Συμπέρασμα;
Για μένα, όλα αρχίζουν και τελειώνουν στην Κρήτη!
Το τοπίο; Οι άνθρωποι; Η ηρωϊκή της ιστορία; Όλα μαζί, ή ένα ένα χωριστά,
εκεί ανάμεσα απ΄τις λέξεις, τις αναμνήσεις, το αίμα.
Γυροφέρνεις στα μπλογκς: Φωτογραφίες, έρωτες, ποίηση και ηλεκτρονικό συναίσθημα, Ελλάδα με βουνά και θάλασσα, πολιτικάντιδες, ειδήσεις, αποκαλύψεις της πλάκας, και μόνο σαν βρεθείς σε κάποιο δικό μας έστω και ψηφιακό στέκι, καταλαβαίνεις τι θα πει φιλία, τι θα πει κοινή αγάπη, τι θα πει νοσταλγία, τι θα πει Κρήτη...
Δεν υπάρχει περίπτωση, τόχω πάρει απόφαση.
Κρητών Νόστος δε λέει και ο συνονόματος ο Μπικάκης;
Ο θεός της Κρήτης να μας έχει καλά।
Όχι αυτός που είναι τώρα απάνω, αυτός μας έχει γραμμένους στα θεϊκά του ...
Για το θεό της Κρήτης τον παλιό εννοώ।
Αυτόν του Μίνωα, του παππού μας...
- Αφιερωμένο στον καλό μου θείο Γιώργη Χαραλαμπάκη που έφυγε απ΄τη ζωή πριν λίγες μέρες, στο αγαπημένο του Καστέλλι της Πεδιάδας...
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Η Κρήτη μου" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
