Μέσα στον ορυμαγδό σχολίων, εκτιμήσεων και απόψεων για τη συνταγή, που ακολουθεί και εφαρμόζει η τρόικα σε Ελλάδα, Πορτογαλία και Ιρλανδία, στο μνημόνιο, που έχει υπογράψει με κάθε μία από αυτές τις χώρες, υπάρχουν και δεδομένα, που είναι αδιαμφισβήτητα:Δεδομένο 1ο: η Ελλάδα αδυνατεί να πιάσει το στόχο μείωσης του ελλείμματος, λόγω της (για τους γνωστούς λόγους) υστέρησης των εσόδων, της δυσκολίας μείωσης των δημοσίων δαπανών και των ιδιωτικοποιήσεων, που δεν προχωρούν.
Δεδομένο 2ο: η Ισπανία αδυνατεί να πιάσει το στόχο μείωσης του ελλείμματος, εγκατέλειψε την πώληση της κρατικής εταιρίας στοιχηματισμού, ανέβαλε την πώληση των αεροδρομίων Μαδρίτης και Βαρκελώνης, και αδυνατεί να επιβάλει περιορισμό στις δαπάνες των τοπικών κυβερνήσεων.
Δεδομένο 3ο: η Πορτογαλία αδυνατεί να πιάσει το στόχο μείωσης του ελλείμματος, λόγω των χαμηλότερων εσόδων και των γνωστών θεμάτων με το δήμαρχο της Μαδέρα.
Δεδομένο 4ο: η Ιταλία αδυνατεί να πιάσει το στόχο μείωσης του ελλείμματος, περίπου για τους ίδιους λόγους με τις υπόλοιπες χώρες.
Κοινός παρονομαστής και των τεσσάρων περιπτώσεων (ακόμα και της Ισπανίας και της Ιταλίας, που είναι εκτός μνημονίου), είναι τα μέτρα λιτότητας. Περικοπές δαπανών και αυξήσεις φόρων μειώνουν το ΑΕΠ γρηγορότερα από ό,τι το έλλειμμα, αυξάνοντας, αντί να μειώνουν, το λόγο έλλειμμα προς ΑΕΠ. Πρόκειται για μέτρα, που επιβάλλονται σε οικονομίες με δύσκαμπτες αγορές εργασίας, χωρίς καινοτομία στο επιχειρείν, με υψηλούς φόρους και με νόμους, που δεν βοηθούν την επιχειρηματικότητα.
Δεδομένο πέμπτο: η Ιρλανδία, χώρα μνημονίου, ζήτησε βοήθεια από την Ευρωζώνη, χωρίς όμως να διαπραγματευθεί ένα βασικό στοιχείο της οικονομίας της: το φορολογικό συντελεστή 12,5% για τις επιχειρήσεις. Επιπλέον, έχει ήδη πωλήσει περιουσιακά στοιχεία του Δημοσίου ύψους 2 δισ. Ευρώ, καλύπτοντας σχεδόν το μισό του στόχου των 5 δισεκατομμυρίων. Κατ΄αυτό τον τρόπο, έχει τη δυνατότητα να ζητήσει από την τρόικα να της επιτρέψει να επενδύσει μέρος των συγκεκριμένων εσόδων στην κατεύθυνση της ανάπτυξης της οικονομίας, μέσω κυρίως της απόσυρσης της αύξησης των συντελεστών φόρου στα φυσικά πρόσωπα (την οποία αναγκάστηκε να κάνει για να λάβει τα χρήματα του πακέτου βοήθειας). Ήδη, οι εξαγωγές της είναι αυξημένες κατά 40%, καθώς οι πολυεθνικές επενδύουν στη χώρα, λόγω του καλού επενδυτικού περιβάλλοντος και του εξειδικευμένου προσωπικού, που, όπως επισημαίνει ο Irwin Stelzer, επικεφαλής του Ινστιτούτου Οικονομικής Πολιτικής, Hudson, “προτιμούν τη δουλειά από τις διαδηλώσεις”. Υπό αυτές τις συνθήκες, η Ιρλανδία ετοιμάζεται να επανέλθει στις αγορές πολύ πιο άμεσα από τις υπόλοιπες χώρες (χωρίς να σημαίνει ότι δεν έχει και άλλα πράγματα να κάνει, με την ανεργία στο 14%).
Το μήνυμα, λοιπόν, είναι ξεκάθαρο προς όλους όσους χαράσσουν πολιτική, σε Ελλάδα και Ευρώπη: “η οποιαδήποτε πολιτική σοκ και δέους δεν ακυρώνει τη σκληρή δουλειά, που απαιτείται, για πολιτικές ενίσχυσης της οικονομίας, τόσο μέσω μεταρρυθμίσεων, όσο και μέσω χαμηλών φορολογικών συντελεστών και άλλων επενδυτικών και καταναλωτικών κινήτρων.@24h
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Ανακάλυψη, γιατί όποιος ψάχνει βρίσκει!" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
