Πλησιάζουν Χριστούγεννα. Μέρες γιορτής άλλοτε. Τα μαγαζιά και οι δρόμοι κατάφωτοι ήταν, έβλεπες τον κόσμο να περπατά χαμογελώντας μπρος από τα εμπορικά, τα οποία ήταν γεμάτα με ανθρώπους που αγόραζαν δώρα για τα παιδιά και τους αγαπημένους τους.. Μια αίσθηση κεφιού να ζεστάνει τον παγωμένο αέρα, σα να παίζανε τραγούδια από αθέατες χορωδίες..
Μοιάζει να ‘χουν περάσει 30 χρόνια από τότε, κι όχι 3 μοναχά.. Μια και απ’ το ’08 που δολοφόνησαν τον Αλέξη, τα Χριστούγεννα δεν είναι πια τα ίδια..
Τότε το μόνο που υπήρχε ήταν η οργή για το άδικα χυμένο αίμα, και η βρώμα απ’ τα ληγμένα δακρυγόνα της «Ελλας».
Πέρυσι οι σοσια-Ληστές τα μαγάρισαν με «προληπτικές» συλλήψεις, κι άλλο αίμα, αν και όχι τόσο που το θάνατο να φέρει..
Φέτος.. Οι ξεπουλημένη συντροφιά, που για «κυβέρνηση» περνιέται, μαζί με το Τζέφρη – Γιωργάκη τους, έκαναν πάλι το θαύμα. Όχι μόνο με γκλομπιές και δακρυγόνα.
Όχι μόνο με την επίσκεψη του «Μεγίστου Υπηρέτη των βρικολάκων» και εντολοδόχου τους, αρχηγό του ΔΝΤ, που τα χώματα εκείνα τα οποία αρνήθηκαν τη «γη και το ύδωρ» στον τότε κυρίαρχο του κόσμου, τώρα ‘φέραν να μαγαρίσει. Όχι μόνο με τη δυσώδη ανάσα των ψευτιών και των προδοσιών τους, που διατυμπανίζουν οι «τηλε-βρικόλακες» σε κάθε ευκαιρία..
Όχι μόνο μ’ αυτά.. Με κάτι τόσο τρομαχτικό, όσο και το να κάνει κανείς μια «βόλτα» στους δρόμους της Αθήνας.. Το πρώτο που τραβά την προσοχή, είναι τα βουνά των σκουπιδιών, αποτέλεσμα των υποσχέσεων του Γιωργάκη, για του Καλλικράτη τα καλά. Έχουν σκεπάσει και αυτοκίνητα σε κάποια στενά, που είναι κάθετα σε κεντρικές λεωφόρους.. Το τι γίνεται πιο πέρα, ούτε η πιο νοσηρή φαντασία δεν μπορεί να σκεφτεί.. Και που είναι οι βρωμεροί δημοσιο-κάφροι τώρα, που σε κάθε απεργία εργαζομένων στους δήμους, έκρωζαν για τη δημόσια υγεία..;
Καλά, αφελής ερώτηση θα μου πει κανείς.. Απλά καλύπτουν τον πατερούλη τους σαν καλά βρικολακάκια.. Καλύπτουν την άφιξη, και τα λόγια τα «ιερά» του Ντομινίκου του Καν..
Κι αν προχωρήσει λίγο πιο κεντρικά κανείς, τι θα δει άραγε, σε εκείνους τους δρόμους τους εμπορικούς, που από κόσμο έσφυζαν τέτοιες μέρες..; Κατεβασμένα ρολά θα δει.. Όχι γιατί φοβούνται τους «τρομοκράτες – αναρχικούς – κουκουλοφόρους» όπως έλεγαν οι τηλε-ψεύτες, που «έκαιγαν την Αθήνα» και καλά, πριν 2 χρόνια. Όχι γι’ αυτό, μα γιατί μπήκαν οι αληθινοί Τρομοκράτες στη χώρα. Οι δολοφόνοι των λαών, οι Βρικόλακες, που τα όνειρα και τις Ελπίδες πίνουν, με καλαμάκια από ευρά.
Το ΔΝΤ και οι Τροικανοί τους έκλεισαν. Εκείνους που τότε φωνάζανε και με το δίκιο τους μπορεί να πει κανείς, για τις περιουσίες τους.. Που να ήξεραν οι καψεροί, πως ‘θάτανε πιο καλά να τα είχαν κάψει οι ίδιοι. Τουλάχιστον δε θα τους τα παίρναν οι κλέφτες με τις γραβάτες, για τους οποίους πανηγύριζαν τα μαντρόσκυλα, όταν πάτησαν το σκαρπίνι τους στην Ελλάδα..
Κλειστά ρολά, κόσμος ελάχιστος, κατεβασμένα κεφάλια, παγωμένα βλέμματα, σφιχτά χείλια.. Και τα στολίδια στους στύλους, μοιάζουν σα να περιγελούν τους λιγοστούς διαβάτες.. Μια και τους θυμίζουν άλλες μέρες, που ήταν στ’ αλήθεια γιορτινές..
Μα ίσως και να φέρνουν κι άλλες στο μυαλό εικόνες.. Εκείνες που έχουν να κάνουν με φωτιές.. Όμοιες με το θυμό, που κάτω απ’ την παραίτηση σιγοκαίει..
Εκείνο το θυμό για το Άδικο, για την Ψευτιά, για την Προδοσία, για τους κλέφτες των Ονείρων που τη βουλή, τα ΜΜΕ και τα συνδικάτα, σαν μεταλλαγμένα του Εφιάλτη φαντάσματα, έχουν καταλάβει..
Αλλά ξέρετε κάτι..;
Ελπίζω..
Μια Ελπίδα που πηγάζει από κάτι που είναι απλό της Ιστορίας και της Ψυχολογίας δίδαγμα, μα και της Ζωής συνάμα.. Που καλό είναι να το σκεφτούν, όσοι ‘θένε να το παίξουν «Αφέντες του Κόσμου τούτου»..
«Όταν εξαθλιώσουν έναν Άνθρωπο, σε σημείο που να μην έχει τίποτα να χάσει, τότε δε θα διατάξει να ανταλλάξει τη ζωή που του στέρησαν, με τη δικιά τους..».
Και δε χρειάζεται να πάει κανείς μακριά για να το καταλάβει.. Ας θυμηθούμε την επανάσταση του ’21.. Εκείνο που βροντοφώναζαν σαν πήραν τα όπλα. Εκείνο που προσπαθούν να μας κάμουν να ξεχάσουμε τα πάσης φύσης των «επικυρίαρχων» τσιράκια.
Εκείνο που γράφτηκε με αίμα, σε κάθε της Ελλάδας μας γωνία. Εκείνο που νίκησε τις στρατιές μιας αυτοκρατορίας, κι ας είχαμε και τότε τους Γερμανο-Αυστριακούς και τον Μέτερνιχ (τον τότε υπουργό εξωτερικών τους), και τους άλλους Ευρωπαίους αρχικά ενάντια.
Το : «Ελευθερία ή Θάνατος!!!»
Ναι δε φτάσαμε ακόμα εκεί, όπως μπορεί να πει κανείς. Και ναι, ακόμα δεν ενδιαφέρονται πολλοί φαινομενικά, να πολεμήσουν για να είναι Ελεύθεροι. Ναι, φαίνεται η νεολαία και ο κόσμος απαθής, και όλοι μοιάζουν να λουφάζουν για να κοιτάξουν την πάρτυ τους και καλά.
Ναι σαν αλήθεια φαίνονται όλα αυτά..
Μα για σκέψου..
Φανταζόταν κανείς αυτό που έγινε το Δεκέμβρη δυο χρόνια πριν, σαν δολοφόνησαν τον Αλέξη..;
Κάποια πράγματα δε μπορούμε να τα φανταστούμε, ούτε εμείς, ούτε εκείνοι που νομίζουν πως ατιμώρητοι για πάντα, σα σκλάβους θα μας έχουν.. Αυτοί που τώρα γελάνε..
Παρόλα αυτά Ελπίζω..
Και με κάθε μέτρο τους, Ελπίζω και πιο πολύ, όσο περίεργο κι αν ακούγεται.. Ειδικά σαν είναι μέτρα ακόμα πιο αβάσταχτο απ’ τ’ άλλα. Μια και όσο αυτοί χάνουν το μέτρο, τόσο εμείς, λίγο περισσότερο ξυπνάμε.. Κι η φωτιά που σιγοκαίει κάτω απ’ την παραίτηση, κάτω απ’ την οργή, θα γίνει φλόγα.. Μια φλόγα που τη σαπίλα τους θα κάψει!
Και θα τους δείξει πως όταν σπέρνουν Θύελλες, θα θερίσουν Τυφώνες.
Και ας έχουμε χάσει για τώρα το χαμόγελο..
Γιατί όπως λέει κι ο λαός,
«Γελάει καλύτερα, όποιος γελάει τελευταίος..»
Ναι αλλά τι θα γίνει ύστερα, θα ρωτήσει κάποιος σκεπτικιστής. Τι θα κάνουμε αφού τους κάνουμε να ξεκουμπιστούν..;
Η αλήθεια είναι πως δεν ξέρω.. Ούτε και κανείς, εκτός από κάποιον χρονοταξιδιώτη ίσως, δε μπορεί να μας το πει..
Ξέρω όμως ότι μπορώ να Ονειρευτώ, εκείνο που θα μπορούσε να γίνει..
Έναν κόσμο χωρίς Τηλε-τραπεζο-χαφιεδο-λαμογιο και κάθε είδους Βρικόλακες, που την Ελπίδα κατασπαράζουν για ένα μάτσο αργύρια και μια τροφαντή κοιλιά..
Έναν κόσμο,
μια Κοινωνία,
που από Ανθρώπους,
για Ανθρώπους,
θα ‘ναι φτιαγμένη..
Ουτοπικό φαντάζει ναι..;
Ναι, όσο και το να έλεγα πριν εκατό χρόνια ότι θα πάμε στο Φεγγάρι..!
Ου-τοπικός είναι ο Εφιάλτης που ‘θένε τη Ζωή μας να κάμουν.
Και για όσους νομίζουν ότι η Ελπίδα για ξεσηκωμό είναι ουτοπική, ας δουν το παρακάτω βίντεο. Μια και μιλά ο Δημήτρης Καραγιάννης, Ψυχίατρος, για το πώς οι Ψυχολόγοι που είχαν ένα συνέδριο το πρωί, στις 6/12 του ’08, ήταν σίγουροι ότι θα ερχόταν μια κοινωνική θύελλα..
Κι αν ήταν σίγουροι τότε, μια και τα ψυχομετρικά τους έδειχναν απύθμενη οργή και αγανάκτηση του κόσμου, τότε τώρα τι θα λένε άραγε..;
Μάλλον για τον Τυφώνα, που συθέμελα την Ελλάδα, μα και την Ευρώπη, απ’ την Απανθρωπιά και τα ματωμένα τους χαρτιά, θα ξεπλύνει..!
Η Ανθρωπιά και τ’ Όνειρο έχουν τον τόπο τους!
Κι αν ψάξουμε μέσα μας βαθιά,
Θα τα βρούμε, στην καρδιά μας,
Στο Είναι μας να κατοικούν!
Αρκεί,
«Να Θυμόμαστε..»
Εκείνο, που μέσα μας,
Υπάρχει..
«Αφιερωμένο στον Αλέξη,
Και σ’ όλους εκείνους,
Που κάθε μέρα στη Σκλαβιά,
Σα Ζωντανοί-Νεκροί «επιβιώνουν»..»
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Αναμνήσεις μελλοντικών ονείρων" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
