Σκέφτομαι…. μέχρι ποιο σημείο μπορείς να δεχθείς μια εργασιακή προσβολή.
Σκέφτομαι…. μέχρι που φθάνει η νομιμότητα.
Σκέφτομαι… που ξεκινά η αυθαιρεσία που έχει σαν πηγή την αίσθηση της ασφάλειας της μονιμότητας.
Σκέφτομαι… γιατί οι φελλοί όχι μόνον επιπλέουν αλλά πάντα είναι και μέσα στα πράγματα.
Σκέφτομαι… πόσο δύσκολο άραγε είναι να έχεις άποψη και να μην είσαι οσφυοκάμπτης.
Σκέφτομαι… το δικό μου το σοι θα έχει την ίδια μεταχείριση με τα δικά τους τα σόγια ;
Σκέφτομαι… οι νόμοι στην χώρα μου γιατί υπάρχουν ;
Σκέφτομαι… ποιός έδωσε το δικαίωμα για ερμηνεία στα αυτονόητα.
Ορισμένες μόνο από τις σκέψεις που κάνω τώρα τελευταία. Αφορμή η κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στο πρώην ΙΘΑΒΙΚ. Το ερευνητικό ίδρυμα που άλλοτε μας έκανε περήφανους στην Ευρώπη και που πλέον ,ενταγμένο στο ποίο μεγάλο και Αθηνοκεντρικό ΕΛΚΕΘΕ, το έχει πάρει η κάτω βόλτα.Με αφορμή τον τελευταίο νόμο του Παυλοπουλου ,έχει ξεκινήσει μια μοναδική προσπάθεια αλλοίωσης εργασιακών δικαιωμάτων ,για τους εργαζόμενους του πρώην ΙΘΑΒΙΚ. Εργαζόμενοι που εδώ και 22 χρόνια είναι στις επάλξεις της έρευνας ,της καινοτομίας της προόδου.
Το «έργο» θα μπορούσε να ονομαστεί και εύκολα «Θα κάνω ότι θέλω, και λογαριασμό δεν θα σας δώσω», αφού καταπατά νόμους ,προεδρικά διατάγματα και πρακτικές με μοναδικό στόχο να «ψαλλιδιστεί» η προϋπηρεσία του παραπάνω προσωπικού. Έρχεται δε σε συνέχεια ενεργειών μιας πενταετίας κατά την οποία με έντεχνο τρόπο «κόπηκαν» μια σειρά «προνομίων» από αυτούς. Μεταξύ αυτών η ύπαρξη ιδιωτικής ασφάλισης υγείας, το επίδομα διδακτορικού κα.
Ο στόχος είναι πασιφανής.
Οι εργαζόμενοι στην περιφέρεια ,στην Κρήτη ΔΕΝ είναι εργαζόμενοι με δικαιώματα, αλλά μόνον με υποχρεώσεις. ΔΕΝ δικαιούνται εξέλιξης, ΔΕΝ έχουν το δικαίωμα να προγραμματίσουν την ζωή τους ,αλλά μια ζωή θα πρέπει να είναι όμηροι στις ορέξεις και στα τερτίπια κάποιου καρεκλοκενταύρου στην Αθήνα.
Σκέφτομαι… ο ξεπεσμός της ανθρώπινης αξιοπρέπειας έχει όρια ;
ΔΙΟΤΙ κάποιοι και κάποιες στην Αθήνα τα έχουν ξεπεράσει.
Περισσότερα... »