Γράφω σ΄αυτό το μπλογκ για την Κρήτη και μ΄ένα μαγικό τρόπο, νομίζω πως βρίσκομαι εκεί, πως τα γράμματά μου γίνονται βήματα πάνω στο χώμα της, και το ακόμα πιο τρελό, πως με όλους όσους με διαβάζουν είμαστε μια παρέα που πίνουμε τσικουδιές και διασκεδάζουμε!
Ακούγεται αστείο, ίσως και όταν επιστρέψω κάποια στιγμή στην Κρήτη, να μη συναντήσω κανένα απ΄όλους εσάς τους ψηφιακούς μου φίλους, ίσως οι περισσότεροι να ζήτε και σεις μακριά απ΄την Κρήτη, αλλά εγώ, με τη φθαρμένη απ΄την υπερβολική χρήση φαντασία μου, τα βλέπω αλλιώς!
Μη κολλάτε λοιπόν στα κείμενα και στο (πυροβολημένο) συντακτικό μου. Δείτε τις λέξεις μου σα μεζεδάκια: Δοκιμάστε ένα ρήμα-ντάκο, απολαύστε μια περιγραφή-σκαλτσούνι ή μια φωτογραφία-χοχλιό μπουμπουριστό.
Και πάνω απ΄όλα, δώστε βάση στο συναίσθμα που λικνίζεται αισθησιακά πίσω από την digital γραμματοσειρά
Δείτε το σαν καραφάκι που πηγαινοέρχεται από χέρι σε χέρι, χωρίς ποτέ να αδειάζει.
Πιείτε το σαν νοσταλγία-ρακόμελο, έτσι στην υγειά μου ρε γαμώτο...
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Η Κρήτη μου" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
