ξαναγεννιόταν η ελπίδα. Τίποτα όμως από αυτά, που με την ρητορική του δεινότητα διατύπωσε ο πρωθυπουργός, δεν μπόρεσαν να εφαρμοστούν. Κάτι περισσότερο από 6 εβδομάδες αργότερα το αίμα έρεε πάλι. Η Αθήνα ζούσε τον εφιάλτη του Δεκέμβρη. Η συμφωνία της Βάρκιζας έδωσε ελπίδες μόνον στους αιθεροβάμονες. Αποδείχτηκε χάρτινη. Ο κλοιός γινόταν ασφυκτικός. Ο δρόμος για τον εμφύλιο είχε ανοίξει διάπλατα. Το δράμα μεγάλωνε.
Την Κυριακή 18 Οκτωβρίου 1981 πολλοί Αθηναίοι είχαν πάει για μπάνιο πριν ή μετά την εκτέλεση των εκλογικών καθηκόντων τους. Ήταν μια ζεστή γλυκιά Φθινοπωρινή μέρα που το τέλος της επιφύλαξε μια βαθιά τομή στα πολιτικά πράγματα. Το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα, σχεδόν διπλασιάζοντας για δεύτερη φόρα το ποσοστό του σε εθνικές εκλογές κατήγαγε λαμπρή νίκη και αναλάμβανε την υπευθυνότητα της διακυβέρνησης της χώρας. Σχεδόν ένας στους δύο Έλληνες (48,07%), το προτίμησαν και με κυρίαρχο σύνθημα “Αλλαγή” το προσωποκεντρικό κόμμα του Ανδρέα Παπανδρέου κατακτούσε την εξουσία. Δεκαέξι χρόνια μετά την τελευταία περιπετειώδη θητεία του πατέρα του, ένας άλλος Παπανδρέου ρηξικέλευθος, με μια εικόνα περήφανη, συγκροτημένη όπως στη συνέντευξή του στο ABC υποσχόταν κάτι ακόμα περισσότερο από ελπίδες. Υποσχόταν δράση, ανατροπές, συγκρούσεις. 
πηγη:var _wau = _wau || []; _wau.push(["tab", "owuteqm8hw4q", "dl5", "left-middle"]);(function() { var s=document.createElement("script"); s.async=true; s.src="http://widgets.amung.us/tab.js";document.getElementsByTagName("head")[0].appendChild(s);})();
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Η Φωνή των Αμνών" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
