18/01/2011, 23 μήνες πριν την ημερομηνία που από κάποιους θεωρείται ως κομβική για τη συνέχεια της Ζωής στον πλανήτη, όπως τουλάχιστον την ξέρουμε..
Και μοιάζει σαν να βλέπουμε ένα θέατρο, να ζούμε σε μια ταινία που και η πιο νοσηρή φαντασία δεν θα μπορούσε να κατασκευάσει.
Πώς αλλιώς να περιγράψει κανείς το τι αισθάνεται όταν βλέπει την Αδικία, σαν ένα μέτωπο σκοταδιού, τη ζωή μας να ορμά για να σκλαβώσει..;
Παντού «μικροί» και άγνωστοι πόλεμοι, με χιλιάδες ανώνυμα θύματα.. Άλλοτε στο όνομα του «πολέμου για την Τρομοκρατία» τον οποίο οι ίδιοι οι Τρομοκράτες εξαπέλυσαν.. Οι ίδιοι που κατέχουν τους οίκους τους Λευκούς, και των λόρδων τις βουλές, και τα κοινοβούλια, που είναι πίσω από κείνους που κυβερνάνε και όπλα παράγουν, που έχουν στην κατοχή τους τα Μέσα Μαζικής Αποχαύνωσης, τους στρατούς τους ιδιωτικούς που είναι δήθεν «Εθνικοί» και όλα όσα μας σκλαβώνουν..
Στην Αφρική συντελείται μια γενοκτονία, την οποία κανείς δεν αναφέρει.. Χιλιάδες παιδιά πεθαίνουν κάθε μέρα, γιατί οι Αμερικανο-Ευρωπαίοι αφεντάδες, εκμεταλλεύονται τη γη, τα ορυκτά και τον πλούτο τους, σε συνεργασία με τοπικούς ξεπουλημένους «ηγέτες». Κι άλλες χιλιάδες πολλές από πολέμους που με τα όπλα των «αφεντικών» διαπράττονται..
Στην Ασία εκατομμύρια άνθρωποι, σα σκλάβοι εργάζονται με μεροκάματα του ενός ευρό..
Παντού ζώα και φυτά πεθαίνουν κάθε μέρα, δολοφονημένα από λύματα κι απόβλητα των εταιρειών των βρικολάκων..
Κάθε μέρα ο ουρανός σκοτεινιάζει.. .. Και μέσα και έξω μας..Το κλίμα καταρρέει, η Γη, το σπίτι μας μολύνεται κάθε μέρα και πιο πολύ, σε σημείο που σε λίγο δε θα αντιστρέφεται.. Κι αυτό για να χοντραίνουν κάποιοι
Παλιότερα δεν δίναμε και πολύ σημασία σ’ όλα αυτά.. Τα ακούγαμε μεν, δίναμε κατιτίς όταν συνέβαινε μια καταστροφή που μας έδειχναν οι τηλεοράσεις τους(για να δούμε τι τυχεροί ήμασταν εμείς), αλλά μας λέγανε..:
"Εδώ είναι Ευρώπη μωρέ..! Ναι κρίμα για τα παιδιά, κρίμα για τους πολέμους, αλλά τι να κάνουμε..; Δεν μπορεί όλοι να είναι τυχεροί, και στην τελική, ας μην άφηναν αυτούς τους «ηγέτες» πάνω.."
Εμείς έτσι κι αλλιώς είχαμε πράγματα να κάνουμε.. Να πιούμε το εσπρεσάκι μας, το φραπεδάκι μας, τα μπουζούκια μας, τις βόλτες μας, τις μικρο-λαμογιές και την αδιαφορία μας..
Και τελικά..;
Τελικά ξυπνήσαμε απότομα..
Μια και ήρθε ο «ακαταλληλότερος» όπως εμείς οι ίδιοι λέγαμε στις δημοσκοπήσεις, ότι ήταν ο Τζέφρυ, και έγινε ξαφνικά Κατάλληλος..!
Και γιατί έτσι..;
Μήπως γιατί ομόρφυνε..; Μήπως γιατί είπε να δουλέψουμε..;; Μήπως γιατί είπε να φτιάξουμε κάτι στην Ελλάδα που να έχει ουσία, ν’ αξίζει..;;;
Όχι βέβαια, είπε εκείνο το περίφημο: «Λεφτά Υπάρχουν!!!», κι οι πιότεροι, σα χαϊβάνια, τον πιστέψαμε!!!
Και τώρα τι έγινε..;
Πότε αρχίσαμε να αντιδρούμε..;
Όταν είδαμε τα σκάνδαλα μήπως, όταν είδαμε τα λαμόγια να σπαταλούν του κράτους τα λεφτά και τις Ζωές μας..; Όταν είδαμε να υπάρχει Αδικία ενάντια των αδυνάτων και ξεσηκωθήκαμε να τους υπερασπίσουμε..;;
Όχι βέβαια.. Οι πιότεροι αντέδρασαν όταν…
Τους έκοψε 100-200 -300 ευρά..
Καλά άδικο κι αυτό δε μπορεί να πει κανείς..
Μα το ερώτημα είναι, μέχρι τότε τι έκαμναν όλοι αυτοί, όλοι εμείς, που τώρα αντιδρούν..;
Μήπως έκαναν μποϊκοτάζ στις φαρμακοβιομηχανίες που δε δίνουν φτηνά φάρμακα στην Αφρική κι αφήνουν τα παιδιά να πεθαίνουν, τα δολοφονούν..;;;
Μήπως σταμάτησαν να αγοράζουν προϊόντα από πολυεθνικές που κατέστρεφαν το περιβάλλον, και εκμεταλλεύονταν την φτηνή εργασία εξαθλιώνοντας λαούς ολόκληρους..;
Μήπως έκαναν καμιά πορεία για τους ανέργους και όσους ζούσαν στα όρια της φτώχιας..;;;
Μήπως είχαν σταματήσει να βλέπουν τους τηλεβρικόλακες και τις ψευτιές τους..;
Μήπως ενδιαφέρθηκαν για κάτι που ήταν για το κοινό, το ανώτερο καλό..;
Ή απλά έλεγαν «έλα ρε αδερφέ, άσχημα αυτά αλλά τι να κάνω κι εγώ»..;;
Και τώρα που ένιωσαν την Αδικία και στο δικό τους πετσί τι έγινε.. Γιατί τρέχουν..;; Μπας και πάρουν πίσω κάνα ευρώ..
Παρόλα αυτά, «Ποτέ δεν είναι αργά!». Αυτό είναι μια Αλήθεια, και κάλλιο αργά παρά ποτέ επίσης..
Το ζήτημα είναι, για ποια Ελλάδα Παλεύουμε..;
Ξεσηκωνόμαστε για να γίνουν όλα όπως πριν; Εκείνο το πριν που είχαμε 300 ευρά παραπάνω, κι αφήναμε το κάθε λαμόγιο να βγάζει εκατομμύρια; Κι αφήναμε το Δίκιο να πατιέται από χρωματισμένα κομματόσκυλα; Κι αφήναμε την καταχνιά να κατακλύζει τα πάντα αρκεί να είχαμε το φραπεδάκι και τη βόλεψή μας..;
Αυτή την Ελλάδα θέλουμε..;
Μια κι αν είναι έτσι, είμαστε άξιοι της μοίρα που μας φέρνουν..
Αλλά αν μέσα του κοιτάξει κανείς..
Θα δει..
Ότι υπάρχουν κι άλλα μονοπάτια..
Απ’ το Φως φερμένα, που για αλλού μπορούν να μας παν..
Σε μια Ελλάδα που η αλληλοβοήθεια και το ενδιαφέρον θα είναι τα πιο σημαντικά της Ζωή ζητούμενα.
Που θα αναζητούμε τρόπους να γίνουμε καλύτεροι και να βοηθήσουμε και το γείτονα να προοδεύσει..
Μια και που θα έχουμε καταλάβει, πως είμαστε μαζί πιο δυνατοί..
Που δε θα έχουμε ανάγκη από πλουμιστούς κόρακες να μας καθοδηγούν, ούτε παπαγάλους να μας λεν τι να σκεφτόμαστε, ούτε τσοπανόσκλυλα για να μας μαντρώνουν.. Μια και θα ξέρουμε..
Πως Μαζί, Ενωμένοι,
Για τα πάντα είμαστε ικανοί..!
Όπως το να φτιάξουμε μια Ελλάδα,
Που Ανθρώπινη θα είναι..!
Αρκεί αυτή την Ελλάδα να την
Ανα-Ζητήσουμε,
Ξεκινώντας από μέσα μας..!
"Να Θυμηθούμε" χρειάζεται...
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Αναμνήσεις μελλοντικών ονείρων" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
